Author Archives: Heleen Florusse

  • 15
    dec 16
  • Heleen Florusse
  • 0

“Er bestaat helemaal geen Quick Fix voor een beter en gelukkiger leven”

Tags : 

Dit citaat kwam ik tegen in mijn krant. Het komt van Ernst Bohlmeijer, Hoogleraar Geestelijke gezondheidsbevordering aan de Universiteit Twente.

En toch zouden we dat zo graag willen.  Een recept dat ons direct naar een andere werkelijkheid brengt. Er zijn boeken en mensen genoeg die je dat beloven, maar in de werkelijkheid loopt het toch vaak anders.

Mensen bij mij aan tafel zijn niet gelukkig met hun situatie. Zouden graag dingen willen veranderen. Of zijn op zoek naar nieuwe richtingen, nieuwe invulling, nieuw evenwicht. We bespreken hun vragen en zorgen. Ik vertel ze meestal meteen dat ik het Gouden Ei helaas niet heb. Als ik wel gouden eieren had, zou ik ze direct uitdelen.

Ik vraag mensen wel eens zich voor te stellen
·         dat ik het Gouden Ei wél heb.
·         Dat ik met een quick fix ervoor kan zorgen dat ze het leven hebben waar ze naar op zoek zijn.
·         hoe dat leven er dan uit zou zien.

Er komen heel verschillende antwoorden. Sommigen kunnen heel weinig benoemen. Anderen blijken een heel helder beeld te hebben van

·         Hoe ze zouden willen leven.
·         Met wie.
·         Waar.
·         Hoe ze dan zouden werken.
·         Hoe ze zich dan zouden voelen.

Dan hebben we een baken. En is het aan ons om de route te gaan lopen die ze daar gaat brengen. Geen snelle route, maar wel die leidt naar een beter evenwicht.

En het werkt echt zo. Stap voor stap. Niet iedereen gaat even snel, niet iedereen bereikt op hetzelfde moment het gedroomde leven.

Maar iedereen krijgt weer grip op zichzelf. Weet wat hij zelf kan doen om dichterbij zijn wensen te komen.

 

Afgelopen najaar was ik bij het congres voor Positieve Psychologie. In mijn werk zoek ik altijd met mensen naar hun energiebronnen. Die zijn nodig om weer in het juiste spoor te komen.

De Positieve Psychologie is een vrij nieuwe tak van de wetenschap die onderzoekt hoe je je kracht kunt gebruiken en vergroten, in plaats van alleen maar te kijken naar waarom het mis ging. Van de vraag: “What ’s wrong with you? “ , naar “What ’s right with you? “

Volgens de well-being theory van Seligman zijn er 5 pijlers die je welbevinden vergroten:
1.      Het plezierige leven
2.      Het goede leven
3.      Het hebben van positieve relaties
4.      Het zinvolle leven
5.      Iets bereiken in je leven.
(Zie : Positieve psychologie, de toepassingen, Frederike Bannink)

Ik help mensen graag om deze pijlers te vinden en benutten in hun eigen leven en werk. Zodat ze gelukkiger kunnen zijn met hun leven.

Laat het me weten als jij op zoek bent naar het Gouden Ei!

Werk ze!

handtekening

  • 24
    nov 16
  • Heleen Florusse
  • 0

Ik vertrek

Ben jij wel eens blijven hangen bij het televisie programma Ik vertrek? Of ben je misschien een trouwe kijker? Mij overkwam het laatst weer eens. Ik ben stiekem gefascineerd door mensen die alles achter zich laten om ergens een onzeker avontuur aan te gaan. Vaak vanuit onvrede, een drang, de wens om uit hun tredmolen te stappen.
Maar vaak zo slecht voorbereid. De taal niet machtig, weinig kennis van plaatselijke bureaucratie. Mensen wonen maandenlang in bouwvallen, overal klusprojecten, lekkages, grondwerkzaamheden. Tegenslag op tegenslag. Steeds smallere koppies. De beelden vind ik persoonlijk tenenkrommend.
Nog schrijnender vind ik het als er kinderen mee gaan die dat niet willen. Of juist achtergelaten worden.

En toch, drie kwartier later, zie je dat die mensen het gered hebben. Meestal toch heel gelukkig zijn met de keuzes die ze hebben gemaakt. De bouwval hebben omgetoverd tot gezellige B&B, een restaurantje draaiend hebben. Gasten.
Daar heb ik bewondering voor. Jaloersmakend.

Heb jij wel eens op dat punt gestaan dat je het liefst alles om zou willen gooien?
Opnieuw zou willen beginnen? Wel eens geroepen dat je liever een camping gaat beginnen?
Heb je wel eens een rigoureus besluit genomen? Of willen nemen?

Ik wel, ik weet hoe dat voelt. Ik heb ooit in twee weken tijd het deurtje van mijn gouden kooitje open gezet en ontslag genomen uit een baan waar ik alles had. Geen spannend campingavontuur aangegaan, maar wel vanaf toen met mijn eigen werk begonnen. Met nul klanten en nul netwerk. Inmiddels ben ik jaren verder, werk ik met heel veel plezier en voldoening in een bloeiende praktijk. Met geweldige mensen die ik weer verder help met hun onrust. Ondanks alle tegenslag en onzekerheid ben ik heel blij dat ik die stap toen heb gezet.

Ik sprak er met één van mijn deelnemers over dat hij een aantal jaren geleden ook zelf was weggegaan bij zijn bedrijf, ASML. Hij wilde toen niet blijven hangen, wilde zicht door ontwikkelen. Als hij toen wel was gebleven was hij nu één van die werknemers geweest die maximaal had geprofiteerd van de groei en financieel nooit meer zorgen zou hoeven hebben. Maar dan had hij ook niet meegemaakt wat hij nu wel heeft meegemaakt.

Moraal van dit verhaal: Je weet nooit hoe ingrijpende keuzes uit gaan pakken. Maar neem je knagende gevoel altijd serieus.

Mijn tips als je iets wilt doen met je onrust of onvrede:
1. Neem je gevoel serieus
2. Onderzoek jezelf en je situatie
3. Luister naar je binnenste stemmetjes, je drijfveren
4. Durf te kiezen, ook al kan je de gevolgen nooit precies overzien.
5. Struisvogelgedrag helpt niet.

Kan je hulp gebruiken bij het onderzoeken van je onrust en het maken van keuzes?
Mail me gerust, ik kan je verder helpen.

Werk ze!

handtekening

  • 22
    okt 16
  • Heleen Florusse
  • 0

Doe jij liever de dingen goed of doe je liever de goede dingen?

Dit vond ik altijd een cliché vraag. Ik doe natuurlijk heel graag de dingen goed. Ik kan gemakkelijker omgaan met tekortkomingen van anderen dan met die van mijzelf. Ik vind ook dat ik alles goed moet doen. Zeker als ik weet dat ik het kan. Soms ben ik ook een beetje overijverig. Of doe ik dingen waar niemand om vraagt. Neem ik mensen dingen uit handen die ze best zelf zouden kunnen doen. Ik hoef het niet te doen, maar ach, geen moeite. (En ik weet zo stiekem zeker dat ze op mijn manier gedaan worden.) En ondertussen verzucht ik wel eens dat ik het eigenlijk te druk heb.

Heb ik ook wel, maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik het soms ook wel een beetje in eigen hand heb.
Herkenbaar?

De goede dingen doen is eigenlijk veel belangrijker. Deze week werd ik geconfronteerd met een aantal mensen die ingrijpend nieuws te verwerken kregen.

> Een jonge man met vrouw en zoontje heeft onverwacht nog maar weinig tijd te leven.
> Een vrouw die de dingen heel graag heel goed doet, en een harde werker is, kreeg onverwacht te horen dat ze erg ziek is en dat het nog niet duidelijk is wat haar kansen zijn.
> Een iemand wil niet doorgaan zoals ze nu leeft en heeft besloten tot en maagverkleining. Ingrijpend besluit.

Moeilijke gebeurtenissen zijn heel vaak ver van je bed. Maar als het mensen zijn in je persoonlijke omgeving wordt het opeens heel anders. Dan komt het dichtbij. Hoe zou je zelf reageren? Hoe sta je in het leven? Hoeveel tijd heb je zelf vrij te besteden?

Ik kreeg ooit in een training de volgende de vraag die ik voor mezelf moest beantwoorden: Wat zou jij doen als nog twee maanden te leven hebt? Ik vond het een afschuwelijke vraag, werd er bijna misselijk van. Maar het heeft me wel aan het denken gezet.

> Wat vind ik nu echt belangrijk?
> Voor wie wil ik er zijn?
> Wat wil ik doorgeven?
> Welk voorbeeld wil ik zijn voor mijn kinderen?
> Hoe kan ik mijn rijkdom aan inzichten en ervaringen delen?

Ik merk wel dat ik probeer mijn tijd goed te besteden. Bewust te besteden. Met de mensen de me dierbaar zijn. In een leven waar ik gelukkig van word. Te kunnen doorgeven wat ik de moeite waard vind.
En ondertussen probeer ik heel veel nog steeds “heel goed” te doen natuurlijk 🙂 . Zit in mijn aard ben ik bang.

Worstel jij ook met de “dingen goed doen” en “de goede dingen” doen? Kan ik je helpen?  Laat het me weten

Werk ze!

handtekening

  • 05
    okt 16
  • Heleen Florusse
  • 0

Enthousiasme: Waarom ik vroeger bij Het Klokhuis wilde werken.

 

Wat wilde jij vroeger worden? Ik was net klaar met mijn studie toen de allereerste aflevering van Het Klokhuis werd uitgezonden. Ik was meteen al fan en ik kijk nu nog heel vaak, samen met mijn eigen kinderen die nu zelf al studeren. Ik hou er van dat onderwerpen waar ik weinig van af weet met zoveel enthousiasme, kennis, humor en eenvoud worden uitgelegd. Prachtig gemaakt. En met topacteurs in de sketches.

Ik heb altijd gedacht dat ik, als ik opnieuw kon kiezen, ik graag bij Het Klokhuis zou willen werken.

Eind augustus was ik met een agrarisch gezelschap in Engeland om een aantal farming bedrijven te bezoeken. Nu is farming niet mijn tak van sport, maar nieuwsgierig als ik ben vond ik het erg leuk dat ik mee mocht op deze vierdaagse reis.
Ik vond het geweldig. We mochten binnenkijken bij grote bedrijven die produceerden voor de Britse markt. Hun producten lagen in de schappen bij Marcs & Spencers, Tesco en andere supermarkten. We werden rondgeleid over velden met asperges, aardbeien, frambozen, blauwe bessen, ijsbergsla, bleekselderij. Van zaad tot oogst tot verpakking, alles werd ons uitgelegd.

Ik was onder de indruk van het enthousiasme en vakkennis van de oudste farmer, die een geweldig bedrijf had opgebouwd waar twee van zijn zoons hem nu in hielpen. En ook van een jonge aardbeien en kippenboer die met zijn broer een grote farm leidde en heel eigen keuzes maakte . En een bedrijfsleider van een enorme champignonkwekerij die ons liet zien dat champignons in 24 uur kunnen verdubbelen in doorsnede!

Wat een toewijding op alle bedrijven, maar ook een hoog kennis en opleidingsniveau. Volop bezig met innovatie, duurzaamheid, mogelijke gevolgen van Brexit ( wat ze allemaal rampzalig vinden). En marketing en handel natuurlijk.

Tot slot liepen we nog een middag door Cambridge met een gids en bezochten Trinity College en Queens College. Kan ik echt van genieten. Wat een historie.
Ik voelde me alsof ik in een Klokhuisaflevering van vier dagen zat.

 

Enthousiasme is het sleutelwoord.
Pas later, toen ik dit werk al behoorlijk lang deed, kreeg ik pas door dat er overeenkomsten zijn tussen het enthousiasme voor het werk wat ik nu doe en Het Klokhuis.

1. Ik houd er van om mensen enthousiast te horen vertellen over iets waar ze van gaan stralen. Maakt niet uit waar het over gaat.
2. Ik hoor heel graag nieuwe dingen die ik nog niet wist.
3. Ik denk graag mee hoe dingen beter of anders zouden kunnen.
4. Ik houd er van om mensen te helpen om zichzelf te ontwikkelen, hobbels en valkuilen te leren overwinnen, plezier te houden in hun werk en leven.
5. En, misschien wel het belangrijkste, ik breng graag ingewikkelde dingen terug tot hanteerbare proporties.

Ik gun iedereen het plezier, het vakmanschap, de uitdagingen die ik terug zag bij de farmers die ik heb ontmoet.

Als ik jou kan helpen om je plezier en enthousiasme terug te vinden, in welk vakgebied dan ook, laat het me weten.

Werk ze!

handtekening

  • 15
    sep 16
  • Heleen Florusse
  • 0

Dat kan je toch best zelf?

Tags : 

Vanochtend zijn de schilders vertrokken. Ik zit nu thuis aan de achter tafel aan dit verhaal te werken omdat ik de deur niet uit kan. Alle deuren staan wijd open en moeten nog drogen. Deze schilderklus heeft me aan het denken gezet over zelf doen, geld uitgeven en investeren in jezelf.

Ik ken niemand die graag teveel geld uitgeeft. Altijd een lastige, want wat is teveel geld?
Wat vind je veel? En voor wat?

Al een hele tijd heb ik aangehikt tegen de buitenschilderbeurt van mijn huis. Was eigenlijk al lang hard nodig. Ik schoof het maar voor me uit. Alweer een zomer voorbij. Zal ik nou wel of niet. Ik had weer eens twee kampen in mijn hoofd. Misschien herken je ze wel.


Het “nee- kamp” zei:
– Best een flink bedrag, zo’n schilder
– Kan je ook zelf
– Je moet gewoon tijd maken
– Er zijn vast mensen die je willen helpen.
– Het kan nog wel even wachten, eerst andere dingen.

Het “ja-kamp” riep me toe:
– Je wilt het al zó lang en je begint er nooit aan
– Een vakman weet precies wat er nodig is. Ook voor de plekjes die jij niet ziet.
– Hij kan het efficiënter dan jij, met betere kwaliteit, heeft ervoor geleerd.
– Het kost jou veel meer tijd (die ook kostbaar is)
– Het is het behoud van de kwaliteit van je huis en je kan er weer voor jaren tegen.

Vorige maand heb ik de knoop doorgehakt en een schilder gebeld. Natuurlijk wel iemand die bij een bekende al goed werk verricht had.

Ik wist niet dat ik zó blij zou zijn met dit besluit! De kozijnen en deuren glanzen me tegemoet, de rotte plekjes zijn vervangen, afgesleten drempels weer gerepareerd. Ik kan er weer voor jaren tegenaan. Duur? Ik vond het best een heel bedrag, maar ik had het apart gezet en zie het liever als investering in mijn huis en woonplezier. En als ik zag hoe hard en met zorg er aan mijn huis gewerkt is, realiseer je je weer dat kwaliteit een waarde heeft. Dit had ik zelf niet gekund.

En weet je wat me is opgevallen? Bij de mensen bij mij aan tafel loopt het heel vaak op dezelfde manier als bij mij met mijn schilderavontuur.
Mensen komen niet voor niets langs, ze worstelen met een knagend gevoel van onvrede. Soms zeurend, soms keihard aan de oppervlakte. We onderzoeken wat hun situatie is en kijken wat er echt nodig is. Heel vaak is dat ook “achterstallig onderhoud.”


Hoe gaat het met hen verder?
1. De mensen die geïnvesteerd hebben in mijn hulp zijn er stuk voor stuk enorm blij mee. Ze hebben weer grip, stralen, hebben soms zelfs al een nieuwe horizon binnen handbereik. En vooral: ze kunnen er weer voor jaren tegen aan. Zelf!
2. En er zijn ook altijd mensen na één gesprek zelf hun weg weer kunnen vinden. Kan ik ook heel blij van worden
3. Maar sommigen hebben dezelfde stemmetjes in hun hoofd als ik: Moet ik hier wel in investeren? Ik kan het net zo goed zelf. Mijn partner heeft ook twijfels. Ik ken wel mensen die me willen helpen en dat is veel goedkoper. Het kan nog wel even wachten, nu nog even niet. Misschien later nog eens.
4. En er zijn mensen die echt nu (nog niet) de ruimte kunnen vinden om te investeren in zichzelf.

Alle varianten komen voor. Ik herken ze stuk voor stuk.

Misschien helpen deze vragen je in jouw situatie:
– Wat heb ik echt nodig?
– Ga ik een vakman zoeken?
– Of kan ik het beter zelf doen?
Ik wens iedereen de wijsheid om een goed besluit te nemen voor zichzelf. Als ik je kan helpen, laat het me weten.

Werk ze!

handtekening

  • 25
    aug 16
  • Heleen Florusse
  • 0

“Met lege handen” is soms juist een geluk.

Tags : 

Soms sta je opeens met lege handen. Misschien een beetje ingecalculeerd, of toch onverwacht. Bij lege handen denk ik meteen aan de sporters die zonder medaille terugkeren uit Rio. Ranomi, Epke, Jeroen Dubbeldam. En eigenlijk ook Youri van Gelder. Zo lang getraind, weten dat je tot de wereldtop behoort, naar dit toernooi toe geleefd en dan geen prijs winnen.

En of het nu komt door letterlijk misgrijpen, je niet aan de afspraken houden of dat je nog geen idee hebt hoe het zo kon lopen, ieder voor zich moet weer door met zijn of haar leven. Je tijd opnieuw gaan invullen. Misschien met wat je al deed, maar dan anders.  Of met iets heel anders. Jezelf weer neerzetten.

Ranomi zei terecht dat een gouden medaille nooit vanzelfsprekend is. Epke maakt zich zorgen om zijn vingers. Niet alleen voor de rekstok, maar ook voor zijn leven als chirurg.

Ik kreeg laatst een artikeltje toegestopt uit Trouw van 13 augustus. Van Ger Post, docent Brain and Cognitive Sciences aan de Universiteit van Amsterdam.

Over zijn “tegeltjes wijsheid”: Vier je mislukking. Zijn betoog is dat we elkaar én onszelf vaak hard afrekenen als iets niet goed loopt. Het gaat vaak over winnen, zelfvertrouwen, winnaarsmentaliteit. Maar zijn dat echt de succesfactoren?

Misschien leer je wel veel meer van mislukkingen. Het geeft weer ruimte om te kijken hoe je iets de volgende keer beter kan doen. Succes is ook een gevolg van hoe je met mislukkingen omgaat en succes of geen succes kan net zo goed het gevolg zijn van iets buiten jezelf.
Onderzoek het. En ga weer door.

Mijn middelste heeft geen succes weten te maken van zijn eerste studiejaar. Het viel hem niet mee dat te ervaren. Wat een domper, het voelde voor hem als mislukking. Maar het gaf hem wel weer de ruimte om te onderzoeken waarom zijn eerste keuze hem, ondanks zijn capaciteiten en interesse, toch niet past. Hij heeft goed gekeken naar zichzelf en een opnieuw keuze gemaakt. Eén die waarschijnlijk veel beter bij hem past en waar hij blij van wordt. Ook al valt zo’n verandering hem niet mee.
Zonder zijn mislukking had hij dit nooit bedacht.

Zelf ervaar ik een ander soort van “lege handen” gevoel. Niet als mislukking, maar als in “weer ruimte over”. Ik heb de jongste van mijn kinderen deze zomer uitgezwaaid. De dagelijkse zorg en opvoeding zitten er wel zo’n beetje op. En hoewel ze altijd op mij terug kunnen vallen als het nodig is, zij moeten het nu vooral zelf gaan doen.
En dat geeft mij letterlijk en figuurlijk weer ruimte. In mijn huis, in mijn aandacht, in mijn dag. Wat heeft meer aandacht nodig dan ik de afgelopen jaren heb kunnen geven?. Hoe kan ik dingen anders of beter doen, nu ik geen excuus meer heb dat ik er geen tijd en ruimte voor heb? Best spannend. Maar ook een verademing. Er gebeuren vanzelf weer dingen die ik niet had verwacht.

Je hebt eerst leegte nodig voor het zich weer kan vullen.
Niets blijft zoals het nu is, er komt altijd weer een nieuw moment.

Welke ruimte zou jij willen maken en opnieuw willen vullen?
Kan ik jou ook helpen bij het werken aan jouw successen en het omgaan met je mislukkingen?

Laat het me weten!
Werk ze!

handtekening

 

 

 

 

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

  • 24
    jul 16
  • Heleen Florusse
  • 0

Waar wil jij komen met jouw talent? Richt je pijlen!

Tags : 

“Waarom schrijf je niet een stukje over Mitch?“ vroeg één van mijn kinderen mij laatst. “Hij doet wat je ook altijd tegen ons zegt. En het werkt echt zo. En nu gaat ie naar de Spelen.“
En inderdaad. We hebben het vaak over wat je ervoor moet doen om iets te bereiken met je gegeven talenten. Alleen talent hebben is nooit voldoende. Niet voor studie en werk, niet in de sport. Je talent kan je ver brengen. Verder dan iemand zonder dat talent, maar er echt iets mee bereiken gaat nooit zomaar.

Uit onderzoeken naar wat er nodig is om je talent uit te laten groeien tot toptalent, blijkt dat de talenten die de top bereiken.
1. Slim met hun talent omgaan, snel informatie kunnen verwerken en het spel doorzien.
2. Beschikken over een aantal stevige karaktereigenschappen.

In mijn werk vat ik dat vaak samen in deze drie componenten:
1. Talent of aanleg
2. Plezier
3. Doorzetten, blijven oefenen.

Deze combinatie heb je altijd nodig, voor elk niveau dat je wilt bereiken. In kleine kring of op wereldniveau.
Het één kan niet zonder het ander. Zonder talent wordt het heel lastig om iets te bereiken. Zonder plezier houd je het niet vol. Zonder oefenen en doorzetten word je nooit beter dan je talent.

En nu Mitch. Toen mijn jongens zo’n jaar of 10, 12 waren, nu zo’n acht jaar geleden, deden ze aan handboogschieten. Bij St. Jozef Doelen in ons dorp. Een prachtige sport, waarbij vooral de combinatie balans, precisie, techniek, concentratie en ontspanning van belang is.
En de beste jeugdschutter van de vereniging was Mitch, toen een jaar of 16. Mitch was een leuke knul, schoot geweldig en had een droom. Zo goed worden dat hij naar de Olympische spelen mocht. Zijn pijlen gericht op 2016. Mitch trainde, zorgde dat hij fit was, kwam in de jeugdselectie, vertrok naar Papendal. Dit voorjaar zat hij bij de laatste 5 waarvan er 3 geselecteerd konden worden voor het Olympisch team. En je raadt het al: hij is er bij! Mitch, uit ons dorp, met wie ze nog op de baan hebben gestaan en op boogschietkamp zijn geweest, gaat echt naar de Olympische Spelen!

Zijn pijlen letterlijk gericht op het hoogste niveau. Jaar in jaar uit oefenen, zichzelf willen verbeteren, zich meten met de besten. Keuzes durven maken als het nodig is.
Geweldig!

Wij zijn thuis behoorlijk enthousiaste sportkijkers en hebben dit jaar een geweldige sportzomer. Met zoveel jonge mensen die zich op basis van talent, plezier, doorzetten en keuzes maken tot de absolute top hebben weten te ontwikkelen. Kiki Bertens, Dafne Schippers, Max Verstappen, Steven Kruiswijk (ook al begonnen in ons dorp) en vooral: Mitch Dielemans!

We gaan naar ze kijken. Ze bewonderen. Genieten van het feit dat ze er staan en wellicht ook prijzen kunnen halen.

Waar ga jij je pijlen op richten?
Kan je hulp gebruiken bij het komen waar je wilt zijn? Ik kan je daarbij helpen!

Werk ze !
handtekening

  • 08
    jun 16
  • Heleen Florusse
  • 0

Met een glimlach….

Tags : 

Tijdens je hele leven kom je mensen tegen die een stukje met je mee lopen. Met wie je in bepaalde fasen van je leven samen optrekt, iets bijzonders deelt. Soms voor een hele lange tijd, soms maar kort. Intensief en persoonlijk, of juist meer op afstand. In mijn leven kan ik er zo een paar aanwijzen.

Laat ik je hier wat vertellen over Koos. Koos is een aardige man, de 60 gepasseerd, werkt als inspecteur bij de belastingdienst en is begonnen aan zijn laatste werkjaren. Maar hij is ook al jarenlang mijn yoga docent. Zijn manier van omgaan met jezelf en met alles wat er dagelijks op je af komt, bewustwording, opmerken hoe, wat en waar je iets voelt (op een hele aardse, “voetjes op de grond” manier) en de aandacht voor je fysieke lichaam, heeft mijn leven verrijkt.
Ik kan nogal druk zijn van binnen en zijn lessen waren een oase in mijn week. Niet alleen voor mij, De groepen waar hij les aan geeft bestaan al jaren uit dezelfde mensen. Mannen en vrouwen blijven jaar na jaar komen en uit mijn groep ken ik ze stuk voor stuk. Alleen van gezicht en voornaam, we zien elkaar alleen in de cursusruimte en doen onze oefeningen.

Het afgelopen seizoen kon Koos niet meer lesgeven en heeft iemand anders hem vervangen. Onlangs kregen we het bericht dat Koos ziek is en ook niet meer terug gaat komen. Een mokerslag.
We hebben afgelopen week met hem een glas gedronken. Hij was verbaasd dat er zoveel cursisten kwamen. Wij niet.
In deze weken heb ik me weer eens gerealiseerd welke boodschappen van Koos er een plekje hebben gekregen in mijn dagelijks leven. Ze klinken heel vaak in mijn hoofd. Ik geef ze ook door, thuis en in mijn werk.
Mensen in mijn omgeving herkennen ze vast.

Dit zijn de toppers:

1. Met een glimlach……
Als je weer eens een ongemakkelijk positie probeerde vast te houden. Met een glimlach worden moeilijke dingen net iets lichter.

2. Met je aandacht bij je voeten… 
Verleg je aandacht van je volle hoofd naar je voeten. Voel eens goed hoe je voeten op de grond staan. Voor mij een uitdaging.

3. Voel wat je lichaam aan kan vandaag…
Wees je bewust dat je niet elke moment dezelfde belasting aan kunt. Soms gaat het soepel, soms even iets minder. Wees zacht i.p.v. hard voor je zelf.

Ik heb Koos kunnen vertellen wat hij voor mij gedaan heeft zonder dat hij dat wist. Zaadjes geplant die ergens anders altijd weer op kunnen komen. Blijkt dat ik hem ook gedachten heb kunnen meegeven.

“Uiteindelijk” zei Koos tegen mij ”begint en eindigt alles met zelfacceptatie.“

Met een glimlach….

Mail me gerust als jij ook iemand kan gebruiken die een stukje met jou meeloopt.

handtekening

  • 25
    mei 16
  • Heleen Florusse
  • -

Hoogbegaafden willen ook gewoon lekker werken!

Tags : 

Hoe vaak krijg ik de kans om in een kort filmpje te vertellen over wat je als hoogbegaafde nodig hebt om met plezier te werken? Niet zo vaak en drie minuten is ook best kort. Bij mij aan tafel neem ik daar veel meer tijd voor.
Maar het gaat me aan het hart en daarom ben ik blij met deze gelegenheid.

Ik ken heel veel hoogbegaafden die het prima naar hun zin hebben, lekker werken, weinig bezig zijn met hun hoogbegaafdheid.
Maar ik ken er ook veel die niet (meer) lekker op hun plek zitten.
Voor alle hoogbegaafden geldt: áls je vastloopt en je zoekt hulp, dan heb je iemand nodig die weet hoe het is om met deze kenmerken te leven. Hoogbegaafdheid hoort altijd bij je, gaat nooit weg en speelt altijd een rol in je werk, leven en relaties.
In het filmpje laat ik graag zien dat er een hoop te winnen is als je begeleiding vindt die bij je past.

Dit zijn alvast drie dingen die ik zelf belangrijk vind om te delen:

1. Hoogbegaafd is meer dan slim en een IQ van >130. Natuurlijk is een IQ test een goede indicatie. Hoogbegaafden leren snel, nemen snel informatie op, hebben vaak een goed geheugen en doorzien heel snel dingen. Maar hoogbegaafden staan ook net anders in het leven. Bijvoorbeeld:

> Ze hebben grote behoefte aan autonomie
> Ze zijn heel kritisch (op zichzelf én anderen), leggen de lat altijd hoog
> Hebben een groot rechtvaardigheidsgevoel
> Zijn snel toe aan nieuwe uitdaging
> Hebben vaak last van faalangst

2. Hoogbegaafden kan je overal tegenkomen. Sommigen hebben geen afgeronde opleiding, geen passende werkplek. Anderen zijn juist heel hoog opgeleid, universitair, gepromoveerd. Sommigen weten het van zichzelf, anderen niet. Of komen er pas later in hun leven achter, bijvoorbeeld omdat ze als volwassene toch vastgelopen zijn. Of omdat hun kinderen het blijken te zijn.

3. “Hoogbegaafden zijn net mensen”. Ze hebben, zoals zovelen, behoefte aan leuk werk, een fijn leven met voldoende inkomen, gewaardeerd worden, fijne relaties, verbinding en aansluiting. Maar wel met ruimte voor hun bijzondere kenmerken.

Ik werk vaak met mensen die al een succesvol pad hebben afgelopen. Goed opgeleid, uitdagende eerste baan, tweede baan volgt als vanzelf, derde vaak ook nog, maar dan loopt het spaak. Onvrede, motivatieverlies, frustratie, botsingen op het werk (en soms ook privé). Juist mensen die gewend zijn dat ze overal goed in waren, blijken niet zo goed te zijn in zichzelf helpen als ze vast lopen. En helaas vinden ze ook weinig klankbord en mensen die hen weer verder kunnen helpen. Omdat hun kenmerken speciale aandacht vragen. Er is meestal meer nodig dan een goed gesprek en het invullen vragenlijsten. Dat werkt niet voor hoogbegaafden.

Ik vind het geweldig om deze mensen weer zelfvertrouwen en perspectief te bieden. En heel vaak komt dan ook de volgende baan dan weer in het vizier.

Hoogbegaafden kunnen weer floreren door maatwerk hulp. Geen stempels, maar handvatten!

Dit is vast weer veel te veel om te vertellen in een item van drie minuten Maar ik ga het gewoon proberen. Op gevoel. Oordeel zelf of het me gelukt is en bekijk het filmpje!

Kan jij ook handvatten gebruiken? Laat het me weten!

Werk ze!

handtekening

  • 04
    mei 16
  • Heleen Florusse
  • 0

Geluk hebben is geen garantie voor succes

Tags : 

Geluk hebben, gelukkig zijn, werken aan je geluk. Het kwam weer op alle mogelijk manieren voorbij in de afgelopen tijd. De universiteit van Wageningen gaat onderzoek doen waar mensen zich het gelukkigst voelen. En wanneer heb je eigenlijk geluk? En wat is succes?

Vandaag had ik zomaar een gesprekje aan de achtertafel over geluk hebben. Met twee van mijn kinderen. De één is dit jaar aan zijn studie begonnen en de ander moest zich voor 1 mei voor zijn studie hebben ingeschreven. Heeft hij ook gedaan, voor een dubbele bachelor wis- en natuurkunde. En hij moet zich er deze weken echt toe zetten om nog iets voor te bereiden voor zijn Centraal Eindexamen dat deze week begint. Motivatiecrisis.

Beiden hebben ze een bovengemiddeld goed stel hersens. Daar hebben ze geluk mee. Vinden ze zelf ook. Maar het is helemaal geen garantie voor succes. Als je alleen leunt op het geluk dat die hersens je zijn toebedeeld, ga je het niet redden. Motivatie, plezier, je een doel stellen, zitvlees kweken, vaardigheid ontwikkelen, er voor werken, uren maken, heb je allemaal nodig naast je geluk.

Alweer een tijdje geleden heb ik me verdiept in de onderzoeken van Erik Matser, neuropsycholoog, die onderzoekt wanneer talent ook echt toptalent wordt en topsuccessen haalt.

Dit leidde tot mijn inzicht dat er drie dingen nodig zijn om iets te bereiken met je aangeboren talenten:
1. Talent of aanleg
2. Doorzetten
3. Plezier!

Als je het geluk hebt gezegend te zijn met talent, heb je oefening nodig om dat talent verder te kunnen ontwikkelen. En dat lukt niet zonder plezier.

> Zonder aanleg of talent wordt een hoog niveau halen heel lastig,
> zonder oefenen wordt je nooit beter dan je was
> en zonder plezier wordt het een zielloos kunstje.

Alle drie de elementen zijn nodig.

Ik las afgelopen week dat een hoogleraar van Princeton University zijn CV met al zijn mislukkingen had gepubliceerd. Hij vond het belangrijk om te laten zien dat succes in je loopbaan vaak een lange weg is. Veel projecten en ideeën die het niet hebben gehaald. Geweigerde artikelen.

Van iemand die we succesvol vinden, zien we vaak alleen maar de successen en daar kan je een minderwaardig gevoel van krijgen. Maar iedereen die iets bereikt, heeft ook tijden van tegenslag en geploeter gekend.
Dat geldt in de wetenschap, muziek, sport, literatuur, ondernemen, optreden, tuinieren. Voor alles eigenlijk.

> Wat is jouw geluk?
> Wat heb jij nodig om te bereiken wat je wilt bereiken?
> Wat is voor jou het verschil tussen geluk en succes?

Mail me gerust als ik je kan helpen je geluk te vergroten en succes te hebben in wat je wilt bereiken.
En ja, een beetje geluk in het leven kunnen we allemaal gebruiken.

“Zonder geluk vaart niemand wel”

Werk ze !
handtekening

Newer Posts -- Older Posts

Recente Tags

Hoogbegaafdheidscoach Geldrop doorzettingsvermogen motivationele kenmerken cognitieve kenmerken ebook Loopbaanontwikkeling sport

Recente Artikelen

Het risico van je talent volgen.

december 2, 2024

Hoogbegaafd zijn is nooit het hele verhaal.

oktober 14, 2024

Verveling terwijl alles klopt.

september 16, 2024

Houd jij genoeg leefenergie over?

september 9, 2024

Contact

Grasland 10, Geldrop

06 12552845

heleenflorusse[a]florusseotc.nl

www.florusseotc.nl

Copyright © 2026 Florusse OTC |