Tag Archives: ontwikkeladvies

  • 0

Verstandige keuze.

Tags : 

 

 

Een keuze maken.

Wie kent het niet. Grote keuzes, kleine keuzes. Hoe doe jij dat eigenlijk? Weet jij meteen wat je moet kiezen? Of ben jij altijd de laatste die iets bestelt?

Ben je een snelle beslisser? Of een wikker en weger? Of stel je keuzes maken uit, omdat je bang bent voor een foute keuze?  

De hele dag door maken we relatief eenvoudige keuzes, aan mijn tafel gaat het meestal om grotere dingen in het leven. Over keuzes maken op basis van gevoel en verstand.

 

Dilemma’s

Eén van mijn gasten kwam bij mij om te onderzoeken hoe ze weer met plezier en zonder energieverlies kon werken. Ze had een tijdsprobleem, wist eigenlijk niet meer goed of het werk zelf wel bij haar paste en keek op naar mensen die al veel langer werken. Gaandeweg onze zoektocht kwamen er ook onderliggende vragen naar boven. En dat gaf haar geen fijn gevoel. Want wat daarmee te doen? Gaat ze daar nu mee aan de slag? Gaat ze dat onderzoeken en bespreken? Of laat ze dat nu rusten, in de wetenschap dat het er wel is, en concentreert ze zich nu op haar energiebalans in het werk? Want wellicht geeft haar dat weer de stevigheid die ze goed kan gebruiken op anderen gebieden in haar leven.

In een ander recent voorbeeld speelde omgaan met reglementen een rol. Hoe letterlijk wil je vasthouden aan regels, als enige soepelheid in interpretatie een menselijker resultaat tot gevolg heeft? En wat als je daar verschillend in staat?

En in een derde voorbeeld heeft een jong stel iets uit te zoeken over hoe ze in het leven staan in deze fase van hun leven. Wat is belangrijk, wat heeft nu prioriteit, en hoe ga je om met de verschillen in wat voor wie het belangrijkst is?

 

Verstand helpt niet

De mensen in mijn omgeving ontbreekt het niet aan een goed stel hersens. En daar zit vaak de pijn. Voor elke keuze kun je gemakkelijk de juiste argumenten vinden. Ieder van mijn gasten heeft een logica, ervaringen, kennis als basis om een richting op te denken. Maar als je van anderen verschilt, geven die argumenten niet de doorslag. Tegenargumenten kunnen net zo waar zijn.

Je laten overtuigen door de ander is niet echt gemakkelijk voor mensen die het zelf ook goed kunnen beargumenteren.

 

Wat is jouw diepe wens als je naar binnen kijkt?

De kiem van een keuze ligt vaak in je diepe wens eronder. Je basis, je grondhouding. Als je voelt wat je ten diepste wilt, vind je daar ook de argumenten bij. Een gevoel is niet rationeel, dat ligt als een grondlaag eronder.

Soms ben je je daar bewust van, soms ook niet. Of voel je het wel, maar heb je er geen woorden voor. En soms zou je die woorden wel kunnen vinden, maar houdt iets je tegen om ze aan de oppervlakte te brengen. Of te delen met de ander.

De discussie voeren met argumenten voelt dan steviger dan de het gesprek aangaan over het onderliggende gevoel.

Met als gevolg dat er argumenten op tafel liggen die allemaal waar kunnen zijn, maar voor jou pas waarde hebben als ze passen bij jouw gevoel. 

 

Dus wat te doen?

Het helpt als je je bewust bent van een aantal zaken. Iedereen heeft een dieper gelegen basisgevoel van wat hij of zij zou willen. Argumenten lijken neutraal en verstandig, maar zijn dat niet altijd. Ze zijn soms heel feitelijk, maar soms ook een resultaat van je gedachten of gevoelens. Of resultaat van een afstreeplijstje.

 

‘Verstandig zijn’ is niet verkeerd.

Er is niks mis met een verstandige keuze maken op basis van ratio, zolang je je bewust bent dat het kan schuren met je diepste gevoelens. En dat blijf je voelen, maar kan je wellicht accepteren en mee leven.

Ook meegaan met een ander kan een goede keus zijn. Bijvoorbeeld omdat je zelf van gezichtspunt veranderd bent, omdat je het de ander gunt, of omdat het praktische voordelen heeft.

Als jij je bewust bent hoe een rationele keuze zich verhoudt tot jouw eigen gevoel, kan je best leven met het maken van een keuze die niet helemaal de jouwe is. Dan voelt het niet als verlies, of toegeven, maar als’ beredeneerd risico’. En dat gevoel geeft je meer stevigheid om, als dat nodig blijkt, later een nieuwe keuze te maken die beter voelt.  Niet omdat je een foute keuze hebt gemaakt, maar omdat de keuze die je hebt gemaakt niet heeft gebracht wat je hoopte en het tijd is om opnieuw te kijken wat er mogelijk is.

 

Wat is jouw puzzel?

Welke dingen spelen er in jouw leven en werk waar je met argumenten niet direct uitkomt? Mail me gerust als ik je kan helpen bij jouw puzzel van dit moment.

Je bent van harte welkom voor een eerste afspraak om te kijken hoe ik je verder kan helpen.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van Pete Linforth via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

De kracht van een zin

Tags : 

 

 

Mooie zinnen van Arthur Japin.

Dit vind ik één van de mooiste. En vaak zo waar in mijn werk.

De werkelijkheid laat zich door niets veranderen dan de geest. Daar ben ik wel achter.  Om de dingen anders te maken hoef je ze niet aan te raken. Je moet ze alleen anders zien. Het is niets. Het licht moet er even op vallen, dat is alles, zoals op de gravure achter glas. Ineens merk je hem op en je kunt nauwelijks nog geloven dat hij je daarvoor altijd was ontgaan.

Uit ‘Een schitterend gebrek.’ van Arthur Japin.

Arthur Japin heeft er een abonnement op. Op mooie zinnen. Dit voorjaar nog is een andere zin uit hetzelfde boek uitgeroepen tot mooiste liefdeszin.

Dit is het enige wat telt, lieverd, dat iemand meer in je ziet dan je wist dat er te zien was.

En Jan Rot heeft zijn leven gewijd aan mooie zinnen.

Ik schrijf er hier opnieuw over omdat ik het boek ‘De jongen, de mol, de vos en het paard’ weer een keer oppakte. Een heel fijn boek, met prachtige zinnen. (En jawel, vertaald door Arthur Japin.) Dit boek paste zo goed bij een mooi gesprek dat ik met één van mijn gasten had gehad die week.

Zin voor zin een aanrader.



Zinnen als mantra’s

Dit bracht mij weer bij de zinnen en zinnetjes die bewust en onbewust een grote rol spelen. Zinnen uit films of boeken die je bij zijn gebleven. De zinnen die ooit iemand tegen je gezegd heeft. En die je nog steeds hoort. Het zijn de boodschappen die jou sturen. De stemmetjes die je steeds opnieuw hoort, en die je kracht kunnen geven, of je juist naar beneden halen. Het kunnen jouw mantra’s worden.

Misschien heb je ze zelf ook wel, zoals deze, die nog al eens langs komen bij mij aan tafel.

‘Dat is toch niks voor jou’;
‘Je vader (moeder) zou trots op je zijn geweest’;
‘Wij doen dat zo niet’; 
‘Waarom ben jij altijd zo moeilijk’.



‘Zo Heleen, ik ben benieuwd hoe je dit gaat aanpakken.’

Eén van mijn eerste ‘mantra’ zinnen waar ik me bewust van was, was deze, toen het net uit was met mijn eerste vriendje. Ik zie mezelf nog zitten, in tranen,  op de groene bank in de gezamenlijke keuken van de studentenflat waar ik toen woonde.
Alsof ik mezelf vanuit een hoek aan het plafond toesprak: ‘Zo Heleen, ik ben benieuwd hoe je dit gaat aanpakken.’ Dit zinnetje helpt mij mijn hele leven al door moeilijke periodes heen. 
Ik heb ook altijd meegekregen: ‘ga het maar proberen’

En er zijn zinnetjes van mijn moeder, en zelfs van mijn oma, die ik altijd in mijn hoofd heb, zoals:
‘Nooit in je eentje drinken’;
‘Maar daarom is ie nog niet slecht’.

En zinnetjes die ik ook weer aan mijn kinderen heb meegegeven. Ze herhalen ze zelf nog regelmatig.
‘Iedereen is anders’;
‘Andere moeders, andere regels’;
‘Als dit niet kan, wat kan er wel’;
‘Uitademen, dit gevoel gaat ook weer weg’.



Bij mij aan tafel

We komen regelmatig zinnen op het spoor die iemand met zich meedraagt. Stimulerend, opjagend, of afbrekend. Alles komt voor.
We maken soms ook zinnen samen, omdat die de ingesleten patronen goed weergeven. Of die je juist kunt gebruiken om nieuwe patronen in de aandacht houden.
Eén van mijn gasten had onbewust de zin: ‘En doooor…..’, opgeslagen, waardoor ze nooit tijd nam voor rust of reflectie.
En bij mensen die zich overbelast voelen komt vaak deze zin van pas: ‘Je moet het aan de voorkant regelen’. Als je vooraf begrenst, of structuur aangeeft, loop je minder vaak achter de feiten aan.



De kracht van een zin

Eén zin kan een enorme kracht hebben. Geen lappen tekst, zorgvuldige analyses, of rapportages uit vragenlijsten die kloppen als je het leest, maar vaak teveel om je eigen te maken.
Een korte of langere zin die alles in zich heeft wat bij op dat moment bij jou past.



Wat is jouw zin?

Welke zinnen van nu of van vroeger geven jou kracht? Welke houden jou aan de grond? Welke zinnen helpen je om in de toekomst je aandacht op het goede te richten? Dit is altijd een van de onderdelen van onze zoektocht. Mail me gerust als jij dit ook wil onderzoeken.

Werk ze!

 

 

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Waar ben jij naar op weg?

Tags : 

 

 

Waar ben jij naar op weg?

Ik schreef laatst al over hoe je, voor je er erg in hebt, 10 jaar verder bent in je leven. En dat wat 10 jaar geleden belangrijk voor je was, misschien nu wel net anders ligt. En dat het dus heel erg de moeite waard is om als je onrust voelt, of richtingsvragen hebt, opnieuw op onderzoek uit te gaan. Ook al heb je dat eerder al eens gedaan. En opnieuw te onderzoeken wat je nu nodig hebt om weer met energie te kunnen werken en leven.  Waar ben jij naar op weg?

 

Maak slimme keuzes voor de toekomst.

Diezelfde week las ik de column van Chantal van Leest met als titel: Zo maak je nu slimme keuzes voor de toekomst.
En daarin gaf zij aan dat het je helpt om, als je ergens weinig zin in hebt, je voor te stellen hoe het is als je het gedaan hebt. Vooruit te kijken wat het je oplevert, hoe je er straks plezier of profijt van hebt als je er nu mee start.
Het ging over kleine taakjes zoals een werkklusje, mail versturen, maar ook over omgaan met verstandige keuzes, zoals gezonder eten. Of naar de sportschool.

Ik lees: ‘een slimme manier om te zorgen dat je later geen spijt hebt, is door beter voor je toekomstige zelf te zorgen.”

 

Stel je eens voor……

Ik ken veel voorbeelden hoe het je kan helpen om een blik vooruit te werpen.
Ik noem er hier drie uit mijn leven.

 

 1. Je wil een boek schrijven

Heel wat jaren geleden mocht ik een miniworkshop schrijfcoaching verzorgen op een bijeenkomst. Het was bedoeld om mensen te helpen door te pakken met het schrijfwerk dat ze graag wilden doen.

Eén van de elementen was, in het kort, deze visualisatie: “Stel je voor dat we een jaar verder zijn. Je bent op een mooie plek, hele fijne sfeer, met lekker eten en drinken en met mensen die speciaal voor jou gekomen zijn. Je hebt iets te vieren. Je boek is af. Je voelt je blij, trots, voldaan. Mensen zijn heel enthousiast en je neemt de complimenten blozend in ontvangst.”

Er gebeurden hele mooie dingen. Deelnemers konden zich echt voorstellen dat dit gebeurde. Ze zagen de setting én hun boek echt voor zich. Konden haast voelen en zien hoe het eruit zag. En de complimenten die ze kregen gaven aan wat ze hadden willen maken. Een iemand zei dat ze nu wist wat haar te doen stond. Ze kwam maar niet verder in haar opbouw, maar ze zag nu heel helder dat ze een aantal delen wilde maken. Ze zag de deeltjes voor zich. Het gaf haar weer perspectief hoe ze verder moest.

 

 2. Je wilt anders werken

Met mijn gasten doe ik af en toe hetzelfde. Ik vraag ze wel eens zich voor te stellen dat we een jaar verder zijn. Dat ze helemaal in hun element zijn. Dat alles klopt. Het werk past ze als gegoten. Ze zijn in evenwicht met werk, zichzelf, hun privéleven. De energie stroomt weer.

En dan vraag ik ze zich voor te stellen dat ze aan mij vertellen hoe het afgelopen jaar er uit heeft gezien. Wat er is gebeurd, welke stappen ze hebben gezet om dit te bereiken. Proberen je dat zo echt mogelijk  voor te stellen geeft vaak al ruimte. Perspectief. Mogelijkheden.

 

 3. Je leven loopt soms heel anders dan je dacht

In mijn privé leven heb ik een aantal  intensieve jaren meegemaakt. Ik was heel onverwacht op mezelf aangewezen met werk en zorg voor drie verdrietige, gevoelige puber kinderen. Er kwam een nieuwe liefde op mijn pad, waar eigenlijk nog geen plaats voor was. ‘Tijd is in ons voordeel’ was toen ons mantra. Het hoeft niet meteen allemaal in elkaar te passen, maar we zetten nu de stappen die ons brengen naar een leven dat we uiteindelijk met elkaar willen leven. Nu, 12 jaar later, kan ik wel zeggen dat dat heel goed is gelukt.

 

 

Hoe zie jij jezelf het liefst als je vooruit kijkt?

Als jij vooruitkijkt, wat is dan jouw horizon. Hoe ziet jouw leven eruit als alles klopt?

Waar ben jij naar op weg, ook al kan je niet in een keer alles aanpakken?

Als je hulp nodig hebt om te komen waar je wil komen, mail me dan gerust voor en eerste afspraak bij mij aan tafel. We onderzoeken dan of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van Gerd Altmann via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

En opeens ben je 10 jaar verder…

Tags : 

 

 

Ongemerkt alweer 10 jaar verder

Zonder dat je je het realiseert ben je opeens 10 jaar verder in je leven. De tijd vliegt. En wat is er veel gebeurd als je achterom kijkt. Bij mij en bij jou vast ook. Maar je ervaart dat niet altijd zo bewust. We rollen maar door.

Ook in mijn leven is altijd wat aan de hand.  Toch werk ik nog steeds met heel veel plezier al meer dan 20  jaar in mijn eigen praktijk. In dit vak zit ik zelfs nog langer, want ik ben hier aan begonnen in loondienst.

 

Mijn eigen pad gekozen

Ergens onderweg ben ik mijn eigen praktijk gestart. Best een verhaal, dat ik je hier bespaar. Ik heb me hierdoor  kunnen ontwikkelen in een richting die bij mij past. Heb mijn werk kunnen invlechten in mijn enigszins hobbelige privé leven. En ondanks dat ik in de regel snel ergens op uitgekeken ben, verveelt me dit bestaan helemaal niet. Mijn gezin, mijn werk, en bijzondere mensen aan mijn tafel ook niet.

 

Heleen kan je mij opnieuw helpen?

Onlangs gebeurde er weer iets dat me nu een aantal keren overkomen is. Ik werd gemaild door iemand die ik zo’n 10 jaar geleden geholpen heb in haar zoektocht. Ze stond nu weer voor een keuze- of eigenlijk meer bezinningsmoment, in haar leven en werk. Of ik tijd had om met haar te sparren?

Wat ontzettend leuk! We hadden al die jaren geen contact gehad, en toch kwam ze weer bij mij uit. Ik herinner me haar nog goed. Het voelt bijzonder en als compliment als iemand dan opnieuw bij mij aanklopt.

In die 10 jaar is er in mijn leven best veel gebeurd.  In het hare ook. Ze was ook een aantal weken uit de roulatie, waardoor ze noodgedwongen afstand moest nemen van de dagelijkse drukte. En nu heeft ze behoefte aan reflectie over hoe ze in deze levensfase in haar werk staat, en hoe ze verder wil.

 

Je leven is veranderd. Wat je kunt onderzoeken niet.

Ik heb dit nu al een paar keer eerder meegemaakt. Dat ik jaren geleden iemand op weg geholpen heb en dat die persoon zoveel jaar later opnieuw mijn hulp vraagt. Wat je kan onderzoeken is in essentie niet veranderd, je leven is dat wel. En daarom is het de moeite waard om dan opnieuw een zoekproces te starten. Met de kennis en ervaring van nu. En met de basis die je jaren geleden al hebt gelegd.

Dit ene gesprek was al zo waardevol. Wellicht loop ik straks opnieuw een stukje met haar mee. Eerst maar eens laten bezinken.

 

Geen sollicitatiecursus, geen advies traject.

Het sterkt mij in mijn overtuiging dat mijn werk niet zozeer bestaat uit het vinden van een oplossing, of een nieuwe baan. Maar uit leren hoe je op onderzoek uit kan gaan als je dreigt vast te lopen. En dat je die zoektocht niet maar één keer in je leven kan doen, maar elk moment dat het nodig is opnieuw kan maken.

Dan is het mooi als ik opnieuw een stukje met je mee kan lopen met mijn vragen en observaties. Dat we elkaar al hebben leren kennen geeft een goede basis.

Ik adviseer je nooit wat je nu het beste kan doen, maar ik help je te vinden wat nu belangrijk voor je is en wat je nodig hebt in deze fase van je leven.

 

Wil jij (opnieuw) onderzoeken hoe je nu verder wil?

Opnieuw welkom als we elkaar al eerder hebben ontmoet.
En net zo welkom als dit onze eerste ontmoeting gaat worden.
Ik maak met plezier tijd om te bespreken hoe ik jou nu verder kan helpen.
Mail me hier gerust voor een afspraak bij mij in het Werkparadijs in Eindhoven.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van Galdramenn via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Leven na een topsport carrière

Tags : 

 

 

Heleen, help jij nog wel eens ex topsporters bij hun zoektocht? Vroeg iemand me laatst. 

Het is februari 2022, tijd van de Olympische Winterspelen. Ik kijk altijd met plezier naar mooie sport. Op het moment dat ik dit schrijf zijn er al prachtige medailles gewonnen.  En ook al teleurstellingen geweest.

Rondom de Spelen lezen we verhalen van de mensen voor wie het de laatste Spelen zijn. En over sporters die zich na jarenlange voorbereiding niet hebben gekwalificeerd. Mensen die hun carrière afsluiten. Met successen in hun bagage, of teleurstellingen.

En wat dan? Wat ga je doen met de rest van je leven?

 

Ver komen met je talent.

Ik werk mijn leven lang met mensen met bovengemiddeld talent, capaciteiten, ervaringen, prestaties.  Natuurlijk is het een wereld van verschil of je een topsport leven hebt geleid, of in een andere richting ver bent gekomen. En toch kan het op elkaar lijken. Ook hoogbegaafden hebben uitzonderlijke talenten. En hun talenten moeten zich ook kunnen ontwikkelen om er succesvol mee te worden.

Als je talent is opgemerkt is, je er plezier in  hebt om jezelf te ontwikkelen, je goede leermeesters en een fijne begeleiding hebt meegekregen, kan je met je talent heel veel bereiken.

 

Wat zijn overeenkomsten?

Veel topsporters hebben al jong kennis gemaakt met sport. Toevallig, of via hun ouders. Het is nooit een vanzelfsprekend dat ze daar ook succesvol in gaan worden, maar er ligt wel een kiem. Die kinderen gaan eerst voor hun lol naar hun club. En als ze talent hebben en het zelf  leuk vinden worden ze steeds wat beter. Krijgen ze training, gaan steeds vaker en beter trainen en komen als kind en jong volwassene in een wereld van trainen, selecties, wedstrijden, competitie. De focus ligt op het succes op lange termijn. Met als ultieme droom internationale prijzen. En wat geweldig als je daar dan ook komt! Dat zijn de sporters die wij van TV kennen.

Bij mijn gasten zie ik soortgelijke patronen. Zij hebben hun talenten. Als ze er plezier in hebben om daar iets mee te doen gaan ze leren en studeren. Als ze het leuk vinden en het gaat goed, gaat dat gemakkelijker. Met de juiste begeleiding halen ze diploma’s en studies en kunnen gaan werken met hun talent. In bedrijfsleven, wetenschap, zorg, eigen onderneming of de kunsten. Soms ook met grote opofferingen en veel tijdsinvesteringen. Het gaat niet vanzelf.

Natuurlijk zijn er binnen en buiten de sport heel veel getalenteerde mensen bij wie het niet zo loopt. Die blessures of andere tegenslag tegenkomen. Of die niet passen in de structuur van opleiding, school of training. Maar hier heb ik het over die mensen die wél heel ver komen. Die van jongs af aan hun focus hebben gehad op dat hoge niveau. Die daar veel voor gedaan en veel voor gelaten hebben. En die het uiteindelijk gelukt is om hun top te halen. Bij hen heeft alles in het teken gestaan van hun ontwikkeling. Doel voor ogen, hard gewerkt, veel opgeofferd, blik op de lange termijn. Dat is hun leven.

 

Wat als het stopt?

Voor topsporters komt dat moment onvermijdelijk, meestal al ergens tussen 25 en 35. Afhankelijk van jezelf, je lijf, en de sport die je doet. Soms abrupt veel jonger, sommigen gaan nog heel lang door. Wat ga je dan doen met je leven?
Moet je geld gaan verdienen of heb je genoeg verdiend met je sport?
Wat gaat je voldoening geven in de jaren die gaan komen?
Heb je het moment van stoppen zien aankomen en heb je er al over nagedacht?
Of overvalt het stopmoment je door blessures of uitblijven van resultaten.  
Wil je actief blijven in de sportwereld of wil je een heel andere weg in gaan slaan? Heb je naast je sport een basis kunnen leggen voor een ander leven?
Wat geeft het leven zin voor jou?

Deze vragen spelen ook voor mensen aan mijn tafel die heroriëntatie zoeken. Vaak ook na zo’n 10-15 jaar werken. Mensen die succesvol zijn geweest, die hun leven hebben afgestemd op hun werk. En soms ook veel geld hebben verdiend. Maar die niet meer zo verder kunnen of willen. Misschien doordat ze zelf het vuur kwijt zijn geraakt, of omdat ze niet meer succesvol genoeg zijn. Door gebeurtenissen van buitenaf. Soms door ziekte of burnout. Of omdat hun persoonlijk leven meer aandacht vraagt. Relatie, kinderen, ouders, vrienden. Hun leven is ook als topsport geweest. Veel geïnvesteerd, veel beloning. Altijd hard gewerkt om verder te komen.
En wat als dat opeens stil valt?

 

Wat als je niet zo groots naam heb gemaakt?

Er zijn sporters die naast hun sport al studies af hebben kunnen ronden. Of ze kunnen verder met scholing en studie die de sportbonden kunnen aanbieden. Sommigen gaan verder in het trainersvak, of als analist. Of in dienst bij de sponsor. Als je succesvol bent geweest, medailles hebt gewonnen, bekend bent geworden lukt dat gemakkelijker. We zien mensen die veel gewonnen hebben nog lang terug.

Maar wat als jouw hele leven ook in het teken heeft gestaan van je dromen en doelen, of wedstrijden, en je bent geen grote naam geworden in je sport, of werk?
Als er voor jou niet direct een vangnet is?
Of als je heel andere talenten wilt gaan aanboren?
En wat als je ook HB kenmerken hebt? Waar en hoe vind je dan weer uitdaging?

 

Ik help je graag weer in het juiste spoor.

Met die vragen help ik graag.  Ontdekken wat je wil. En wat daarvoor nodig is. Zodat het zwarte gat niet opdoemt.

Ben jij iemand die na intensieve (topsport) jaren wil onderzoeken hoe je weer verder kan, dan ben je van harte welkom voor één van de eerste gratis gesprekken bij mij aan tafel. Ik laat je dan zien hoe je het juiste spoor kunt vinden.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van Piotr Giczela via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

“Ik voel me toch een beetje ambassadeur voor vrouwen met autisme.”

Tags : 

 

 

Als je mijn verhalen een beetje volgt kan je lezen dat de thema’s hoogbegaafdheid en andere bijzondere kenmerken zoals ASS, A(D)HD en HSP niet alleen een belangrijk deel van mijn werk uitmaken, maar ook van mijn persoonlijk leven.

 

Als hoogbegaafdheid in je genen zit.

Hoogbegaafdheid zit in onze genen. Ik kom zelf uit zo’n gezin. Slimme ouders, slimme broers. Geen enkel leven is probleemloos, ook bij ons niet. En de mentale uitdagingen zijn aanzienlijk. Als kind en als volwassene. Maar ondanks dat hebben we allemaal opleidingen kunnen afmaken en een weg gevonden. Het kan echt.
Ook alle drie mijn kinderen hebben deze bagage. Twee zijn ook ‘gediplomeerd autist”, zoals ze het zelf noemen, maar zijn daar pas rond hun twintigste achter gekomen. De derde lijkt absoluut op de andere twee, maar slaat zich net wat soepeler door het leven en heeft voor nu geen behoefte aan een diagnose. En ook al heb ik mijn kinderen inmiddels uitgezwaaid, ze zijn 23, 25 en 27, we zijn tot op de dag van vandaag niet gestopt met elkaar helpen bij de hobbels die we onderweg tegenkomen.

 

Je weg vinden

Toen ze nog onder mijn dak woonden hadden we onze eigen manieren gevonden om met onze eigenaardigheden om te gaan. We hadden nog niet veel kennis over autisme, zeker niet bij meisjes. Wel over hoogbegaafdheid.
Ondanks de school, de leerkrachten die hen echt niet begrepen, de sociale voetangels en klemmen, hebben ze allemaal hun middelbare schooldiploma gehaald. De één sneller dan gemiddeld, de ander had juist een extra jaar nodig, de derde heeft zich volgeladen met alle buitenschoolse activiteiten die hij kon vinden, omdat hij anders stil zou vallen.
Ze hebben zich altijd alle drie een buitenbeentje gevoeld, maar hebben gelukkig geleerd hoe ze vrienden moeten maken, zich aan kunnen sluiten, relaties kunnen hebben.
Het kan echt.

 

Trots

De oudste heeft alweer een aantal jaar geleden haar werktuigbouw studie aan de Tu/e afgerond, werkt bij een hightech bedrijf als researcher en dat doet ze heel goed. 
En ik ben ongelofelijk trots op haar. Niet vanwege haar diploma’s en leuke baan.

Maar vanwege haar lef om met haar omgeving, en ook haar leidinggevenden, openlijk te praten over haar autisme.
Over hoe dat voor haar is.
Hoe het kan dat je niks aan haar ziet.
Hoe ze van het ene op het andere moment helemaal op kan zijn. Of overprikkeld.
Hoe ze omgaat met nieuwe situaties. Nieuwe mensen, nieuwe ruimtes, nieuwe taken.
Hoe ze ondanks dat heel goed werk aflevert. Maar soms ook tijd nodig heeft om te resetten. Emotioneel en heftig kan reageren.
Het resultaat van haar openheid? Haar bazen en collega’s vragen hoe ze haar kunnen helpen. Wat ze nodig heeft.
Het kan echt.

 

Ambassadeur zijn

Nu heeft ze op eigen initiatief voor elkaar gekregen dat ze voor drie jaar aan een project in het buitenland gaat werken. Ze vertrekken dit voorjaar. En dat is best spannend. Emotioneel en praktisch. Man en hond mee. Huis zoeken, huis hier leeghalen. Veel regelwerk. Ze loopt tegen haar grenzen aan. Maar opnieuw zoekt ze haar weg. Ze heeft de hulp gezocht die ze nu nodig heeft. En weer heeft ze op haar werk besproken hoe het met haar gaat. Ze zei daarover:

“Mam, ik weet wat ik kan. En dat laat ik ook zien. Ik voel me stevig genoeg om te laten zien hoe ik ben met mijn autisme. Autisme bij slimme vrouwen is niet erg bekend. Dus ik vind het mijn plicht om daar open over te zijn. Voor mezelf, voor mijn werkgevers en voor alle anderen die hier ook mee te maken hebben. Ik voel me toch een beetje ambassadeur voor vrouwen met autisme.”

 

Elkaar helpen

Wow. Wat als we op veel meer plaatsen zó open konden zijn over hoe het echt met ons gaat. Ik word er gelukkig van dat zij dit zo kan. Ik denk dat dat ook een gevolg is van hoe ze in ons gezin elkaar altijd er doorheen geholpen hebben, door dik en dun. En als iemand ergens in vastloopt helpen we elkaar weer. Zoals we dat altijd al hebben gedaan.

Ze vindt haar weg wel in het leven Mét hoogbegaafdheid en autisme. Net als haar broers. Maar daarover een andere keer.

 

Kun je hulp gebruiken?

Wil jij ook je weg vinden? En kan je mijn kennis en ervaring gebruiken? Maak dan hier een afspraak voor een eerste gesprek. We vinden altijd wel een geschikt moment.

Werk ze!

 

 

 

Pexels via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Leeftijdsdiscriminatie. Wat is jouw ervaring?

Tags : 

 

 

Leeftijdsdiscriminatie.

In mijn mailbox zag ik pas dit bericht voorbijkomen:  ‘Zo zorg je dat je als 50 plusser wel kansen krijgt. ‘

(https://www.intermediair.nl/emancipatie-en-diversiteit/ouderen-op-de-arbeidsmarkt/zo-zorg-je-dat-je-als-55-plusser-wel-kansen-krijgt?utm_source=sim&utm_medium=email&utm_campaign=nieuwsbrief_b2c_lead&utm_content=wk06_di&utm_term=2021)

Dit artikeltje wilde ik wel even lezen. Want ik help aan mijn tafel regelmatig mensen van boven de 45. Of boven de 50. Of 55…. En ik weet eigenlijk nooit wat ik moet denken van de berichten over leeftijdsdiscriminatie

In dit stukje wordt heel summier bericht over het leeftijdsdiscriminatieonderzoek van Libelle, waaraan 514 Nederlandse vrouwen tussen de 45 en 70 jaar meededen.

Toch maar even doorgeklikt. Wat kan ik van dit onderzoek leren voor mijn gasten?

 

Schokkende getallen?

Ik lees woorden als “schokkende getallen” en “ageism”.  Over mensen die tientallen sollicitatiebrieven hebben geschreven, geen succes hebben en voelen dat hun leeftijd maakt dat ze er niet door komen, ook al wordt dat niet gezegd.

Ik lees ook een voorbeeld van iemand ouder dan 50, die geïnteresseerd was in een functie bij IKEA als keukenverkoper. En waar tijdens het sollicitatieproces met geen woord over leeftijd werd gerept. Wel over de interne opleiding, en beschikbare uren. Zo’n voorbeeld ken ik ook precies zo in mijn privékring.

Even later beland ik ook op dit stukje van Jesse Geul: “Leeftijdsdiscriminatie bestaat nauwelijks.”
(https://www.intermediair.nl/emancipatie-en-diversiteit/ouderen-op-de-arbeidsmarkt/leeftijdsdiscriminatie-bestaat-nauwelijks)

Dus bestaat het nou wel of niet?

 

Is leeftijd dan geen obstakel?

Aan mijn tafel spreek ik ook gasten van 50 jaar of ouder. De meesten met veel werkervaring en goed opgeleid. Mannen en vrouwen.

En het is mijn ervaring dat ze eigenlijk allemaal hun weg weer vinden. Sommigen vrij snel, bij anderen duurt het langer. We hebben het zelden over leeftijd.

Ik denk dat het belangrijk is dat je, vóór je gaat solliciteren, voorwerk hebt gedaan en een goed beeld hebt van

 – jezelf
 – wat je zoekt
 – deze tijd

En dat je daarnaast hebt onderzocht:

 – Hoe heeft je leven eruit gezien?
 – Wat wil je vinden in je werk? en wat liever niet (meer)?
 – Hoe helder is je beeld van wat er in deze tijden gevraagd wordt?
 – Wat wil je ontwikkelen, doorgeven, brengen in de komende jaren?
 – Hoe laat je zien wie je nu bent?

Ook belangrijk: heb je ook onderzocht wat er er in je rugzak zit wat betreft persoonlijke ontwikkeling, opleiding, kennis en ervaring, keuzes en toekomstbeeld.

Zo’n  vooronderzoek geldt voor alle leeftijden. Ook de eind twintigers, dertigers,  veertigers en zelf zestigers kunnen beter eerst onderzoek doen voor ze reageren op gepubliceerde vacatures. 

 

Net de loterij

Als je solliciteert op vacatures zonder gedegen voorwerk, speelt de geluksfactor een grote rol. Zoals ik vandaag nog zei bij mij aan tafel: net als bij een loterij. Een lot kopen kan je altijd doen. Je weet maar nooit of jij de gelukkige gaat zijn. Maar in de praktijk is je kans op prijs klein.

Als je vaak solliciteert, onder het mom ‘niet geschoten is altijd mis’ en ‘je weet maar nooit, als ik maar eenmaal aan tafel kom licht ik mezelf toe’, ben je één van de velen. Dan geef je de selecteur ruim baan om zich niet in jou te verdiepen en zomaar een aantal andere kandidaten te kiezen om beter te leren kennen. Om allerlei redenen. Herkenning, achtergrond, of aannames over salariseisen, zorgtaken, ziekteverzuim, energie, ambitie. En dan kan leeftijd wel meespelen.

Waardoor jij ‘voelt dat het aan je leeftijd ligt.’

 

Leeftijdsdiscriminatie? Of gebrek aan voorwerk?

Ik ben er niet van overtuigd dat leeftijd dé reden is dat mensen niet verder komen in sollicitaties. Ik denk dat je gemakkelijker op de verkeerde stapel terecht komt en niet verder komt in de procedure als je gaat solliciteren zonder goed voorwerk.

Je kan het dan wel als leeftijdsdiscriminatie ervaren.
Ik denk eerder dat goede voorbereiding nodig is.
Dan wordt niet leeftijd het belangrijkste selectiecriterium, maar hoe goed je er past.

 

Kan je hulp gebruiken?

Laat het me weten. Er is altijd tijd voor een eerste gesprek waarin we jouw vragen en situatie kunnen onderzoeken. Ongeacht je leeftijd.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van Lukas Bieri via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Weer meer open. Wat is jou duidelijk geworden in de afgelopen tijd?

Tags : 

 

 

Weer meer open.

Weer wat maatregelen verder opgeschoven. Horeca, theater, sport, er mag weer wat meer. Maar nog steeds met maatregelen die ons nog niet vrijuit laten leven. Of het wijs is weet ik niet. De media staan vol met meningen en analyses en ik lees ze wel, maar soms ook niet.

Ook als je niet in de zwaar getroffen sectoren werkt heeft deze coronatijd je leven waarschijnlijk overhoop gegooid. Iedereen, in elke leeftijdscategorie, is er door geraakt.

 

Onderbelasting? Of niet meer op de juiste plek?

Vanochtend maakte ik kennis met een jonge man die de energie weg voelt lekken, maar niet zo snel weet waar hij nu goed aan doet. Flink zijn en stug doorgaan? Solliciteren? Maar waar? Van de vacature advertenties wordt hij op de één of andere manier ook niet enthousiast. Hij weet het even niet.

Want vanwaar zijn onrust?

Komt het doordat er veel minder werk ligt, de druk er deze periode vanaf is? Doordat hij veel thuis werkt, wat aan de ene kant lekker rustig is, maar waardoor hij ook vel minder contact heeft met zijn collega’s ?

Of is hij sowieso toe een iets anders? Hij werkt al langer bij zijn organisatie dan hij vooraf had gedacht. Is dit dan het moment op iets anders te gaan doen?

Hij weet niet waar hij moet beginnen en misschien ga ik hem helpen.

 

Overbelasting? Of niet meer op de juiste plek?

Eerder deze week sprak ik een andere gast. Ook zij was in een heel andere modus terecht gekomen door deze tijd.

Een hoogbegaafde dochter die heel veel thuis zat omdat ze uitgeput was geraakt, manlief werkt thuis, maar heeft veel moeite met werk en huis scheiden en zonderde zich af in huis. En haar eigen werk dat ze deels thuis en deels op locatie deed.

Doordat alle patronen waren verschoven zag ze geen mogelijkheid meer om energie bij te tanken. Thuis niet, op het werk niet. En nergens meer ruimte om iets voor zichzelf te doen en op te laden. Ze was afgelopen jaar uitgevallen door overbelasting. En ook al is ze nu al een stuk hersteld, ze vraagt zich af wat ze structureel het beste kan doen om werk, zorg en eigen plezier weer op een gezonde manier te kunnen combineren.

 

Ieder verhaal is anders

Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Hoe de afgelopen twee jaren jouw leef- en werk balans hebben omgegooid. Of aan de oppervlakte hebben gebracht dat je niet meer op het juist spoor zit.

In mijn eigen wereld geldt hetzelfde. We werken allebei veel meer thuis. En dat is fijn en soms niet. Mijn twee studerende zonen hebben nauwelijks contacturen op de universiteit. De ene heeft daar last van omdat zijn stageperiode daardoor veel moeilijker is. De andere is naar Zweden vertrokken, daar is de universiteit wel open.

Mijn hoeveelheid werk was vorig jaar aardig teruggelopen. Ik heb afgelopen zomer ook nagedacht wat ik eigenlijk zelf het liefste doe. Ik ben begonnen aan een vakopleiding van drie jaar, ver buiten mijn vakgebied en comfortzone. Heel erg leuk, krijg ik veel energie van. Maar neemt ook een deel van mijn week in beslag. De lessen zelf en alle uren die ik nodig heb voor de opdrachten.

En inmiddels is de aanloop van nieuwe gasten weer op gang. Vind ik ook heel fijn. Wel weer opnieuw evenwicht zoeken.

 

Wat hebben deze coronajaren bij jou aan het licht gebracht?

Kan jij door met wat je deed? Moet jij opnieuw balans zoeken? Of is duidelijk dat je ergens anders verder moet of wilt, maar weet je nog niet waar en hoe?

Maak gerust gebruik van één van de gratis eerste gesprekken bij mij aan tafel. Dan onderzoeken we wat je nodig hebt en of je mijn hulp kunt gebruiken.

Mail me hier voor het maken van een afspraak.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van 👀 Mabel Amber, who will one day via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Het energielek van een rotgevoel.

Tags : 

 

 

Vanochtend, op de fiets, vielen er opeens weer wat puzzelstukjes in elkaar. Zomaar. Naar aanleiding van een aantal gebeurtenissen in mijn werk aan tafel en in mijn persoonlijke leven van de afgelopen weken.

Misschien kwam het door het heerlijke heldere koude winterweer van vanochtend. Door de route die ik graag fiets, langs weilanden en oude woonboerderijen, door een mooie wijk in de stad, naar mijn kantoor. Het fietsen is dan al een fijn begin van de dag, waarbij je niet echt aan iets hoeft te denken, maar de gedachten wel alle ruimte krijgen om door je hoofd te waaien.
En die bleven vanmorgen hangen bij ‘rotgevoel’. 

Rotgevoel

Al fietsend realiseerde ik me dat ik zelf behoorlijk last kan hebben van het rotgevoel van iemand anders. Zeker als ik betrokken ben bij het ontstaan van dat rotgevoel.
En dat zegt ook iets over mij.

Twee recente voorbeelden.

Bij mij aan tafel.

Met één van mijn gasten had ik al een aantal goede ontmoetingen achter de rug. Veel kunnen bespreken, fijne flow, mooie inzichten, met veel positieve energie afgesloten. De afgelopen keer liep het heel anders. Hij vond mijn mails vooraf al niet fijn en ook in het gesprek zag ik hem verstarren. Ik voelde zijn irritatie, die ik onverwacht had opgeroepen, groeien. Helemaal niet mijn bedoeling natuurlijk, maar het gebeurde wel.

We konden terugvinden waar het vandaan kwam. Mijn taalgebruik en vragen deden hem denken aan vroegere tijden. Hij zei ook dat het gevoel dat ik nu bij hem opriep hem vaker overkomt. Ook in zijn werk. Dus dit was heel confronterend. We zagen het gebeuren. De sfeer van deze ontmoeting was opeens heel anders. Voor de coachinzichten helemaal niet verkeerd natuurlijk, maar fijn was anders. We hebben de dag goed kunnen afronden en binnenkort zien we elkaar weer. En hoewel ik professioneel blij ben met wat er gebeurde, vind ik het niet fijn. Ik wil niet graag de oorzaak zijn van het rotgevoel van iemand anders. Ook al ben ik niet de echte oorzaak.

 

Bij mij thuis

Met mijn volwassen kinderen heb ik het heel goed. We kunnen ook alles bespreken wat ze met mij willen bespreken en dat voelt bijzonder. Mijn oudste heeft nu veel aan haar hoofd. Ze gaat voor een aantal jaren naar het buitenland voor haar werk en daar moet nog veel voor geregeld worden. En ze heeft privé een bijzondere gebeurtenis te organiseren. Daar appte ze me over, onder werktijd, terwijl ze er eigenlijk geen tijd en aandacht voor had. Ik appte kort terug en dat viel helemaal verkeerd.

‘s Avonds belde ze me. Ze vertelde hoe haar dag was verlopen, dat iedereen zich met haar bemoeide, dat iedereen iets wilde en dat ze eigenlijk de appjes daarover onvoldoende had afgehouden. Toen appte ze mij maar en ik antwoordde ook nog kort en niet wat ze nodig had. Maar dat wist ik niet.

Ze kon aan de telefoon haar verhaal kwijt, relativeren, zien hoe ze zich had laten opjagen die dag en we bespraken wat voor haar belangrijk is en wat ze van zich af mag laten glijden. Dat hielp wel. En alsnog vind ik het dan wel vervelend dat ik haar, bovenop haar drukte, ook nog een rotgevoel had gegeven. Dat blijft bij mij dan toch hangen.

Een rotgevoel zuigt energie.

Ik realiseerde me dus vanochtend zo op de fiets dat ik het heel vervelend vind als iemand anders een rotgevoel heeft. En helemaal als ik daar zelf een katalysator, of zelfs de oorzaak van ben. Het kost mij energie.

Maar beter zou ik dat rotgevoel bij de ander kunnen laten. Die heeft zijn of haar situatie om mee om te gaan. Ik kan erover praten, of meehelpen onderzoeken waar het vandaan komt en hoe je er mee om kan gaan. Maar voorkomen kan ik het niet.
En ik kan bij mezelf te rade gaan waar ik het wellicht anders had kunnen doen.

Zelf heb ik ook mijn energieleks. Ook wel eens een rotgevoel door mezelf, of door iemand anders, of door een situatie waar ik zelf helemaal niks aan kan doen. Grote of kleine rotgevoelens, zoals iedereen die heeft.

Wat kan ik wel doen?

Het onderzoeken.
Wat is het gevoel?
Waar komt het vandaan?
Is het wel van mij, of voel ik me zo terwijl het eigenlijk bij iemand anders hoort.
Kan ik er iets aan doen? Aan mezelf, aan de ander, aan de situatie.
Kan ik het accepteren dat het zo is? Van me af laten glijden?
Kan ik er met iemand over praten?
Kan ik mezelf afleiden, aandacht verleggen iets anders gaan doen?

 

Kan ik je helpen?

Kamp jij met een helder of sluimerend rotgevoel? En heeft dat invloed op je energie, op je plezier in je werk of op je leven? Wil jij jouw rotgevoel onderzoeken?

Mail me gerust voor één van de eerste afspraken, dan onderzoeken we of mijn aanpak jou ook kan helpen om het energielek van een rotgevoel te dichten.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van FotoRieth via Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Spoiler: Ik weet geen short cut.

Tags : 

 

 

De mensen aan mijn tafel willen graag weer licht zien. Komen vaak uit een periode waarin de energie opraakte. Zijn soms al een tijdje uit de running, of zijn weer aan het terugkomen.
Of willen juist voorkomen dat ze stilvallen en voelen de noodzaak om er op tijd bij te zijn. Elke startpunt is weer anders.

 

Niet de minsten

Mijn gasten brengen al heel veel mee. Zichzelf, hun werkervaring, levenservaring. Hun dromen, capaciteiten, creativiteit, hun privéleven. Succesvolle dingen, onsuccesvolle dingen. Al veel mooie dingen kunnen doen. Of juist de ervaring dat ze nog nergens echt hebben kunnen floreren.  Echt alles komt voor.

 

Wat hebben ze al gedaan?

Veel gasten die al aardig wat hebben geïnvesteerd in zelfonderzoek en ondanks dat nog geen goed spoor of plek hebben kunnen vinden, kloppen uiteindelijk bij mij aan. Omdat ze meer willen weten over hun bijzondere kanten.
En dan begint de hoop dat ik ze wel een stap verder kan brengen. Ze hebben al zoveel gesprekken gehad, coaches gezien, soms zelfs ook therapeuten of psychologen. Van iedereen wat geleerd, maar nog steeds het gevoel dat er iets ontbrak.

 

Teleurstelling

Iedereen wil het gouden ei. Het gouden ticket. Als ik ze had zou ik ze direct uitdelen. Maar het vinden van een plek die je beter past gaat nooit zomaar. Daar is voorwerk voor nodig. En iedereen die met je meedenkt over een werkomgeving die je past heeft bouwstenen nodig.  Dat is haast universeel, dat is ook het ambacht.
Soms zie ik de teleurstelling van de gezichten afspatten als ze zien dat wij ook diezelfde bouwstenen nodig hebben.
Want ze hebben alles al gedaan, alles al in kaart gebracht, willen dat niet opnieuw doen want dat heeft ze niet geholpen.
Ze hopen eigenlijk bij mij in één sprong het zó anders te leren doen, dat ze sneller bij een oplossing komen.
En ik heb geen gouden ei.

 

Geen short cut, maar wat dan wel.

Er is geen short cut om een marathon uit te kunnen lopen. Als dat je doel is moet je gaan opbouwen. Uren maken, meters maken, trainingsschema’s, voedingsschema’s, goede schoenen, rust nemen. Maar wel op jouw manier. Anders gaat het je niet lukken. Welke trainer of methode je ook zoekt, je zult moeten leren om 42 km hard te lopen.
Alle kennis die je nodig hebt heb je snel verzameld. Maar het uiteindelijk doen, er naar toe werken, vraagt zoveel meer.

Voor mij werkt het net zoiets. We hebben meer dan kennis en bouwstenen nodig.
Soms denk je dat ze al hebt. Zelfkennis, je kwaliteiten, drijfveren, kindertijd herinneringen in kaart gebracht. Je werkervaringen tegen het licht gehouden. 
En dat heeft je nog nergens gebracht………

 

 

Procestijd en een frisse blik.

We hebben ook procestijd nodig. Ondanks dat je snel van begrip bent. Zelf al conclusies hebt getrokken en een hekel hebt aan herhaling.
Het gaat ook helemaal niet alleen om de verzamelde informatie.

Het gaat om samenhang, perspectief, patronen zien of doorbreken, vervangen door andere patronen. Andere combinaties zien dan je al zag. Niet blijven malen en herhalen.

Het gaat ook om goed kijken naar je bedrading. Hoe werken jouw automatismen? Hoe kom je daarmee het beste tot je recht? En waar zit jij vast in hardnekkige aannames en overtuigingen?

Hoe goed kan jij jezelf met een frisse blik bezien, in plaats van jezelf steeds herhalen en vasthouden dat de ander niet begrijpt hoe het bij jou werkt.
En dat gaat veel verder dan in kaart brengen van de voor de hand liggende maar nodige loopbaaninformatie.
Voor mensen met bijzondere kanten zoals hoogbegaafdheid, ASS kenmerken of AD(H)D, is dat de echte uitdaging. Niet zozeer het verzamelen van bouwstenen, hoewel ik die ook nodig heb in onze zoektocht.  Maar hoe je die informatie zo kan gebruiken dat jij, met jouw combinatie van factoren ze het beste kan gebruiken.
En als we dat goed scherp hebben kan het ineens heel snel gaan. Echt waar!

Daarvoor hebben we wel interactie, creativiteit, diepgang, associaties, vertrouwen, echt contact, humor nodig.
Dat zit nooit in de opdrachten en vragenlijsten, dat zit in de tijd die we samen doorbrengen.

 

Kom niet naar mij

Als je denkt dat ik een short cut kan bieden omdat je alle ‘loopbaan bouwstenen’ al verzameld hebt.

 

Kom wel naar mij

Als je wilt onderzoeken hoe je jouw bouwstenen, kennis over jezelf, bijzondere kenmerken zó kan verbinden dat je weer licht aan de horizon ziet. En met vertrouwen een plek kan zoeken die echt bij jou past.

Ik kan je daarmee helpen. Meld je hier aan voor één van de gratis eerste gesprekken, dan onderzoeken we eerst of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van aumod from Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book
vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Onder elke E-zine staat een afmeldlink zodat jij je weer heel eenvoudig uit kunt afschrijven. Door dit formulier in te vullen geef je Florusse Ontwikkeling Training Coaching toestemming je gegevens te gebruiken voor het toesturen van E-zines en om je op de hoogte te houden van blogs, artikelen en andere relevante informatie.
Schrijf je nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.
Bedankt voor uw aanmelding!
We moeten uw e-mailadres nog bevestigen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Natuurlijk kun je je altijd weer afmelden.
We hebben u zojuist een email gestuurd met daarin de link.
Klik op de link om het aanmeldproces te voltooien.
En ontvang per direct mijn gratis E-Book.
Florusse Ontwikkeling-Training-Coaching
Paradijslaan 32a
5611 KN Eindhoven