Wat als je jezelf in plaats van een winnaar, een loser vindt.
Laatst sprak ik iemand bij mij aan tafel die wilde onderzoeken of hij mijn hulp zou kunnen gebruiken. Een jongeman met veel talenten, goed opgeleid en een prima baan bij een grote organisatie. Maar hij voelde zich er niet gelukkig.Zijn verhaal hield me bezig en ik wil er toch even bij stilstaan.Omdat hij niet de enige is.
Een keuze maken met het hart of met je verstand?
Vanaf zijn schooltijd had hij al moeite met het maken van keuzes. Voor zijn profielkeuze, de extra vakken, zijn academische studiekeuze. En geen enkele richting viel af omdat hij de capaciteiten er niet voor heeft. Alles was interessant. Nee, het moeilijkst was voor hem een keuze maken waar hij echt zin in had.
Daardoor heeft hij keuzes gemaakt die “verstandig” leken. Goede opleiding, ruim baanperspectief. Elke keer opnieuw wist hij zich er toe te zetten om de volgende stap met succes af te ronden. Pure wilskracht.
En nu staat hij weer voor een keuzemoment. Als hij deze positie wil houden en verder wil groeien, hoort daar weer een zware specialisatierichting bij. Hij twijfelt of hij dat moet doen. Zoals zo vaak.
Alle anderen gaan sneller.
Studenten die tegelijk met hem zijn begonnen zijn hem steeds een stap voor. Hebben hun studie al afgerond terwijl hij nog een zijstap maakt. Of zelfs een overstap overweegt.Werken al terwijl hij nog moet afstuderen.Zijn al toe aan de volgende stap in de organisatie terwijl hij zich nog niet heeft gespecialiseerd.Anderen passen zich schijnbaar moeiteloos aan de cultuur van de organisatie: lange werkdagen, veel overwerk, lease auto, prima salaris.
Hij vindt zichzelf een loser.
Hij werkt ook gestaag door maar voelt het vuur niet branden. In elke fase voelt hij zich de loser. De anderen gaan sneller. Gaan moeiteloos mee. En hij doet het ook wel, maar eigenlijk diep in zijn hart wil hij het niet.Hij vindt zichzelf een loser.
Als jij een loser bent, maakt dat de anderen dan winnaars?
Zo had hij het nog niet bekeken.
Ben je een loser als je:
- Moeite hebt op je gevoel te vertrouwen?
- Al je zware studies weet af te ronden op doorzettingsvermogen en intelligentie, ook al ben je niet echt geboeid door de materie?
- Niet blind doorstudeert, maar je ook afvraagt of iets anders beter bij je past?
- Je je afvraagt waarom je mee blijft gaan in de tredmolen van veel te lange dagen maken, waardoor je niet meer goed kunt ontspannen en resetten?
En ben je een winnaar als je:
- in sneltreinvaart afstudeert?
- je jezelf voorbij holt in je werk?
- gouden kooi je aan het uitputten is?
Het is maar de vraag of “al die anderen” winnaars zijn. Dat weet je helemaal niet. Je kunt ook niet in hun hoofd en hart kijken. Wat is een winnaar eigenlijk?
Door jezelf als loser te bestempelen lekt er in ieder geval onnodig veel kostbare energie weg. Energie die je beter kunt besteden aan onderzoeken
- hoe je weer plezier hebt in je werk.
- Of je alsnog keuzes kunt maken waar je je beter bij voelt.
- Hoe je kunt werken en je geld verdienen op een voor jou zinvolle manier, zodat je energie overhoudt voor jezelf en je omgeving.
Ik zou deze jongeman, en alle anderen die denken in termen van ” losers” en “winnaars” wel willen toeroepen:
Doe het niet!
Haal jezelf niet naar beneden.Denk niet dat alle anderen het beter doen dan jij.Plaats jezelf niet automatisch op de onderste sport van een denkbeeldige ladder.Meet jezelf niet af aan mensen van wie jij ook helemaal niet weet hoe het echt met hen gaat.
Zet jezelf niet klem.
Maar onderzoek je eigen gevoelens en behoeftes. En je ruimte die je wél hebt om keuzes te maken die goed voor jou zijn.En laat het me weten als je mijn hulp er bij kunt gebruiken!
Werk ze!
