Tag Archives: coach

  • 0
Coach

Heb jij al een coach? Goed gereedschap garandeert nog geen timmermansoog.

Tags : 

Dirk de Wachter, psychiater, vraagt zich af of we wel zo massaal gebruik zouden moeten maken van coaches. Want dat doen we. Hij constateert dat we ons niet altijd gelukkig en begrepen kunnen en hoeven voelen in het leven. Een  leven bestaat altijd uit mooie en minder mooie kanten. Geluk en liefde, maar ook verdriet, ongemak, angst. Ongelukkigheid hoort er bij.
(lees ook “De kunst van het ongelukkig zijn “, van Dirk de Wachter)

Als we wat meer naar elkaar om zouden kijken, meer delen met de mensen in onze eigen omgeving, kan dat zwaarte verlichten. Luisteren, delen, elkaar aankijken, elkaar helpen in nood. Maar we lijken het wel verleerd en kwijtgeraakt.

En daarom gaan we naar coaches. Die waarschijnlijk goed kunnen wat ze kunnen.

 

Voor elk  ongemak een coach

Ook mijn eigen werk valt inmiddels onder het kopje coaching, hoewel dat nooit mijn plan was.  Ik ben begonnen met het onderzoeken en bestuderen van leerprocessen. Wat is er voor nodig om te leren en je te kunnen ontwikkelen? Om iets aan anderen te leren? En zo ben ik verder het pad afgelopen van leren en ontwikkeling van mensen in een werkomgeving. En hoe mensen zelfredzaam kunnen worden om plezier te houden in wat ze doen en op een gezonde manier te kunnen blijven werken. Ook als hun huidige werkplek ophoudt. Of ze van plek willen of moeten veranderen.

De groep coaches in onze samenleving wordt groter en groter. Je kunt professionele coaches vinden op elk terrein waarop we worstelen. Werk, relaties, verlies, gewicht financiën, sport, opruimen, scheiden, “life”.

Er bestaan inmiddels oneindig veel coachopleidingen. Gecertificeerd en niet gecertificeerd. Van smal tot breed, levensthema gericht of methode/instrumentgericht, kort en krachtig op of universitair niveau. Wat maakt een coach een goede coach? Ik schreef hier al eens iets over in het blogartikel “Wat maakt een coach een goede coach”.

 

Een coachpraktijk beginnen.

Onlangs kreeg ik een vraag uit mijn netwerk van iemand die net een coachopleiding had afgerond. Of ze eens met mij mee mocht lopen om te ervaren hoe dat nu in praktijk ging. Coachen. Meelopen kan bij mij niet, mijn gesprekken zijn persoonlijk en daar past geen luisteraar bij. Maar ze was natuurlijk wel van harte welkom om eens te praten over ons werk. Dat gesprek heeft mij ook weer inzichten opgeleverd.

 

Is het je gereedschap of je timmermansoog?

Ten eerste spraken we over wat ze graag wilde doen in een eigen praktijk. Dat was haar nog niet helemaal duidelijk. Mocht van alles zijn, ze had een opleiding met een ruime toolbox aan vaardigheden en technieken afgerond. Daarmee kon ze eigenlijk heel veel mensen coachen. Misschien ging ze wel “life coaching” doen. Verder pratend vertelde ze over haar huidige werk. Ze heeft een juridische achtergrond, werkt bij een gemeente en was ervaren in het oplossen van vraagstukken en conflicten die te maken hadden met de openbare ruimte. Veel moeilijke gesprekken met verschillende belangen en emoties. En daar moest ze dan, binnen de juridische regels, toewerken naar een oplossing. Dat bracht ons op de constatering dat haar bagage om mensen te helpen niet alleen bestond uit haar vers afgeronde coachopleiding, maar uit een combinatie van haar werkervaring, levenservaring, mensenkennis en vakkennis. Dat samen heeft haar timmermansoog ontwikkeld. En dat haar coachopleiding het gereedschap is wat ze heeft leren gebruiken om mensen te helpen die tegen vragen aanlopen in het veld dat ze zo goed kent.

Dat opende nieuwe perspectieven. Over haar doelgroep, haar niche.

 

Kies je woorden zorgvuldig.

Vervolgens zei ze tegen mij dat je als coach wel echt interesse in mensen moest hebben. En ze wachtte mijn automatische instemming af…… En die kwam niet. Ik moest daar zichtbaar over nadenken. Kan ik zeggen dat ik interesse heb in mensen, in elke gast bij mij aan tafel?  Is dat wat mij drijft? Ze zag mijn aarzeling. Ik hoef niet alles te weten van iemand. Ik wil helpen te onderzoeken wat belangrijk voor ze is, wat er speelt, en hoe ik ze de inzichten en handvatten mee kan geven waarmee ze zelf weer verder kunnen. En daarvoor is een oprecht, open, gelijkwaardig gesprek nodig. Afgestemd zijn. Waarbij mijn gast vertrouwen heeft in mij en andersom. Hun puzzel helpen oplossen, hun kluwen helpen ontwarren. Met alle kennis en ervaring die heb. Dat is voor mij net iets anders dan interesse.

Dat bracht ons op mijn overtuiging dat je taalgebruik en woordkeuze zo ontzettend belangrijk is. Als je je bedient van algemeen gangbare en snel gebruikte woorden en zinnen, raak je niet de essentie. Weet je niet zeker of je elkaar goed begrijpt. Ik ben een pietlut wat dat betreft, zal altijd doorvragen wat je nu echt bedoelt. In andere en meer persoonlijke woorden, in plaats van in cliché begrippen die we snel gebruiken.

 

Vragenlijsten

Ze vroeg ook naar mijn werkwijze. Ik liet haar zien wat mijn routes zijn in de programma’s die mensen bij mij kunnen  volgen. Ik heb die routes op basis van jarenlange praktijk ervaring zo gekozen dat we ruimte hebben voor alle belangrijke thema’s  die we willen bespreken om een nieuw spoor te vinden. We beginnen heel persoonlijk, onderzoeken je bewegingsruimte in de ruimste zin van het woord, en leggen relaties naar de werkwereld. In je huidige of in een nieuwe omgeving.

Ik heb in de loop der jaren ervaren dat vragenlijsten en instrumenten ons niet altijd bij de meest essentiële thema’s brengen. Dat verraste haar. Van vragenlijsten die je invult kloppen de rapportages vaak zo goed, was haar ervaring. En dat is ook zo. De veelgebruikte instrumenten en vragenlijsten zijn goed geconstrueerd, jouw antwoorden zijn niet gemakkelijk te manipuleren en de rapportage beschrijft je goed. Of geeft in visuele plaatjes weer wat kenmerkend is voor jou.

En dat klopt ook: als het goed is krijg je terug wat je er in gestopt hebt. In woorden die je zelf niet had gekozen, maar die je goed beschrijven. En soms herken je niet alles, maar is er in de bespreking te weinig tijd om te onderzoeken hoe dat komt.

En daar precies zit mijn aarzeling.  Woorden in rapportages die jou beschrijven zijn niet van jou, je hebt ze niet zelf gevonden. Maar het kan je natuurlijk wel houvast geven. Of bevestiging. Of aanwijzingen wat bij jou past of hoe je zou kunnen gaan ontwikkelen.

Over de uitkomsten waar je verrast over bent moet je het juist hebben, door het bekende te herhalen kom je niet altijd verder.

 

Gereedschap én een timmermansoog

Coaching is zoveel meer dan gebruiken van gereedschap zoals methodieken, technieken en instrumenten. Je hebt zeker een goedgevulde gereedschapskist nodig, met gereedschap dat je goed beheerst. En theoretische kennis.

Maar een vakman heeft meer nodig dan zijn gereedschap. Een timmermansoog ontwikkel je door ervaring.

Ik deel met Dirk de Wachter dat het ons goed zou doen als we onze zorgen meer met elkaar kunnen delen. Als familie, geliefden, buren, vrienden, collega’s. Dat we aandacht, tijd en compassie hebben voor elkaar.

Maar ik wens ook iedereen een vakbekwame coach als je die nodig hebt.

Met een goed ontwikkeld timmermansoog én met gereedschap dat hij of zij goed weet te hanteren.

Werk ze!

 

 

 

 

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.

 

https://www.florusseotc.nl/tag/coach/

Afbeelding: https://pixabay.com/nl/photos/hout-liggen-hout-kunst-hout-design-3795725/

 


  • 0
Gids

De waarde van een goede gids.

Tags : 

Over hoe je mensen anders kan leren kijken dan ze al deden.


Wat ga ik bij jou leren?

Veel van mijn gasten kunnen zich vooraf niet goed voorstellen wat ze precies gaan ontdekken. En dat snap ik ook wel. Dat moet je ervaren, kan ik je niet vooraf exact uitleggen en kwantificeerbaar laten zien.
Vorige week ontving ik weer iemand aan tafel die wilde onderzoeken of hij mijn hulp kon gebruiken. Ik vraag mensen na onze eerste ontmoeting altijd de tijd te nemen om thuis alles wat we hebben besproken nog eens goed te laten bezinken en te overdenken. Na een poosje ontving ik een mail van hem. Hij had een heel goed gevoel bij mij, mijn kennis en mijn manier van werken. Maar hoe kon hij weten wat het hem ging opleveren? En kon ik hem ook helpen voor een aangepast tarief?

Ik moest daar weer over nadenken. Ik wil hem graag helpen en weet bijna zeker dat hij heel veel inzichten en handvatten gaat vinden. Dat vertrouwen heb ik vanwege mijn eindeloze ervaring door de jaren heen met al mijn gasten. Omdat ik weet dat hij dingen gaat ontdekken die hij nu nog niet kan zien.

Zelf vindt hij dat hij al veel weet over zichzelf. En dat vinden heel veel van mijn gasten. Niet gek, ik werk meestal met ervaren mensen die binnen en buiten hun werk al veel over zichzelf geleerd hebben. En soms ook al coachtrajecten of therapie hebben gevolgd. Dus: of ik daar wel rekening mee hield?


Wat leerde ik dit weekend van één van mijn kinderen?

Eén van mijn zonen studeert met veel enthousiasme biologie in Nijmegen. Geen van mijn kinderen woont nog thuis, maar hij kwam, net als zijn broer en zus, nog steeds graag naar huis voor ons OntbijtRitueel. Hij stelde voor om ’s middags even naar de Strabrechtse Heide te gaan, bij ons om de hoek. Goed idee!

Daar liet hij ons van alles zien. Vlindertjes, plantjes, spinnetje met krabscharen, groene torretjes. Juffers en libellen. Gaatjes in het zandpad van de zandbij. Een bij met stuifmeelzakjes aan zijn pootjes. Afgevallen eikels die inmiddels bewoond werden door insecten. Ik heb daar al heel vaak gelopen, maar nog nooit zoveel gezien! Ik wist niet dat als je zo kan kijken, je zoveel meer ziet. En omdat hij aanstekelijk kan vertellen en uitleggen, werden we gewoon opnieuw enthousiast van al die bekende stukjes natuur.

Mijn wandelingen op de hei zijn vanaf nu dus nooit meer hetzelfde. Ik heb alweer anders leren kijken terwijl ik dacht dat het voor mij al heel bekend terrein was.


Met een gids op pad.

Heb je wel eens het verschil ervaren tussen door een museum lopen met een plattegrondje, of met uitleg van een deskundige gids? Of zelf een wandeling maken, of met iemand die het gebied goed kent en je er alles over vertelt?
Een bijzondere vakantiebestemming bezoeken met een handig reisgidsje als informatiebron, of met een ervaren reisleider die het land kent en de taal spreekt?
Meer over jezelf te weten komen met behulp van een zelfhulpvragenlijst, of een aantal gesprekken gevoerd met een deskundig iemand die betekenis kan geven aan je bevindingen?


Alleen of met een gids op pad?

Dwaal jij graag zelf rond? Of ga je met een gids mee, die je zoveel meer laat zien dan je vooraf kan vermoeden. Verbanden legt waar jij het bestaan niet van wist.

In mijn werk ben ik zo’n gids. Laat ik je dingen die zien die je misschien in grote lijnen al wel zag. Maar waar in een ander perspectief soms weer een heel ander licht op wordt geworpen.


De waarde van een goede gids

De werkelijke waarde van een goede gids zit in zijn of haar vakkennis, enthousiasme, verbinding en samenhang en in diepgang en perspectief. Zoals ik dat zelf weer eens heb ervaren bij de wandeling op de hei met onze bioloog in wording.

Heb jij behoefte aan het in een ander perspectief zien van alle zelfkennis die je al hebt? Mail me gerust. Met plezier ben ik voor een tijdje jouw gids.

Werk ze! 

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is handtekening-300x148.png

 

 


Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.

 

 

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/hoogbegaafd/

 

 

 


  • 2
coach

Aangeboren of opgeleid? Wat maakt een coach een goede coach?

Tags : 

 

Wat maakt je een goede coach.

Op een mooie wandeling op weg naar een riviertje vertelde een ervaren manager mij onlangs wat zijn coach rol was in zijn bedrijf.
Met een paar gesprekken en opdrachten wist hij mensen meestal wel weer in beweging te krijgen.
Hij gaf aan dat hij weliswaar niet de vakkennis had die ik inmiddels heb verzameld, maar het ging ondanks dát, best goed. Ik kon me dat wel voor stellen. Het was een prettig iemand, kon goed luisteren, met de nodige levens- en werk ervaring. En was ook in de leeftijdsfase om ervaring weer door te kunnen geven.

 

Belangstelling of opgeleid?

In mijn  eerste jaren dat ik werkte bij een grote multinational bestond het vak coaching nog niet. Je had wel ervaren collega’s die de rol van mentor konden hebben voor minder ervaren mensen. Ik ben als onderwijskundige zelf begonnen in functies op gebied van opleiding & training en HRM.  Wat mij toen al opviel was, dat dat werkterreinen  waren waar iedereen wel verstand van dacht te hebben. Moest ik als vers afgestudeerde wel even aan wennen.  De functies konden vervuld worden door mensen die er voor waren opgeleid, maar ook evengoed door mensen met een heel andere achtergrond die er belangstelling voor hadden. En zonder opleiding, maar met eigen ervaring in deze vakgebieden rolden. Alles kwam voor.

 

Coaching is geen beschermd vak.

Iedereen kan coach zijn. Op mijn werkterrein, maar ook op heel ander gebieden. Aanbod te over op diverse terreinen. Er bestaan vele goed opgeleide en vakbekwame coaches. En er zijn mensen die zonder gerichte opleiding anderen heel goed kunnen helpen. Zij beschikken over natuurlijke vaardigheden en voldoende eigen kennis en ervaring. Maar ze hebben niet noodzakelijk een brede, vakinhoudelijke of theoretische basis van waaruit ze werken.

Is dat erg?

In zie een parallel met lesgeven:

1. We kennen allemaal wel mensen die van nature alles hebben wat ze een goed docent maakt. Ruime kennis, aanstekelijk enthousiasme, vertelkunst. Ze zouden je van alles kunnen leren en vertellen. Toch hebben zij ook een gedegen onderwijsopleiding nodig om voor de klas te mogen staan. Er moet meer basis zijn dan je natuurlijke aanleg om een goede docent te zijn.

2. Er bestaan ook docenten die alle opleidingen hebben gevolgd die nodig zijn. Maar die, als de natuurlijk aanleg er niet in zit, nooit die bevlogen en aanstekelijke docent zullen worden die het verschil kan maken.

 

Coaching helpt niet altijd.

Helaas brengt niet elk coachtraject de verandering die je zou wensen. Ook niet elke trainer levert kampioenen af. Iedereen die met hulp van een ander winst boekt, is al geholpen. Maar als je een minder goede ervaring hebt met coaching doordat jouw coach meer ervaringskundige is dan opgeleide coach, is dat altijd jammer.  Zeker als je daardoor geen tweede kans krijgt op goede coaching.

 

Ik denk dat je als professionele coach

– en haast aangeboren gevoel en vaardigheden moet hebben.

– Dat je mensen vertrouwen moet kunnen geven

– Goed moet kunnen luisteren zonder je eigen ervaringen centraal te stellen.

– Voldoende vakkennis en theoretische kennis moet hebben op jouw terrein.

– Vraagstukken vanuit verschillende invalshoeken moet kunnen benaderen.
Dat vraagt wat mij betreft een combinatie van aangeboren talenten, vakkennis en ervaring.

Heb jij behoefte aan coaching gesprekken met iemand met “aangeboren talenten, vakkennis en ervaring”?
Met plezier onderzoek ik met je wat ik voor jou kan doen. Mail me gerust!

Werk ze!

handtekening


  • 0
vertrouwen

Vertrouwen, veerkracht of lef. Wat heb je nodig om het beste uit je carrière te halen?

Tags : 

Over Olympische Spelen, vertrouwen, veerkracht en lef.

Ik ben een fervent sportkijker. Vooral grote toernooien en wedstrijden. Dat heb ik als kind meegekregen en doe ik nog steeds me heel veel plezier. Ik merk dat ik graag naar meer kijk dan het resultaat op de streep. Ik hou van mooie sport, spanning, klasse maar ik kan ook goed kijken naar lange wedstrijden. Om te zien wat er allemaal gebeurt. In de wedstrijd, maar ook met de sporters. Hoe gaan zij om met hun eigen kwaliteit en de druk. Hoe goed zijn ze eigenlijk en hoe nemen ze beslissingen, kunnen ze nog doorzetten of moeten ze het hoofd buigen? Welke tactiek? Hoe reageren ze op hun concurrenten? En natuurlijk zie ik uiteindelijk het liefst dat Nederland wint.

Ook de Olympische Spelen kijk ik veel en vaak.
Ik deel graag drie momenten die mij bijbleven van één van de laatste Spelen. Omdat het over elementen gaat die ik dagelijks tegen kom bij mensen bij aan tafel. Mensen met heel andere topkwaliteiten. Maar deze spelen ook voor hen vaak een rol.

1) Vertrouwen

Johan de Wit is al een aantal jaren coach van de Japanse schaatssters. Japanners kunnen heel hard schaatsen, maar ze wonnen zelden grote wedstrijden. Nu wel. Johan heeft wonderen verricht. Aan Annette Gerritsen, voormalig topschaatsster, werd gevraagd wat volgens haar het belangrijkste was. Natuurlijk noemde ze de trainingsaanpak en kennis van Johan de Wit. Maar het kernwoord was vertrouwen.

Johan wist de Japanse dames het vertrouwen te geven dat ze het konden. Als anderen medailles konden halen, waarom zij dan niet? Coach en sporters hadden vertrouwen in elkaar en dat gaf de schaatssters vertrouwen in zichzelf. De ontlading en emotie toen de vrouwen goud pakten op de ploegenachtervolging was enorm.

2) Veerkracht

Hoeveel is er al niet geschreven over de 10 km van Sven Kamer. Steeds weer een periode van 4 jaar opnieuw alles afstemmen op de Olympische Spelen. Er plezier in houden. Zorgen dat je ook in tussenliggende jaren de concurrentie voor blijft. En dan komt die dag…. En dan is het (opnieuw) niet gelukt. Dat verwerken, je eigen teleurstelling, omgaan met die van anderen. Je zelf bij elkaar rapen en er gewoon weer staan voor de wedstrijden die nog moeten komen, de ploegenachtervolging.

Geen excuses, geen verwijten naar anderen. Je bent goed, de beste, en ook dan is er geen garantie voor succes. En om dan weer een vaatje energie te vinden,  om niet aan jezelf te gaan twijfelen, maar je herpakken.

3) Lef

Wie had serieus rekening gehouden met de gouden medaille van Carlijn Achtereekte? Al jaren op in de top, maar nog nooit op het podium. Er zijn ook zoveel ander goede schaatssters. Blijkbaar de capaciteiten die er nog nooit op het goede moment uit waren gekomen. Wat zij had gedaan? Uit eigen initiatief gevraagd of ze bij Jac Orie in de ploeg mocht komen. Jac Orie,  De Absolute Topcoach van het mannenschaatsen. De ene na de andere winnaar afgeleverd. Ze kende hem niet persoonlijk, had hem nog nooit gesproken, maar dacht na Sotchi: “Als ik het hem niet vraag, zal ik nooit weten wat ik er uit kan halen.” Dus ze heeft het lef gehad om hem gewoon op te bellen en te vragen of ze bij hem mocht komen trainen. Wat een goed besluit, wat een lef en wat een geweldig resultaat.

Talent alleen is nooit genoeg. Er komen altijd momenten dat je

·         vertrouwen,

·         veerkracht en

·         lef nodig hebt.


Mail me
gerust als ik jou met een van de thema’s verder kan helpen. Zodat jij ook het best uit jouw carrière kan halen.

Werk ze!


Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.


Beoordeling door klanten: 8,8/10 - 15 beoordelingen
Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book
vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Onder elke E-zine staat een afmeldlink zodat jij je weer heel eenvoudig uit kunt afschrijven. Door dit formulier in te vullen geef je Florusse Ontwikkeling Training Coaching toestemming je gegevens te gebruiken voor het toesturen van E-zines en om je op de hoogte te houden van blogs, artikelen en andere relevante informatie.
Schrijf je nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.
Bedankt voor uw aanmelding!
We moeten uw e-mailadres nog bevestigen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Natuurlijk kun je je altijd weer afmelden.
We hebben u zojuist een email gestuurd met daarin de link.
Klik op de link om het aanmeldproces te voltooien.
En ontvang per direct mijn gratis E-Book.
Florusse Ontwikkeling-Training-Coaching
Paradijslaan 32a
5611 KN Eindhoven