Author Archives: Heleen Florusse

  • 0

Ik heb geen gouden ei. Ik ga met jou op onderzoek uit.

Tags : 

 

Een Quick Fix bestaat niet

Ik schreef er al vaker over: de mythe van de Quick Fix. Hoe fijn zou het zijn als je problemen met een knip van je vingers verdwenen zijn. Als opgetrokken mist.

Maar helaas, helaas. Iets willen veranderen kost onderzoeks- én proces tijd. Maar dan heb je ook inzichten en handvatten gevonden waar je nog jarenlang plezier van kunt hebben.

Aan het begin van dit werkjaar ook weer een terugkerend thema.
In dit stukje twee recente, heel uiteenlopende voorbeelden.

 

“Ik heb iemand nodig die mij helpt met mijn oververmoeidheid.”

Eén van mijn gasten kwam voor een eerste coachingsgesprek. In dat gesprek onderzoeken we wat er speelt. Als het gesprek je voldoende handvatten biedt om weer verder te kunnen, is dat heel mooi. Als je meer nodig hebt, bespreken we hoe ik je diepgaander kan helpen.

Deze man was een aantal weken niet aan het werk. Oververmoeid, was het idee. In het gesprek werd ook duidelijk hoe dat zo gekomen was. Er speelden recente problemen die opgehoopt waren en in korte tijd weggewerkt zouden moeten worden. Er speelden ook thema’s die al een veel langere aanloop hadden. En daar was ik vooral benieuwd naar. Die zou ik graag met hem willen onderzoeken.

De samenloop was hem deze zomer teveel geworden.
Ik besprak met het hem de gebieden die een rol spelen in zijn situatie nu. En de wijze waarop ik met hem op onderzoek uit zou kunnen gaan.

Het was een mooi gesprek. Hij vond mijn manier van werken ook heel prettig.
Toch zag hij af van meer coaching. Onderzoekende coaching was niet wat hij zocht. Hij zocht iemand om af en toe mee te sparren zodat hij zo snel mogelijk zijn  vermoeidheid kwijt raakte.

 

“Ik kwam op je spoor door een vriendin, die heeft nog steeds plezier van jouw coachprogramma.”

Een andere gast had al mooie dingen gedaan in haar loopbaan, op diverse plekken met veel verantwoordelijkheid, inhoudelijke bijdragen en autonomie. Toch wil ze er niet verder. De veranderingen in structuur en cultuur van de organisatie gaven haar meer onduidelijkheid dan duidelijkheid. Rollen en personen liepen in elkaar over en de besprekingen kostten haar veel meer energie dan ze er voor terugkreeg. En ze voorzag niet dat ze het tij kon keren. Ze wil er weg.

Ze was juist niet op zoek naar zo snel mogelijk een nieuwe soortgelijke functie, misschien liever zelfs wel iets heel anders. Maar hoe vindt ze wat ze met al haar ervaring en interesses zou kunnen gaan doen? 

En oh ja, ze was op mijn spoor beland door een goede collega. Met die collega, die inmiddels zelf ook weg was gegaan en ergens anders weer verder gaat, was ik meer dan 15 jaar geleden ook op onderzoek uit geweest naar wat zij nodig had om plezier te houden in haar werk. En nog altijd kon ze de inzichten gebruiken die we toen gevonden hadden. En dat gunde ze haar vriendin ook.

In de loop der jaren heeft ze ook al meerdere mensen naar mijn tafel geloodst. Prachtig.

 

Inzichten en handvatten

De eerste man zocht een Quick Fix om snel niet meer oververmoeid te zijn. Dan kan hij door met wat hij nu doet. 
De tweede dame zou er ook wel snel uit willen zijn, maar wil wel de tijd nemen om goed te onderzoeken en te onderbouwen wat ze in deze fase van haar leven nodig heeft.

Beiden kan ik vast helpen met het vinden van inzichten en handvatten.

Inzichten om het grotere plaatje te zien, en niet alleen de recente problemen, teleurstellingen en vermoeidheid.
Handvatten vinden bij de inzichten.

Wat heb je nodig, wat wil je doen en hoe ga je het aanpakken?
En daarmee aan de slag gaan tot alles voor jou weer op zijn plek valt.

De eerste gast wilde daar niet op wachten.
De tweede gast is nog aan het nadenken of mijn werkwijze haar nu past.
Van allebei begrijp ik hun overwegingen.

Zelf doe ik geen concessies aan mijn intenties en werkwijze.
Ik ga graag met je op onderzoek uit. In de vorm en intensiteit die nu het beste bij jou past. En dat doe ik met veel enthousiasme en plezier.

Als het jou past: van harte welkom.
Als het je niet past:  kom niet, en ga op zoek naar iets anders

Loop jij tegen grenzen aan? En kun je hulp gebruiken bij het vinden van inzichten en handvatten? Mail me gerust. In een uitgebreid eerste gesprek onderzoeken we jouw situatie en of ik je verder kan helpen.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van AsheDina Rock via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Felix Lichtenfeld via Pixabay


  • 0

Heb jij veerkracht? Over opnieuw opstarten.

Tags : 

 

Opstarten

En toen was het opeens weer september. Weer in de startblokken voor de komende periode.

Hoe doe jij dat? Heb je ontspannen zomerweken achter de rug? Of was het bij jou juist een periode van drukte? Of van nadenken en bezinning?

 

Laten zien wat je kan.

Ik heb ook nog lekker veel sport gekeken, WK atletiek. Ik houd van zo’n toernooi waarin al die bovengemiddeld getalenteerde mensen kunnen laten zien waar ze staan na jarenlange voorbereiding. Aan het begin van hun carrière, aan het eind, of er juist midden in.

Van de krachtpatsers in werpnummers, de sprinters, horden- en lange afstandslopers, hoog-, ver- en hink-stap-springers, tot de alleskunners, de meerkampers.

Ze staan voor mij voor de diversiteit aan talent, en ultieme toewijding en voorbereiding, op hun taak. En er staan op het goede moment.

 

Veerkracht na een domper.

En natuurlijk Femke Bol. Net als Sifan Hassan gestruikeld. In de laatste meters voor de finish in hun eerste onderdeel, waar ze in winnende positie lagen.
Geweldig om te zien hoe ze zichzelf hebben weten te herpakken.

Sifan Hassan relativeerde haar val met “er is niemand dood”. En liep nog bij de besten op 1500 en 5000 meter. Femke Bol had steun van haar teamgenoten die haar niks verweten. En van haar coaches en psycholoog. Zo kon ze de val plaatsen in “wedstrijd 1”, en doorgaan met al haar andere onderdelen in ‘wedstrijd 2”. En ze won nog 2 x goud.

 

Simone Biles.

En over haar las ik toevallig afgelopen week dat ze weer helemaal terug is in het topturnen, na mentale problemen op de Olympische Spelen in Tokyo. Ze was een van de slachtoffers van de foute teamarts in de Verenigde Staten.

Wat een veerkracht. Om toch weer te kunnen gaan doen wat je het liefste doet. Op het niveau dat bij je past.

 

Paralellen

Natuurlijk zitten deze vrouwen niet bij mij aan tafel. Maar parallellen met de verhalen van mijn gasten zijn er wel.

Want ook zij hebben talent en jarenlange ervaring. En kennen ook dompers en tegenslag. Onverwachte of moeilijke privé omstandigheden. Verwachtingen en ambities. Of twijfel of ze zo door willen gaan.
Op het niveau wat bij je past.

 

Weer opstarten.

Heb je weer energie bijgetankt? Of heeft juist in deze weken de twijfel toegeslagen of je zo door wilt? 

Heb je dompers moeten verwerken? En is dat gelukt?
Hoe pak jij de draad weer op na je vakantie?

Ik ben zelf alweer even aan het opstarten. En kan weer plaats maken voor mensen aan mijn tafel. Laat het me weten als je hulp kan gebruiken bij jouw plannen voor de toekomst.

Ik ben weer opgeladen.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van PublicDomainPictures via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Felix Lichtenfeld via Pixabay


  • 0

Wat ga jij doen de komende twintig jaar?

Tags : 

Heb jij plannen of wensen voor de komende twintig jaar? Voor jezelf, je relaties, je werk, loopbaan?
Denk je er wel eens over? Voel je de behoefte om je af te vragen of je verder wilt op het pad waar je nu op loopt. Of juist helemaal niet? Zit je in zo’n krachtige stroom, of flow, dat je al je aandacht nodig hebt voor alle beweging die er nu is.

Ik ben net terug van twee weken uitwaaien. En dat is voor mij meestal een tijd om te mijmeren, te dromen, afstand te nemen van mijn dagelijkse beslommeringen en me af te vragen waar ik eigenlijk naar op weg ben.
Dit jaar bestonden mijn ‘uitwaaiweken’ uit per dag een doel kiezen om heen te fietsen, onderweg maar te zien waar de weg ons heen voerde.
Door bos, langs water, met pontjes, dwars door Hanzestadjes en Giethoorn. Verrassend! We hadden vier dagen de tijd om van het zuiden van het land op Vlieland te komen. Daar hebben we heel wat uren langs de zee gelopen, vogels gekeken, op terrasjes gezeten, uitgerust, gelezen en veel geslapen. Heerlijk. Heel prettig en overzichtelijk.

En als vanzelf komen dan de overpeinzingen. Wat vinden we hier zo fijn aan? Wat zegt dat over ons? Over hoe we willen leven? Hoe we willen wonen? Wat we met ons werk willen?

Bij thuiskomst vond ik, toevallig of niet, weer een vraag in mijn mailbox van iemand die een veeleisende baan heeft, al een paar keer tegen een burn out heeft aangezeten en nu eens “structureel wil onderzoeken hoe hij de komende twintig jaar verder wil.“
En dat begrijp ik heel goed.

Volgens mij helpt het je als je meer inzicht weet te krijgen in deze belangrijke aspecten in je werk én leven:
> Wat vind ik eigenlijk belangrijk?
> Waar wil ik zijn? En met wie?
> Wat doe ik graag, krijg ik energie van?
> Wat zou ik graag achter me laten?
> Welke bakens zijn voor mij belangrijk?
> Waar ben ik naar op weg?

Ik heb weer een aantal goede ideeën opgedaan over wat ik kan doen om met plezier te werken en toe te werken naar mijn ideale leven. En óf en wanneer ik daar kom, zal de tijd uitwijzen. Maar ik heb er wel zin in.

Kan ik jou ook helpen bij het vinden van je wensen en de wegen om er te komen?
Laat het me weten, ik ga graag met je op pad!

Werk ze!

Heleen

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0

Vakantie is niet om uit te rusten.

Tags : 

 

 

Ook mijn valkuil.

Uitzien naar de vakantie om uit te rusten. En dat moet eigenlijk niet.
Ik lees gelukkig steeds vaker dat het beter is om te zorgen dat je je vakantie niet zou moeten gebruiken om uit te rusten. Zo waar.
Als je van vakantie naar vakantie leeft, of van weekend naar weekend, is je energiehuishouding niet op orde.

 

Moe zijn mag best .

Dan neem je rust, kom je weer bij en laad je weer op voor je volgende taak of activiteit. Zo zou het moeten gaan. Toch komen we er vaak niet toe. Tussendoor voldoende uitrusten schiet er vaak bij in. Er ligt nog zoveel.

 

Hersteltijd is nodig.

Voor veel mensen die ik spreek, en zeker de mensen met neurodiverse breinen, is het lastig om genoeg hersteltijd te nemen. Alsof alle tijd die je wakker bent gevuld moet zijn met actie. Interactie. Informatie opnemen. Sociale activiteit. Werken. Zorgen. Sporten.

En hoe leuk, nuttig of nodig dat allemaal is, het kan je rusttijd in de weg zitten.
Waardoor je chronisch moe gaat worden, niet wil opgeven, nog maar een tandje bijschakelt.
En dan gaat het mis. Of je valt om. Of je krijgt zeurende klachten. Hoofdpijn of andere pijntjes. Misselijk als je opstaat, wat wel weer wegtrekt als je weer bezig bent. Nog even doorbijten. Straks heb je vrij……..

 

Waar is vakantie goed voor?

Om je zinnen te verzetten. Je vaste ritme een poosje los te kunnen laten. 

Om even heel andere dingen te doen dan anders. Ergens anders te zijn. Meer tijd door te brengen met je geliefden. Minder te moeten. Minder op de klok kijken. Minder passen en meten met je tijd.

Vakantie komt van vacare: leeg of vrij zijn.
Hoe jammer is het als een deel van die lege of vrije tijd gebruikt moet worden voor uitrusten.

 

Schepje er van af.

Dat zou mooi zijn. Als je in de weken voordat je op vakantie gaat er niet een schepje bovenop doet, maar een schepje er van af haalt.  
De dingen doet die je echt afgerond wilt hebben, maar wel alvast wat terugschakelt, genoeg slaap neemt, al wat bijtankt in je laatste werkweken.
Zodat je vakantie ook vakantie is,  in plaats van hersteltijd.

Ik ga het alvast proberen.  Hele fijne zomer!

 

Kun je hulpgebruiken om je leven zo in te richten dat je vakantie leeg en vrij mag zijn?

Mail me gerust. Na mijn vakantie vinden we vast een goed moment om elkaar te spreken.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van Steve Bidmead via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0

Ik ben een taalmaker.

Tags : 

 

 

Als ik duidelijk moet maken wat ik doe, dan ontkom ik niet aan de trefwoorden, de ‘vind’-woorden, die bij mijn werk horen. Zoals loopbaancoaching, werken in High Tech organisaties, professionals, studenten, specialisten, zelfstandigen, veel ervaring. Met verstand van en heeeeel veel ervaring met hoogbegaafdheid, autisme, neurodiversiteit. Maar eigenlijk zijn dat woorden die mij niet aantrekken.

Ja, je kunt me via die ‘vind’-woorden op het spoor komen, graag zelfs en het is ook waar ik verstand van heb, maar het beschrijft niet helemaal wat ik het liefste doe.
De mooiste kant van mijn werk vind ik zelf: Taal maken. 
Dat is waar ik mijn gasten het liefste mee help.

Woorden die jou recht doen.

Via onze gesprekken en opdrachten komen we bij de taal en de woorden die bij jou horen. Waar jij jezelf mee kunt beschrijven, identificeren. Die bij jou meteen herkenning en een goed gevoel oproepen. Woorden die persoonlijker zijn dan de labels, hokjes, etiketten, modewoorden en containerbegrippen.

Woorden die helemaal passen bij jou en die jou recht doen. Die niet automatisch gegenereerd worden uit een rapportage of vragenlijst, maar die bij jou ontstaan zijn door onze zoektocht, interactie en alle paden en zijpaadjes die we bewandelen. Zodat je ze zelf voelt.

 

In jouw taal

Ik omschrijf het ook vaak als:

Taal vinden waarmee je met droge handen en droge ogen over jezelf kunt vertellen.

Dat is wat we eigenlijk doen. Taal maken. 

Je leert in jouw taal en taalgebruik:
* je zelf te beschrijven,
* te benoemen welke bijzondere kanten er wel of niet bij jou horen,
* wat je nodig hebt

Met die woorden voel je je stevig. Kun je over je zelf vertellen. Over je persoon, je bagage, wat je nodig hebt, hoe je op je best bent, hoe je wil werken.
Taal die jij kunt gebruiken om je pad te vinden.

Met zelfvertrouwen het gesprek aan kunnen gaan.

Als je je stevig voelt en vol vertrouwen bent dat je de juiste woorden paraat hebt, kan je ook gemakkelijker praten over

* jezelf,
* hoe het met je gaat,
* wat jou kenmerkt,
* wat je nodig hebt in werk en werkomgeving,
* wat je van een ander nodig hebt. In je je huidige of toekomstige werk. Of in de relatie.

Drietrapsraket.

Het is als een drietrapsraket:

1. Zelf in jouw woorden kunnen benoemen wat er allemaal in jou zit en wat jou kenmerkt.
2. Jezelf kunnen beschrijven met woorden die jou goed passen en die jou recht doen.
3. Die woorden gebruiken om over jezelf te communiceren met anderen.

Dan kun je elk gesprek over jezelf op een gelijkwaardige basis voeren. Dan ontstaat er echte interactie en communicatie waar jezelf niet hoeft te verwijten dat je het achteraf anders had moeten formuleren.

Aan de ander kan je niks doen, wel aan het kiezen van woorden die jij voor jezelf  het beste vindt passen.

Wil jij ook onderzoeken welke taal het beste bij jou past om over jezelf te kunnen praten als het nodig is?

Ik ga graag met je op pad om het uit te zoeken.

Je kunt bij mij terecht voor één coachingsgesprek, het Vliegwielgesprek, of voor een uitgebreidere route uit het Goudmijnprogramma.

Mail me gerust, dan vinden we wel een goed moment voor een afspraak.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van Xavier Turpain via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Autisten willen rust in de tent. En in het hoofd. En in de week.

Tags : 

 

 

In mijn werk en leven ben ik omringd door autisten. Hoofdzakelijk mensen die studies (bijna) hebben afgerond en al meer, of wat minder, jaren werken.

Lees hier een voorbeeld van hoe je als slimme autist best goed door hebt wat je allemaal moet doen, maar niet alles tegelijk kunt. En dan eerder de duidelijkste taken voor laat gaan, en de onduidelijkste wellicht teveel voor je uit schuift.

‘Ik ben bang dat hij aan het uitstellen is.’

Zei de HRM’er, over iemand die ik begeleid. Met mijn gast was afgesproken dat hij ging uitkijken naar een andere werkplek. Geen haast, er lag nog genoeg werk, maar op termijn zou dat wel eens kunnen gaan veranderen en daarom wilden ze hem alvast de kans geven om nu al, zonder druk, iets anders te zoeken.

We zijn goed op weg. Hij heeft al veel geleerd over zichzelf en over het vinden van en passende plek. Hier en daar ook al gesolliciteerd, maar nog geen andere baan.

Nu blijkt dat het management toch targets heeft voor het vertrek van een aantal mensen. Of ik kon uitleggen waarom deze man niet meer sollicitaties kon overleggen. Als hij aan het uitstellen is, zien ze zich genoodzaakt om de druk op te voeren en toch maar een ultimatum te gaan stellen, anders komt hij niet in beweging.

Aan de duidelijke taken kan je gemakkelijker beginnen dan de onduidelijke.

Intussen lag er veel werk, waren er collega’s weggegaan die niet vervangen zouden worden, en moest het werk met minder mensen gedaan worden. Mijn gast, van wie bekend én bespreekbaar is dat hij autist is, is zeer ervaren, sociaal vaardig  en kan complexe problemen aan. Maar hij wil wel graag taken ná elkaar kunnen afwerken. Parallelle processen kan hij niet goed hanteren. Eerst afmaken voor je aan iets nieuw begint. Dus: terwijl het werk alsmaar drukker wordt, moet hij ook tegelijkertijd tijd maken voor zijn eigen zoekproces en het vinden van een andere baan. En dat gaat lastig samen.

Het werk wat er op hem af komt is bekende materie.
Een nieuwe baan, en vooral het proces er naar toe, geeft heel veel onzekerheid. 
En onduidelijkheid.
Hoe en waar te beginnen. 
En zorgen over of het dan wel past, en of hij een goede keuze maakt.
En wat als het niet blijkt te bevallen, hoe dan verder.

Dus de uren die hij te besteden heeft, besteedt hij gemakkelijker aan het werk waarvan duidelijk is wat er van hem gevraagd wordt, dan aan zijn eigen proces.

Hoe verdeel je je tijd?

Het werk is eigenlijk teveel geworden. Maar hij is plichtsgetrouw, levert graag goed werk af, weet ook dat hij het kan, dus hij probeert nog een tandje bij te schakelen. Daardoor raakt hij zo belast dat hij in het weekend niet meer goed herstelt.

Er is steeds minder ruimte in zijn hoofd en agenda om aan zichzelf te werken, terwijl hij goed weet dat wel de bedoeling is. En dat zorgt ook weer voor stress.  

Daarom is tempo maken met zijn zoekproces voor hem moeilijk.

Hij heeft de tijd niet, en zijn aandacht gaat eerder naar duidelijke werkvragen dan naar een onduidelijk proces waarvan hij de doorlooptijd en afloop niet kent.

Hij heeft geen probleem om ergens anders te gaan werken, maar wel met de onzekerheid in de weg er naar toe. 

En dus besteed hij gemakkelijker zijn  tijd en aandacht aan de vragen die wel duidelijk zijn.

Wat kan in deze situatie helpen?

Expliciet maken wat je als bedrijf verwacht van het tijdpad. En niet klakkeloos ‘de druk opvoeren’ om meer te solliciteren. 

De ontstane werkdruk beperken en duidelijk maken hoeveel uren/dagdelen hij mag besteden aan zijn eigen proces. Ook als er dan werk blijft liggen. 

Bespreken en verhelderen wat er komt kijken bij het overstappen naar een nieuwe werkgever. Financiën, arbeidvoorwaarden, nieuwe omgeving.

Ik verwacht dat meer duidelijkheid hem gaat helpen om in beweging te blijven in zijn zoekproces. Hij zet nu al de juiste stappen.

Uitstellen

is hier niet de kern, maar een gevolg van te weinig duidelijkheid over en grip op de nieuwe taak, hoe belangrijk die ook is.

Kun jij hulp gebruiken bij het in gang zetten en houden van een onzeker proces?

Ik kan je helpen.

Je kunt bij mij terecht voor één coachingsgesprek, het Vliegwielgesprek of voor een uitgebreidere route uit het Goudmijnprogramma.

Mail me gerust, dan vinden we wel een goed moment voor een afspraak.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van Elisa via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

“En als je doorgaat kan het ook weer beter gaan”.

Tags : 

 

 

Uitzonderlijk

Sifan Hassan is een uitzonderlijk iemand. Ze is een vrouw die haar eigen weg zoekt in haar leven. Ze kan heel hard lopen, heel veel en spartaans trainen, zoekt steeds een andere route in haar opbouw naar wedstrijden en  haalt onmogelijk geachte successen.

In april 2023 liep ze voor het eerst in haar leven een marathon, in London, en wist die ook nog eens te winnen in een supertijd.

En dat terwijl het onderweg helemaal niet soepel ging.  Ze had pijn, moest een paar keer stoppen om te stretchen, miste op het einde een drinkpunt en moest vol in de remmen om nog een bidon te pakken. Sloot weer aan bij het kopgroepje, bood haar medeloopster nog haar drinkbus aan,  en sprintte uiteindelijk naar de winst. 

Ze was zelf helemaal overdonderd hoe het was gelopen.

 

Uitdaging en nieuwsgierigheid.

Dit is wat ze opzoekt in haar ’loop’- baan. Op de laatste Olympische Spelen liep ze de 1500, 5000 én 10.000 m. en won ze 2x goud en 1 x brons. Maar weinigen hadden dat voor mogelijk gehouden.

En nu dus voor het eerst in haar leven een marathon gelopen. En hoe! Een uitzonderlijke combinatie.

Ik las dat ze vooral op zoek was naar ervaren hoe het haar zou vergaan. Een marathon uitlopen, omdat ze dat nog nooit had gedaan. Ze liep niet om te winnen, of met een tijd voor ogen, maar om te voelen hoe het is om een hele wedstrijdmarathon te lopen.

Ook toen het onderweg niet lekker ging dacht ze niet aan stoppen. Of opgeven omdat er toch geen goede tijd in kon zitten. Ze ging door. Elke 5 km die ze nog door kon lopen gaf haar ‘5 km meer marathonervaring’. En dat wilde ze ervaren, zo lang mogelijk.

De commentatoren vonden dat ze beter uit kon stappen. Die keken naar het eindresultaat wat ze zou kunnen halen. Die hadden haar al opgegeven. Te hoog gegrepen. Als je het toch niet haalt kan je beter uitstappen.

Maar zo dacht Sifan niet.

 

Komt je dit bekend voor?

Bovengemiddeld talent?
Jezelf steeds opnieuw willen uitdagen?
Niet steeds hetzelfde programma willen, maar je grenzen verleggen?
Hard werken, gaan, en de beleving net zo waardevol vinden als het eindresultaat?
Plezier halen uit het onderzoeken wat je kan?
Onverwachte combinaties uitproberen, die nog niet eerder zijn gedaan?

 

Niet opgeven.

Dan helpt deze gedachte van Sifan Hassan  je vast ook. Als het niet lukt, je je slecht voelt, misschien niet het resultaat lijkt te gaan halen dat iedereen van je verwacht, kijk hoe je door kan gaan.

Niet met het eindresultaat in gedachten, maar om te willen ervaren wat het je brengt.

Niet opgeven. Het kan altijd ook weer beter gaan. 

 

Ik kan helpen.

Wil jij leren onderzoeken hoe jij weer verder kan gaan? Ook als het nu niet lekker loopt?

Je kunt bij mij terecht voor één coachingsgesprek; het Vliegwielgesprek, of voor een uitgebreidere route uit het Goudmijnprogramma

Mail me gerust, dan vinden we wel een goed moment voor een afspraak.

Werk ze!

 

 

 

Artikel uit het ED, d.d. 25 april 2023

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau! 

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

En wie voedt onze kinderen op?

Tags : 

Bovenstaande vraag blijft maar door mijn hoofd spoken. Bij elk nieuwsbericht dat ik lees.

Teveel vrouwen werken deeltijd. Ook mannen gaan steeds vaker minder werken als er kinderen komen. We moeten allemaal meer werken. We hebben tekorten in allerlei opleidingen en werkgebieden. Vakmensen, zorg, onderwijs, kinderopvang, tandartsen en huisartsen.

We komen maar niet echt in actie om klimaatproblemen aan te pakken. We blijven inzetten op behouden van wat we nu doen. Alsof niet overal doordringt dat de tijd echt dringt.

Kinderen die niet meer naar school gaan. Kinderen, meisjes, vrouwen die slachtoffer zijn van seksueel geweld, afpersing via social media.

Overal boze groepen mensen tegenover elkaar. En armoede in Nederland.

En als klap op de vuurpijl: zoveel jonge mensen die mentaal in de problemen zijn. En die niet allemaal kunnen rekenen op professionele hulp. En één op de 7 jongeren heeft inmiddels hulp nodig. Maar van wie dan?

 

Ze doen niet wat je zegt, ze doen wat je doet.

Deze zin kwam laatst ook weer ter sprake in een coachingsgesprek bij mij aan tafel. Bij de ontwikkeling van kinderen zijn niet ‘geschreven regels’ het belangrijkste fundament, maar wat ze zien en meekrijgen in hun directe omgeving.
Wat je kent, wordt gewoon. Ze doen wat jij doet. De goede en minder goede dingen.

En daar ontstaan patronen. Patronen die jouw fundament zijn voor je eigen volwassen leven. Waar je je eigen stevigheid en veerkracht uit kan halen. Maar soms ook waar je zo graag los van zou willen komen, je tegen af wil zetten, je aan wilt ontworstelen, omdat je je eigen ontwikkelingspad wilt volgen.
Met mensen bij mij aan tafel onderzoeken we ook die patronen.
Wat heb je meegekregen en wat niet?

 

Hoe was het bij ons?

Laatst waren 2 van mijn 3 kinderen even thuis. Altijd fijn. Eén van de twee was  een muisklik verwijderd van afstuderen (hij levert deze week zijn master scriptie Natuurkunde in)  had de tijd genomen om, na zes jaar, nog eens langs te gaan bij de docenten van de middelbare school waar ze alle drie hun diploma hebben gehaald. Hij had een geweldige dag. Had met veel van zijn docenten kunnen bijpraten en herinneringen opgehaald. En zij vonden het ook erg leuk om hem weer te zien.

Die schooltijd heeft ook mijn kinderen gevormd. En met hun bijzondere kanten, (HB en autisme) en emotionele klappen in die periode, was dat voor ons net zo goed laveren.

Ik ben altijd dankbaar geweest dat ik altijd heb kunnen werken, en dat er dagverblijf en oppas was. Maar ook dat ik echte tijd en aandacht voor mijn kinderen heb kunnen hebben. Zodat we over zowat alles wat belangrijk was hebben kunnen praten. School, opgroeien, emoties, vermoeidheid, uitvallen, omgang met anderen, waarden en fatsoen, verantwoordelijkheid voor je zelf, anderen, je werk, je schermtijd.

Natuurlijk ging er genoeg mis, maar er ging gelukkig ook zoveel goed.

 

Dus wie voedt de kinderen van nu op?

Wie maakt tijd voor jouw kinderen? Wie praat echt met ze over wat ze meemaken en waar ze mee zitten? Heb je die tijd zelf?

Of moeten we dat over laten aan de professionals in de tijd dat wij werken? De kinderopvang, de school, de buitenschoolse opvang, de (sport)clubjes, TikTok? Of de hulpverleners, waar maandenlange wachtlijsten zijn? Allemaal mensen die werken met andermans kinderen. 

Kinderen verzorgen, bezighouden, regels uitleggen, of een uurtje met ze praten, kunnen heel veel mensen. Opvoeden niet.

 

Kinderen opvoeden is nooit weggegooid tijd en geld.

Ik ben vóór ouders die werken én genoeg tijd, geld en energie hebben om op te voeden. In al die jaren dat dat nodig is. Dat is goed voor de ouders en voor de kinderen, de jongeren en volwassenen van straks. En voor onze wereld.

Mensen die houvast en vertrouwen hebben meegekregen, kunnen beter omgaan met tegenslag, zijn beter instaat om voor zichzelf én anderen te zorgen. En hoeven daardoor wellicht ook minder beroep te doen op overheidszorg en gelden. Zodat die voorzieningen beschikbaar zijn en blijven voor de mensen die het het hardst nodig hebben. En zodat die hulptroepen op een gezonde en lonende manier hun belangrijke werk kunnen blijven doen.

 

Heb jij vragen over de relatie tussen werk en opvoeding?

Je eigen opvoeding en je situatie nu? Of jouw rol als opvoeder? 
Met of zonder HB-kenmerken, of andere bijzondere kanten?

Je kunt bij mij terecht voor één coachingsgesprek, het Vliegwielgesprek of voor een uitgebreidere route uit het Goudmijnprogramma.

Mail me gerust, dan vinden we wel een goed moment voor een afspraak.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding van Christina Wendlandt via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Peggy und Marco Lachmann-Anke via Pixabay


  • 0

Een goed CV en De nieuwe Vermeer

Tags : 


Een CV is als een goed schilderij.

Dit viel me  laatst in toen ik nog even snel de was in de wasmachine gooide: Een goed CV heeft wel wat weg van een goed schilderij.
Dat zit zo. Ik sprak iemand uit mijn privékring die op zoek moet naar ander werk. Hij heeft hier en daar al wat lopen, wat gesprekken gevoerd, maar nog geen passende plek gevonden. Ik bood aan om mee te denken. Dat wil hij wel, hij stelt voor dat als hij weer een vacature vindt, dat ik dan eens naar brief en CV kijk.
En dat wringt bij mij een beetje. Ik wil dat best doen, maar een CV, brief of social media profiel staat nooit op zichzelf.


De nieuwe Vermeer.

Ik kijk best graag naar dit soort programma’s. Enthousiaste deelnemers, uitleg van deskundigen. Aan talent geen gebrek, soms geschoold, soms selfmade. Voordat de schilderijen getoond en beoordeeld worden is er al heel veel studie aan vooraf gegaan. Uitleg over techniek, compositie en bedoeling. Elk schilderij bestaat uit heel veel voorwerk, nadenken, keuzes, gelaagdheid, bedoeling, technieken, lijnen, kleurgebruik, accenten.


Nooit in één keer goed.

Een schilderij wordt nooit in één keer op het doek gezet.
Eerst de ondergrond, de schetsen, vlakverdeling. Grove opzet, en steeds verder verfijnd met lijnen en kleur. Opnieuw. Een versie over de vorige. Werking van het licht. Je ziet het groeien. Als kijker zie je het eindresultaat. 


Wat wil je dat de aandacht trekt?

En altijd de vraag: wat wil je hier laten zien? En is je dat ook gelukt? Soms is de uiteindelijke ‘uiterlijke’ schoonheid van het schilderij niet eens  het belangrijkste. Maar of het uitdrukt wat het uit wil drukken. Een goede schilder trekt je aandacht naar wat hij wil dat de aandacht trekt.

Dus als ik mensen wil helpen een CV te maken dat voor hen werkt, wil ik ook dat ze het nodige voorwerk doen.

– Wat is jouw basis.
– Welke opzet kies je.
– Wat wil je uitdrukken,
– Welke kleur, toon en woordkeus,
– Wat benadruk je, wat laat je weg.
Wat wil je dat de aandacht trekt?

Niet iedereen hoeft het goed te vinden. En niet iedereen vindt hetzelfde mooi. Smaken verschillen. Maar een goede basis maakt een goed CV.


Het CV is het uiteindelijke resultaat.

En een CV is zoveel meer dan een opsomming van historische feiten. Die zullen wel kloppen.
Het is je laatste stap in je proces, het eindstation van je presentatie. Niet het begin. Pas als je goed weet wat wilt uitdragen met je CV kan je het beoordelen.

Laat dit CV zien wat ik wil laten zien? Dus…. als mensen mij vragen te helpen bij het CV kan ik dat eigenlijk alleen maar goed doen als we ook tijd hebben om goed voorwerk te doen.


Laat het me weten als ik jou kan helpen.

Je kunt bij mij terecht voor
– één coaching gesprek, het Vliegwielgesprek,
– of voor een uitgebreidere route uit het Goudmijnprogramma.

Mail me gerust, dan vinden we wel een goed moment voor een afspraak.

 

 

 

Afbeelding van Ellen via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau! 

Afbeelding van Peggy und Marco Lachmann-Anke via Pixabay


  • 0

Een leven lang leren. Wat doe jij om jezelf te blijven verrassen?

Tags : 


Iets nieuws leren.

“Ik wil dat je leert dat jij mij vragen stelt als iets niet is gelukt”. Dit zei mijn strenge vakdocent de afgelopen les tegen me. Daar had ik niet van terug. Ik wist niet eens waarom ik het eerst niet snapte. Dit ging niet over mijn werkstuk, maar over mij.

Ik ben halverwege een driejarige opleiding waar ik met mijn handen leer werken in plaats van met mijn hoofd. En we hebben een topdocente, met haviksogen, ze ziet alles. Die ons alles laat uitproberen, en niet snel tevreden is . Ik ben nu  al voor de derde keer aan hetzelfde werkstuk begonnen omdat het steeds niet goed genoeg is.

Ik had niet gedacht dat ik dit nog eens zou meemaken. Iets nieuws leren wat niet “vanzelf” meteen goed gaat.


Als leren je goed af gaat.

Mijn leven lang leer ik snel. Ik vloog door de school. Heb in mijn studie nog nooit een herexamen hoeven doen en heb zelfs mijn rijbewijs in een keer weten te halen. Ik heb, behalve rijles en zwemles, geen ervaring met stap voor stap leren van een docent. Ik volg de les, lees de stof door en weet genoeg van de materie voor dat moment. En verder leer ik het door te doen als ik het nodig heb.

En zo heb ik ook in mijn professionele leven me altijd ontwikkeld. Luisteren naar vakmensen,  kijken, lezen, verwerken, verbindingen leggen, en doen.  Nieuwe dingen gaan me in de regel best goed af.

Zelden heb ik docenten hoeven vragen. Als ik iets niet snapte zocht ik het zelf wel uit.


Waar ik aan gewend ben.

En dan nu deze opmerking. Confronterend.

Want wat zit er eigenlijk onder?

Ik verwacht altijd van mezelf dat ik iets in een keer kan. Ik gun mezelf zelden leertijd. Ik wil ook meteen een goed resultaat, mijn lat ligt altijd hoog. Ik vind altijd dat ik het moet kunnen.

Tegenslag los ik zelf op. Het komt niet in me op om hulp te vragen. Heb er ook weinig ervaring mee. Ik moet toegeven dat ik weinig geduld heb met mezelf. Voor anderen heb ik dat juist heel veel. Zo was ik als kind al volgens mijn moeder. Ze kent me niet anders.


Bore out voorkomen.

Afgelopen week kwam het in twee gesprekken met mijn kinderen op de constatering dat wij allemaal behoefte hebben aan genoeg nieuwe dingen. In studie en in werk. Niet méér van het hetzelfde, maar méér wat we nog nooit hebben gedaan. “Mam, je bent toch niet voor niks nu nog aan deze opleiding begonnen.”, zei mijn jongste.

Bore out voorkomen.  Uren maken waarin je ondervraagd bent, zuigen ons leeg. Uren maken waarin we iets nieuws hebt kunnen doen, geven energie.


Iets nieuws leren geeft mij energie.

Ik leer heel veel van de ze opleiding.
Sowieso het vakmanschap.

Iets fysiek maken. Ontwerpen, vooraf nadenken over hoe het moet, materialenkennis, gereedschappen gebruiken. Ik wil het ook echt goed kunnen.

Maar ook zoveel over mezelf.

Het hoeft niet in een keer goed. Soms moet je eerst oefenen voor je het kunt. Je kunt ook iets herstellen, i.p.v. meteen afschrijven en denken dat je het niet kunt.  

Je kunt altijd hulp vragen als het jezelf niet lukt. Daar zijn leermeesters voor. En je mag met jezelf ook best wat geduld hebben.

Ik ga zo weer verder in mijn werkplaats voor de opdracht van deze week. Ik heb namelijk ongelofelijk veel plezier in het leren van een nieuw ambacht.

Wil jij ook je blijven ontwikkelen? Kan je hulp gebruiken om te onderzoeken wat jij nodig hebt?   

Je kunt bij mij terecht voor één coachingsgesprek, het Vliegwielgesprek,
of voor een uitgebreidere route uit het Goudmijnprogramma

Mail me gerust, dan vinden we wel een goed moment voor een afspraak.

Werk ze!

 Heleen

 

 

 

Afbeelding van Victoria_Watercolor via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau! 

Afbeelding van Peggy und Marco Lachmann-Anke via Pixabay


Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book
vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Onder elke E-zine staat een afmeldlink zodat jij je weer heel eenvoudig uit kunt afschrijven. Door dit formulier in te vullen geef je Florusse Ontwikkeling Training Coaching toestemming je gegevens te gebruiken voor het toesturen van E-zines en om je op de hoogte te houden van blogs, artikelen en andere relevante informatie.
Schrijf je nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.
Bedankt voor uw aanmelding!
We moeten uw e-mailadres nog bevestigen.
Je gegevens worden vertrouwelijk behandeld. Natuurlijk kun je je altijd weer afmelden.
We hebben u zojuist een email gestuurd met daarin de link.
Klik op de link om het aanmeldproces te voltooien.
En ontvang per direct mijn gratis E-Book.
Florusse Ontwikkeling-Training-Coaching
Paradijslaan 32a
5611 KN Eindhoven