Author Archives: Heleen Florusse

  • 0
ADHD

Weet jij hoe je bedraad bent?

Tags : 

 

De gasten aan mijn tafel zijn meestal niet alleen maar op zoek naar een andere werkplek. Ze willen eigenlijk vooral
• zichzelf beter snappen.
• inzicht krijgen in wat ze nodig hebben om lekker in hun vel te zitten en te kunnen doen wat ze willen doen.
• en snappen waarom anderen hen vaak niet lijken te begrijpen.

En dat kan ik dan weer goed begrijpen.

Anders bedraad

Of je nu kenmerken hebt van hoogbegaafdheid, autisme, ADHD of ADD, HSP, je bent op een bijzondere manier ”bedraad “. En met voldoende zelfkennis van jou, en wat kennis, begrip en soepelheid van je omgeving kan je daar in veel gevallen prima mee functioneren.
Onderstaande tekst kwam voorbij op de website van dokter Bosman, psychologisch kenniscentrum o.a. op gebied van ADHD en autisme . Het gaat over hoe kinderen met ADHD de reacties van anderen ervaren.

Ik zie dan meteen parallellen met de verhalen bij mij aan tafel. Heel veel volwassenen kampen met vergelijkbare situaties,( maar dan gaat het natuurlijk om werk in plaats van schooltaken en huiswerk. )
Lees hier wat ik las, en probeer het eens te vertalen naar een werksituatie met volwassenen. Zie jij ook overeenkomsten?

“Probeer niet te vaak boos te worden.

We horen vaak van kinderen dat ze erg schrikken als volwassenen boos worden, omdat de kinderen zelf lang niet altijd door hebben wat ze verkeerd hebben gedaan. Kinderen met ADHD zijn niet opzettelijk druk, impulsief en chaotisch. Ze bedoelen het niet vervelend, en zeker niet persoonlijk, als ze door de klas stuiteren, alles vies maken, andere kinderen afleiden of juist continu uit het raam staren. Natuurlijk moeten zij ook leren wat de grenzen zijn en wanneer ze anderen tot last zijn. Maar probeer het kind op een rustige manier uit te leggen hoe het anders kan.

Ik doe vaak erg mijn best, ook al zien jullie dat misschien niet.

Kinderen met ADHD hebben meer moeite om dingen af te maken die niet hun interesse hebben, bijvoorbeeld hun kamer opruimen of een rekentaak. Dat heeft niets te maken met luiheid, nonchalance of dwarsliggerij, zo werkt hun brein nu eenmaal. In feite moet een kind met ADHD dus vaak harder werken dan andere kinderen om dingen gedaan te krijgen. Een kind met ADHD dat een uur lang stil op een stoel zit om zijn huiswerk te maken, is al hard aan het werk, zelfs als er van het huiswerk niets terecht is gekomen. Probeer niet te mopperen ‘dat iets nou nóg niet klaar is’, maar beloon de inspanning. Geef complimentjes. En vraag hoe je kunt helpen.

Dat ik ADHD heb, is soms ook best leuk.

Kinderen vertellen ons dat ze vinden dat hun ouders zich wel eens te veel zorgen maken. Hoewel kinderen met ADHD zichzelf (en hun ouders) flink in de weg kunnen zitten, horen we ook veel ontroerende, grappige en inspirerende verhalen van de kinderen en hun ouders. Want met ADHD is het leven nooit saai. Veel ADHD’ers hebben een enorm komisch talent. Ze zitten vaak vol ideeën en hun tomeloze energie en enthousiasme is aanstekelijk.

Willen jullie wat sneller praten?

Kinderen met ADHD hebben vaak de neiging om door anderen heen te praten. Denk aan punt 1, word niet te snel boos, want ze kunnen er niks aan doen. Doordat het vaak hele snelle denkers zijn, weten ze aan het begin of halverwege een zin of verhaal al waar je naartoe wilt. Of ze denken dat te weten. Doordat ze snel afgeleid zijn, kunnen ze het bijna niet opbrengen om nog langer te luisteren. Eén van onze jonge cliënten vatte het mooi samen: “De juf is lief, maar langzaam.”

Een beetje drukte en beweging kan me helpen om dingen af te maken.

Ouders doen vaak ontzettend hun best om hun kind aan minder prikkels bloot te stellen. En dat is voor het grootste deel terecht. Kinderen met ADHD vinden het vaak fijn om structuur, rust en regelmaat te krijgen, omdat ze dat zelf slecht kunnen organiseren voor zichzelf. Maar we horen ook terug dat té weinig prikkels en te veel stil zitten evenmin fijn is. Kinderen vertellen ons bijvoorbeeld dat ze hun huiswerk sneller af krijgen als er een muziekje aan staat of als ze rondjes draaien in een bureaustoel. En een jongen gaf als voorbeeld dat hij niet meer van de juf in zijn schrift mocht krassen. Toen hij haar vertelde dat hij dan beter naar haar uitleg kon luisteren, gaf de juf hem losse blaadjes om op te kliederen. Van een ander cliëntje hebben we geleerd dat je topografie het beste leert als je op de kop op de bank hangt.”

Bron: https://dokterbosman.nl/dossiers/adhd/dit-willen-kinderen-met-adhd-volwassenen-vertellen/

 

Wat herken jij?

• Krijg jij vaak kritiek zonder dat je zelf door hebt waar het over gaat?
• Zien anderen bij jou ook niet wanneer je hard aan het werk bent? Ook al ziet het niet zo uit?
• Wordt jouw humor en gevatheid slecht begrepen?
• Gaat het jou ook vaak te langzaam?
• Heb jij ook behoefte aan structuur, maar ook aan speelsheid en beweging?

Het is mijn ervaring dat vergelijkbare patronen niet alleen voorkomen bij kinderen en volwassenen met ADHD. Maar ook bij mensen met andere bijzonder kenmerken.

In mijn persoonlijke wereld

Veel van mijn gasten zijn bijzonder bedraad. Ook mijn kinderen zijn ruim bedeeld met bijzondere bedrading. Bovengemiddeld slim, maar ook Asperger, ADHD en ADD komt in verschillende combinaties voor. Zij zijn nu allemaal twintigers, werkend en studerend. En zij herkennen bovenstaande patronen precies. De ene is het aan het leren om aan studiegenoten en docenten uit te leggen hoe het bij het hem werkt en dat levert hem tot zijn verrassing heel veel begrip en ruimte op. De oudste werkt als researcher in een high tech omgeving en bespreekt met haar omgeving hoe ze beste mee kan in haar wereld, een wereld waarin veel verwacht wordt en met grote snelheid geleerd wordt op allerlei terreinen: technisch, sociaal, zakelijk. En de derde weet dat hij heel veel dingen tegelijk nodig heeft om te kunnen presteren en zoekt continu naar evenwicht tussen ’heel druk’ en ‘net niet té druk’. Best een opgave.

Wel of geen etiketje, inzicht in jezelf is de sleutel

Of je nu wel of geen etiketje of diagnose hebt, het is belangrijk dat je inzicht hebt in hoe jouw bedrading werkt. En dat je dat op een positieve manier kunt delen met je omgeving. Dan maak je de kans zoveel groter dat je:
• kan doen wat bij je past
• optimaal kan leren en presteren
• gezien en begrepen wordt
• je op je plek voelt.

Kan ik jou helpen bij het onderzoeken van je bedrading? Dan brengen we in kaart wat jíj nodig hebt.
Mail me gerust voor één van de GRATIS eerste gesprekken.

Werk ze !

handtekening


  • 0
levensverhaal

Wat een effect! Je eigen verhaal is het meest leerzame wat je hebt.

 

Aan: Heleen Florusse
Onderwerp: wat een effect!

Hoi Heleen,
Tjee, wat was dat een gave dag met jou afgelopen donderdag! Met name wat je uit mijn biografie hebt gehaald, helpt mij enorm om (nog) meer inzicht te krijgen. Dank je wel daarvoor! En heel mooi hier achteraan kwam afgelopen weekend. Ik had met mijn zus afgesproken en ben vrijdagmiddag naar haar toe gereden. (………..) Het hele weekend door is er van alles ter sprake gekomen en op heel veel punten herkenning over en weer, super fijn! Daar bovenop nog dat heerlijke weer … een top weekend dus!

Dat wilde ik even met je delen 🙂

Met deze mail werd ik laatst op maandagochtend verrast, nadat ik weer een heel bijzondere dag met één van mijn gasten had meegemaakt.

Niet voor niets lees je steeds vaker over de kracht van storytelling, narratieve methoden, je persoonlijke verhaal kunnen doen. Zie je het verhaal het steeds vaker opduiken in trainingen, workshops, coaching trajecten. Matthijs van Nieuwkerk en Őzcan Akyol gaan zelfs in een café in Deventer mensen hun verhaal laten vertellen.

 

De rijkdom van je levensverhaal.

Al vanaf het begin dat ik dit werk doe ben ik gefascineerd door de rijkdom van je levensverhaal. Alles wat je in je leven hebt
·         meegekregen,
·         misgelopen,
·         meegemaakt,
·         gezien,
·         gevoeld,
·         gedaan,
·         gekozen,
·         geleerd,
leidt tot de dag van vandaag. Tot nu. Je leven is één grote optelsom.

Ik schreef er eerder ook al wat over, (artikel over  Louis van Gaal van deze zomer).
Alles wat je hebt meegemaakt, de mooie en de minder mooie dingen in je leven, als kind, scholier, student, werkende, heeft geresulteerd in waar je nu staat.

 

Geen makkie.

Mensen komen meestal bij mij met vragen over de richting die ze in willen slaan in werk of leven. Hebben soms al een (loopbaan)coachtraject of therapie achter de rug. Hebben hun werkervaringen en persoonlijkheidskenmerken al eindeloos uitgeplozen. Maar die zelfkennis is toch niet altijd voldoende om de draad weer op te kunnen pakken.

Ik vraag mensen echt de tijd te nemen om met aandacht hun eigen persoonlijke “film van hun leven” terug te spoelen. Aan de hand van de ijkpunten die ik ze vooraf meegeef.  Dat doe je niet even op een vrije zondagmiddag. Dat is een proces op zich. Van dagen, meestal weken.
Mensen komen dan van alles tegen. Dingen die ze helemaal vergeten waren en waar ze  graag weer aan herinnerd werden. Of juist helemaal niet. Geen enkel leven is alleen maar zonnig. Uiteenlopende emoties komen langs. Het proces van terugkijken doet al zijn werk, voordat we er ook maar iets van besproken hebben.

We maken daarom ook echt de tijd om dat verhaal te kunnen vertellen. En te onderzoeken.

 

Altijd bijzonder

Elk levensverhaal is bijzonder. Ik voel me ook vaak bijzonder omdat mensen zoveel persoonlijks met me delen.  Ik kan niets helen, ik ben geen therapeut. Als we zaken tegen komen die geheeld moeten worden bespreken we wat daarvoor nodig is. We zien in ieder geval dat het er is.
We vinden ook wat of waar je
·        onuitputtelijke energiebronnen zitten.
·        heel graag doet omdat jij jij bent.
·        gelukkig maakt,
·        van nature goed af gaat.

En we vinden
·         waardoor je energie weglekt. Niet alleen nu, maar ook op eerdere momenten in je leven.
·         de rode draden.
·         patronen die je kunnen helpen en
·         patronen die je in de weg zitten.

We vertalen de gevonden inzichten naar hoe je dingen wellicht anders gaan doen. Op een andere manier keuzes kan maken dan je tot nu toe gedaan hebt.

In mijn werk is het levensverhaal natuurlijk niet het enige wat we gebruiken om inzichten en handvatten te vinden hoe je weer verder kunt.
Maar het is wel de mooiste basis die ik ken om op voort te borduren in rest van ons coachprogramma.

Als je wilt onderzoeken of dit ook iets voor jou is, mail me gerust.
Je maakt altijd kans op één van de gratis eerste gesprekken bij mij aan tafel.
Voor jouw verhaal en vragen.

Werk ze !

handtekening


  • 0
teleurstelling

“Het gevraagde meisje willen zijn”

Wat doe jij als de keus niet op jou valt?

“Het gevraagde meisje willen zijn” is een zinnetje dat mij altijd is bijgebleven. Het kwam van mijn eerste baas bij Philips, Karel, een vriendelijke intelligente Vlaming. Het ging toen over het binnenhalen van consultancy opdrachten die je graag wilde doen, maar die niet altijd bij jou terechtkwamen. Hoe fijn het zou zijn als jij gevraagd wordt in plaats van dat je jezelf moet aanbieden.
En over jezelf goed en op het goede moment laten zien. Laten zien wat je in huis hebt, dat je er past en dat je het graag wilt doen. Het was niet zijn sterkste kant.
Ik moest er de afgelopen tijd regelmatig aan terugdenken.

“Mam, ik bel je toch niet wakker?”

De telefoon ging vrij laat op de avond. Het was mijn jongste, student in Nijmegen. En die belt zelden. Maar hij had goed nieuws! Hij was eindelijk gekozen op de kijkavond en had een nieuwe kamer! Hij is inmiddels derdejaars en had gelukkig vrij snel in het eerste jaar een kamer gevonden. Maar daar wilde hij al heel lang weg, te eenzaam daar. Keer op keer had hij gereageerd op kamers. In studentenhuizen, bij studentenhuisvesting. Maar hij had maar geen geluk. De ene keer hoorde hij helemaal niks op zijn reactie, de andere keer werd hij wel uitgenodigd op een kijkavond maar dan werd hij  het toch niet. En bij studentenhuisvesting kwam hij maar niet hoger in de rij. Hij werd er af en toe moedeloos van.

 

Komt dit patroon je bekend voor?

We bespraken zijn teleurstelling, bespraken zijn aanpak. Zou hij het anders moeten doen? Hoe hou je de moed er in. Vertrouwen dat het goed komt. Maar we bespraken ook de realiteit. Als je met meerderen op één plekje aast, moet je ook een beetje geluk hebben. Natuurlijk ben je een prima huisgenoot, met tijd voor studie én ontspanning. En best gezellig, zonder elkaar in de weg te zitten. Maar dat maakt je niet de per se de uitverkorene van de avond.
En we hadden het over zijn strategie. Gewoon jezelf blijven, blijven rondkijken en reageren, alleen reageren op kamers die jij zelf ook wil. Op een keer word je beloond en vragen ze jou.
En ja, dat klopte voor hem dus uiteindelijk ook. Hij is er helemaal blij mee.

 

De sleutel?

  • Laat het niet aan je zelfvertrouwen komen, ook al is dat best moeilijk na de zoveelste afwijzing.
  • Kijk steeds of je het goed hebt aangepakt, waar je het beter zou kunnen doen, of dat je moet bijsturen.
  • Blijf doorgaan
  • Heb vertrouwen dat het een keer jouw kant op rolt.

 

Boer zoekt vrouw.

Eigenlijk heel letterlijk een situatie waarin ze alle 10 graag “het gevraagde meisje” van hun boer willen zijn. Alle 10 waren ze al een goede match met hun zoekende boer. En toch mochten er per boer maar 5 mee naar de volgende afspraak. Niet omdat de boeren de 5 afvallers niets vonden, maar omdat ze  nou eenmaal een keuze moesten maken en die viel die dag zo uit.
Voor de niet gekozen mensen geldt eigenlijk het zelfde als voor mijn jongste

  • Laat het niet aan je zelfvertrouwen komen, ook al is dat best moeilijk na de afwijzing.
  • Kijk steeds of je het goed hebt aangepakt, waar je het beter zou kunnen doen, of dat je moet bijsturen.
  • Blijf doorgaan
  • Heb vertrouwen dat het een keer jouw kant op rolt.

 

En wat als je wel “het gevraagde meisje” bent maar het helpt je niet?

Bij mij aan tafel besprak ik deze week het omgekeerde: De jonge dertiger die ik begeleid wordt juist wel ieder keer gekozen als hij solliciteert. Hij weet precies wat hij moet doen om gevraagd te worden. Maar elke keer is de werkplek een teleurstelling. Hij begint enthousiast, maar na een tijdje wordt het een worsteling. Dan gaat het werk steeds minder goed, gaat het stroef lopen met zijn omgeving. Bij zijn laatste baan is hij na 11 maanden tot zijn grote opluchting vertrokken.

Halverwege ons programma hebben we al een groot deel van de oorzaak te pakken. Hij weet juist  heel goed hoe hij zich moet laten zien om een baan te krijgen, maar hij heeft helemaal niet door dat de baan ook bij hem moet passen. Dat niet alleen de match met je opleiding bepaalt of je wel of niet op je plek zit. Maar dat de inhoud van het werk, de werkplek, de collega’s, de sfeer en cultuur samen bepalend zijn. Dat je in de sollicitatie onderzoekt of de werkplek ook bij jou past.

 

Na de zoveelste teleurstelling geldt ook voor hem:

  • Laat het niet aan je zelfvertrouwen komen, ook al is dat best moeilijk na weer een mismatch
  • Kijk steeds of je het goed hebt aangepakt, waar je het beter zou kunnen doen, of dat je moet bijsturen.
  • Blijf doorgaan
  • Heb vertrouwen dat je een plek gaat vinden die wel bij je past.

 

Wat doe jij als je niet “het gevraagde meisje” bent dat je wel zou willen zijn? Wat is jouw patroon?
Laat het me weten als ik je kan helpen met het te onderzoeken en je aanpak aan te passen.

 

Werk ze

handtekening


  • 0
werk

Hoe sta jij eigenlijk in je werk?

En zie jij het voor anderen ook scherper dan voor jezelf?

1. Hoe vertel jij aan anderen over je werk?
2. Wat is jouw voldoening?
3. Hoe gelukkig ben jij met je financiële basis?
4. Past jouw model van werken bij jou?

 

Deze week had ik een aantal uiteenlopende ontmoetingen met mensen die mij me, onbedoeld,  lieten realiseren hoe ik in mijn werk sta.
Gek, dat is mijn vak, daarover praten, het onderzoeken.  Bij anderen dus.
Maar als het om jezelf gaat zijn de antwoorden eigenlijk helemaal niet zo scherp. Deze week merkte ik dat ik blijkbaar ook anderen nodig heb om mezelf scherper te zien.
Misschien werkt het bij jou ook wel zo.

 

Hoe vertel jij anderen over je werk?

Ik was afgelopen week op een trainingsdag. Ik schat dat er zo’n 40 – 50 deelnemers waren en ik kende er niemand van. Er was voldoende tijd om “te netwerken”. Altijd dubbel. Ik kan dat prima, een praatje aanknopen met onbekenden, maar vind het niet altijd leuk om te doen. Dus je vraagt aan elkaar wat jou naar deze dag brengt en dan komt de vraag: wat doe jij eigenlijk?
Ik leg kort uit dat ik mensen verder help bij het maken van (werk-)keuzes, en wat er anders is voor mensen met bijzondere kenmerken.
Steevast was de opmerking dat je meteen aan mij kon merken dat ik dat met liefde en plezier doe. Klopt. Doe ik ook. En blijkbaar is dat direct aan mij  te zien en straal ik dat uit.

 

Eén van mijn cliënten uitgezwaaid.

We hebben lang samen opgelopen en deze zomer was ze eruit: ze wist hoe ze haar leven verder zinvol ging vormgeven. Met voldoening, en met een goed gevoel hoe ze de voor haar belangrijkste levensgebieden op een positieve manier en toekomstgericht kan gaan invullen. Echt bijzonder. Niet zozeer de oplossing, maar het proces naar deze keuzes.  De bos bloemen die ze bij de laatste afspraak voor mij meebracht voelde echt als een cadeau.

 

De zakelijke kant van werken, hoe zorg je voor voldoende inkomen?

Ik ging vandaag ook even langs bij mijn financiële adviseur. Ze vroeg, heel normaal, hoe het zakelijk ging. Dan weet ik dat eigenlijk niet direct. Hoe vind ik het eigenlijk gaan?

·        Toen ik nog bij Philips werkte had ik maandelijks een prima salaris. Die regelmaat heb ik nu niet.

·        Ik heb gelukkig een bloeiende praktijk met voldoende betalende opdrachten. Maar ik doe ook veel dingen waar ik niet voor betaald word.

·        Ik heb geen voorspelbare stroom aan workload in de maand.
Soms kloppen er veel mensen tegelijk bij mij aan, andere periodes weer wat minder. Dat vind ik best lastig. Als je voor je klanten 4 x keer per jaar de BTW aangifte en jaarrekening in orde maakt, heb je een vaste werkstroom. Als je kapper bent (en je knipt goed) komen mensen om de zoveel weken bij je terug. Ik help mijn cliënten eenmalig. Ik zwaai ze uit en ze kunnen zelf weer verder. En ik heb weer plaats voor nieuwe mensen. Steeds weer nieuwe opdrachten. Maar niet elke periode evenveel.

Dus hoe vind ik dan het gaat? Meestal prima. En soms voel ik onrust.

 

Alle hoogbegaafden aan het ondernemen.

Ik had een kennismakingsontmoeting met iemand die wilde onderzoeken of wij iets voor elkaar zouden kunnen betekenen. Hij bleek een heel eigen kijk te hebben op hoogbegaafdheid en had ook voor zoekende mensen de oplossing. Als je je slimme ideeën wilde uitgedragen kon hij je helpen dat in een marketingconcept te gieten. Als je maar durfde en niet terughoudender was dan nodig. Daar was hij optimistisch en voortvarend in.

 

Conclusies?

Dus via verschillende ontmoetingen werd ik afgelopen week verleid om na te denken over hoe ik eigenlijk zelf in mijn werk sta.

1.      Ik doe mijn werk met heel veel plezier en enthousiasme en dat is aan mij te zien.
2.      Mensen helpen om met hart en ziel keuzes te durven maken is dankbaar werk. Ik voel dat mensen daar ook dankbaar voor zijn.
3.      Ik ben blij met de vrijheid die ik heb in mijn manier van werken, maar heb soms moeite met de ongelijk verdeelde werkdruk en inkomen.
4.      Ik word niet meteen  blij van een manier van ondernemen waarbij de vorm en het verdienmodel belangrijker is dan de persoonlijke waarde die je voor iemand kunt toevoegen.

 

Balans opmaken.

Als ik na deze ontmoetingen het zo bekijk, kan ik eigenlijk niet anders dan mezelf een hele dikke voldoende geven voor de manier waarop ik nu werk. Vanuit mijn eigen praktijk. Met heel veel plezier. Met de vrijheid én onzekerheden die daarbij horen. Maar altijd met dankbare mensen. Het past me.

1.      Hoe vertel jij aan anderen over je werk?
2.      Wat is jouw voldoening?
3.      Hoe gelukkig ben jij met je financiële basis?
4.      Past jouw model van werken bij jou?

Wil jij onderzoeken hoe jouw balans uitpakt als je naar jouw werksituatie kijkt?
Misschien word je nog verrast!

Mail me gerust als ik je kan helpen het te onderzoeken, te waarderen en bij te sturen indien nodig!

Werk ze!

handtekening

 


  • 0
keuzes

De beste keuze maken.

Tags : 

Kies jij liever voor “nieuw” of voor verbeteren wat je hebt?

 

Keuzes maken

Deze week aandacht voor een thema van deze tijd. En natuurlijk ook bij mij aan tafel. Voor iedereen eigenlijk iets om bij stil te staan.
Keuzes maken. Met echte aandacht je ergens aan verbinden.
·         Waarom vinden we het zo moeilijk om bij een keuze te blijven en daarin te investeren?
·         Waarom denken we onbewust al snel dat er nog meer keuzes zijn? Of betere keuzes.
·         En hoe gelukkig worden we daarvan?

 

Mensen met discipline blijken langer te leven, zijn gelukkiger en bereiken meer.

Ik schreef er al eens eerder over, in januari 2016, naar aanleiding van een lezing van filosofe Marli Huijers. Het ging over de discipline die nodig is om bij een keuze te kunnen blijven. Om niet te snel op te geven, je te laten afleiden, of weer iets nieuws te zoeken.
Waarom is het zo moeilijk?

Volgens Marli Huijers komt het doordat we leven in een wereld van overvloed.
1.      materiele overvloed
2.      overvloed aan alcohol
3.      overvloed aan tijd
4.      overvloed aan potentiele liefdesrelaties
5.      overvloed aan keuzes

( Lees hier nog eens het hele artikel )

Ook  bij mij aan tafel kwam het weer ter sprake. Keuzes maken. Blijven of toch iets anders zoeken. Bang zijn om de verkeerde keuze te maken. Weer een ander baan zoeken, Weer een bedrijfje beginnen. FOMO. Tinder.

 

Veel talenten en mogelijkheden

Mensen met veel talenten en mogelijkheden vinden het vaak moeilijk ergens voor te kiezen en daarvoor te gaan. Er zijn ook zoveel alternatieven. Wat als iets anders toch leuker lijkt te zijn? En als iets tegenvalt, lijkt het gemakkelijker om weer iets anders te beginnen, dan te investeren in het verbeteren van wat je hebt.
Op gebied van werk, in relaties, in spullen.
We zijn druk met duurzamer leven, maar hoe duurzaam zijn we eigenlijk met ons eigen leven?

Deze OMDENKEN vind ik er één om in te lijsten:

“Het gaat niet om de beste keus te maken.
Het gaat om het maken van een keus
en er dan het beste van maken.”

 

Kan ik jou helpen bij het maken van een keuze en er dan het beste van maken?
Mail me gerust voor één van gratis eerste gesprekken van deze maand.

Werk ze!

handtekening


  • 2

Hoe overtuig je anderen van je capaciteiten?

 

Deze week een lastig onderwerp. Twee voorbeelden uit mijn praktijk van hoe taai het kan zijn als je extra moeite moet doen om een ander te overtuigen van wat je in je mars hebt, als dat niet automatisch uit je CV of assessmentresultaten  blijkt.

 

1. Als je CV niet past bij waar je heen wilt.

Ik had al langere tijd niets van hem gehoord. We hebben al veel tijd gespendeerd aan hoe hij verder zou kunnen in zijn werk, maar tot nu toe nog geen oplossing. Zijn leerroute voerde hem langs een moeizame schooltijd en een creatieve opleiding op het st. Lucas. Heel veel geleerd. Maar zijn capaciteiten reiken zoveel verder. In het werk heeft hij grote projecten tot prachtige creatieve en innovatieve oplossingen gebracht. Hij heeft heel veel bijgeleerd in de digitale wereld. Op hoog niveau gesport, gecoacht, diverse bedrijfjes opgestart.

Een begaafde duizendpoot
met een unieke mix aan talenten en ervaring. Ook bovengemiddeld slim. (Maar daar zoekt hij nog steeds bevestiging voor)
Vastgelopen op zijn laatste werkplek. Zoekt nu iets wat bij hem past. Maar dat is nog niet gelukt. Hij heeft uiteindelijk een opleiding in digitale beveiliging gevolgd, op HBO niveau. Zijn conclusie was dat hij eigenlijk vooral bevestiging zocht dat hij op HBO niveau kan leren, maar inhoudelijk is het niet zijn richting. Toch valt het hem niet mee te  verwoorden en bespreken waar hij graag naar toe wil.

Sollicitaties lopen niet,
omdat hij steeds weer aangesproken wordt op zijn “historische” CV. Het lukt hem niet goed om zijn interesse, creativiteit en behoefte aan en capaciteiten voor complexiteit over het voetlicht te brengen. Zijn CV zo te maken dat hij gevraagd wordt voor zijn echte capaciteiten. Zolang hij geen weg vindt om te vertellen over waar hij naar op zoek is, zal hij aangesproken blijven worden op wat hij deed.

 

2. Afgerekend worden op een assessment dag.

Iemand vroeg me hoe ze zich het best kon voorbereiden op een assessment. Ze was gevraagd voor een mooie functie, bij een organisatie die haar al een aantal jaren kent vanuit een zakelijke samenwerking.

Ze is een intelligente dame,
academische studie afgerond, jarenlang politiek actief als raadslid in een grote stad. Privé al vele hobbels overwonnen. Een veel te drukke baan met weinig echte uitdaging. Het was gewoon veel. En nu dan deze mogelijkheid, geweldig! Maar dat assessment…. Daar heeft ze slechte ervaringen mee. Ze is niet goed in reeksen afmaken en in de onvermijdelijk rollenspellen heeft ze, als zichzelf, vaak een afwijkende aanpak.
Maar ja, toch maar gaan, hoort bij de procedure. Misschien valt het mee.

Het viel niet mee
Het liep precies volgens haar verwachting. Het assessment leverde dan ook niet op wat zij en de organisatie hadden gehoopt. Wat nu?
Hoe geef je aan dat de test situatie is wat ie is, maar dat daar een universitaire opleiding, levenservaring, raadswerk, prima werkervaring én een heel positieve persoonlijke indruk op basis van twee jaar samenwerking  tegenover staat? Wat geeft nou een betere indruk van haar niveau? Een heel leven of één dag? Wat als de organisatie het assessment als doorslaggevend argument meeneemt?  Of zegt dat ook iets over het inschattingsvermogen en de cultuur van de organisatie?

 

Nog geen oplossing

Voor beiden is er nog geen oplossing op het moment dat ik dit schrijf. Toch zijn dit voorbeelden van situaties die ik vaak tegen kom.
Mensen hebben bovengemiddelde capaciteiten, voldoende overtuigende wapenfeiten, en toch moeten ze heel veel moeite doen om daar de ander van te overtuigen. Of je nou
·         een opleiding meebrengt die niet bij je werk en denk en niveau past of
·         in een testsituatie niet kan laten zien wat je kan en waarom je het zo doet.
Slimme mensen brengen niet altijd meetbare harde cijfers mee die dat onderstrepen.

 

Ingewikkeld

·         Veel bovengemiddeld slimme mensen hebben geen afgeronde HBO of academische opleiding.
·         Slimme mensen zijn niet altijd goed in testsituaties.
·         Vacaturehouders zijn behoudend en nemen niet graag risico’s met mensen die afwijken van het gebruikelijke. Dat maakt de weg naar een passende werkplek best ingewikkeld.

Ik ben er van overtuigd dat de mensen uit bovenstaande voorbeelden uiteindelijk op hun gaan plek komen. Maar de route ernaar toe vraagt behoorlijk wat lenigheid van beide kanten.

 

Kan ik jou helpen

bij het vinden van een werkplek die past bij jouw capaciteiten en ambities? Laat het me weten, We maken dan een afspraak om je vragen en situatie te bespreken.

handtekening


  • 0

Hoe Louis van Gaal Louis van Gaal werd.

Wat kleurt jouw levensverhaal?

 

Mijn indruk

Ook ik vind van alles van Louis van Gaal.
Wie kent niet zijn staat van dienst. Zijn resultaten. Zijn persconferenties. Zijn taalgebruik. Zijn blik. Zijn uitstraling. Zijn openhartigheid over zijn privéleven. Zijn manier om zijn visie uit te dragen.

Hij was deze zomer één van de Zomergasten bij de VPRO. En ik heb de hele avond gekeken.
Hier leg ik je uit wat hij mij liet zien.
Louis van Gaal is een volleerd oefenmeester. Komt snel over als betweter. Hij legt graag uit wat hij bedoelt. Duldt eigenlijk geen regie van de ander. Ook niet van de vragenstelster Janine Abbring. Maar hij liet wel zien hoe hij is geworden wie hij is geworden.
En dat fascineert mij dan weer.

 

Gevormd door je leven, niet alleen door je banen

Door de keuze van de TV-fragmenten werd duidelijk welke zaken in zijn leven van kleins af aan impact op hem hebben gehad, Dat hij nu is wie hij is, omdat hij opgegroeid is zoals hij opgegroeid is. Dat heeft meer invloed op hem gehad dan alle coachbanen en voetbalclubs samen.
Hij is veel eerder al gevormd en heeft dat in zijn volwassen leven uitgebouwd en geperfectioneerd.

 

Levenservaringen

Wat kwam er zoal voorbij in verhalen en fragmenten?
·         Jongste in een gezin van 9 (!).
·         Zijn vader werd ziek op zijn 6de en overleed op zijn 11de.
·         De structuur en regels in huis waar hij mee opgegroeid is.
·         De enorme schok die hij voelde bij het overlijden van John F.Kennedy.
·         Zijn succesvolle jeugd en schooltijd. Alles lukte. Overal goed in.
·         De moraal uit die tijd, waarden en normen, fatsoen, in beeld gebracht door een scene uit Peyton Place, (de eerste soapserie waar heel Nederland naar keek).
·         Zijn vorming en eerste tegenslagen op de academie voor Lichamelijke Opvoeding, ALO.
·         Zijn visie op het team, zijn goede docenten.
·         Zijn gedrevenheid, vasthoudendheid en discipline, altijd zoekend naar hoe het beter kan.
·         Zijn levensles waar hij de avond mee begon: je bent uiteindelijk alleen, zorg goed voor jezelf.
·         Zijn persoonlijke verliezen en de opvoeding van zijn dochters.
·         Zijn keuzes nu hij 66 is.
·         En altijd bezig met resultaat.

 

Geldt voor iedereen!

Louis van Gaal is vanaf zijn kindertijd gevormd tot de persoon die hij is geworden.
Die vorming begon als jongetje, het negende kind in het gezin.
En met die film- en muziekkeuzes die hij voor Zomergasten had gemaakt liet hij ons  zien hoe hij is opgegroeid, in welke tijd, in welke omstandigheden, met welke voorbeelden en boodschappen.

 

Talent of aanleg is nooit het hele verhaal

Het mooie is, iedereen is gevormd door zijn of haar eigen levenservaringen.
Ik spreek dagelijks mensen die
·         heel veel talenten hebben meegekregen
·         op heel diverse terreinen.
·         Die succesvol zijn geworden, geweest, of die dat graag zouden willen.

Talent of aanleg en succes in je werk is altijd maar een deel van je verhaal.
Je hele verhaal geeft je de sleutels om te zien hoe je bent gekomen waar je nu bent en hoe je weer verder kunt.

 

Ik maak geen Zomergasten

Ik help mensen wel met het onderzoeken van hun levensverhaal.

·         om inzicht te krijgen in hoe het gelopen is.
·         om handvatten te vinden hoe je verder kunt.
Met alle talenten die jij hebt meegekregen.

 

Heb jij er behoefte aan om méér te onderzoeken dan je laatste baan?
Handvatten te vinden om weer verder te kunnen?

Mail me gerust voor een gesprek bij mij aan tafel.

handtekening


  • 2
coach

Aangeboren of opgeleid? Wat maakt een coach een goede coach?

 

Wat maakt je een goede coach.

Op een mooie wandeling op weg naar een riviertje vertelde een ervaren manager mij onlangs wat zijn coach rol was in zijn bedrijf.
Met een paar gesprekken en opdrachten wist hij mensen meestal wel weer in beweging te krijgen.
Hij gaf aan dat hij weliswaar niet de vakkennis had die ik inmiddels heb verzameld, maar het ging ondanks dát, best goed. Ik kon me dat wel voor stellen. Het was een prettig iemand, kon goed luisteren, met de nodige levens- en werk ervaring. En was ook in de leeftijdsfase om ervaring weer door te kunnen geven.

 

Belangstelling of opgeleid?

In mijn  eerste jaren dat ik werkte bij een grote multinational bestond het vak coaching nog niet. Je had wel ervaren collega’s die de rol van mentor konden hebben voor minder ervaren mensen. Ik ben als onderwijskundige zelf begonnen in functies op gebied van opleiding & training en HRM.  Wat mij toen al opviel was, dat dat werkterreinen  waren waar iedereen wel verstand van dacht te hebben. Moest ik als vers afgestudeerde wel even aan wennen.  De functies konden vervuld worden door mensen die er voor waren opgeleid, maar ook evengoed door mensen met een heel andere achtergrond die er belangstelling voor hadden. En zonder opleiding, maar met eigen ervaring in deze vakgebieden rolden. Alles kwam voor.

 

Coaching is geen beschermd vak.

Iedereen kan coach zijn. Op mijn werkterrein, maar ook op heel ander gebieden. Aanbod te over op diverse terreinen. Er bestaan vele goed opgeleide en vakbekwame coaches. En er zijn mensen die zonder gerichte opleiding anderen heel goed kunnen helpen. Zij beschikken over natuurlijke vaardigheden en voldoende eigen kennis en ervaring. Maar ze hebben niet noodzakelijk een brede, vakinhoudelijke of theoretische basis van waaruit ze werken.

Is dat erg?

In zie een parallel met lesgeven:

1. We kennen allemaal wel mensen die van nature alles hebben wat ze een goed docent maakt. Ruime kennis, aanstekelijk enthousiasme, vertelkunst. Ze zouden je van alles kunnen leren en vertellen. Toch hebben zij ook een gedegen onderwijsopleiding nodig om voor de klas te mogen staan. Er moet meer basis zijn dan je natuurlijke aanleg om een goede docent te zijn.

2. Er bestaan ook docenten die alle opleidingen hebben gevolgd die nodig zijn. Maar die, als de natuurlijk aanleg er niet in zit, nooit die bevlogen en aanstekelijke docent zullen worden die het verschil kan maken.

 

Coaching helpt niet altijd.

Helaas brengt niet elk coachtraject de verandering die je zou wensen. Ook niet elke trainer levert kampioenen af. Iedereen die met hulp van een ander winst boekt, is al geholpen. Maar als je een minder goede ervaring hebt met coaching doordat jouw coach meer ervaringskundige is dan opgeleide coach, is dat altijd jammer.  Zeker als je daardoor geen tweede kans krijgt op goede coaching.

 

Ik denk dat je als professionele coach

– en haast aangeboren gevoel en vaardigheden moet hebben.

– Dat je mensen vertrouwen moet kunnen geven

– Goed moet kunnen luisteren zonder je eigen ervaringen centraal te stellen.

– Voldoende vakkennis en theoretische kennis moet hebben op jouw terrein.

– Vraagstukken vanuit verschillende invalshoeken moet kunnen benaderen.
Dat vraagt wat mij betreft een combinatie van aangeboren talenten, vakkennis en ervaring.

Heb jij behoefte aan coaching gesprekken met iemand met “aangeboren talenten, vakkennis en ervaring”?
Met plezier onderzoek ik met je wat ik voor jou kan doen. Mail me gerust!

Werk ze!

handtekening


  • 0
wens

Voorwaarts!

Vorige week kreeg ik een kaart met bovenstaande quote van een vriendin die we te eten kregen. Zomaar. Het deed haar denken aan wat ik haar had gezegd de laatste keer dat we elkaar spraken, meer dan een half jaar geleden.

Dat ze niet bang moest zijn haar hart te volgen, als ze er van overtuigd was dat dit haar pad en haar diepste wens was.  Dat ze het beter hardop uit kon spreken in plaats van het een beetje vaag in het midden te houden.
En dat hardop uitspreken haar zou helpen om ook daadwerkelijk de stappen te zetten die ze had te nemen.

En zo was het ook gegaan. Deze quote deed haar denken aan mijn woorden die haar op dat moment hebben geholpen. En daarom gaf ze de kaart aan mij.

 

Don’t look back. You’re not going that way.

Ze was jaren geleden voor de liefde naar ons land gekomen. Wat had ze het goed hier met haar geliefde. Inmiddels is ze, verdrietig genoeg, zonder hem. Haar geliefde had ervoor gezorgd dat het haar aan niets zou ontbreken, zodat ze door kon met haar leven, in de plaats, het huis waar ze woonden.
Maar nu, zonder hem, wilde ze niet leven in herinnering, ze wil het liefste wonen in het land waar ze vandaan komt. Waar haar kinderen leven. En dat voelde ondankbaar, want ze had het hier toch goed. En hij had zo goed voor haar gezorgd, tijdens zijn leven en erna.
Maar toch,  ze wil door met het leven. Haar leven. In haar wereld.
Ze wist het eigenlijk al heel lang, en toch kostte het best moeite om dat onder ogen te zien. Hardop uit te spreken. Te vertellen tegen alle mensen om haar heen, met wie ze zo veel bijzondere jaren heeft gedeeld, samen met haar man.

 

Uitspreken van je wens geeft je moed om te handelen

Het inzicht wat ik haar onbedoeld mee heb kunnen geven, heeft er mede aan bijgedragen dat ze deze zomer teruggaat. Inmiddels een appartement heeft gevonden in haar geboortestreek. De verhuizing is gaan regelen. Het heeft haar, ondanks het verdriet, verlies en loslaten van wat ze hier heeft, goed gedaan.
Ze verheugt zich op het vervolg van haar leven.

 

Voorwaarts!

Een zelfde thema kwam vandaag bij mij aan tafel ter sprake met een van mijn gasten. Niet alleen omdat hij door ons traject de weg had gevonden om de multinational waar hij voor werkte te verruilen voor een mooie plek bij een start-up bedrijf. Maar ook omdat hij en zijn vrouw hadden besloten hun kinderen na de zomer naar een ander school te laten gaan, waar meer expertise is op het gebied dat zijn kinderen nodig hebben.
We kwamen op het maken van keuzes. Je kunt nooit meer terug in de tijd, naar het moment eerder. Een keuze maak je omdat je het de beste optie vindt, ook al zijn niet alle consequenties van die keuze positief. En te overzien. Maar terug naar het oorspronkelijke keuze moment kan nooit. Je kunt alleen opnieuw een keuze maken, met de kennis en inzichten van nu.  Ook als het minder goed uitpakt dan je had gehoopt of verwacht.  Je leeft altijd vooruit, je leven stroomt als een rivier één kant op, niet terug.

 

Niet terugkijken?  Juist wel!

Kijk wel terug. Zie waar je leven je gebracht heeft. Welke ervaringen hebben naar hier geleid. Waar kan je uit putten in positieve zin? Waar zitten je patronen waar je mee zou willen breken?

 

Vertrouw op jezelf.

Gebruik al je levenservaring om je wensen en besluiten te kunnen onderbouwen. Vertrouwen te hebben in je oordeel. Maar realiseer je dat je nooit meer terug gaat naar een eerder punt, in dezelfde omstandigheden, met de zelfde ervaring.
Als je je wens hebt toegelaten: koester die wens, spreek hem uit. Eerst voor jezelf , daarna naar je omgeving. En neem de stappen die jij te zetten hebt. Hoe het ook uitpakt. Met vertrouwen.

 

Hoe is met jou?

·         Herken jij je diepe wensen?
·         Durf je ze uit te spreken?
·         Wil jij wel terugkijken?
·         Wil jij met vertrouwen keuzes durven maken? (Ook als je niet alle consequenties kunt overzien? )

 

Dan kan ik je helpen. Mail me gerust als je

·         jouw wensen én ervaringen wilt onderzoeken
·         met vertrouwen nieuwe keuzes wil durven maken.

Van harte welkom voor één van de gratis eerste gesprekken bij mij aan tafel.

Werk ze!

handtekening


  • 0
onderzoek

Broodje gezond of broodje aap?

Over hypes en aannames.

Weten, waarheid en onderzoek.

Vanochtend moest ik denken aan een gesprek dat ik in het Hemelvaartsweekend had in het zuiden van Frankrijk. Op het terras bij bevriende mensen. In de late middagzon, uitzicht over de velden. Beter kon niet. Het ging over werk, goed leven, gezondheid en keuzes maken. Over weten, waarheid en onderzoek.

 

Wanneer is iets waar?

In mijn werk gaat het vaak over persoonlijke ervaringen. Mensen hebben zelf de nodige bagage en kennen ook altijd  mensen in hun directe omgeving die het één en ander hebben meegemaakt. En dat heeft hen inzichten gegeven. Maar zijn je eigen ervaringen ook van toepassing in het algemeen? Voor iedereen waar?
Ik hecht aan onderzoek. Ik vind het fijn als verhalen onderbouwd kunnen worden met onderzoeksbevindingen.  Dat vond en vind ik ook het mooie van studeren. Je kennis en inzichten wordt vergroot doordat je  leert wat er in welke omstandigheden voor waar mag worden aangenomen.

Wat ik dus heel lastig vind, is dat nu blijkt dat veel onderzoek in de afgelopen decennia niet goed is uitgevoerd. Aan gezien ik niet zelf onderzoek kan herhalen, voel ik me nogal eens op het verkeerde been gezet. Dingen die ik lang voor waar heb aangenomen, kunnen met de inzichten van nu wel eens heel anders blijken te zijn. Is mijn kennis misschien ook gebaseerd op hypes of aannames?

 

Naar alle onwaarschijnlijkheid.

Op aanraden van mijn jongste, student in Nijmegen, ben ik begonnen in het boek: “Naar alle onwaarschijnlijkheid “ van Klaas Landsman. Hij beschrijft hoe wij kunnen  kijken naar samenloop, toeval en oorzaak en gevolg. Vanuit wiskunde, filosofie of religie. Een boek om met aandacht te lezen, het geeft een kijk op het trekken van conclusies en doen van aannames. Dat zal mij vast gaan helpen.

 

Broodje gezond of broodje aap.

Een goed en toegankelijk televisieprogramma vind ik “Broodje gezond “, uitgezonden op NPO 3. Over de hypes en aannames in het land van gezond eten. Ik heb nu twee afleveringen gezien waarin gangbare aannames, zeg maar gerust hypes, onderzocht worden:

1. Iedereen aan de multivitaminen. Baat het niet dan schaadt het niet.
2. Van koolhydraten word je dik.

Conclusies op basis van onderzoek:

1. Multivitamines zijn voor de meeste mensen niet nodig (en soms zelfs schadelijk vanwege te hoge doseringen)
2. Koolhydraten zijn op zich geen dikmakers. Je hebt ze nodig, maar niet teveel.

En voor de dieetvolgers: alle diëten helpen, vooral in de eerste weken, omdat je dan nog gedisciplineerd bent. Bewust eten zorgt op zich al dat je minder calorieën binnenkrijgt, dus dan raak je snel kilo’s kwijt.

 

Ik heb de wijsheid niet in pacht.

Was dat maar waar, maar ik vind het de moeite waard om te kijken wat voor wie geldt. Ik gebruik mijn vakkennis, onderzoekskennis en werk- en levenservaring, graag om anderen weer verder te helpen in hun zoektocht.
En om aannames te onderzoeken.
In gezondheidsland, maar ook in mijn werkgebied, waren veel aannames en hypes rond die niet altijd waar hoeven te zijn.

Als ik jou ook kan helpen aannames en hypes te onderzoeken, mail me gerust!

Werk ze!

handtekening


Beoordeling door klanten: 8.5/10 - 7 beoordelingen
Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book
vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Onder elke E-zine staat een afmeldlink zodat jij je weer heel eenvoudig uit kunt afschrijven. Door dit formulier in te vullen geef je Florusse Ontwikkeling Training Coaching toestemming je gegevens te gebruiken voor het toesturen van E-zines en om je op de hoogte te houden van blogs, artikelen en andere relevante informatie.
Schrijf je nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.
Bedankt voor uw aanmelding!
We moeten uw e-mailadres nog bevestigen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Natuurlijk kun je je altijd weer afmelden.
We hebben u zojuist een email gestuurd met daarin de link.
Klik op de link om het aanmeldproces te voltooien.
En ontvang per direct mijn gratis E-Book.
Florusse Ontwikkeling-Training-Coaching
Paradijslaan 32a
5611 KN Eindhoven