Blog

  • 0

Van de oude stempel?

Heb jij deze berichten deze zomer ook voorbij zien komen?

> Jongens spelen te weinig buiten. Meisjes ook.
> Kinderen kunnen niet meer leesbaar schrijven.
> Schoolkinderen krijgen nek- en rugklachten door verkeerde zithouding en niet passend meubilair. Er is ook te weinig aandacht en kennis.
> Er verdrinken vaker mensen omdat ze niet goed hebben leren zwemmen.
> Steeds meer ouders laten hun kinderen niet inenten.
> En eerder dit jaar: een deel van mensen met dyslectie leest stukken beter als ze een periode beter lees onderwijs krijgen.

 

Waarom zijn zoveel zaken niet meer vanzelfsprekend?
Is het de onderwijsvernieuwing? Zijn het de volle klassen en overbelaste leerkrachten? Is het het uit het oog verliezen van basisvaardigheden die gewoon geoefend en ingeslepen moeten worden? Is het de angst dat we kinderen onvoldoende klaarstomen voor de technologische toekomst?
Laten we ons gek maken door alle blogs en vlogs die we volgen?
Is het de smartphone? Zijn het de digiborden en IPad scholen?
Is het de angst om suf en ouderwets te zijn? Of zijn het de ouders die steeds  minder tijd maken om met hun kinderen bezig te zijn?
Is het misschien ons eigen voorbeeldgedrag?

 

En wat zouden oplossingen kunnen zijn?
Daar heb natuurlijk best mijn gedachten over. Als onderwijskundige, als moeder van drie kinderen (die hun weg, vol voetangels en klemmen naar studies en werk inmiddels hebben weten te vinden) en als professionele loopbaancoach voor hoog opgeleide en bovengemiddeld intelligente professionals.

We leven in de tijd waarin we leven. Dat kiezen we niet. Maar we hebben wel andere keuzes.

> Hoe druk we zijn, en hoe we al onze tijd volplannen met van alles.
> Hoeveel tijd we maken voor belangrijke basisvaardigheden in het leven.
> Hoeveel tijd we nemen om dingen echt te leren. Te oefenen. In te slijpen.
> Te leren volharden.
> Hoe we leren te kiezen dingen te doen waar we blij van worden i.p.v. wat anderen doen, of van ons verwachten.
> Op welke bronnen we wel en niet kunnen vertrouwen.
> Hoe we teleurstellingen incasseren.
> Ons af en toe durven vervelen.
> “Schoolse” zaken serieus nemen.

Als ik zo deze opsomming zie van dingen die bij mij naar boven borrelen, (waar ik  moeiteloos nog een waslijst aan kan toevoegen), dan komt dat op mij behoorlijk “ouderwets” over. Van de oude stempel. Het zou mij niet verbazen als we daar wel meer behoefte aan hebben dan we denken. Dat het één van de sleutels is voor een evenwichtige ontwikkeling.  Fysiek, emotioneel, sociaal, intellectueel.

Ik zie bij mijn kinderen waar ze hun evenwicht, zelfvertrouwen, ontwikkeling, vriendschappen, prestaties aan te danken hebben. In hun geval zeker niet door de waan van de dag, prestatiedrang of -dwang. Misschien wel juist door buitenspelen, tekenen, taarten bakken, fantaseren, af en toe vervelen, gamen, net zo lang oefenen tot je iets kan, gewoon samen aan tafel eten, fietsen, naar het bos, leren omgaan met frustraties en verdriet, dingen samen met ons doen, met elkaar praten, dingen leren die niet vanzelf gaan.

Ik zie ook bij de mensen bij mij aan tafel

> Waar ze succes in hebben.
> Welke waardevolle basisbagage ze hebben meegekregen.
> Wat zij hebben gemist in hun ontwikkeling.
> En waar ze behoefte aan hebben. Of op terug zouden willen kunnen vallen als ze vastlopen.

 

Ik ben ervan overtuigd dat met een goede basis in:
motoriek, je kunnen en durven bewegen,  letterlijk én figuurlijk,
(h)echte relaties,
waarden en normen
,
basisvaardigheden in brede zin,
sociale vaardigheden,
je talenten veel beter tot bloei kunnen komen in je volwassen leven.

Dus misschien is dit stukje toch een pleidooi voor een beetje meer aandacht en waardering voor “de oude stempel”. Voor de schoolkinderen van nu, mijn grote kinderen, voor mezelf én voor mijn gasten aan tafel.

Als jij ook behoefte hebt aan meer evenwicht tussen onze snelle, competitieve, veeleisende  wereld en “de oude stempel”, laat het me weten via heleenflorusse@florusseotc.nl. Ik kan je helpen.

Werk ze!

handtekening


  • 0
Hoeveel tijd heb je? Hoeveel tijd heb je nodig?

Hoeveel tijd heb je? Hoeveel tijd heb je nodig?

Tijd

Hoeveel tijd heb je? Hoeveel tijd heb je nodig? Hoe lang gaat het duren? Tijd is ons kostbaarste bezit. We willen er de baas over zijn. De regie hebben. Onze tijd goed en nuttig besteden. Tegelijk mag het allemaal niet veel tijd kosten. Hoe neem jij tijd?
Tijd was één van de terugkerende thema’s bij mij in de afgelopen week.

Dit voorjaar klopte een man bij mij aan voor hulp bij zijn zoektocht. Voor in de dertig, energiek, net vader geworden, Hij werkte nu zo’n 10 jaar bij de organisatie waar hij na zijn studie was begonnen en wilde eigenlijk door. Iets anders. Maar wat? Waar? En hoe? En binnen of buiten zijn huidige organisatie? Hij had nog geen idee.
Kortgeleden belde hij me enthousiast dat, compleet onverwacht, een hele leuke kans zich had aangediend. Hij had onze gesprekken, verzamelde inzichten perfect kunnen gebruiken. Ging met zelfvertrouwen de gesprekken in en gisterenavond kreeg ik een appje dat alles rond was en dat de wensen die hij had uitgesproken waren gehonoreerd. Zomaar, onverwacht. In een paar weken tijd. En dat allemaal voordat ons programma is afgerond.

Soms gaan dingen veel sneller dan je had verwacht. Of inschat.

Vorige week kreeg ik een mail van een vrouw die ik in 2009 heb begeleid in haar zoektocht. Ze werkte toen bij Philips en zou graag een andere invulling aan haar leven geven. Ik kan me haar kleurrijke levenspanorama nog zo voor de geest halen. Nu, juli 2017, berichtte ze dat ze de stap gezet had naar een eigen praktijk. 8 jaar later! En volgens mij was dat één van de wensen die ze toen al had.
Ze komt me binnenkort vertellen hoe haar weg gelopen is.

En deze week ontving ik van een iemand de eerste opdrachten voor ons programma. Een jaar nadat ze voor het eerst bij mij had aangeklopt en we onze eerste afspraak hadden. Al die tijd had ze nodig om zover te komen.
En die tijd heeft zij genomen. Gelukkig.

Als ik iets heb geleerd in mijn leven en werk is het dat

veel dingen de tijd nodig hebben die het nodig heeft.

Pas als je je dat realiseert, kan je bewust met jouw tijd omgaan.

Vind een goed evenwicht tussen

> Processen de tijd gunnen die nodig is ( en daar ook vrede mee hebben).
> Je tijd niet op een “energie slurpende” manier blijven besteden.
> Beslissingen durven nemen als het daar tijd voor is.

Kan jij hulp gebruiken bij onderzoeken hoe jij jouw kostbare tijd wilt gebruiken?
Laat het me weten. Met plezier neem ik ook voor jou de tijd die nodig is.

Werk ze!

handtekening


  • 0

Rapporttaart en andere rituelen

Gisteren heb ik de tweede appeltaart van deze week gebakken. En niet zomaar een taart, maar de bij ons welbekende “rapporttaart”.

Zolang mijn kinderen naar school gaan, vanaf groep 1, besteden we op gepaste wijze aandacht aan elk rapport waar ze mee thuis komen.

Het ging ons daarbij nooit om de hoogte van cijfers of resultaten.

Ik heb kinderen die gezegend zijn met veel capaciteiten. Die moeiteloos de hoogste cijfers binnen konden slepen maar dat lang niet altijd deden. Gemotiveerd blijven en doen wat er wat er gevraagd wordt, bleek best een opgave. Maar wel een belangrijke vaardigheid die we altijd hebben geprobeerd te stimuleren en te ontwikkelen. Door hoge cijfers voor dingen die ze niet moeilijk vonden of competitie, raakten ze geen van drieën erg gemotiveerd, dus we hebben nooit de behaalde cijfers beloond met klinkende munt. Geen rapportgeld bij ons.

Maar dus wel taart. Om te vieren dat ze weer een periode hadden afgerond. Dat ze mochten uitrusten. En weer aan de volgende etappe konden beginnen. Ik denk dat we in al die schooljaren geen rapport hebben overgeslagen.

Mijn kinderen zijn nu 22, 21 en 18. Eén is er al afgestudeerd en bakt met veel plezier haar eigen taarten. De andere twee hebben hun eerste studiejaar met goed gevolg afgesloten. De één heeft in één keer zijn propedeuse behaald. (wie had daar nou op gerekend?) En de ander heeft, ondanks een gemiste periode, meer dan voldoende studiepunten gehaald voor zijn BSA, bindend studieadvies. Genoeg om volgend jaar door te mogen met zijn studie. Waar hij heel erg blij mee is. Geen hertentamens in augustus.

En hoewel ze allebei op kamers wonen, vonden ze allebei dat ze wel rapporttaart hebben verdiend.  Dus heb ik eerst een taart gebakken voor de een. En de ander (ze mogen de taart altijd kiezen) wilde er ook zo één.

We eten dus al de hele week appeltaart, nu ter ere van de tentamens. Rapporttaart!

Rapporttaart is één van onze gezinsrituelen. We hebben er behoorlijk wat. Ook met eigen woorden en aanduidingen. Zoals in zo veel gezinnen, denk ik zo. Ik las pas een mooi artikel over de waarde van rituelen in een gezin (zomernummer Psychologie-magazine), rondom eten, slapen, verjaardagen, vakanties.

> Rituelen komen meer voor in gezinnen die op elkaar gericht zijn, dan in “los zand” gezinnen.
> Rituelen geven we graag door. Ze geven een gevoel van identiteit en verbondenheid, houden de geschiedenis levend en we voelen ons steviger geworteld.
> Het maakt ons speciaal.

Weten waar je vandaan komt.
Ergens bij horen.
Aandacht voor momenten en dingen die belangrijk zijn.
Waardering, niet alleen in geld.

Dit zijn de dingen die je kracht geven. Een goede basis. Die je met vertrouwen keuzes laten maken. Daar heb je je hele leven plezier van, ook als je al lang geen kind meer bent.

Ik weet zeker dat mijn kinderen daar in ieder geval veel van mee hebben gekregen.

Werk ze!

handtekening


  • 0
hoogbegaafdheid

Hoogbegaafdheid is voor mij eigenlijk niet zo interessant

Hoogbegaafdheid is voor mij eigenlijk niet zo interessant

“Hoogbegaafdheid is voor mij eigenlijk niet zo interessant.”

Deze zin kwam van de man tegenover mij aan tafel. We hadden een uitgebreid eerste gesprek om te onderzoeken of ik hem kan helpen bij zijn zoektocht. Dat hij bovengemiddeld slim is leidt geen twijfel.

> Cum laude afgestudeerd aan de TU/e. Prima baan in high tech bedrijf.
> Leuke man. Scherp, snel, brede interesse, sportief, fijn gezin, bereisd.
> Vooraan in de veertig, bijna 20 jaar aan het werk.

En op zich interessant werk, maar “waarom lekt toch alle energie weg?“

Hoogbegaafdheid hoort altijd bij je, gaat nooit weg.

Hij had al een loopbaantraject gevolgd, maar heeft het gevoel dat hij “aan de verkeerde knoppen“ heeft gedraaid. De baanswitch leverde niet op wat hij had gehoopt.

Zijn intelligentie, behoefte aan uitdaging, plezier, eisen die hij stelt aan mensen (ook op gebied van waarden en normen) en omgeving waarin hij het best gedijt, hadden achteraf niet genoeg ruimte gekregen. Het ging vooral over sterktes en werkinhoudelijke factoren. Te weinig over hoe hij zelf in elkaar zat.

Als je hoogbegaafd bent, heb je andere dingen nodig.

 

Veel deskundigen.

Hij heeft gegoogeld en gezocht naar mensen die verstand hebben van hoogbegaafdheid en werk. Dat leverde heel veel deskundigen op. Dat geloof ik graag. In 20 jaar tijd is de horizon enorm verbreed. Steeds meer mensen die thuis zijn in deze materie en daar anderen mee verder willen helpen. Ik vind het aanbod zelf ook overweldigend.

Hij voelde zich aangesproken door mijn verhalen, mijn ervaring en werkwijze en we hebben een afspraak gemaakt. Natuurlijk bespraken we wat voor hem belangrijk is. Hij constateerde dat inzoomen op hoogbegaafdheid niet zijn grootste behoefte was. Maar hij wilde wel graag met meer diepgang naar zijn behoeftes in werk en leven kijken, waarbij de kenmerken van hoogbegaafdheid wel worden meegenomen.

En eigenlijk was dat voor mij bevestigend:

> Niet iedere vastgelopen hoogbegaafde heeft behoefte aan coaching op gebied van hoogbegaafdheid.
> Als je (loopbaan) coaching zoekt moet je wel alle kenmerken van jouw hoogbegaafdheid daarin mee kunnen nemen.
> En dat vraagt weer “hoogbegaafden“ deskundigheid.

Dit is wat ik graag doe. Mensen deskundig en met structuur verder helpen in hun zoektocht naar het vinden van een werkplek die bij hen past. Inclusief alle kenmerken van en inzichten over hoogbegaafdheid. En mogelijke aanverwante kenmerken.

Ik denk dat wij een goede match zijn.

Wil jij onderzoeken of jouw loopbaanvragen ook matchen met mij? Ik bied je met plezier een van mijn gratis eerste gesprekken aan om ook jouw vragen te bespreken. Welkom!

Werk ze!

handtekening


  • 0
dromen

‘Ik ben geen dromer, ik ben een planner’

Tags : 

‘Dromen: Ik ben geen dromer, ik ben een planner’

De laatste zin in het stuk in de krant over Tom Dumoulin. Vanochtend. Op maandag 29 mei 2017, een dag nadat hij de Giro had gewonnen.
Wat een ongelofelijke prestatie. Wat een talent, Wat een focus. Wat een trainingsarbeid. En wat een ploeg om zich heen. Wat heb ik met plezier gekeken.

Waarom blijft die zin zo bij mij hangen? “Ïk ben geen dromer, ik ben een planner.”

Misschien omdat ik de parallellen zie met de talentvolle mensen om mij heen. Mijn cliënten barsten van de talenten. Mijn kinderen ook, en het gezin waar ik uit kom ook.

Maar hoe kom je met die talenten waar je wil zijn? Mensen die ik begeleid hebben stuk voor stuk veel capaciteiten. Vaak hoog tot zeer hoog opgeleid. Met veel ervaring, nog studerend of net afgestudeerd. En ook die gun ik een geweldige toekomst.


Volgens dit stukje is Tom geen dromer. Tom Dumoulin is ooit gaan fietsen omdat hij uitgeloot was voor de studie geneeskunde. Toen deed hij maar wat hij ook leuk vond en ook aanleg voor had: Wielrennen. En heeft hij zich jaar na jaar ontwikkeld.

Zijn dromen dan niet het begin van alles? Moet je altijd een droom hebben om iets te bereiken, zoals je zo vaak leest? Nee, dat hoeft dus niet. Maar je mag ze wel hebben en koesteren. Er is niks mooiers dan dromen. Over waar je allemaal terecht zou kunnen komen. Wat er allemaal mogelijk is.

En hier komt het: alleen ergens van dromen is nooit genoeg. Als je begint bij dromen, komen daarna de stappen die je moet zetten.
> Een stip aan de horizon kiezen als baken voor jouw dromen of doelen.
> Gestaag die dingen gaan doen die je dichter bij je droom of doel brengen.
> Mensen zoeken waar je van kan leren. Die je willen helpen.
> Fouten durven maken.
> Letterlijk zitvlees kweken.
> Niet opgeven als het tegen lijkt te zitten. Je weet nooit vooraf waarom je een omweggetje hebt moeten nemen.

Ik heb al vaker geschreven over wat er nodig is om iets te bereiken met je talent.

(Zie ook het artikel. “Maak werk van je talent.”)

Dit heeft iedereen nodig:
> Talent of aanleg.
> Plezier.
> Oefenen, oefenen, oefenen.

Als jij je dromen of doelen als begin wil nemen voor waar je heen wilt, kan ik je helpen met de juiste stappen.  Op naar je eigen ronde.

Werk ze!

handtekening


  • 0

Wie is je vader, wie is je moeder?

Met deze vraag begon Tante Es (Jörgen Raymann) elk gesprek met haar bekende gast. En meteen gaf de gast dan een schets van het nest waar hij of zij uit kwam. Om daarna verder te praten over hoe het leven gelopen was.

Ik moest daaraan denken toen ik afgelopen zondag met mijn kinderen zat na te tafelen na ons Moederdag ontbijt.

Het was mijn eerste Moederdag ontbijt terwijl niemand meer thuis woont. Alle drie in hun eigen huisje of kamer. Maar alle vier willen we één van onze tradities, samen ontbijten op een bijzondere dag, graag in stand houden.

Dus hadden zij lekkere ontbijtspulletjes in huis gehaald en zaten we gezellig aan de tafel. Alle tijd.

We kwamen op bijzondere thema’s.

* De bijzondere en ook moeilijke situaties in ons gezin.
* Onze tradities die we koesteren.
* De hechte relatie met opa’s en oma’s.
* De steun van elkaar bij tegenslag, (waarvan we recent nog een heftig voorbeeld hebben meegemaakt).
* En op belangrijke waarden als gastvrijheid, ruimdenkendheid, tolerantie.

En spontaan vertelden ze over hoe ze terugkeken op hun schooltijd. Op de interactie met klasgenoten op basisschool en middelbare school. En hun vriendenkringen nu ze studeren en werken. Ze vertelden ook dingen die ik nu voor het eerst hoorde, ik had dat destijds helemaal niet zo gezien.

Mijn kinderen hebben alle drie een bovengemiddeld goed stel hersens. Dat is een groot goed, maar maakt ook dat je

* Anders bedraad bent dan de meeste klasgenoten.
* Andere behoeften en uitdagingen nodig hebt.
* Andere criteria hebt waarom je wel of niet met andere kinderen wil afspreken.
* Een sterk rechtvaardigheidsgevoel met je meesleept.

En zo nog wat van die kenmerken die je bij veel hoogbegaafden tegenkomt. Lees de literatuur er maar op na.

Mijn kinderen vinden dat ze goed geland zijn. Vliegen met zelfvertrouwen uit. Hebben fijne vrienden. Doen op dit moment waar ze gelukkig van worden. Hebben net zo goed behoorlijk gepuberd, verkeerde keuzes gemaakt. Meer of juist minder tijd nodig gehad om diploma’s te halen.

En ik word daar weer gelukkig van. Het nest waar je uitkomt is zo belangrijk voor de fundamenten van je latere leven. Wat je hebt meegekregen is van onschatbare waarde. Wat je hebt gemist of waar geen aandacht voor was, kan het later moeilijker maken om je weg te vinden.

Juist voor mensen met bijzondere, niet gemiddelde capaciteiten gaat het niet alleen om diploma’s, kennis, intellect, resultaten, sterktes en zwaktes.

Het is vooral de moeite de waard om je te realiseren hoe jouw leven is gelopen.

* Uit welk nest kwam je?
* Wat heb je meegekregen?
* Wat niet?
* Wie was je vader, wie was je moeder?

En daarom wandel ik in mijn werk graag met je door je levensverhaal. Omdat dat de basis is van elke keuze die je nog wil gaan maken.

Kan jij dat ook gebruiken? Mail me en we onderzoeken jouw behoeften bij mij aan tafel.

Werk ze!

handtekening


  • 0
hoogbegaafden

Hoogbegaafden; wie kan hoogbegaafden helpen?

Wie kan hoogbegaafden helpen?

Laatst kreeg ik de vraag van iemand in mijn netwerk of ik tips had waar een hoogbegaafde het moet zoeken als hij/zij hulp nodig heeft. Hoogbegaafden vinden het in de regel nogal lastig om hulp te vragen. Ze hebben vaak slechte ervaringen met hulpgevers. Ze vinden dat ze vaak adviezen krijgen “die ze zelf ook hadden kunnen bedenken”. Of hebben het gevoel niet begrepen te worden.

Deze vraag ging specifiek over hulp bij schulden en hulp bij marketing. Best een lastige vraag als je de precieze problemen niet kent, maar ik heb toch een aantal dingen op een rijtje gezet over hoe ik aankijk tegen hulp vragen en waar je over na kunt denken:

 

Vakmanschap en hoogbegaafdheid.
In mijn optiek zit er verschil tussen vakmanschap en kennis van hoogbegaafdheid.

1. Ook in mijn vak is zeker niet elke (loopbaan)coach geschikt om aan te sluiten bij hoogbegaafden, maar ook niet elke hoogbegaafde is geschikt als (loopbaan)coach voor andere hoogbegaafden.
Ervaringsdeskundigen zijn andere deskundigen dan vakdeskundigen.
Voor hoogbegaafden heel fijn als het samengaat, maar dat is heel vaak niet het geval.

2. In de schuldhulpverlening kan ik me iets soortgelijks voorstellen. En zijn vast goede methoden om mensen met schulden te helpen. Ook hoogbegaafde mensen in de schulden zullen inzicht moeten hebben in hun patronen en de oorzaken die geleid hebben tot de situatie. En zicht krijgen op de uitwegen en perspectieven om weer de weg terug te vinden. Nieuw gedrag leren.
Als hoogbegaafde kan je net zo goed baat hebben bij advies van een professional die zijn of haar vak beheerst als ieder ander. Of die nu verstand heeft van schulden, belastingen, fysiotherapie, diëten, marketing of iets heel anders.

3. Met marketing hulp is het eigenlijk hetzelfde. Wat heb je nodig? Iemand met ervaring in marketingprincipes? Of iemand die jou als hoogbegaafde kan helpen bij jouw marketing? Als je opdrachten wilt krijgen zal je heel goed moeten laten zien wat je te bieden hebt. En hoe dat aansluit bij de problemen of vragen van het bedrijf of individu. En wat het ze oplevert. Het maakt niet uit welke dienst of product je levert. Laat zien dat wat jij biedt de moeite waard en investering waard is.
Ik heb ook mijn licht opgestoken bij mensen die succes hebben met hun marketing. Bij veel van hun voorbeelden en werkwijzen voel ik me niet thuis. Zo werkt het bij mij niet. Maar ik probeer wel uit te filteren wat voor mij wel kan werken en dat probeer ik uit. Kan ik wat van leren.

Vakmensen hebben kennis die ik niet heb en daar wil ik gebruik van maken. Maar ik heb niet de illusie dat anderen altijd begrijpen hoe het bij mij werkt.

 

Wees realistisch
Als hoogbegaafde moet je ook realistisch zijn: wat bij jou weerstand oproept is niet per definitie verkeerd. Haal er uit wat voor jou werkt en wees ook zo reëel dat jij ook gewoon weerstand kunt hebben tegen oplossingen die anderen aandragen. Hoogbegaafdheid is wat mij betreft geen excuus.

Je mag niet verwachten dat andere professionals precies weten hoe hoogbegaafden bedraad zijn, wat hun/jouw manier van denken, leven, voelen en handelen is.
(Als hoogbegaafde weet je ook dat maar 2-5 % van alle anderen die kenmerken ook heeft.)

Het is wel zo dat je gemakkelijker hulp aanneemt van mensen

* waar je een klik mee hebt,
* die je vertrouwt of
* van wie je de vakkennis niet ter discussie stelt.

 

Kies hulp om de juiste redenen.
Als je weet dat je als hoogbegaafde moeite hebt met hulp vragen omdat je vaak zelf al bedacht hebt wat de ander je adviseert, heb je mijns inziens een paar alternatieven:

1. Je zoekt iemand die de vakkennis en ervaring heeft die jij nodig hebt, en je bent realistisch in wat je wel en niet mag verwachten

2. Je zoekt een vakdeskundige die naast zijn/haar vak ook voldoende thuis is in hoogbegaafdheid. Daar zijn er waarschijnlijk weinig van, maar je kan ze wel zoeken.

3. Je zoekt iemand die je helpt jouw hoogbegaafdheidspatronen en kenmerken te doorgronden. Die je leert om te gaan met jouw belemmerende patronen en je handvatten geeft hoe je wel helpende patronen kunt aanleren. En hoe je die patronen kunt gebruiken om op een gezonde manier om te gaan met zaken als geld. Of met anderen. Of in werkrelaties.

4. Of je sprokkelt met zelfstudie de kennis bij elkaar die je nodig hebt. Met als risico dat je je eigen blinde vlekken zo onvoldoende in beeld krijgt. Of toch niet dat kennisniveau haalt wat je nodig hebt.

Ik wens je veel succes bij het vinden van die hulp waar jij iets aan hebt. Je weet inmiddels vast voor welke hulp je bij mij terecht kunt. Laat het me weten als jij die kunt gebruiken.

Werk ze!
handtekening


  • 0

Groener gras

Groener gras

Ik ben ver van huis. Op een aparte plek. Vóór mij prachtig uitzicht op de Atlantische oceaan, achter me een steile helling, een vulkaan van meer dan 2000 meter hoog.
Zonovergoten plaatsje, een koel windje. Morgen al weer naar huis.
Als altijd stuiteren de gedachten en ideeën door mijn hoofd.  Wat vind ik hier prettig? Wat heb ik gezien en gedaan? Wat heb ik niet gedaan? En had ik dat nog willen doen, nu er geen dagen meer over zijn om in te vullen?
Lees verder als je wilt onderzoeken of jij groener gras zoekt.

Automatisch zoek ik de parallellen  met het “gewone leven”. Wat is er prettig? Wat zou ik anders willen doen. En waarom doe ik dat niet? Waarom heb je af en toe toch het gevoel dat het ergens anders beter is dan waar je nu zit?
Heel letterlijk merk ik dat op dit eiland. We hebben niet het hele eiland bekeken. Dat is jammer, want misschien hebben we fantastische plekjes gemist. Maar we zitten hier ook op een fantastisch plekje. In een prachtige vallei, geweldig uitzicht, rustig, een bijzonder strandje dichtbij, met zand zo zwart als houtskool. Drie oranje torenvalkjes cirkelen elke dag boven ons huisje rond, op zoek naar een lekker hapje. Als we aan de andere kant van het eiland zaten hadden we hier juist graag naar toe gewild.

Lonken naar groener gras kan veel energie kosten. Levert soms frustratie op. Je krijgt het gevoel dat jij niet op die goeie plek bent, waar anderen wel zijn. Iets beleven dat jij niet hebt beleefd. En voor je het weet glij je af. Wil je “weg”, zonder te weten waar heen dan.

Mensen die ik spreek bij mij aan tafel zijn soms al behoorlijk “afgegleden“.  Hebben geen energie meer. Vaak een samenloop van dingen die anders zijn gelopen, thuis én op het werk. Konden ze maar weg, waar het beter is.
En of ik ze even die weg kan wijzen. Aangeven waar het beter is en hoe je er komt.

En de grap is. Ik weet dat niet!  Net zo goed als ik niet weet of er betere plekjes zijn op dit eiland, weet ik ook niet waar jij het beter kunt hebben.

Wat kan ik wel:
1.      Onderzoeken waar je van geniet.
2.      Onderzoeken waar je energie van krijgt in plaats van dat het je energie kost.
3.      Je omgeving verkennen: waar lijkt het goed toeven en is de weg ernaar toe haalbaar en de moeite waard?

Dan:
1.      Heb je een wens voor ogen.
2.      Kan je een plan maken.
3.      Kan je op pad gaan naar jouw groener gras .

Resultaat? Alle mensen die ik uitzwaai vinden weer terug wat ze nodig hebben. Hoe ze daar moeten komen. (En soms kom je er achter dat er al meer groen gras onder je voeten kietelt dan je in de gaten hebt.)

Kan ik je helpen speuren naar jouw groene gras? Laat het me weten!

Werk ze !
handtekening


  • 0
hoogbegaafdheid

Hoogbegaafdheid: Hoogbegaafden, grijp je kans!

Tags : 

Hoogbegaafdheid: Hoogbegaafden, grijp je kans!

Deze maand staat bol van de activiteiten en aandacht voor hoogbegaafdheid. Dat is goed nieuws. Mensen die weten of vermoeden dat ze kenmerken van hoogbegaafdheid hebben, kunnen een stuk gelukkiger worden met zichzelf als ze er meer over weten, meer begrijpen en zichzelf beter kunnen plaatsen. Als ze mensen ontmoeten die dezelfde ervaringen hebben. En dezelfde kenmerken.

En toch, ik schrijf het met schroom op, voel ik me soms ongemakkelijk bij al die aandacht. Persoonlijk heb ik vaak moeite met de “kleur” van onbegrip, niet gezien worden, moeilijk, lastig, die er nog al eens doorheen sijpelt.

Laat ik je hier iets vertellen over mijn uitdagingen in leven en werk.
Hoogbegaafdheid is de rode draad in mijn leven, hoewel ik daar de eerste 33 jaar van mijn leven geen benul van had.
> Ik was een slim meisje, met slimme broers en ouders. “Gewoon” door de basisschool gehuppeld, waarbij ik de helft van de tijd plantjes water heb gegeven, letterdozen heb gesorteerd en bibliotheekboekjes heb geplakt, omdat ik altijd heel snel klaar was met mijn werk. Ik voelde me altijd wel anders dan anderen, een beetje een toeschouwer, maar daar had ik niet echt last van.
> Gestudeerd in Nijmegen, gewoond in een huis met slimme (natuurkunde) studenten (die ik nog jaarlijks zie). Mijn eerste baan bij Philips, tussen de slimme techneuten. Ik paste er prima.
> En toen kreeg ik een gezin. Mijn oudste bleek ook een slim meisje. Maar pas toen zij 4 was, zag ik dat ze anders was. Dat ze dacht en handelde zoals mijn volwassen gesprekspartners. Hoe kon dat? Ze ging nog niet eens naar school! Waar had ze dat geleerd?

Pas toen was mijn interesse in hoogbegaafdheid gewekt. Ik ging lezen, zocht kennis, liet me testen bij Mensa, ontmoette daar Noks Nauta, die een pionier is geworden op het gebied van onderzoek naar hoogbegaafdheid bij volwassenen. Ik heb alle aandacht zien groeien. Voor volwassenen én voor schoolkinderen. Ik herkende van alles bij mezelf en in mijn omgeving.

Ik kreeg drie kinderen. Alle drie bovengemiddeld slim. Alle drie jarenlang met buikpijn naar school. Voor hen was er nog geen extra uitdaging binnen de school. Dat probeerden we thuis te bieden. En gelukkig met succes. Ze hebben, weliswaar in hun eigen tempo, de middelbare school afgemaakt. Zijn alle drie uiteindelijk bij een studie beland die echt bij ze past. En belangrijk: ze hebben een fijn sociaal leven, kunnen relaties aangaan. Ze voelen zich altijd “anders”, op heel veel terreinen, maar ze hebben geleerd daarmee om te gaan. Zich te redden in omgevingen waar ze zich niet op hun plek voelen. En mensen te zoeken waar ze zich wel prettig bij voelen.

Ook ik kon uiteindelijk niet blijven waar ik werkte, zocht binnen de organisatie om de twee, drie jaar naar nieuwe uitdagingen, maar ik vloog uiteindelijk tegen de muren op. Ik heb toen maar ontslag genomen en werk nu al jarenlang vanuit mijn eigen praktijk. Met hoogbegaafden die hetzelfde willen als ik en mijn kinderen.

Plezier, voldoening, lekker werken of studeren, loon naar werken, een fijn sociaal leven met waardevolle relaties.  
Als je je draai niet hebt kunnen vinden in het leven door je hoogbegaafdheid kan inzicht in jezelf je absoluut verder helpen.
Mijn ervaring in mijn werk is hetzelfde als in mijn gezin.

> Erken en accepteer dat je net anders bent dan 98% van de mensen om je heen. Dat maakt je geen beter mens, maar wel anders.
> Zoek uit wat jij nodig hebt om je uit te dagen, te stralen, dat te bereiken wat je graag wil.
> Oefen, oefen, oefen met die dingen die je misschien niet graag doet, niet zo gemakkelijk af gaan, maar die je wel in je gereedschapskist nodig hebt. Dat maakt je kans groter om een plekje te vinden in de maatschappij en te komen waar je wilt.

Ieder mens moet zijn eigen weg zoeken. Als je afwijkt van het gemiddelde, past ook een afwijkende route bij jou. Geldt voor iedereen. Met of zonder HB, ASS, HSP AD(H)D of andere bijzondere kenmerken.
Mijn kinderen en de gasten bij mij aan tafel zijn blij met de inzichten in zichzelf en handvatten die ze hebben gekregen.
> Wat ze van nature hebben meegekregen
> Waarin ze “anders “zijn
> Wat ze nodig hebben
> Wat ze extra kunnen oefenen of ontwikkelen..

Garanties op succes zijn er niet. Maar ik word er gelukkig van als ik zie hoe mijn gasten én mijn kinderen, zien waar hun kansen liggen. Ze weten te grijpen. En weten hoe ze bij kunnen sturen als het nodig is.

Kan jij hulp gebruiken bij het vinden of grijpen van je kansen?  Laat het me weten!

Werk ze !
handtekening


  • 2

“Succes zit tussen de oren”

Ik was laatst aanwezig bij een theatercollege middag in het Delamar theater in Amsterdam. Op een doordeweekse maandag. Pieter van den Hoogenband had deze middag georganiseerd. Met  de bedoeling wetenschap en succes met elkaar te verbinden. Hij had niet de minsten uitgenodigd om te vertellen. Wetenschappers Erik Scherder (blijf bewegen mensen!) en Margriet Sitskoorn (neuroplasticiteit houdt niet op) en sport coach en ex-proftennister Jacky Reardon (focus!). En Arie Boomsma mocht het geheel aan elkaar praten.

Met tussen de oren werd niet bedoeld: als je maar wíl, dan kan je het. Tussen de oren gaat om wat er letterlijk tussen oren zit: Je hersenen.

De wetenschap weet de laatste decennia zoveel meer over wat er zich allemaal in de hersenen afspeelt. Welke netwerken met elkaar samenwerken. Wat je kan doen om die netwerken te versterken. Hoe je brein samenwerkt met de rest van je lichaam. Het aanstuurt. Als je deze mensen in de TV programma’s, artikelen en boeken een beetje volgt, dan weet je vast al veel van hun werkterrein. Ik ook.

En toch was het de moeite waard om die dingen die je dagelijks kunt toepassen nog eens te horen.

Dit heb ik onthouden:

Volgens Margriet Sitskoorn zijn er essentiële elementen om te kunnen slagen in wat je wilt.
> Doe nieuwe ervaringen op. Die zijn van positieve invloed op je hersennetwerken, waardoor je ook weer nieuwe ervaringen kunt opdoen.
> “Flow focus”. Laat je niet afleiden. Multitasken bestaat niet. Elke wisseling in aandacht kost extra tijd.
> Slaap genoeg. Elke nacht 7-9 uur.
> Beweging. Mensen zijn niet gemaakt om te zitten.
> Verbindt vandaag met morgen. Wat je vandaag wel of niet doet heeft een gevolg later. Soms moet je je beheersen, soms juist volhouden.
> TIJD maken.
Als je denkt dat je voor bovenstaande geen tijd hebt, heb je het juist het hardst nodig!

Ook volgens Erik Scherder is elke dag bewegen het beste wat we kunnen doen om onze hersenen gezond te houden en minder snel te verouderen.

Sport coach Jacky Reardon werkte onder andere met de Nederlandse hockeydames en onze topboogschutter Sjef van den Berg.
Zij leert mensen de wereld te zien “met aardige ogen”.
Alles gaat beter als je bewust bent van je.
> Ademhaling
> Oogcontrole, richt je ogen en houd dat vast
> Spierspanning. (schouders, gezicht, handen)

Afleiding door allerlei gedachten kost energie. De verhalen in je hoofd leiden je af van je gevoel. En van je focus. Meditatie is een goede manier om je te versterken.

De voorbeelden deze middag waren helder, begrijpelijk en af en toe hilarisch. Ik heb bv nooit geweten dat Pieter van den Hoogenband aan zijn laatste gouden race een gebroken vinger had overgehouden. Zijn race in zijn hoofd al eindeloos vaak had gezwommen. Maar dan zonder die gebroken vinger.

Ik ga zeker proberen er  mijn voordeel mee te doen.
Als ik jou kan helpen met bereiken wat je zou willen, laat het me weten!

Werk ze !
handtekening


Beoordeling door klanten: 8.5/10 - 7 beoordelingen
Ontvang GRATIS het praktische E-book
“In 5 stappen weer fluitend naar je werk!”
Met diverse tips waar je direct iets aan hebt.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Natuurlijk kun je je altijd weer afmelden.
Bedankt voor uw aanmelding!
We moeten uw e-mailadres nog bevestigen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Natuurlijk kun je je altijd weer afmelden.
We hebben u zojuist een email gestuurd met daarin de link.
Klik op de link om het aanmeldproces te voltooien.
En ontvang per direct mijn gratis E-Book.
Florusse Ontwikkeling-Training-Coaching
Paradijslaan 32a
5611 KN Eindhoven