Tag Archives: Hoogbegaafdheidscoach

  • 0

Wat ga jij doen de komende twintig jaar?

Tags : 

 

 

 

Heb jij plannen of wensen voor de komende twintig jaar? Voor jezelf, je relaties, je werk, loopbaan?

Denk je er wel eens over? Voel je de behoefte om je af te vragen of je verder wilt op het pad waar je nu op loopt. Of juist helemaal niet? Zit je in zo’n krachtige stroom, of flow, dat je al je aandacht nodig hebt voor alle beweging die er nu is.

Regelmatig ga ik er even tussenuit, een paar dagen maar. En dat is voor mij meestal een tijd om te mijmeren, te dromen, afstand te nemen van mijn dagelijkse beslommeringen en me af te vragen waar ik eigenlijk naar op weg ben.

Zo kwam ik laatst weer een vraag in mijn mailbox tegen van iemand die een veeleisende baan heeft, al een paar keer tegen een burn out heeft aangezeten en nu eens “structureel wil onderzoeken hoe hij de komende twintig jaar verder wil.“ En dat begrijp ik heel goed.

Volgens mij helpt het je als je meer inzicht weet te krijgen in deze belangrijke aspecten in je werk én leven:
> Wat vind ik eigenlijk belangrijk?
> Waar wil ik zijn? En met wie?
> Wat doe ik graag, krijg ik energie van?
> Wat zou ik graag achter me laten?
> Welke bakens zijn voor mij belangrijk?
> Waar ben ik naar op weg?

Ik heb weer een aantal goede ideeën opgedaan over wat ik kan doen om met plezier te werken en toe te werken naar mijn ideale leven. En óf en wanneer ik daar kom, zal de tijd uitwijzen. Ik heb er weer zin in!

Kan ik jou ook helpen bij het vinden van je wensen en de wegen om er te komen? Laat het me weten, ik ga graag met je op pad!

Werk ze!

Heleen

 

 

Afbeelding van Steve Buissinne via Pixabay

 

 

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0
Hoogbegaafd

Kun je me nog meer leren over hoogbegaafdheid? En wat ik er mee kan?

Tags : 

De man die ik weer op weg aan het helpen ben, had mijn praktijk gevonden omdat hij specifiek op zoek was naar iemand die meer wist van hoogbegaafdheid. Hij wist er nog niet zoveel van, maar hij vermoedde dat het bij hem wel eens aan de hand zou kunnen zijn. Na ons uitgebreide eerste gesprek was ik er al snel van overtuigd dat zijn vermoeden klopte.  Slim, aardig, vrij gemakkelijk door zijn schooltijd en opleiding aan de TU gerold. Nieuwsgierig. Rationele kijk op veel dingen in het leven. Weinig mensen waar hij zich echt mee verbonden voelt. Actief geweest in verenigingen, gereisd, en, na een aantal jaren werken en een feestelijk leven te hebben gevierd, inmiddels een vrouw en kinderen rijker.

En leeggelopen op zijn werk. Alweer. Dit was hem al een aantal keren eerder overkomen. En steeds had hij weer een nieuwe stap gezet die vrij toevallig voorbij kwam, waardoor hij voor een tijdje opbloeide, totdat er weer een periode volgde waar alle energie weglekt.  En dat moest anders.

Maar hoe?

 

Herkennen van hoogbegaafdheid

Inmiddels zijn we al een poosje samen onderweg. We hebben onderzocht hoe zijn leven is gelopen. Wat heeft aandacht gehad, wat ging vanzelf, wat heeft hij zelf opgezocht, hoe is hij gekomen waar hij nu is. Maar ook: wat heeft geen aandacht gehad, is eerder nooit ter sprake gekomen en wat mist hij nu aan ervaringen en vaardigheden?

Juist dat laatste, wat is bij hem nooit ontwikkeld, geeft hem eyeopeners. Ik had hem een boek aangeraden wat goed bij hem aansluit. Over hoogbegaafdheid en over de automatismen die je door hoogbegaafdheid kan hebben ontwikkeld en die je in de weg gaan zitten. Hij vond het een verademing. Dat boek ging over hem!

 

Plaats van hoogbegaafdheid in ons programma.

Hij stelde de vraag hoe we dit allemaal gaan meenemen in de rest van het programma. Want dat is waarom hij bij mij terecht is gekomen.

En dan zie al snel je dat zijn ervaringen en verhalen zo zijn dat hoogbegaafdheid in alles verweven zit. Dat de manier waarop wij aan tafel zaken belichten, onze interactie en communicatie, hoe we verbindingen leggen, verder en anders kijken dan het voor de hand liggende, al een deel van het antwoord is.

Er zijn zo veel aspecten van en aan hoogbegaafdheid, waar ook zo veel over geschreven is, dat dat veel te veel is voor de tijd die wij kunnen benutten.

Juist de combinatie van je in de materie verdiepen en het invlechten in ons zoekproces geeft inzichten en handvatten in wat jou kenmerkt en wat jij nodig hebt.

 

Hoe bespreek je op je werk wat je nodig hebt.

Hij was vooral benieuwd naar wat de implicaties zijn voor zijn omgeving waarin hij het liefst werkzaam is en vooral hoe hij zijn omgeving mee kon gaan nemen in zijn behoeften en randvoorwaarden die er als gevolg van zijn hoogbegaafdheid leven.
Hij zag zijn leidinggevende al de opmerking maken “We werken hier alleen maar met slimme mensen” en daarbij denken “waarom denkt hij hierin een bijzondere positie te hebben?” of “Als je dan zo slim bent, waarom krijg je het dan niet voor elkaar?”.

Maar hoogbegaafdheid gaat over zo veel meer dan alleen maar slim. Het is mijn overtuiging dat je aan hoogbegaafdheid nooit “rechten kunt ontlenen”.

Of er anderen mee kunt overtuigen wat je nodig hebt. Het valt ook lang niet altijd in goede aarde om hoogbegaafdheid te bespreken met anderen, omdat iedereen weer zijn eigen positieve of negatieve referentiekader heeft wat betreft hoogbegaafdheid.

 

Je grootste winst

Je grootste winst zit in zelf goed weten, en te kunnen bespreken:

 > Wat jij nodig hebt om op je best te zijn.
 > Hoe het beste bij te kunnen dragen, energie te behouden en door te geven.
 > En wanneer je, en waar, op leegloopt.

Je kunt altijd nog bezien of je de ruimte voelt om uit te leggen en te benoemen wat kenmerkend is voor hoogbegaafdheid.

 

Hoe kun je ruimte creëren voor wat jij nodig hebt?

Je eerste belang is goed voor jezelf zorgen.

 > Opzoeken en meer doen van wat bij je past,
 > uit de weg gaan of kleiner maken waar je van leegloopt.

Zoek de ruimte en de begrenzing die je hebt in je organisatie. Als je alles hebt afgegraasd, en de ruimte die jij nodig hebt is niet te bespreken of te creëren, dan kun je je afvragen of je er wel kunt blijven.

In dat geval wordt je zoektocht een hele andere. Want wat heb je nodig en waar vindt je het wel?

Dit proces geldt voor iedereen. Hoogbegaafd of niet hoogbegaafd.

Wil jij onderzoeken welke ruimte jij nodig hebt, en of je die kan creëren in jouw werkomgeving? Mail me gerust voor één van  eerste gesprekken van deze maand en we onderzoeken of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding: https://pixabay.com/nl/photos/toets-geheim-bos-bossen-ontdek-5216637/

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 


  • 0
helen

Geduld is een schone zaak

Tags : 

I want it all. I want it all. I want it all….And I want it now!”

Herken je dit? Ik word thuis bestempeld als ongeduldig, terwijl ik het zelf reuze mee vind vallen. Maar waar ik eindeloos begrip voor en best veel geduld met anderen heb, ben ik voor mezelf een stuk minder gemakkelijk. Dat klopt dan weer wel.

Laat dat nou net voor heel veel gasten bij mij aan tafel ook gelden.

 

Patronen

Patronen die ik regelmatig tegen kom bij mij aan tafel, hebben te maken met een enorme hoeveelheid energie en capaciteiten die mijn gasten hebben. Veel kunnen, veel willen, verantwoordelijkheid voelen, voor veel mensen zorgen. Voor man, vrouw, kinderen, voor collega’s, bazen en klanten.

Die inzet, inspanning, vooruitdenken, bedenken van kwalitatief goede oplossingen, zit in hun natuur. Je kunt het allemaal, dus waarom zou je je inhouden? Je hebt de denkkracht, de logica, inzicht, snelheid, kwaliteit. Je bent er zelf aan gewend. En je omgeving ook. Dus wie houdt je tegen? Jijzelf zeker niet. Komt niet in je op.

 

Totdat het spaak loopt…

Doordat er iets op je pad komt dat je helemaal niet kunt gebruiken. Je zolang bezig bent geweest hard te lopen in je eigen tredmolen, dat je niet door hebt hoe het je uitgeput heeft. Of gewoon omdat je geen twintig meer bent.

Zomaar drie voorbeelden in mijn wereld de afgelopen tijd waar dit het geval is.

Een slimme, hardwerkende,  loyale professional die wel weet dat hij al veel te lang overbelast is. Dat ook heeft geuit bij zijn leidinggevende, maar vanwege zijn unieke kennis toch steeds weer overal ingezet wordt. Waardoor, alweer weken lang, ook zijn avonden en weekenden opgeslokt worden door werk.

Een moeder van 4 bovengemiddeld slimme kinderen, die al lang niet meer het werk doet waar ze energie van krijgt, maar dat niet echt kan doorbreken omdat al haar energie hard nodig is voor en in haar gezin.

Een vader die zijn leven lang hard werkt, daarnaast met liefde heel veel energie stopt in het onafgebroken halen en brengen van twee getalenteerde  kinderen. Die altijd van de partij is als er iets georganiseerd moet worden, (want daar is hij goed in en vindt hij ook leuk). Maar die het afgelopen jaar op een vervelende manier weg is moeten gaan bij zijn organisatie. En nu dat opgelost lijkt, stort hij zelf in en heeft hij ernstige klachten die volgens de dokter geen lichamelijke oorzaak hebben.

 

Wees ook zuinig op je jezelf.

Wat is dat toch. Dat we jarenlang zo goed voor alles en iedereen zorgen en dat we niet doorhebben dat we ook zuinig op onszelf moeten zijn? Dat we onszelf vergeten. En als we voelen dat er iets niet goed gaat, dat negeren. Of zo snel mogelijk weggeruimd willen hebben, zodat we door kunnen met wat we altijd al deden.

En als we dan eindelijk moeten toegeven dat er serieus ingegrepen moet worden, dan hebben we niet door dat dat tijd kost. En aandacht.

Dat de goede raad: “ga eens iets leuks doen voor jezelf” op zich wel klopt, maar dat je daar waarschijnlijk nog helemaal geen energie voor hebt.

 

Helen kost tijd. En geduld. En aandacht.

Ik vergelijk het vaak met een ernstige blessure. Natuurlijk is het goed voor je om aan je conditie te werken en spieren te trainen, maar als je zwaar geblesseerd bent moet je eerst voldoende helen. Pas daarna kan je voorzichtig opbouwen. En helen kost tijd. En daar heb je weer dat geduld voor nodig. Wat je vast in overvloed hebt voor anderen, maar te weinig voor jezelf.

Terwijl ik dit schrijf heb ik al kunnen genieten van een paar heerlijk ontspannen vakantieweken. Waar ik alvast maar aan begonnen ben vóór dat ik hijgend over de eindstreep van dit werk/ school/ studie jaar ben gekropen.

Ik wens jou ook een periode toe waarin je de rust vindt om goed voor jezelf te zorgen. Met mensen om je heen die je daarbij kunnen helpen als het je zelf niet zo goed lukt en met meer geduld met jezelf als het erger misgelopen is dan je wilt.

 

Kan je hulp gebruiken?

Mail me gerust als je denkt dat je hulp van mij kunt gebruiken om te onderzoeken hoe je meer geduld, aandacht en begrip voor jezelf kunt ontwikkelen en op tijd die dingen gaat doen die jou daarbij helpen.

Ik help je het graag onderzoeken met één van de gratis eerste gesprekken.

Je bent welkom. Deze zomerperiode of daarna!

Werk ze! 

Heleen

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0
werk

Hoe sta jij eigenlijk in je werk?

Tags : 

 

En zie jij het voor anderen ook scherper dan voor jezelf?

1. Hoe vertel jij aan anderen over je werk?
2. Wat is jouw voldoening?
3. Hoe gelukkig ben jij met je financiële basis?
4. Past jouw model van werken bij jou?

Deze week had ik een aantal uiteenlopende ontmoetingen met mensen die mij me, onbedoeld,  lieten realiseren hoe ik in mijn werk sta.
Gek, dat is mijn vak, daarover praten, het onderzoeken.  Bij anderen dus.
Maar als het om jezelf gaat zijn de antwoorden eigenlijk helemaal niet zo scherp. Deze week merkte ik dat ik blijkbaar ook anderen nodig heb om mezelf scherper te zien.
Misschien werkt het bij jou ook wel zo.

 

Hoe vertel jij anderen over je werk?

Ik was afgelopen week op een trainingsdag. Ik schat dat er zo’n 40 – 50 deelnemers waren en ik kende er niemand van. Er was voldoende tijd om “te netwerken”. Altijd dubbel. Ik kan dat prima, een praatje aanknopen met onbekenden, maar vind het niet altijd leuk om te doen. Dus je vraagt aan elkaar wat jou naar deze dag brengt en dan komt de vraag: wat doe jij eigenlijk?
Ik leg kort uit dat ik mensen verder help bij het maken van (werk-)keuzes, en wat er anders is voor mensen met bijzondere kenmerken.
Steevast was de opmerking dat je meteen aan mij kon merken dat ik dat met liefde en plezier doe. Klopt. Doe ik ook. En blijkbaar is dat direct aan mij  te zien en straal ik dat uit.

 

Eén van mijn cliënten uitgezwaaid.

We hebben lang samen opgelopen en deze zomer was ze eruit: ze wist hoe ze haar leven verder zinvol ging vormgeven. Met voldoening, en met een goed gevoel hoe ze de voor haar belangrijkste levensgebieden op een positieve manier en toekomstgericht kan gaan invullen. Echt bijzonder. Niet zozeer de oplossing, maar het proces naar deze keuzes.  De bos bloemen die ze bij de laatste afspraak voor mij meebracht voelde echt als een cadeau.

 

De zakelijke kant van werken, hoe zorg je voor voldoende inkomen?

Ik ging vandaag ook even langs bij mijn financiële adviseur. Ze vroeg, heel normaal, hoe het zakelijk ging. Dan weet ik dat eigenlijk niet direct. Hoe vind ik het eigenlijk gaan?

Toen ik nog bij Philips werkte had ik maandelijks een prima salaris. Die regelmaat heb ik nu niet.

Ik heb gelukkig een bloeiende praktijk met voldoende betalende opdrachten. Maar ik doe ook veel dingen waar ik niet voor betaald word.

Ik heb geen voorspelbare stroom aan workload in de maand.

Soms kloppen er veel mensen tegelijk bij mij aan, andere periodes weer wat minder. Dat vind ik best lastig. Als je voor je klanten 4 x keer per jaar de BTW aangifte en jaarrekening in orde maakt, heb je een vaste werkstroom. Als je kapper bent (en je knipt goed) komen mensen om de zoveel weken bij je terug. Ik help mijn cliënten eenmalig. Ik zwaai ze uit en ze kunnen zelf weer verder. En ik heb weer plaats voor nieuwe mensen. Steeds weer nieuwe opdrachten. Maar niet elke periode evenveel.

Dus hoe vind ik dan het gaat? Meestal prima. En soms voel ik onrust.

 

Alle hoogbegaafden aan het ondernemen.

Ik had een kennismakingsontmoeting met iemand die wilde onderzoeken of wij iets voor elkaar zouden kunnen betekenen. Hij bleek een heel eigen kijk te hebben op hoogbegaafdheid en had ook voor zoekende mensen de oplossing. Als je je slimme ideeën wilde uitgedragen kon hij je helpen dat in een marketingconcept te gieten. Als je maar durfde en niet terughoudender was dan nodig. Daar was hij optimistisch en voortvarend in.

 

Conclusies?

Dus via verschillende ontmoetingen werd ik afgelopen week verleid om na te denken over hoe ik eigenlijk zelf in mijn werk sta.

Ik doe mijn werk met heel veel plezier en enthousiasme en dat is aan mij te zien. Mensen helpen om met hart en ziel keuzes te durven maken is dankbaar werk. Ik voel dat mensen daar ook dankbaar voor zijn.

Ik ben blij met de vrijheid die ik heb in mijn manier van werken, maar heb soms moeite met de ongelijk verdeelde werkdruk en inkomen. Ik word niet meteen  blij van een manier van ondernemen waarbij de vorm en het verdienmodel belangrijker is dan de persoonlijke waarde die je voor iemand kunt toevoegen.

 

Balans opmaken.

Als ik na deze ontmoetingen het zo bekijk, kan ik eigenlijk niet anders dan mezelf een hele dikke voldoende geven voor de manier waarop ik nu werk. Vanuit mijn eigen praktijk. Met heel veel plezier. Met de vrijheid én onzekerheden die daarbij horen. Maar altijd met dankbare mensen. Het past me.

1.      Hoe vertel jij aan anderen over je werk?
2.      Wat is jouw voldoening?
3.      Hoe gelukkig ben jij met je financiële basis?
4.      Past jouw model van werken bij jou?

Wil jij onderzoeken hoe jouw balans uitpakt als je naar jouw werksituatie kijkt?
Misschien word je nog verrast!

Mail me gerust als ik je kan helpen het te onderzoeken, te waarderen en bij te sturen indien nodig!

Werk ze!
Heleen

———————————————


Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Felix Lichtenfeld via Pixabay

 








  • 0

De beste keuze maken.

Tags : 

Kies jij liever voor “nieuw” of voor verbeteren wat je hebt?

 

Keuzes maken

Deze week aandacht voor een thema van deze tijd. En natuurlijk ook bij mij aan tafel. Voor iedereen eigenlijk iets om bij stil te staan: 

Keuzes maken. Met echte aandacht je ergens aan verbinden.
Waarom vinden we het zo moeilijk om bij een keuze te blijven en daarin te investeren? Waarom denken we onbewust al snel dat er nog meer keuzes zijn? Of betere keuzes. En hoe gelukkig worden we daarvan?

 

Mensen met discipline blijken langer te leven, zijn gelukkiger en bereiken meer.

Ik schreef er al eens eerder over, in januari 2016, naar aanleiding van een lezing van filosofe Marli Huijer. Het ging over de discipline die nodig is om bij een keuze te kunnen blijven. Om niet te snel op te geven, je te laten afleiden, of weer iets nieuws te zoeken.
Waarom is het zo moeilijk?

Volgens Marli Huijer komt het doordat we leven in een wereld van overvloed.
1.      materiele overvloed
2.      overvloed aan alcohol
3.      overvloed aan tijd
4.      overvloed aan potentiele liefdesrelaties
5.      overvloed aan keuzes

( Lees hier nog eens het hele artikel )

Ook  bij mij aan tafel kwam het weer ter sprake. Keuzes maken. Blijven of toch iets anders zoeken. Bang zijn om de verkeerde keuze te maken. Weer een ander baan zoeken, Weer een bedrijfje beginnen. FOMO. Tinder.

 

Veel talenten en mogelijkheden

Mensen met veel talenten en mogelijkheden vinden het vaak moeilijk ergens voor te kiezen en daarvoor te gaan. Er zijn ook zoveel alternatieven. Wat als iets anders toch leuker lijkt te zijn? En als iets tegenvalt, lijkt het gemakkelijker om weer iets anders te beginnen, dan te investeren in het verbeteren van wat je hebt.
Op gebied van werk, in relaties, in spullen.
We zijn druk met duurzamer leven, maar hoe duurzaam zijn we eigenlijk met ons eigen leven?

Deze OMDENKEN vind ik er één om in te lijsten:

 

Het gaat niet om de beste keus te maken.
Het gaat om het maken van een keus
en er dan het beste van maken.

Kan ik jou helpen bij het maken van een keuze en er dan het beste van maken?
Mail me gerust voor één van gratis eerste gesprekken van deze maand.

Werk ze!

handtekening

 

 

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Photo by Perfecto Capucine on Unsplash

 

 

 

 

Photo by Perfecto Capucine on Unsplash


  • 0
wens

Voorwaarts!

Tags : 

Vorige week kreeg ik een kaart met bovenstaande quote van een vriendin die we te eten kregen. Zomaar. Het deed haar denken aan wat ik haar had gezegd de laatste keer dat we elkaar spraken, meer dan een half jaar geleden.

Dat ze niet bang moest zijn haar hart te volgen, als ze er van overtuigd was dat dit haar pad en haar diepste wens was.  Dat ze het beter hardop uit kon spreken in plaats van het een beetje vaag in het midden te houden.
En dat hardop uitspreken haar zou helpen om ook daadwerkelijk de stappen te zetten die ze had te nemen.

En zo was het ook gegaan. Deze quote deed haar denken aan mijn woorden die haar op dat moment hebben geholpen. En daarom gaf ze de kaart aan mij.


Don’t look back. You’re not going that way.

Ze was jaren geleden voor de liefde naar ons land gekomen. Wat had ze het goed hier met haar geliefde. Inmiddels is ze, verdrietig genoeg, zonder hem. Haar geliefde had ervoor gezorgd dat het haar aan niets zou ontbreken, zodat ze door kon met haar leven, in de plaats, het huis waar ze woonden.
Maar nu, zonder hem, wilde ze niet leven in herinnering, ze wil het liefste wonen in het land waar ze vandaan komt. Waar haar kinderen leven. En dat voelde ondankbaar, want ze had het hier toch goed. En hij had zo goed voor haar gezorgd, tijdens zijn leven en erna.
Maar toch,  ze wil door met het leven. Haar leven. In haar wereld.
Ze wist het eigenlijk al heel lang, en toch kostte het best moeite om dat onder ogen te zien. Hardop uit te spreken. Te vertellen tegen alle mensen om haar heen, met wie ze zo veel bijzondere jaren heeft gedeeld, samen met haar man.


Uitspreken van je wens geeft je moed om te handelen

Het inzicht wat ik haar onbedoeld mee heb kunnen geven, heeft er mede aan bijgedragen dat ze deze zomer teruggaat. Inmiddels een appartement heeft gevonden in haar geboortestreek. De verhuizing is gaan regelen. Het heeft haar, ondanks het verdriet, verlies en loslaten van wat ze hier heeft, goed gedaan.
Ze verheugt zich op het vervolg van haar leven.


Voorwaarts!

Een zelfde thema kwam vandaag bij mij aan tafel ter sprake met een van mijn gasten. Niet alleen omdat hij door ons traject de weg had gevonden om de multinational waar hij voor werkte te verruilen voor een mooie plek bij een start-up bedrijf. Maar ook omdat hij en zijn vrouw hadden besloten hun kinderen na de zomer naar een ander school te laten gaan, waar meer expertise is op het gebied dat zijn kinderen nodig hebben.
We kwamen op het maken van keuzes. Je kunt nooit meer terug in de tijd, naar het moment eerder. Een keuze maak je omdat je het de beste optie vindt, ook al zijn niet alle consequenties van die keuze positief. En te overzien. Maar terug naar het oorspronkelijke keuze moment kan nooit. Je kunt alleen opnieuw een keuze maken, met de kennis en inzichten van nu.  Ook als het minder goed uitpakt dan je had gehoopt of verwacht.  Je leeft altijd vooruit, je leven stroomt als een rivier één kant op, niet terug.


Niet terugkijken?  Juist wel!

Kijk wel terug. Zie waar je leven je gebracht heeft. Welke ervaringen hebben naar hier geleid. Waar kan je uit putten in positieve zin? Waar zitten je patronen waar je mee zou willen breken?


Vertrouw op jezelf.

Gebruik al je levenservaring om je wensen en besluiten te kunnen onderbouwen. Vertrouwen te hebben in je oordeel. Maar realiseer je dat je nooit meer terug gaat naar een eerder punt, in dezelfde omstandigheden, met de zelfde ervaring.
Als je je wens hebt toegelaten: koester die wens, spreek hem uit. Eerst voor jezelf , daarna naar je omgeving. En neem de stappen die jij te zetten hebt. Hoe het ook uitpakt. Met vertrouwen.


Hoe is met jou?

·         Herken jij je diepe wensen?
·         Durf je ze uit te spreken?
·         Wil jij wel terugkijken?
·         Wil jij met vertrouwen keuzes durven maken? (Ook als je niet alle consequenties kunt overzien? )

Dan kan ik je helpen. Mail me gerust als je

·         jouw wensen én ervaringen wilt onderzoeken
·         met vertrouwen nieuwe keuzes wil durven maken.

Van harte welkom voor één van de gratis eerste gesprekken bij mij aan tafel.

Werk ze!

handtekening

 

 

 

 

 

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0

Van de oude stempel?

Tags : 

Heb jij deze berichten deze zomer ook voorbij zien komen?

> Jongens spelen te weinig buiten. Meisjes ook.
> Kinderen kunnen niet meer leesbaar schrijven.
> Schoolkinderen krijgen nek- en rugklachten door verkeerde zithouding en niet passend meubilair. Er is ook te weinig aandacht en kennis.
> Er verdrinken vaker mensen omdat ze niet goed hebben leren zwemmen.
> Steeds meer ouders laten hun kinderen niet inenten.
> En eerder dit jaar: een deel van mensen met dyslectie leest stukken beter als ze een periode beter lees onderwijs krijgen.

 

Waarom zijn zoveel zaken niet meer vanzelfsprekend?
Is het de onderwijsvernieuwing? Zijn het de volle klassen en overbelaste leerkrachten? Is het het uit het oog verliezen van basisvaardigheden die gewoon geoefend en ingeslepen moeten worden? Is het de angst dat we kinderen onvoldoende klaarstomen voor de technologische toekomst?
Laten we ons gek maken door alle blogs en vlogs die we volgen?
Is het de smartphone? Zijn het de digiborden en IPad scholen?
Is het de angst om suf en ouderwets te zijn? Of zijn het de ouders die steeds  minder tijd maken om met hun kinderen bezig te zijn?
Is het misschien ons eigen voorbeeldgedrag?

 

En wat zouden oplossingen kunnen zijn?
Daar heb natuurlijk best mijn gedachten over. Als onderwijskundige, als moeder van drie kinderen (die hun weg, vol voetangels en klemmen naar studies en werk inmiddels hebben weten te vinden) en als professionele loopbaancoach voor hoog opgeleide en bovengemiddeld intelligente professionals.

We leven in de tijd waarin we leven. Dat kiezen we niet. Maar we hebben wel andere keuzes.

> Hoe druk we zijn, en hoe we al onze tijd volplannen met van alles.
> Hoeveel tijd we maken voor belangrijke basisvaardigheden in het leven.
> Hoeveel tijd we nemen om dingen echt te leren. Te oefenen. In te slijpen.
> Te leren volharden.
> Hoe we leren te kiezen dingen te doen waar we blij van worden i.p.v. wat anderen doen, of van ons verwachten.
> Op welke bronnen we wel en niet kunnen vertrouwen.
> Hoe we teleurstellingen incasseren.
> Ons af en toe durven vervelen.
> “Schoolse” zaken serieus nemen.

Als ik zo deze opsomming zie van dingen die bij mij naar boven borrelen, (waar ik  moeiteloos nog een waslijst aan kan toevoegen), dan komt dat op mij behoorlijk “ouderwets” over. Van de oude stempel. Het zou mij niet verbazen als we daar wel meer behoefte aan hebben dan we denken. Dat het één van de sleutels is voor een evenwichtige ontwikkeling.  Fysiek, emotioneel, sociaal, intellectueel.

Ik zie bij mijn kinderen waar ze hun evenwicht, zelfvertrouwen, ontwikkeling, vriendschappen, prestaties aan te danken hebben. In hun geval zeker niet door de waan van de dag, prestatiedrang of -dwang. Misschien wel juist door buitenspelen, tekenen, taarten bakken, fantaseren, af en toe vervelen, gamen, net zo lang oefenen tot je iets kan, gewoon samen aan tafel eten, fietsen, naar het bos, leren omgaan met frustraties en verdriet, dingen samen met ons doen, met elkaar praten, dingen leren die niet vanzelf gaan.

Ik zie ook bij de mensen bij mij aan tafel

> Waar ze succes in hebben.
> Welke waardevolle basisbagage ze hebben meegekregen.
> Wat zij hebben gemist in hun ontwikkeling.
> En waar ze behoefte aan hebben. Of op terug zouden willen kunnen vallen als ze vastlopen.

 

Ik ben ervan overtuigd dat met een goede basis in:
motoriek, je kunnen en durven bewegen,  letterlijk én figuurlijk,
(h)echte relaties,
waarden en normen
,
basisvaardigheden in brede zin,
sociale vaardigheden,
je talenten veel beter tot bloei kunnen komen in je volwassen leven.

Dus misschien is dit stukje toch een pleidooi voor een beetje meer aandacht en waardering voor “de oude stempel”. Voor de schoolkinderen van nu, mijn grote kinderen, voor mezelf én voor mijn gasten aan tafel.

Als jij ook behoefte hebt aan meer evenwicht tussen onze snelle, competitieve, veeleisende  wereld en “de oude stempel”, laat het me weten via heleenflorusse@florusseotc.nl. Ik kan je helpen.

Werk ze!

handtekening

 

 

 

 

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0

“Met lege handen” is soms juist een geluk.

Tags : 

Soms sta je opeens met lege handen. Misschien een beetje ingecalculeerd, of toch onverwacht. Bij lege handen denk ik meteen aan de sporters die zonder medaille terugkeren uit Rio. Ranomi, Epke, Jeroen Dubbeldam. En eigenlijk ook Youri van Gelder. Zo lang getraind, weten dat je tot de wereldtop behoort, naar dit toernooi toe geleefd en dan geen prijs winnen.

En of het nu komt door letterlijk misgrijpen, je niet aan de afspraken houden of dat je nog geen idee hebt hoe het zo kon lopen, ieder voor zich moet weer door met zijn of haar leven. Je tijd opnieuw gaan invullen. Misschien met wat je al deed, maar dan anders.  Of met iets heel anders. Jezelf weer neerzetten.

Ranomi zei terecht dat een gouden medaille nooit vanzelfsprekend is. Epke maakt zich zorgen om zijn vingers. Niet alleen voor de rekstok, maar ook voor zijn leven als chirurg.

Ik kreeg laatst een artikeltje toegestopt uit Trouw van 13 augustus. Van Ger Post, docent Brain and Cognitive Sciences aan de Universiteit van Amsterdam.

Over zijn “tegeltjes wijsheid”: Vier je mislukking. Zijn betoog is dat we elkaar én onszelf vaak hard afrekenen als iets niet goed loopt. Het gaat vaak over winnen, zelfvertrouwen, winnaarsmentaliteit. Maar zijn dat echt de succesfactoren?

Misschien leer je wel veel meer van mislukkingen. Het geeft weer ruimte om te kijken hoe je iets de volgende keer beter kan doen. Succes is ook een gevolg van hoe je met mislukkingen omgaat en succes of geen succes kan net zo goed het gevolg zijn van iets buiten jezelf.
Onderzoek het. En ga weer door.

Mijn middelste heeft geen succes weten te maken van zijn eerste studiejaar. Het viel hem niet mee dat te ervaren. Wat een domper, het voelde voor hem als mislukking. Maar het gaf hem wel weer de ruimte om te onderzoeken waarom zijn eerste keuze hem, ondanks zijn capaciteiten en interesse, toch niet past. Hij heeft goed gekeken naar zichzelf en een opnieuw keuze gemaakt. Eén die waarschijnlijk veel beter bij hem past en waar hij blij van wordt. Ook al valt zo’n verandering hem niet mee.
Zonder zijn mislukking had hij dit nooit bedacht.

Zelf ervaar ik een ander soort van “lege handen” gevoel. Niet als mislukking, maar als in “weer ruimte over”. Ik heb de jongste van mijn kinderen deze zomer uitgezwaaid. De dagelijkse zorg en opvoeding zitten er wel zo’n beetje op. En hoewel ze altijd op mij terug kunnen vallen als het nodig is, zij moeten het nu vooral zelf gaan doen.
En dat geeft mij letterlijk en figuurlijk weer ruimte. In mijn huis, in mijn aandacht, in mijn dag. Wat heeft meer aandacht nodig dan ik de afgelopen jaren heb kunnen geven?. Hoe kan ik dingen anders of beter doen, nu ik geen excuus meer heb dat ik er geen tijd en ruimte voor heb? Best spannend. Maar ook een verademing. Er gebeuren vanzelf weer dingen die ik niet had verwacht.

Je hebt eerst leegte nodig voor het zich weer kan vullen.
Niets blijft zoals het nu is, er komt altijd weer een nieuw moment.

Welke ruimte zou jij willen maken en opnieuw willen vullen?
Kan ik jou ook helpen bij het werken aan jouw successen en het omgaan met je mislukkingen?

Laat het me weten!
Werk ze!

handtekening

 

 

 

 

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 1

Lawine gevaar en stormkracht. Hoe blijf je overeind?

Tags : 

 

Ken jij het gevoel dat je weggeblazen wordt? Door iemand in plaats van door de natuur? Overdonderd? Dat iemand over je heen dendert? Dat je er geen speld tussen hebt weten te krijgen? Dat je te weinig ruimte had?

Het is mij wel eens overkomen En dat voelt niet prettig. Want normaal gesproken weet ik goed wat ik wil en wat ik vind. En ben ik ook goed van de tongriem gesneden. En toch ken ik ook die momenten, dat het voelt alsof ik over me heen heb laten lopen.

 

Wat doet dat met je?

Je voelt je klein. Je had achteraf heel anders willen reageren. Je voelt je niet gehoord en gezien, terwijl je best het nodige in te brengen had. Je hebt een hekel aan jezelf dat je het hebt laten gebeuren. Dat je niet steviger in schoenen stond, meer ruimte had genomen. Misschien krijg je zelfs een hekel aan de “blazer.”

Maar nu komt het gekke. Mensen krijgen dat gevoel ook wel eens door mij. Terwijl ik dat helemaal niet wil!
Daar moest ik afgelopen weken een paar keer aan denken.

 

Mijn inzichten

Ik deel 3 inzichten met je die mij helpen:

1.   Ik heb zelf een hekel aan drammers, mensen die helemaal niet luisteren, vooral zichzelf graag horen. Of mij iets willen verkopen wat ik niet wil hebben.
Tip: als je daar een hekel aan hebt, probeer ze te vermijden of probeer het gesprek op tijd af te kappen.

2.   De lawine kan ook ontstaan uit kennis willen delen en gedrevenheid. (Zo één kan ik zelf ook gemakkelijk veroorzaken.) Je wilt zo graag delen wat er allemaal in je hoofd rondtolt, wat je er nog meer aan toe zou kunnen voegen, nog meer voorbeelden, dat je helemaal niet in de gaten hebt dat het veel te veel is voor de ander om te verwerken.
Tip voor de veroorzaker: let op of mensen je nog volgen en of ze het nog leuk vinden!
Tip voor als je bedolven wordt: probeer het enthousiasme van de ander te zien. Maar laat je niet ondersneeuwen. De ander is er meestal niet op uit om jou te overbluffen of klein te maken.

3.   Emoties nemen de overhand. Mensen praten harder en sneller als ze geëmotioneerd zijn. Denk aan boosheid, frustratie, onmacht of onrechtvaardigheid, of juist blijheid en enthousiasme.  Hoe heftiger mensen in beslag genomen worden door emoties, hoe meer ze gaan herhalen, het nog eens nuanceren, nog eens gaan uitleggen wat ze precies bedoelen. En met de nodige kracht.
Tip voor de veroorzaker: probeer te achterhalen waar je felheid vandaan komt en voorkom dat je het ongebreideld over een ander heen stort
Tip voor de luisteraar: zeg eerlijk dat je opvalt dat iemand op stormkracht communiceert. En dat jij zo de volle laag krijgt die wellicht niet voor jou bedoeld is.

 

Snel en enthousiast

Persoonlijk houd ik wel van snelle, enthousiaste en van de hak op de tak discussies en gesprekken. Maar zeker niet altijd. En al helemaal niet als het ongelijkwaardig voelt. Dan schiet het zijn doel voorbij.

Herken je jezelf in dit artikel?
En zeg eens eerlijk: zit je vaker aan de kant die blaast of die omver geblazen wordt?

Ik help je graag weer in evenwicht!
Werk ze!

handtekening

 

 

 

Afbeelding van Gundula Vogel via Pixabay

 

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

  • 0

Wat is er mis met in je hoofd zitten?

Tags : 

Soms ben ik heel blij als ik onverwacht lees over iets waar ik al langer over puzzel, maar nog geen woorden aan gegeven heb.

Afgelopen week overkwam mij dat weer eens. Mijn oog viel op de titel van de column van Sterre van Leer in het septembernummer van Psychologie: “In je hoofd zitten heeft een slechte naam”. Ga ik niet herhalen, maar lees het gerust zelf eens.

Ik herken het zo goed. Als we tot rust willen komen kan dat volgens coaches, therapeuten, trainers en goede raadgevers pas echt als we uit ons hoofd en in ons lijf komen. Minder denken, meer voelen.
Ook mijn yogadocent zweert bij de aandacht voor je voeten. En ja, natuurlijk is het een groot goed als het je lukt om, als is het maar voor een uurtje, te stoppen met malen. Niet continue dingen voor jezelf te herhalen, waar je zo moe van kunt worden. Echt stil te staan bij jezelf.

Er zijn zoveel mooie manieren om dat te leren. Yoga, meer bewegen, mindfullness, naar buiten, stilte zoeken, je mee laten nemen door muziek of dans.

Maar die andere kant is er ook. Er zijn mensen die het heerlijk vinden om in hun hoofd bezig te zijn. Daar gebeuren prachtige dingen. Daar komen ze tot de mooiste inzichten en genieten ze van een gevonden oplossing voor een ingewikkeld probleem. Ze ontspannen daar zelfs van.

In mijn gezin zijn er twee die voor hun plezier wiskunde doen. Ik heb zelf jarenlang cryptogrammen gemaakt in bed. Dat gaf me rust, maakte mijn hoofd leeg en daar sliep ik heerlijk van. Veel mensen uit mijn praktijk, hoogbegaafd of niet, genieten enorm van wat er zich in hun hoofd allemaal afspeelt.

Dus ik ben erg voor alle aandacht voor ons gevoelsleven. Daar vinden we vaak sleutels die we zo goed kunnen gebruiken op ons pad. Maar dat het denken, de ratio en je hoofd maar beter plaats kunnen maken voor het gevoel, dat er gaat er in mijn hoofd niet altijd in.

Heleen

Afbeelding van DanaTentis via Pixabay

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay