Durf, moed, lef en comfortzone.
Is er een verschil tussen durf, moed en lef? De overeenkomst vind ik groter dan het verschil. Gevoelsmatig maak ik wel onderscheid.
Ben benieuwd of jij dit onderscheid ook maakt:
Durf heeft voor mij te maken met iets doen waar je eigenlijk angst voor hebt. Als je dan toch besluit om het te doen, vergt dat dat je je over die angst heen zet.
Moed gebruik ik voor een gevoel dat meer met je innerlijk te maken heeft. Je hebt een droom, een richting waarvan je heel sterk voelt dat je die in wilt slaan maar het is onbekend waar het je gaat brengen. Je gaat een onbekende kant op, maar je doet het omdat je voelt dat je het moet doen.
Lef associeer ik met iets avontuurlijks, een beetje waaghalzen, lak hebben aan wat anderen zeggen of denken. Een statement maken.
Voor elk van de drie woorden geldt dat je je bewust buiten je comfort zone begeeft. Je zet een stap die je niet zomaar zet. Je moet omgaan met een nieuw gevoel. Het is letterlijk ‘spannend.’ Je voelt die spanning ook overal in je lijf.
Deze week weer drie momenten waarop ik me realiseerde wat het met je doet als je uit je comfort zone komt.
- De mensen die afgelopen week een knoop hebben doorgehakt en de moed hadden om een programma bij mij te beginnen. Die ervoor kiezen om te onderzoeken hoe ze met hun bijzondere kenmerken kunnen omgaan, zodat ze weer met plezier verder kunnen leven en werken. En in zichzelf investeren in tijd en geld, zonder dat ze precies kunnen overzien wat ze gaan tegenkomen. Ik heb er bewondering voor en ik ga met ontzettend veel plezier met ze aan het werk. Ik gun ze van harte dat ze verrijkt worden en hun weg op een mooie manier kunnen vervolgen.
- Een interview met Jeroen Krabbé. De 60 inmiddels ruim gepasseerd. Acteur, schilder, vader, echtgenoot en nog veel meer. Hij vertelde dat een nieuw stuk spelen hem nog steeds spanning bezorgt. Elke keer opnieuw je bloot geven. Aan iets beginnen waarvan je nog niet weet hoe het gaat zijn. Niet op routine, maar steeds opnieuw je grenzen verleggen. En de spanning niet uit de weg gaan, maar steeds weer opzoeken omdat je voelt dat je het moet doen. En dat al meer dan 40 jaar!
- En in mijn eigen wereldje voelde ik de spanning van de deelnemers aan de ORION AWARD. Een wedstrijd tussen muziekbands van middelbare scholen. Op het grote podium in het Parktheater in Eindhoven. Volle zaal. Voor veel scholieren voor het eerst. Maar ze stonden er toch maar. Er was een behoorlijk geldbedrag te verdienen voor de winnaars, te besteden aan hun muzikale ontwikkeling. Eén band kende ik erg goed, daarom was ik er ook. En wat waren ze ongelofelijk zenuwachtig! En goed! En het belangrijkste: wat hebben ze er van genoten!
Al deze jonge en oudere mensen doen iets wat ze graag willen, maar wat zeker niet gemakkelijk en comfortabel aanvoelt. Een stap in het onbekende.
En ja, dat kost zenuwen, maar de winst is zo ontzettend groot. Je beleeft dingen die je anders nooit zou kunnen beleven. Het verrijkt je leven, verlegt je horizon. En alleen dan maak je groei mee, voldoening, krijg je meer vertrouwen in jezelf en in het leven.
Ik heb van al deze mensen in de afgelopen week geleerd dat je het onbekende niet moet vermijden, maar dat je met vertrouwen aan een nieuw avontuur mag gaan beginnen.
Dus ik wens iedereen de durf, de moed en het lef dat je nodig hebt om uit je eigen comfort zone te komen. Er gaat elke keer weer een nieuwe wereld voor je open!
Werk ze!
