Tag Archives: Hooggevoelig

  • 0

Het energielek van een rotgevoel.

Tags : 

 

 

Vanochtend, op de fiets, vielen er opeens weer wat puzzelstukjes in elkaar. Zomaar. Naar aanleiding van een aantal gebeurtenissen in mijn werk aan tafel en in mijn persoonlijke leven van de afgelopen weken.

Misschien kwam het door het heerlijke heldere koude winterweer van vanochtend. Door de route die ik graag fiets, langs weilanden en oude woonboerderijen, door een mooie wijk in de stad, naar mijn kantoor. Het fietsen is dan al een fijn begin van de dag, waarbij je niet echt aan iets hoeft te denken, maar de gedachten wel alle ruimte krijgen om door je hoofd te waaien.
En die bleven vanmorgen hangen bij ‘rotgevoel’. 

Rotgevoel

Al fietsend realiseerde ik me dat ik zelf behoorlijk last kan hebben van het rotgevoel van iemand anders. Zeker als ik betrokken ben bij het ontstaan van dat rotgevoel.
En dat zegt ook iets over mij.

Twee recente voorbeelden.

Bij mij aan tafel.

Met één van mijn gasten had ik al een aantal goede ontmoetingen achter de rug. Veel kunnen bespreken, fijne flow, mooie inzichten, met veel positieve energie afgesloten. De afgelopen keer liep het heel anders. Hij vond mijn mails vooraf al niet fijn en ook in het gesprek zag ik hem verstarren. Ik voelde zijn irritatie, die ik onverwacht had opgeroepen, groeien. Helemaal niet mijn bedoeling natuurlijk, maar het gebeurde wel.

We konden terugvinden waar het vandaan kwam. Mijn taalgebruik en vragen deden hem denken aan vroegere tijden. Hij zei ook dat het gevoel dat ik nu bij hem opriep hem vaker overkomt. Ook in zijn werk. Dus dit was heel confronterend. We zagen het gebeuren. De sfeer van deze ontmoeting was opeens heel anders. Voor de coachinzichten helemaal niet verkeerd natuurlijk, maar fijn was anders. We hebben de dag goed kunnen afronden en binnenkort zien we elkaar weer. En hoewel ik professioneel blij ben met wat er gebeurde, vind ik het niet fijn. Ik wil niet graag de oorzaak zijn van het rotgevoel van iemand anders. Ook al ben ik niet de echte oorzaak.

 

Bij mij thuis

Met mijn volwassen kinderen heb ik het heel goed. We kunnen ook alles bespreken wat ze met mij willen bespreken en dat voelt bijzonder. Mijn oudste heeft nu veel aan haar hoofd. Ze gaat voor een aantal jaren naar het buitenland voor haar werk en daar moet nog veel voor geregeld worden. En ze heeft privé een bijzondere gebeurtenis te organiseren. Daar appte ze me over, onder werktijd, terwijl ze er eigenlijk geen tijd en aandacht voor had. Ik appte kort terug en dat viel helemaal verkeerd.

‘s Avonds belde ze me. Ze vertelde hoe haar dag was verlopen, dat iedereen zich met haar bemoeide, dat iedereen iets wilde en dat ze eigenlijk de appjes daarover onvoldoende had afgehouden. Toen appte ze mij maar en ik antwoordde ook nog kort en niet wat ze nodig had. Maar dat wist ik niet.

Ze kon aan de telefoon haar verhaal kwijt, relativeren, zien hoe ze zich had laten opjagen die dag en we bespraken wat voor haar belangrijk is en wat ze van zich af mag laten glijden. Dat hielp wel. En alsnog vind ik het dan wel vervelend dat ik haar, bovenop haar drukte, ook nog een rotgevoel had gegeven. Dat blijft bij mij dan toch hangen.

Een rotgevoel zuigt energie.

Ik realiseerde me dus vanochtend zo op de fiets dat ik het heel vervelend vind als iemand anders een rotgevoel heeft. En helemaal als ik daar zelf een katalysator, of zelfs de oorzaak van ben. Het kost mij energie.

Maar beter zou ik dat rotgevoel bij de ander kunnen laten. Die heeft zijn of haar situatie om mee om te gaan. Ik kan erover praten, of meehelpen onderzoeken waar het vandaan komt en hoe je er mee om kan gaan. Maar voorkomen kan ik het niet.
En ik kan bij mezelf te rade gaan waar ik het wellicht anders had kunnen doen.

Zelf heb ik ook mijn energieleks. Ook wel eens een rotgevoel door mezelf, of door iemand anders, of door een situatie waar ik zelf helemaal niks aan kan doen. Grote of kleine rotgevoelens, zoals iedereen die heeft.

Wat kan ik wel doen?

Het onderzoeken.
Wat is het gevoel?
Waar komt het vandaan?
Is het wel van mij, of voel ik me zo terwijl het eigenlijk bij iemand anders hoort.
Kan ik er iets aan doen? Aan mezelf, aan de ander, aan de situatie.
Kan ik het accepteren dat het zo is? Van me af laten glijden?
Kan ik er met iemand over praten?
Kan ik mezelf afleiden, aandacht verleggen iets anders gaan doen?

 

Kan ik je helpen?

Kamp jij met een helder of sluimerend rotgevoel? En heeft dat invloed op je energie, op je plezier in je werk of op je leven? Wil jij jouw rotgevoel onderzoeken?

Mail me gerust voor één van de eerste afspraken, dan onderzoeken we of mijn aanpak jou ook kan helpen om het energielek van een rotgevoel te dichten.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van FotoRieth via Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Spoiler: Ik weet geen short cut.

Tags : 

 

 

De mensen aan mijn tafel willen graag weer licht zien. Komen vaak uit een periode waarin de energie opraakte. Zijn soms al een tijdje uit de running, of zijn weer aan het terugkomen.
Of willen juist voorkomen dat ze stilvallen en voelen de noodzaak om er op tijd bij te zijn. Elke startpunt is weer anders.

Niet de minsten

Mijn gasten brengen al heel veel mee. Zichzelf, hun werkervaring, levenservaring. Hun dromen, capaciteiten, creativiteit, hun privéleven. Succesvolle dingen, onsuccesvolle dingen. Al veel mooie dingen kunnen doen. Of juist de ervaring dat ze nog nergens echt hebben kunnen floreren.  Echt alles komt voor.

Wat hebben ze al gedaan?

Veel gasten die al aardig wat hebben geïnvesteerd in zelfonderzoek en ondanks dat nog geen goed spoor of plek hebben kunnen vinden, kloppen uiteindelijk bij mij aan. Omdat ze meer willen weten over hun bijzondere kanten.
En dan begint de hoop dat ik ze wel een stap verder kan brengen. Ze hebben al zoveel gesprekken gehad, coaches gezien, soms zelfs ook therapeuten of psychologen. Van iedereen wat geleerd, maar nog steeds het gevoel dat er iets ontbrak.

Teleurstelling

Iedereen wil het gouden ei. Het gouden ticket. Als ik ze had zou ik ze direct uitdelen. Maar het vinden van een plek die je beter past gaat nooit zomaar. Daar is voorwerk voor nodig. En iedereen die met je meedenkt over een werkomgeving die je past heeft bouwstenen nodig.  Dat is haast universeel, dat is ook het ambacht.
Soms zie ik de teleurstelling van de gezichten afspatten als ze zien dat wij ook diezelfde bouwstenen nodig hebben.
Want ze hebben alles al gedaan, alles al in kaart gebracht, willen dat niet opnieuw doen want dat heeft ze niet geholpen.
Ze hopen eigenlijk bij mij in één sprong het zó anders te leren doen, dat ze sneller bij een oplossing komen.
En ik heb geen gouden ei.

Geen short cut, maar wat dan wel.

Er is geen short cut om een marathon uit te kunnen lopen. Als dat je doel is moet je gaan opbouwen. Uren maken, meters maken, trainingsschema’s, voedingsschema’s, goede schoenen, rust nemen. Maar wel op jouw manier. Anders gaat het je niet lukken. Welke trainer of methode je ook zoekt, je zult moeten leren om 42 km hard te lopen.
Alle kennis die je nodig hebt heb je snel verzameld. Maar het uiteindelijk doen, er naar toe werken, vraagt zoveel meer.

Voor mij werkt het net zoiets. We hebben meer dan kennis en bouwstenen nodig.
Soms denk je dat ze al hebt. Zelfkennis, je kwaliteiten, drijfveren, kindertijd herinneringen in kaart gebracht. Je werkervaringen tegen het licht gehouden. 
En dat heeft je nog nergens gebracht………

Procestijd en een frisse blik.

We hebben ook procestijd nodig. Ondanks dat je snel van begrip bent. Zelf al conclusies hebt getrokken en een hekel hebt aan herhaling.
Het gaat ook helemaal niet alleen om de verzamelde informatie.

Het gaat om samenhang, perspectief, patronen zien of doorbreken, vervangen door andere patronen. Andere combinaties zien dan je al zag. Niet blijven malen en herhalen.

Het gaat ook om goed kijken naar je bedrading. Hoe werken jouw automatismen? Hoe kom je daarmee het beste tot je recht? En waar zit jij vast in hardnekkige aannames en overtuigingen?

Hoe goed kan jij jezelf met een frisse blik bezien, in plaats van jezelf steeds herhalen en vasthouden dat de ander niet begrijpt hoe het bij jou werkt.
En dat gaat veel verder dan in kaart brengen van de voor de hand liggende maar nodige loopbaaninformatie.
Voor mensen met bijzondere kanten zoals hoogbegaafdheid, ASS kenmerken of AD(H)D, is dat de echte uitdaging. Niet zozeer het verzamelen van bouwstenen, hoewel ik die ook nodig heb in onze zoektocht.  Maar hoe je die informatie zo kan gebruiken dat jij, met jouw combinatie van factoren ze het beste kan gebruiken.
En als we dat goed scherp hebben kan het ineens heel snel gaan. Echt waar!

Daarvoor hebben we wel interactie, creativiteit, diepgang, associaties, vertrouwen, echt contact, humor nodig.
Dat zit nooit in de opdrachten en vragenlijsten, dat zit in de tijd die we samen doorbrengen.

Kom niet naar mij

Als je denkt dat ik een short cut kan bieden omdat je alle ‘loopbaan bouwstenen’ al verzameld hebt.

Kom wel naar mij

Als je wilt onderzoeken hoe je jouw bouwstenen, kennis over jezelf, bijzondere kenmerken zó kan verbinden dat je weer licht aan de horizon ziet. En met vertrouwen een plek kan zoeken die echt bij jou past.

Ik kan je daarmee helpen. Meld je hier aan voor één van de gratis eerste gesprekken, dan onderzoeken we eerst of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van aumod from Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Wat zou je willen veranderen? Mezelf…. En dat hoeft dus niet!

Tags : 

 

 

Wat zou je willen veranderen?

Voor ik met iemand op pad ga probeer ik te achterhalen welke vraag er onder de vraag speelt.
Eén van mijn tussenvragen daarvoor is: Wat zou je willen veranderen?
Laatst kreeg ik weer dit antwoord: Mezelf.
En dat hoeft niet! Kan ook niet, tenminste niet in de tijd die wij elkaar zien.

Jezelf, je patronen en je omgeving onderzoeken.

Als we ons ongelukkig voelen zijn we vaak op zoek naar hoe iets anders kan zijn. Daarvoor moet je zeker naar jezelf willen kijken.  Maar jezelf veranderen gaat eigenlijk niet.

Wat gaat wel:

 – Jezelf onderzoeken.
Wat ben ik voor iemand. Wat kenmerkt mij? Waar, hoe en met wie ben ik op mijn best? Maar ook: welke oordelen, aannames en frames hanteer ik, bewust of onbewust.

 – Je ingesleten patronen onderzoeken.
Iedereen heeft in het leven automatismen ontwikkeld. Dat gaat vanzelf, je merkt het nauwelijks op. Maar het kan goed zijn dat je automatismen je in de weg zitten. Dan kunnen we kijken of je die kunt aanpassen. Of vervangen door nieuwe patronen. Die wellicht ook weer automatismen kunnen worden.
Nieuwe techniek aanleren, ik gebruik deze woorden vaak.

 – Je omgeving onderzoeken.
Waar ben je op dit moment? met wie? wat doe je?
En past dat je? Waar knelt het? Wat zou beter voor jou zijn? En zie je een mogelijkheid om dat te vinden?

Goed kijken

Goed kijken naar jezelf is altijd een goed idee. Maar verwacht niet dat je jezelf, of ik jou, zomaar kan veranderen en dat dan alles beter wordt.
Iedereen heeft behoeftes. Behoeftes die bij jou passen omdat jij jij bent. Bij jouw persoonlijke kenmerken, je ervaringen, je dromen en ambities. Bij jouw leven.
En als je jezelf goed kent en weet wat je nodig hebt, kan je kijken hoe je dat kan realiseren, wat daarvoor nodig is. Met grote of kleine aanpassingen in je huidige situatie.

Schuifruimte.

Ik help je niet te veranderen. Ik help je zoeken naar schuifruimte.
Waar kan je dingen anders doen dan je nu doet.
Waar kan je andere dingen doen dan je nu doet.
Waar kan je je omgeving aanpassen, ruimte creëren, zodat jij er beter past.
Iedereen heeft schuifruimte.

Ik help

Ik help je graag met het onderzoeken van jouw schuifruimte. Zodat je weer plezier hebt in wat je doet.
Meld je HIER aan voor een eerste afspraak, dan onderzoeken we hoe ik jou kan helpen.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van Angeles Balaguer via Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0
Hoogbegaafd

Kun je me nog meer leren over hoogbegaafdheid? En wat ik er mee kan?

Tags : 

De man die ik weer op weg aan het helpen ben, had mijn praktijk gevonden omdat hij specifiek op zoek was naar iemand die meer wist van hoogbegaafdheid. Hij wist er nog niet zoveel van, maar hij vermoedde dat het bij hem wel eens aan de hand zou kunnen zijn. Na ons uitgebreide eerste gesprek was ik er al snel van overtuigd dat zijn vermoeden klopte.  Slim, aardig, vrij gemakkelijk door zijn schooltijd en opleiding aan de TU gerold. Nieuwsgierig. Rationele kijk op veel dingen in het leven. Weinig mensen waar hij zich echt mee verbonden voelt. Actief geweest in verenigingen, gereisd, en, na een aantal jaren werken en een feestelijk leven te hebben gevierd, inmiddels een vrouw en kinderen rijker.

En leeggelopen op zijn werk. Alweer. Dit was hem al een aantal keren eerder overkomen. En steeds had hij weer een nieuwe stap gezet die vrij toevallig voorbij kwam, waardoor hij voor een tijdje opbloeide, totdat er weer een periode volgde waar alle energie weglekt.  En dat moest anders.

Maar hoe?

 

Herkennen van hoogbegaafdheid

Inmiddels zijn we al een poosje samen onderweg. We hebben onderzocht hoe zijn leven is gelopen. Wat heeft aandacht gehad, wat ging vanzelf, wat heeft hij zelf opgezocht, hoe is hij gekomen waar hij nu is. Maar ook: wat heeft geen aandacht gehad, is eerder nooit ter sprake gekomen en wat mist hij nu aan ervaringen en vaardigheden?

Juist dat laatste, wat is bij hem nooit ontwikkeld, geeft hem eyeopeners. Ik had hem een boek aangeraden wat goed bij hem aansluit. Over hoogbegaafdheid en over de automatismen die je door hoogbegaafdheid kan hebben ontwikkeld en die je in de weg gaan zitten. Hij vond het een verademing. Dat boek ging over hem!

 

Plaats van hoogbegaafdheid in ons programma.

Hij stelde de vraag hoe we dit allemaal gaan meenemen in de rest van het programma. Want dat is waarom hij bij mij terecht is gekomen.

En dan zie al snel je dat zijn ervaringen en verhalen zo zijn dat hoogbegaafdheid in alles verweven zit. Dat de manier waarop wij aan tafel zaken belichten, onze interactie en communicatie, hoe we verbindingen leggen, verder en anders kijken dan het voor de hand liggende, al een deel van het antwoord is.

Er zijn zo veel aspecten van en aan hoogbegaafdheid, waar ook zo veel over geschreven is, dat dat veel te veel is voor de tijd die wij kunnen benutten.

Juist de combinatie van je in de materie verdiepen en het invlechten in ons zoekproces geeft inzichten en handvatten in wat jou kenmerkt en wat jij nodig hebt.

 

Hoe bespreek je op je werk wat je nodig hebt.

Hij was vooral benieuwd naar wat de implicaties zijn voor zijn omgeving waarin hij het liefst werkzaam is en vooral hoe hij zijn omgeving mee kon gaan nemen in zijn behoeften en randvoorwaarden die er als gevolg van zijn hoogbegaafdheid leven.
Hij zag zijn leidinggevende al de opmerking maken “We werken hier alleen maar met slimme mensen” en daarbij denken “waarom denkt hij hierin een bijzondere positie te hebben?” of “Als je dan zo slim bent, waarom krijg je het dan niet voor elkaar?”.

Maar hoogbegaafdheid gaat over zo veel meer dan alleen maar slim. Het is mijn overtuiging dat je aan hoogbegaafdheid nooit “rechten kunt ontlenen”.

Of er anderen mee kunt overtuigen wat je nodig hebt. Het valt ook lang niet altijd in goede aarde om hoogbegaafdheid te bespreken met anderen, omdat iedereen weer zijn eigen positieve of negatieve referentiekader heeft wat betreft hoogbegaafdheid.

 

Je grootste winst

Je grootste winst zit in zelf goed weten, en te kunnen bespreken:

 > Wat jij nodig hebt om op je best te zijn.
 > Hoe het beste bij te kunnen dragen, energie te behouden en door te geven.
 > En wanneer je, en waar, op leegloopt.

Je kunt altijd nog bezien of je de ruimte voelt om uit te leggen en te benoemen wat kenmerkend is voor hoogbegaafdheid.

 

Hoe kun je ruimte creëren voor wat jij nodig hebt?

Je eerste belang is goed voor jezelf zorgen.

 > Opzoeken en meer doen van wat bij je past,
 > uit de weg gaan of kleiner maken waar je van leegloopt.

Zoek de ruimte en de begrenzing die je hebt in je organisatie. Als je alles hebt afgegraasd, en de ruimte die jij nodig hebt is niet te bespreken of te creëren, dan kun je je afvragen of je er wel kunt blijven.

In dat geval wordt je zoektocht een hele andere. Want wat heb je nodig en waar vindt je het wel?

Dit proces geldt voor iedereen. Hoogbegaafd of niet hoogbegaafd.

Wil jij onderzoeken welke ruimte jij nodig hebt, en of je die kan creëren in jouw werkomgeving? Mail me gerust voor één van  eerste gesprekken van deze maand en we onderzoeken of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding: https://pixabay.com/nl/photos/toets-geheim-bos-bossen-ontdek-5216637/

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 


  • 0
helen

Geduld is een schone zaak

Tags : 

I want it all. I want it all. I want it all….And I want it now!”

Herken je dit? Ik word thuis bestempeld als ongeduldig, terwijl ik het zelf reuze mee vind vallen. Maar waar ik eindeloos begrip voor en best veel geduld met anderen heb, ben ik voor mezelf een stuk minder gemakkelijk. Dat klopt dan weer wel.

Laat dat nou net voor heel veel gasten bij mij aan tafel ook gelden.

 

Patronen

Patronen die ik regelmatig tegen kom bij mij aan tafel, hebben te maken met een enorme hoeveelheid energie en capaciteiten die mijn gasten hebben. Veel kunnen, veel willen, verantwoordelijkheid voelen, voor veel mensen zorgen. Voor man, vrouw, kinderen, voor collega’s, bazen en klanten.

Die inzet, inspanning, vooruitdenken, bedenken van kwalitatief goede oplossingen, zit in hun natuur. Je kunt het allemaal, dus waarom zou je je inhouden? Je hebt de denkkracht, de logica, inzicht, snelheid, kwaliteit. Je bent er zelf aan gewend. En je omgeving ook. Dus wie houdt je tegen? Jijzelf zeker niet. Komt niet in je op.

 

Totdat het spaak loopt…

Doordat er iets op je pad komt dat je helemaal niet kunt gebruiken. Je zolang bezig bent geweest hard te lopen in je eigen tredmolen, dat je niet door hebt hoe het je uitgeput heeft. Of gewoon omdat je geen twintig meer bent.

Zomaar drie voorbeelden in mijn wereld de afgelopen tijd waar dit het geval is.

Een slimme, hardwerkende,  loyale professional die wel weet dat hij al veel te lang overbelast is. Dat ook heeft geuit bij zijn leidinggevende, maar vanwege zijn unieke kennis toch steeds weer overal ingezet wordt. Waardoor, alweer weken lang, ook zijn avonden en weekenden opgeslokt worden door werk.

Een moeder van 4 bovengemiddeld slimme kinderen, die al lang niet meer het werk doet waar ze energie van krijgt, maar dat niet echt kan doorbreken omdat al haar energie hard nodig is voor en in haar gezin.

Een vader die zijn leven lang hard werkt, daarnaast met liefde heel veel energie stopt in het onafgebroken halen en brengen van twee getalenteerde  kinderen. Die altijd van de partij is als er iets georganiseerd moet worden, (want daar is hij goed in en vindt hij ook leuk). Maar die het afgelopen jaar op een vervelende manier weg is moeten gaan bij zijn organisatie. En nu dat opgelost lijkt, stort hij zelf in en heeft hij ernstige klachten die volgens de dokter geen lichamelijke oorzaak hebben.

 

Wees ook zuinig op je jezelf.

Wat is dat toch. Dat we jarenlang zo goed voor alles en iedereen zorgen en dat we niet doorhebben dat we ook zuinig op onszelf moeten zijn? Dat we onszelf vergeten. En als we voelen dat er iets niet goed gaat, dat negeren. Of zo snel mogelijk weggeruimd willen hebben, zodat we door kunnen met wat we altijd al deden.

En als we dan eindelijk moeten toegeven dat er serieus ingegrepen moet worden, dan hebben we niet door dat dat tijd kost. En aandacht.

Dat de goede raad: “ga eens iets leuks doen voor jezelf” op zich wel klopt, maar dat je daar waarschijnlijk nog helemaal geen energie voor hebt.

 

Helen kost tijd. En geduld. En aandacht.

Ik vergelijk het vaak met een ernstige blessure. Natuurlijk is het goed voor je om aan je conditie te werken en spieren te trainen, maar als je zwaar geblesseerd bent moet je eerst voldoende helen. Pas daarna kan je voorzichtig opbouwen. En helen kost tijd. En daar heb je weer dat geduld voor nodig. Wat je vast in overvloed hebt voor anderen, maar te weinig voor jezelf.

Terwijl ik dit schrijf heb ik al kunnen genieten van een paar heerlijk ontspannen vakantieweken. Waar ik alvast maar aan begonnen ben vóór dat ik hijgend over de eindstreep van dit werk/ school/ studie jaar ben gekropen.

Ik wens jou ook een periode toe waarin je de rust vindt om goed voor jezelf te zorgen. Met mensen om je heen die je daarbij kunnen helpen als het je zelf niet zo goed lukt en met meer geduld met jezelf als het erger misgelopen is dan je wilt.

 

Kan je hulp gebruiken?

Mail me gerust als je denkt dat je hulp van mij kunt gebruiken om te onderzoeken hoe je meer geduld, aandacht en begrip voor jezelf kunt ontwikkelen en op tijd die dingen gaat doen die jou daarbij helpen.

Ik help je het graag onderzoeken met één van de gratis eerste gesprekken.

Je bent welkom. Deze zomerperiode of daarna!

Werk ze! 

Heleen

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0
werk

Hoe sta jij eigenlijk in je werk?

Tags : 

 

En zie jij het voor anderen ook scherper dan voor jezelf?

1. Hoe vertel jij aan anderen over je werk?
2. Wat is jouw voldoening?
3. Hoe gelukkig ben jij met je financiële basis?
4. Past jouw model van werken bij jou?

Deze week had ik een aantal uiteenlopende ontmoetingen met mensen die mij me, onbedoeld,  lieten realiseren hoe ik in mijn werk sta.
Gek, dat is mijn vak, daarover praten, het onderzoeken.  Bij anderen dus.
Maar als het om jezelf gaat zijn de antwoorden eigenlijk helemaal niet zo scherp. Deze week merkte ik dat ik blijkbaar ook anderen nodig heb om mezelf scherper te zien.
Misschien werkt het bij jou ook wel zo.

 

Hoe vertel jij anderen over je werk?

Ik was afgelopen week op een trainingsdag. Ik schat dat er zo’n 40 – 50 deelnemers waren en ik kende er niemand van. Er was voldoende tijd om “te netwerken”. Altijd dubbel. Ik kan dat prima, een praatje aanknopen met onbekenden, maar vind het niet altijd leuk om te doen. Dus je vraagt aan elkaar wat jou naar deze dag brengt en dan komt de vraag: wat doe jij eigenlijk?
Ik leg kort uit dat ik mensen verder help bij het maken van (werk-)keuzes, en wat er anders is voor mensen met bijzondere kenmerken.
Steevast was de opmerking dat je meteen aan mij kon merken dat ik dat met liefde en plezier doe. Klopt. Doe ik ook. En blijkbaar is dat direct aan mij  te zien en straal ik dat uit.

 

Eén van mijn cliënten uitgezwaaid.

We hebben lang samen opgelopen en deze zomer was ze eruit: ze wist hoe ze haar leven verder zinvol ging vormgeven. Met voldoening, en met een goed gevoel hoe ze de voor haar belangrijkste levensgebieden op een positieve manier en toekomstgericht kan gaan invullen. Echt bijzonder. Niet zozeer de oplossing, maar het proces naar deze keuzes.  De bos bloemen die ze bij de laatste afspraak voor mij meebracht voelde echt als een cadeau.

 

De zakelijke kant van werken, hoe zorg je voor voldoende inkomen?

Ik ging vandaag ook even langs bij mijn financiële adviseur. Ze vroeg, heel normaal, hoe het zakelijk ging. Dan weet ik dat eigenlijk niet direct. Hoe vind ik het eigenlijk gaan?

Toen ik nog bij Philips werkte had ik maandelijks een prima salaris. Die regelmaat heb ik nu niet.

Ik heb gelukkig een bloeiende praktijk met voldoende betalende opdrachten. Maar ik doe ook veel dingen waar ik niet voor betaald word.

Ik heb geen voorspelbare stroom aan workload in de maand.

Soms kloppen er veel mensen tegelijk bij mij aan, andere periodes weer wat minder. Dat vind ik best lastig. Als je voor je klanten 4 x keer per jaar de BTW aangifte en jaarrekening in orde maakt, heb je een vaste werkstroom. Als je kapper bent (en je knipt goed) komen mensen om de zoveel weken bij je terug. Ik help mijn cliënten eenmalig. Ik zwaai ze uit en ze kunnen zelf weer verder. En ik heb weer plaats voor nieuwe mensen. Steeds weer nieuwe opdrachten. Maar niet elke periode evenveel.

Dus hoe vind ik dan het gaat? Meestal prima. En soms voel ik onrust.

 

Alle hoogbegaafden aan het ondernemen.

Ik had een kennismakingsontmoeting met iemand die wilde onderzoeken of wij iets voor elkaar zouden kunnen betekenen. Hij bleek een heel eigen kijk te hebben op hoogbegaafdheid en had ook voor zoekende mensen de oplossing. Als je je slimme ideeën wilde uitgedragen kon hij je helpen dat in een marketingconcept te gieten. Als je maar durfde en niet terughoudender was dan nodig. Daar was hij optimistisch en voortvarend in.

 

Conclusies?

Dus via verschillende ontmoetingen werd ik afgelopen week verleid om na te denken over hoe ik eigenlijk zelf in mijn werk sta.

Ik doe mijn werk met heel veel plezier en enthousiasme en dat is aan mij te zien. Mensen helpen om met hart en ziel keuzes te durven maken is dankbaar werk. Ik voel dat mensen daar ook dankbaar voor zijn.

Ik ben blij met de vrijheid die ik heb in mijn manier van werken, maar heb soms moeite met de ongelijk verdeelde werkdruk en inkomen. Ik word niet meteen  blij van een manier van ondernemen waarbij de vorm en het verdienmodel belangrijker is dan de persoonlijke waarde die je voor iemand kunt toevoegen.

 

Balans opmaken.

Als ik na deze ontmoetingen het zo bekijk, kan ik eigenlijk niet anders dan mezelf een hele dikke voldoende geven voor de manier waarop ik nu werk. Vanuit mijn eigen praktijk. Met heel veel plezier. Met de vrijheid én onzekerheden die daarbij horen. Maar altijd met dankbare mensen. Het past me.

1.      Hoe vertel jij aan anderen over je werk?
2.      Wat is jouw voldoening?
3.      Hoe gelukkig ben jij met je financiële basis?
4.      Past jouw model van werken bij jou?

Wil jij onderzoeken hoe jouw balans uitpakt als je naar jouw werksituatie kijkt?
Misschien word je nog verrast!

Mail me gerust als ik je kan helpen het te onderzoeken, te waarderen en bij te sturen indien nodig!

Werk ze!
Heleen

———————————————


Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Felix Lichtenfeld via Pixabay

 








  • 0

De beste keuze maken.

Tags : 

Kies jij liever voor “nieuw” of voor verbeteren wat je hebt?

 

Keuzes maken

Deze week aandacht voor een thema van deze tijd. En natuurlijk ook bij mij aan tafel. Voor iedereen eigenlijk iets om bij stil te staan: 

Keuzes maken. Met echte aandacht je ergens aan verbinden.
Waarom vinden we het zo moeilijk om bij een keuze te blijven en daarin te investeren? Waarom denken we onbewust al snel dat er nog meer keuzes zijn? Of betere keuzes. En hoe gelukkig worden we daarvan?

 

Mensen met discipline blijken langer te leven, zijn gelukkiger en bereiken meer.

Ik schreef er al eens eerder over, in januari 2016, naar aanleiding van een lezing van filosofe Marli Huijer. Het ging over de discipline die nodig is om bij een keuze te kunnen blijven. Om niet te snel op te geven, je te laten afleiden, of weer iets nieuws te zoeken.
Waarom is het zo moeilijk?

Volgens Marli Huijer komt het doordat we leven in een wereld van overvloed.
1.      materiele overvloed
2.      overvloed aan alcohol
3.      overvloed aan tijd
4.      overvloed aan potentiele liefdesrelaties
5.      overvloed aan keuzes

( Lees hier nog eens het hele artikel )

Ook  bij mij aan tafel kwam het weer ter sprake. Keuzes maken. Blijven of toch iets anders zoeken. Bang zijn om de verkeerde keuze te maken. Weer een ander baan zoeken, Weer een bedrijfje beginnen. FOMO. Tinder.

 

Veel talenten en mogelijkheden

Mensen met veel talenten en mogelijkheden vinden het vaak moeilijk ergens voor te kiezen en daarvoor te gaan. Er zijn ook zoveel alternatieven. Wat als iets anders toch leuker lijkt te zijn? En als iets tegenvalt, lijkt het gemakkelijker om weer iets anders te beginnen, dan te investeren in het verbeteren van wat je hebt.
Op gebied van werk, in relaties, in spullen.
We zijn druk met duurzamer leven, maar hoe duurzaam zijn we eigenlijk met ons eigen leven?

Deze OMDENKEN vind ik er één om in te lijsten:

 

Het gaat niet om de beste keus te maken.
Het gaat om het maken van een keus
en er dan het beste van maken.

Kan ik jou helpen bij het maken van een keuze en er dan het beste van maken?
Mail me gerust voor één van gratis eerste gesprekken van deze maand.

Werk ze!

handtekening

 

 

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Photo by Perfecto Capucine on Unsplash

 

 

 

 

Photo by Perfecto Capucine on Unsplash


  • 0
wens

Voorwaarts!

Tags : 

Vorige week kreeg ik een kaart met bovenstaande quote van een vriendin die we te eten kregen. Zomaar. Het deed haar denken aan wat ik haar had gezegd de laatste keer dat we elkaar spraken, meer dan een half jaar geleden.

Dat ze niet bang moest zijn haar hart te volgen, als ze er van overtuigd was dat dit haar pad en haar diepste wens was.  Dat ze het beter hardop uit kon spreken in plaats van het een beetje vaag in het midden te houden.
En dat hardop uitspreken haar zou helpen om ook daadwerkelijk de stappen te zetten die ze had te nemen.

En zo was het ook gegaan. Deze quote deed haar denken aan mijn woorden die haar op dat moment hebben geholpen. En daarom gaf ze de kaart aan mij.


Don’t look back. You’re not going that way.

Ze was jaren geleden voor de liefde naar ons land gekomen. Wat had ze het goed hier met haar geliefde. Inmiddels is ze, verdrietig genoeg, zonder hem. Haar geliefde had ervoor gezorgd dat het haar aan niets zou ontbreken, zodat ze door kon met haar leven, in de plaats, het huis waar ze woonden.
Maar nu, zonder hem, wilde ze niet leven in herinnering, ze wil het liefste wonen in het land waar ze vandaan komt. Waar haar kinderen leven. En dat voelde ondankbaar, want ze had het hier toch goed. En hij had zo goed voor haar gezorgd, tijdens zijn leven en erna.
Maar toch,  ze wil door met het leven. Haar leven. In haar wereld.
Ze wist het eigenlijk al heel lang, en toch kostte het best moeite om dat onder ogen te zien. Hardop uit te spreken. Te vertellen tegen alle mensen om haar heen, met wie ze zo veel bijzondere jaren heeft gedeeld, samen met haar man.


Uitspreken van je wens geeft je moed om te handelen

Het inzicht wat ik haar onbedoeld mee heb kunnen geven, heeft er mede aan bijgedragen dat ze deze zomer teruggaat. Inmiddels een appartement heeft gevonden in haar geboortestreek. De verhuizing is gaan regelen. Het heeft haar, ondanks het verdriet, verlies en loslaten van wat ze hier heeft, goed gedaan.
Ze verheugt zich op het vervolg van haar leven.


Voorwaarts!

Een zelfde thema kwam vandaag bij mij aan tafel ter sprake met een van mijn gasten. Niet alleen omdat hij door ons traject de weg had gevonden om de multinational waar hij voor werkte te verruilen voor een mooie plek bij een start-up bedrijf. Maar ook omdat hij en zijn vrouw hadden besloten hun kinderen na de zomer naar een ander school te laten gaan, waar meer expertise is op het gebied dat zijn kinderen nodig hebben.
We kwamen op het maken van keuzes. Je kunt nooit meer terug in de tijd, naar het moment eerder. Een keuze maak je omdat je het de beste optie vindt, ook al zijn niet alle consequenties van die keuze positief. En te overzien. Maar terug naar het oorspronkelijke keuze moment kan nooit. Je kunt alleen opnieuw een keuze maken, met de kennis en inzichten van nu.  Ook als het minder goed uitpakt dan je had gehoopt of verwacht.  Je leeft altijd vooruit, je leven stroomt als een rivier één kant op, niet terug.


Niet terugkijken?  Juist wel!

Kijk wel terug. Zie waar je leven je gebracht heeft. Welke ervaringen hebben naar hier geleid. Waar kan je uit putten in positieve zin? Waar zitten je patronen waar je mee zou willen breken?


Vertrouw op jezelf.

Gebruik al je levenservaring om je wensen en besluiten te kunnen onderbouwen. Vertrouwen te hebben in je oordeel. Maar realiseer je dat je nooit meer terug gaat naar een eerder punt, in dezelfde omstandigheden, met de zelfde ervaring.
Als je je wens hebt toegelaten: koester die wens, spreek hem uit. Eerst voor jezelf , daarna naar je omgeving. En neem de stappen die jij te zetten hebt. Hoe het ook uitpakt. Met vertrouwen.


Hoe is met jou?

·         Herken jij je diepe wensen?
·         Durf je ze uit te spreken?
·         Wil jij wel terugkijken?
·         Wil jij met vertrouwen keuzes durven maken? (Ook als je niet alle consequenties kunt overzien? )

Dan kan ik je helpen. Mail me gerust als je

·         jouw wensen én ervaringen wilt onderzoeken
·         met vertrouwen nieuwe keuzes wil durven maken.

Van harte welkom voor één van de gratis eerste gesprekken bij mij aan tafel.

Werk ze!

handtekening

 

 

 

 

 

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0
verandering

Verandering, dingen anders gaan doen dan je gewend bent.

Tags : 

 

 

Verandering: Wat heb je nodig? Inzicht en veel oefenen!

 

 

Ben je zelf degene die de noodzaak tot verandering voelt? Of heeft iemand anders het je aangegeven?

Soms ben je op een punt beland dat je echt iets wilt veranderen. In je werk, of in je levensstijl, relaties of uitgavenpatroon. Je voelt zelf meestal wel aan dat er iets nodig is. Je bent niet gelukkig met hoe het nu gaat. Anderen zijn misschien niet gelukkig met jou. Je weet ook wel dat je bij jezelf moet beginnen. Je leest er wat over, gaat een beetje experimenteren, probeert hier en daar al wat aan te passen.
In veel gevallen kan dit je al een hoop opleveren.

 

Alles begint met inzicht

Het belangrijkste is namelijk het inzicht dat je verandering nodig hebt. Zonder die verandering blijft het zoals het is. (Je kan natuurlijk ook hopen op een klein wondertje waardoor je situatie als vanzelf verbetert. Maar dat blijft voor velen wishful thinking. Weet je zelf ook wel.)

 

Hulp inroepen

Als je niet ziet hoe in je eentje die verandering kan bewerkstelligen, kan je op zoek gaan naar hulp. Aanbod genoeg. Vinden we ook heel normaal. Voor een rijbewijs, sport of voeding weten we de deskundigen wel te vinden.
Voor jezelf hulp zoeken is gek genoeg vaak lastiger.

 

Nieuwe techniek en blijven oefenen!

Een verandering inzetten, op welk vlak ook, begint altijd bij het besef dat het nodig is.  Je hebt inzicht nodig in je situatie en in jezelf, je leert wat jij nodig hebt en hoe je dat moet aanpakken en je ontdekt wat de stappen zijn.
En vooral belangrijk: je moet het wel doen. En blijven oefenen.

 

Soms gaat het sneller dan je denkt

In mijn praktijk help ik mensen verder die het punt van ‘zelf proberen‘ gepasseerd zijn. Die serieus willen onderzoeken hoe ze verder kunnen en daar hulp bij kunnen gebruiken. Op zoek zijn naar wezenlijke  veranderingen waar ze beter van worden.
Hoeveel tijd daar voor nodig is weet je nooit van te voren. Voor sommigen bij mij aan tafel gaat het snel en compact. Het gebeurt regelmatig dat zich een oplossing aandient vóór we alle afgesproken stappen hebben doorlopen.
Sommigen zijn zelfs al geholpen met één gesprek.

 

Als er meer tijd nodig is.

Andersom komt ook voor. We schatten in hoeveel tijd we nodig hebben om op een nieuw punt aan te belanden en dan blijkt dat we veel te optimistisch waren. Dat er meer tijd nodig is.
Als blijkt dat het proces meer tijd nodig heeft, kunnen we meestal ook meer tijd nemen. Gelukkig maar. Je kan nooit van te voren voorspellen hoe een persoonlijk proces gaat lopen. En wat je onderweg allemaal tegenkomt.

Tot zover geen probleem. Geen enkele begeleidingstraject loopt hetzelfde.

 

Werkt het ook, inzicht en oefenen?

Ja, eigenlijk altijd. Hoewel de opbrengst niet voor iedereen dezelfde is. Soms ligt de verandering in

– een nieuwe werkplek,
– of weer werken met plezier op je huidig plek,
– een heel andere keuze maken,
– voor jezelf beginnen,
– of alleen al gelukkiger zijn met wie je bent

 

Wanneer niet?

Heel af en toe komt er geen oplossing. En dat zit me dan ook dwars. Waar zijn we vastgelopen? Hadden we meer kunnen doen?
Mensen beginnen met goede moed aan een programma.
Hebben daar goed over nagedacht en willen graag stap voor stap toewerken naar een andere of nieuwe situatie.
Weten welke stappen ik graag met ze wil doorlopen om een nieuw perspectief te vinden. En toch, ondank die verwachtingsvolle start van beide kanten, loopt het soms toch niet

– Mensen kunnen toch de tijd niet maken die nodig is,
– of laten erg veel tijd tussen de onderdelen verlopen waardoor de aandacht spanne verslapt,
– ze oefenen te weinig,
– maken tegelijkertijd gebruik van meerdere helpers, ieder met hun eigen advies en aanpak,
– kunnen uiteindelijk toch niet de energie in het proces stoppen die nodig is.

 

Dat er meer tijd nodig is, is nooit erg.

Zie boven. Maar als om welke reden dan ook
1. de stappen niet, half, of te versnipperd, worden gezet,
2. je niet doorgaat met onderzoeken van jezelf en het zoeken naar je schuifruimte om iets te veranderen,
3. je niet toekomt aan oefenen,

dan is het eigenlijk ook logisch dat er niet veel veranderd is.
Alsof je maar de helft van je rijlessen kan volgen  en het dan gek vindt dat je nog niet kan rijden.

 

Jammer

Als het niet is gelukt om samen met aandacht de weg naar zelfonderzoek en de benodigde stappen te doorlopen, levert dat teleurstelling op. Bij degene die vol goede moed begonnen  is. En ook bij mij.
Hoe goed we vooraf ook bespreken wat we gaan doen, als mensen toch te weinig aandacht kunnen geven aan dit zoekproces, teveel tijd laten verlopen en dan steeds opnieuw moeten beginnen, is er altijd kans dat er te weinig verandering merkbaar is. Zo ontzettend jammer en zo’n teleurstelling.
Natuurlijk blijf ik helpen zoeken naar wat er wel kan. Omdat ik iedereen zo gun het juiste spoor weer te vinden. Dat is wat mijn werk de moeit waard maakt.

 

Heb jij behoefte aan verandering en kan je wel wat hulp gebruiken?

– Wil jij meer inzicht in jezelf, jouw persoonlijke kenmerken, je (werk)situatie?
– Wil je op een overzichtelijke manier werk maken van jouw verandering?
– Kan je hulp gebruiken bij het vinden van inzichten en oefenen met “nieuw” gedrag?

Maak dan alvast wat tijd voor jouw eerste stap: één van gratis eerste gesprekken bij mij aan tafel. We onderzoeken dan wat jij nodig hebt en welke route het beste bij jou past.

Tot ziens!

handtekening

 

 

 

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Van de oude stempel?

Tags : 

Heb jij deze berichten deze zomer ook voorbij zien komen?

> Jongens spelen te weinig buiten. Meisjes ook.
> Kinderen kunnen niet meer leesbaar schrijven.
> Schoolkinderen krijgen nek- en rugklachten door verkeerde zithouding en niet passend meubilair. Er is ook te weinig aandacht en kennis.
> Er verdrinken vaker mensen omdat ze niet goed hebben leren zwemmen.
> Steeds meer ouders laten hun kinderen niet inenten.
> En eerder dit jaar: een deel van mensen met dyslectie leest stukken beter als ze een periode beter lees onderwijs krijgen.

 

Waarom zijn zoveel zaken niet meer vanzelfsprekend?
Is het de onderwijsvernieuwing? Zijn het de volle klassen en overbelaste leerkrachten? Is het het uit het oog verliezen van basisvaardigheden die gewoon geoefend en ingeslepen moeten worden? Is het de angst dat we kinderen onvoldoende klaarstomen voor de technologische toekomst?
Laten we ons gek maken door alle blogs en vlogs die we volgen?
Is het de smartphone? Zijn het de digiborden en IPad scholen?
Is het de angst om suf en ouderwets te zijn? Of zijn het de ouders die steeds  minder tijd maken om met hun kinderen bezig te zijn?
Is het misschien ons eigen voorbeeldgedrag?

 

En wat zouden oplossingen kunnen zijn?
Daar heb natuurlijk best mijn gedachten over. Als onderwijskundige, als moeder van drie kinderen (die hun weg, vol voetangels en klemmen naar studies en werk inmiddels hebben weten te vinden) en als professionele loopbaancoach voor hoog opgeleide en bovengemiddeld intelligente professionals.

We leven in de tijd waarin we leven. Dat kiezen we niet. Maar we hebben wel andere keuzes.

> Hoe druk we zijn, en hoe we al onze tijd volplannen met van alles.
> Hoeveel tijd we maken voor belangrijke basisvaardigheden in het leven.
> Hoeveel tijd we nemen om dingen echt te leren. Te oefenen. In te slijpen.
> Te leren volharden.
> Hoe we leren te kiezen dingen te doen waar we blij van worden i.p.v. wat anderen doen, of van ons verwachten.
> Op welke bronnen we wel en niet kunnen vertrouwen.
> Hoe we teleurstellingen incasseren.
> Ons af en toe durven vervelen.
> “Schoolse” zaken serieus nemen.

Als ik zo deze opsomming zie van dingen die bij mij naar boven borrelen, (waar ik  moeiteloos nog een waslijst aan kan toevoegen), dan komt dat op mij behoorlijk “ouderwets” over. Van de oude stempel. Het zou mij niet verbazen als we daar wel meer behoefte aan hebben dan we denken. Dat het één van de sleutels is voor een evenwichtige ontwikkeling.  Fysiek, emotioneel, sociaal, intellectueel.

Ik zie bij mijn kinderen waar ze hun evenwicht, zelfvertrouwen, ontwikkeling, vriendschappen, prestaties aan te danken hebben. In hun geval zeker niet door de waan van de dag, prestatiedrang of -dwang. Misschien wel juist door buitenspelen, tekenen, taarten bakken, fantaseren, af en toe vervelen, gamen, net zo lang oefenen tot je iets kan, gewoon samen aan tafel eten, fietsen, naar het bos, leren omgaan met frustraties en verdriet, dingen samen met ons doen, met elkaar praten, dingen leren die niet vanzelf gaan.

Ik zie ook bij de mensen bij mij aan tafel

> Waar ze succes in hebben.
> Welke waardevolle basisbagage ze hebben meegekregen.
> Wat zij hebben gemist in hun ontwikkeling.
> En waar ze behoefte aan hebben. Of op terug zouden willen kunnen vallen als ze vastlopen.

 

Ik ben ervan overtuigd dat met een goede basis in:
motoriek, je kunnen en durven bewegen,  letterlijk én figuurlijk,
(h)echte relaties,
waarden en normen
,
basisvaardigheden in brede zin,
sociale vaardigheden,
je talenten veel beter tot bloei kunnen komen in je volwassen leven.

Dus misschien is dit stukje toch een pleidooi voor een beetje meer aandacht en waardering voor “de oude stempel”. Voor de schoolkinderen van nu, mijn grote kinderen, voor mezelf én voor mijn gasten aan tafel.

Als jij ook behoefte hebt aan meer evenwicht tussen onze snelle, competitieve, veeleisende  wereld en “de oude stempel”, laat het me weten via heleenflorusse@florusseotc.nl. Ik kan je helpen.

Werk ze!

handtekening

 

 

 

 

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay