Talent wil uitgedaagd worden.
Vanochtend las ik een nieuwsbericht dat de maatregelen die genomen zijn om slimme middelbare scholieren meer uit te dagen, vruchten begint af te werpen.
Word ik een beetje blij van. Slimme talentvolle mensen, groot en klein, willen dat ook! Voelen zich goed, voldaan als ze iets moeten laten zien. Moeten leveren. Dan stroomt de energie volop.
Dat geldt voor allerlei talent. Op verschillende leeftijden, niveaus en in verschillende disciplines.
Je energie lekt weg als je niet wordt uitgedaagd, als je blijft hangen op een niveau dat al lang gesneden koek voor je is. Gebrek aan uitdaging kan je gefrustreerd maken. Je kan er letterlijk ziek van worden.
Mijn afgelopen week stond bol van de voorbeelden. Ik laat je er een paar zien:
Ik volg twee bovengemiddeld slimme gymnasium examenjongens van 17 en 18 van dichtbij. De ene wil zijn diploma graag halen, gaat ook ruim lukken, maar kan het voorbereiden voor de examens haast niet meer opbrengen. Weer hoofdstukken herhalen, het gevoel dat je het al lang snapt. Hij heeft zichzelf uitgedaagd door dan maar interessante boeken te gaan lezen voor zijn lijst, i.p.v. de gemakkelijkste.
De ander heeft helemaal geen energie om iets te doen. Heeft hij nooit hoeven doen en is daardoor totaal onervaren in het maken van studie uren. Hij is zelfs de motivatie verloren om zijn diploma te gaan halen. Misschien lukt het volgend jaar beter. Hij heeft ook geen echte studieplannen, dus wat maakt het uit…..
Een zeer ervaren vrouw is na een reorganisatie naar een plek geschoven waar ze 10 jaar geleden ook al zat. En waar nauwelijks iets veranderd is. De moed zinkt haar in de schoenen. Terug bij af. Ze beraadt zich op hoe ze zo snel mogelijk kan aankaarten waar haar kracht en plezier zit en hoe ze weer gemotiveerd verder kan in deze organisatie.
En in de sport, misschien heb je het ook gezien: Dit weekend namen enkele schaatstoppers afscheid van hun schaatsleven. Stefan Groothuis, sprinter op wereldniveau, heeft gisteren zijn laatste gouden medaille gehaald op de teamsprint. Hij vindt dat hij niet meer het lijf heeft om mee te doen voor de wereldtop en gaat zich beraden op een ander leven. Neemt hij een paar maanden voor. Waar vindt hij nieuwe uitdagingen?
Edwin van der Sar (45) keepte weer eens eenmalig een wedstrijd in competitie verband. Hij stopte een penalty en zijn team won ook de wedstrijd. Wat was hij blij, het gevoel van winnen is prachtig. En Erben Wennemars stond in het theater met zijn “sportmonoloog”. Een verhaal voor publiek over zijn ervaring toen hij wereldkampioen werd. Na afloop zei hij dat hij dezelfde symptomen voelde als voor een wedstrijd. Hij vond zijn optreden zo spannend, hij moest presteren. Leveren. Hij hield een geweldig verhaal. De ontlading was enorm. Lang geleden dat hij zoveel plezier, voldoening had gevoeld. Alles gegeven.
Talent heeft uitdaging nodig. Op school, in je werk, in wedstrijden.
Ben jij je uitdaging kwijtgeraakt? Op zoek naar nieuwe? Laat het me weten.
Ik kan je helpen.
