Tag Archives: Loopbaancoach

  • 0

Weer meer open. Wat is jou duidelijk geworden in de afgelopen tijd?

Tags : 

 

 

Weer meer open.

Weer wat maatregelen verder opgeschoven. Horeca, theater, sport, er mag weer wat meer. Maar nog steeds met maatregelen die ons nog niet vrijuit laten leven. Of het wijs is weet ik niet. De media staan vol met meningen en analyses en ik lees ze wel, maar soms ook niet.

Ook als je niet in de zwaar getroffen sectoren werkt heeft deze coronatijd je leven waarschijnlijk overhoop gegooid. Iedereen, in elke leeftijdscategorie, is er door geraakt.

 

Onderbelasting? Of niet meer op de juiste plek?

Vanochtend maakte ik kennis met een jonge man die de energie weg voelt lekken, maar niet zo snel weet waar hij nu goed aan doet. Flink zijn en stug doorgaan? Solliciteren? Maar waar? Van de vacature advertenties wordt hij op de één of andere manier ook niet enthousiast. Hij weet het even niet.

Want vanwaar zijn onrust?

Komt het doordat er veel minder werk ligt, de druk er deze periode vanaf is? Doordat hij veel thuis werkt, wat aan de ene kant lekker rustig is, maar waardoor hij ook vel minder contact heeft met zijn collega’s ?

Of is hij sowieso toe een iets anders? Hij werkt al langer bij zijn organisatie dan hij vooraf had gedacht. Is dit dan het moment op iets anders te gaan doen?

Hij weet niet waar hij moet beginnen en misschien ga ik hem helpen.

 

Overbelasting? Of niet meer op de juiste plek?

Eerder deze week sprak ik een andere gast. Ook zij was in een heel andere modus terecht gekomen door deze tijd.

Een hoogbegaafde dochter die heel veel thuis zat omdat ze uitgeput was geraakt, manlief werkt thuis, maar heeft veel moeite met werk en huis scheiden en zonderde zich af in huis. En haar eigen werk dat ze deels thuis en deels op locatie deed.

Doordat alle patronen waren verschoven zag ze geen mogelijkheid meer om energie bij te tanken. Thuis niet, op het werk niet. En nergens meer ruimte om iets voor zichzelf te doen en op te laden. Ze was afgelopen jaar uitgevallen door overbelasting. En ook al is ze nu al een stuk hersteld, ze vraagt zich af wat ze structureel het beste kan doen om werk, zorg en eigen plezier weer op een gezonde manier te kunnen combineren.

 

Ieder verhaal is anders

Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Hoe de afgelopen twee jaren jouw leef- en werk balans hebben omgegooid. Of aan de oppervlakte hebben gebracht dat je niet meer op het juist spoor zit.

In mijn eigen wereld geldt hetzelfde. We werken allebei veel meer thuis. En dat is fijn en soms niet. Mijn twee studerende zonen hebben nauwelijks contacturen op de universiteit. De ene heeft daar last van omdat zijn stageperiode daardoor veel moeilijker is. De andere is naar Zweden vertrokken, daar is de universiteit wel open.

Mijn hoeveelheid werk was vorig jaar aardig teruggelopen. Ik heb afgelopen zomer ook nagedacht wat ik eigenlijk zelf het liefste doe. Ik ben begonnen aan een vakopleiding van drie jaar, ver buiten mijn vakgebied en comfortzone. Heel erg leuk, krijg ik veel energie van. Maar neemt ook een deel van mijn week in beslag. De lessen zelf en alle uren die ik nodig heb voor de opdrachten.

En inmiddels is de aanloop van nieuwe gasten weer op gang. Vind ik ook heel fijn. Wel weer opnieuw evenwicht zoeken.

 

Wat hebben deze coronajaren bij jou aan het licht gebracht?

Kan jij door met wat je deed? Moet jij opnieuw balans zoeken? Of is duidelijk dat je ergens anders verder moet of wilt, maar weet je nog niet waar en hoe?

Maak gerust gebruik van één van de gratis eerste gesprekken bij mij aan tafel. Dan onderzoeken we wat je nodig hebt en of je mijn hulp kunt gebruiken.

Mail me hier voor het maken van een afspraak.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van 👀 Mabel Amber, who will one day via Pixabay

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Het energielek van een rotgevoel.

Tags : 

 

 

Vanochtend, op de fiets, vielen er opeens weer wat puzzelstukjes in elkaar. Zomaar. Naar aanleiding van een aantal gebeurtenissen in mijn werk aan tafel en in mijn persoonlijke leven van de afgelopen weken.

Misschien kwam het door het heerlijke heldere koude winterweer van vanochtend. Door de route die ik graag fiets, langs weilanden en oude woonboerderijen, door een mooie wijk in de stad, naar mijn kantoor. Het fietsen is dan al een fijn begin van de dag, waarbij je niet echt aan iets hoeft te denken, maar de gedachten wel alle ruimte krijgen om door je hoofd te waaien.
En die bleven vanmorgen hangen bij ‘rotgevoel’. 

Rotgevoel

Al fietsend realiseerde ik me dat ik zelf behoorlijk last kan hebben van het rotgevoel van iemand anders. Zeker als ik betrokken ben bij het ontstaan van dat rotgevoel.
En dat zegt ook iets over mij.

Twee recente voorbeelden.

Bij mij aan tafel.

Met één van mijn gasten had ik al een aantal goede ontmoetingen achter de rug. Veel kunnen bespreken, fijne flow, mooie inzichten, met veel positieve energie afgesloten. De afgelopen keer liep het heel anders. Hij vond mijn mails vooraf al niet fijn en ook in het gesprek zag ik hem verstarren. Ik voelde zijn irritatie, die ik onverwacht had opgeroepen, groeien. Helemaal niet mijn bedoeling natuurlijk, maar het gebeurde wel.

We konden terugvinden waar het vandaan kwam. Mijn taalgebruik en vragen deden hem denken aan vroegere tijden. Hij zei ook dat het gevoel dat ik nu bij hem opriep hem vaker overkomt. Ook in zijn werk. Dus dit was heel confronterend. We zagen het gebeuren. De sfeer van deze ontmoeting was opeens heel anders. Voor de coachinzichten helemaal niet verkeerd natuurlijk, maar fijn was anders. We hebben de dag goed kunnen afronden en binnenkort zien we elkaar weer. En hoewel ik professioneel blij ben met wat er gebeurde, vind ik het niet fijn. Ik wil niet graag de oorzaak zijn van het rotgevoel van iemand anders. Ook al ben ik niet de echte oorzaak.

 

Bij mij thuis

Met mijn volwassen kinderen heb ik het heel goed. We kunnen ook alles bespreken wat ze met mij willen bespreken en dat voelt bijzonder. Mijn oudste heeft nu veel aan haar hoofd. Ze gaat voor een aantal jaren naar het buitenland voor haar werk en daar moet nog veel voor geregeld worden. En ze heeft privé een bijzondere gebeurtenis te organiseren. Daar appte ze me over, onder werktijd, terwijl ze er eigenlijk geen tijd en aandacht voor had. Ik appte kort terug en dat viel helemaal verkeerd.

‘s Avonds belde ze me. Ze vertelde hoe haar dag was verlopen, dat iedereen zich met haar bemoeide, dat iedereen iets wilde en dat ze eigenlijk de appjes daarover onvoldoende had afgehouden. Toen appte ze mij maar en ik antwoordde ook nog kort en niet wat ze nodig had. Maar dat wist ik niet.

Ze kon aan de telefoon haar verhaal kwijt, relativeren, zien hoe ze zich had laten opjagen die dag en we bespraken wat voor haar belangrijk is en wat ze van zich af mag laten glijden. Dat hielp wel. En alsnog vind ik het dan wel vervelend dat ik haar, bovenop haar drukte, ook nog een rotgevoel had gegeven. Dat blijft bij mij dan toch hangen.

Een rotgevoel zuigt energie.

Ik realiseerde me dus vanochtend zo op de fiets dat ik het heel vervelend vind als iemand anders een rotgevoel heeft. En helemaal als ik daar zelf een katalysator, of zelfs de oorzaak van ben. Het kost mij energie.

Maar beter zou ik dat rotgevoel bij de ander kunnen laten. Die heeft zijn of haar situatie om mee om te gaan. Ik kan erover praten, of meehelpen onderzoeken waar het vandaan komt en hoe je er mee om kan gaan. Maar voorkomen kan ik het niet.
En ik kan bij mezelf te rade gaan waar ik het wellicht anders had kunnen doen.

Zelf heb ik ook mijn energieleks. Ook wel eens een rotgevoel door mezelf, of door iemand anders, of door een situatie waar ik zelf helemaal niks aan kan doen. Grote of kleine rotgevoelens, zoals iedereen die heeft.

Wat kan ik wel doen?

Het onderzoeken.
Wat is het gevoel?
Waar komt het vandaan?
Is het wel van mij, of voel ik me zo terwijl het eigenlijk bij iemand anders hoort.
Kan ik er iets aan doen? Aan mezelf, aan de ander, aan de situatie.
Kan ik het accepteren dat het zo is? Van me af laten glijden?
Kan ik er met iemand over praten?
Kan ik mezelf afleiden, aandacht verleggen iets anders gaan doen?

 

Kan ik je helpen?

Kamp jij met een helder of sluimerend rotgevoel? En heeft dat invloed op je energie, op je plezier in je werk of op je leven? Wil jij jouw rotgevoel onderzoeken?

Mail me gerust voor één van de eerste afspraken, dan onderzoeken we of mijn aanpak jou ook kan helpen om het energielek van een rotgevoel te dichten.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van FotoRieth via Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Spoiler: Ik weet geen short cut.

Tags : 

 

 

De mensen aan mijn tafel willen graag weer licht zien. Komen vaak uit een periode waarin de energie opraakte. Zijn soms al een tijdje uit de running, of zijn weer aan het terugkomen.
Of willen juist voorkomen dat ze stilvallen en voelen de noodzaak om er op tijd bij te zijn. Elke startpunt is weer anders.

Niet de minsten

Mijn gasten brengen al heel veel mee. Zichzelf, hun werkervaring, levenservaring. Hun dromen, capaciteiten, creativiteit, hun privéleven. Succesvolle dingen, onsuccesvolle dingen. Al veel mooie dingen kunnen doen. Of juist de ervaring dat ze nog nergens echt hebben kunnen floreren.  Echt alles komt voor.

Wat hebben ze al gedaan?

Veel gasten die al aardig wat hebben geïnvesteerd in zelfonderzoek en ondanks dat nog geen goed spoor of plek hebben kunnen vinden, kloppen uiteindelijk bij mij aan. Omdat ze meer willen weten over hun bijzondere kanten.
En dan begint de hoop dat ik ze wel een stap verder kan brengen. Ze hebben al zoveel gesprekken gehad, coaches gezien, soms zelfs ook therapeuten of psychologen. Van iedereen wat geleerd, maar nog steeds het gevoel dat er iets ontbrak.

Teleurstelling

Iedereen wil het gouden ei. Het gouden ticket. Als ik ze had zou ik ze direct uitdelen. Maar het vinden van een plek die je beter past gaat nooit zomaar. Daar is voorwerk voor nodig. En iedereen die met je meedenkt over een werkomgeving die je past heeft bouwstenen nodig.  Dat is haast universeel, dat is ook het ambacht.
Soms zie ik de teleurstelling van de gezichten afspatten als ze zien dat wij ook diezelfde bouwstenen nodig hebben.
Want ze hebben alles al gedaan, alles al in kaart gebracht, willen dat niet opnieuw doen want dat heeft ze niet geholpen.
Ze hopen eigenlijk bij mij in één sprong het zó anders te leren doen, dat ze sneller bij een oplossing komen.
En ik heb geen gouden ei.

Geen short cut, maar wat dan wel.

Er is geen short cut om een marathon uit te kunnen lopen. Als dat je doel is moet je gaan opbouwen. Uren maken, meters maken, trainingsschema’s, voedingsschema’s, goede schoenen, rust nemen. Maar wel op jouw manier. Anders gaat het je niet lukken. Welke trainer of methode je ook zoekt, je zult moeten leren om 42 km hard te lopen.
Alle kennis die je nodig hebt heb je snel verzameld. Maar het uiteindelijk doen, er naar toe werken, vraagt zoveel meer.

Voor mij werkt het net zoiets. We hebben meer dan kennis en bouwstenen nodig.
Soms denk je dat ze al hebt. Zelfkennis, je kwaliteiten, drijfveren, kindertijd herinneringen in kaart gebracht. Je werkervaringen tegen het licht gehouden. 
En dat heeft je nog nergens gebracht………

Procestijd en een frisse blik.

We hebben ook procestijd nodig. Ondanks dat je snel van begrip bent. Zelf al conclusies hebt getrokken en een hekel hebt aan herhaling.
Het gaat ook helemaal niet alleen om de verzamelde informatie.

Het gaat om samenhang, perspectief, patronen zien of doorbreken, vervangen door andere patronen. Andere combinaties zien dan je al zag. Niet blijven malen en herhalen.

Het gaat ook om goed kijken naar je bedrading. Hoe werken jouw automatismen? Hoe kom je daarmee het beste tot je recht? En waar zit jij vast in hardnekkige aannames en overtuigingen?

Hoe goed kan jij jezelf met een frisse blik bezien, in plaats van jezelf steeds herhalen en vasthouden dat de ander niet begrijpt hoe het bij jou werkt.
En dat gaat veel verder dan in kaart brengen van de voor de hand liggende maar nodige loopbaaninformatie.
Voor mensen met bijzondere kanten zoals hoogbegaafdheid, ASS kenmerken of AD(H)D, is dat de echte uitdaging. Niet zozeer het verzamelen van bouwstenen, hoewel ik die ook nodig heb in onze zoektocht.  Maar hoe je die informatie zo kan gebruiken dat jij, met jouw combinatie van factoren ze het beste kan gebruiken.
En als we dat goed scherp hebben kan het ineens heel snel gaan. Echt waar!

Daarvoor hebben we wel interactie, creativiteit, diepgang, associaties, vertrouwen, echt contact, humor nodig.
Dat zit nooit in de opdrachten en vragenlijsten, dat zit in de tijd die we samen doorbrengen.

Kom niet naar mij

Als je denkt dat ik een short cut kan bieden omdat je alle ‘loopbaan bouwstenen’ al verzameld hebt.

Kom wel naar mij

Als je wilt onderzoeken hoe je jouw bouwstenen, kennis over jezelf, bijzondere kenmerken zó kan verbinden dat je weer licht aan de horizon ziet. En met vertrouwen een plek kan zoeken die echt bij jou past.

Ik kan je daarmee helpen. Meld je hier aan voor één van de gratis eerste gesprekken, dan onderzoeken we eerst of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van aumod from Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Wat zou je willen veranderen? Mezelf…. En dat hoeft dus niet!

Tags : 

 

 

Wat zou je willen veranderen?

Voor ik met iemand op pad ga probeer ik te achterhalen welke vraag er onder de vraag speelt.
Eén van mijn tussenvragen daarvoor is: Wat zou je willen veranderen?
Laatst kreeg ik weer dit antwoord: Mezelf.
En dat hoeft niet! Kan ook niet, tenminste niet in de tijd die wij elkaar zien.

Jezelf, je patronen en je omgeving onderzoeken.

Als we ons ongelukkig voelen zijn we vaak op zoek naar hoe iets anders kan zijn. Daarvoor moet je zeker naar jezelf willen kijken.  Maar jezelf veranderen gaat eigenlijk niet.

Wat gaat wel:

 – Jezelf onderzoeken.
Wat ben ik voor iemand. Wat kenmerkt mij? Waar, hoe en met wie ben ik op mijn best? Maar ook: welke oordelen, aannames en frames hanteer ik, bewust of onbewust.

 – Je ingesleten patronen onderzoeken.
Iedereen heeft in het leven automatismen ontwikkeld. Dat gaat vanzelf, je merkt het nauwelijks op. Maar het kan goed zijn dat je automatismen je in de weg zitten. Dan kunnen we kijken of je die kunt aanpassen. Of vervangen door nieuwe patronen. Die wellicht ook weer automatismen kunnen worden.
Nieuwe techniek aanleren, ik gebruik deze woorden vaak.

 – Je omgeving onderzoeken.
Waar ben je op dit moment? met wie? wat doe je?
En past dat je? Waar knelt het? Wat zou beter voor jou zijn? En zie je een mogelijkheid om dat te vinden?

Goed kijken

Goed kijken naar jezelf is altijd een goed idee. Maar verwacht niet dat je jezelf, of ik jou, zomaar kan veranderen en dat dan alles beter wordt.
Iedereen heeft behoeftes. Behoeftes die bij jou passen omdat jij jij bent. Bij jouw persoonlijke kenmerken, je ervaringen, je dromen en ambities. Bij jouw leven.
En als je jezelf goed kent en weet wat je nodig hebt, kan je kijken hoe je dat kan realiseren, wat daarvoor nodig is. Met grote of kleine aanpassingen in je huidige situatie.

Schuifruimte.

Ik help je niet te veranderen. Ik help je zoeken naar schuifruimte.
Waar kan je dingen anders doen dan je nu doet.
Waar kan je andere dingen doen dan je nu doet.
Waar kan je je omgeving aanpassen, ruimte creëren, zodat jij er beter past.
Iedereen heeft schuifruimte.

Ik help

Ik help je graag met het onderzoeken van jouw schuifruimte. Zodat je weer plezier hebt in wat je doet.
Meld je HIER aan voor een eerste afspraak, dan onderzoeken we hoe ik jou kan helpen.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van Angeles Balaguer via Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Niche, nest en doelgroep. Heb jij een specialist nodig?

Tags : 

 

 

Doelgroep

‘Ik loop vast en zoek iemand die mij kan helpen, maar ik hoor niet bij jouw doelgroep.‘

Het woord ‘doelgroep’ geeft mij altijd een ongemakkelijk gevoel. Het heeft iets hokjesachtig. Je valt er binnen, of er buiten, criteria zijn arbitrair. Wie bepaalt eigenlijk of jij, of ik, in een doelgroep horen? Ik krijg dan snel het gevoel dat je gereduceerd wordt tot de kenmerken van de doelgroep. En ik associeer doelgroep ook met target, prooi. Niet echt positief dus.

Zakelijk gezien, als je mensen wilt bereiken waar jij iets voor kunt doen, is die afkeer van het woord ‘doelgroep’ best onhandig. Je ontkomt namelijk niet aan het gebruiken van trefwoorden die passen bij wat je aanbiedt. Je wil gevonden worden door mensen die jouw hulp goed kunnen gebruiken.

 

Herkenning

Ik krijg ook nog al eens de opmerking: ik hoor niet tot jouw doelgroep, maar ik herken me wel in wat je vertelt.
En dat woord past me veel beter: herkenning.

Als je een dienst aanbiedt, ben je de geschikte persoon als je
 – bekwaam bent in wat je biedt.
 – weet wie je kan helpen, met welke vragen
 – wederzijdse herkenning én erkenning

Hoe specifieker de situatie, probleem of vraag, hoe specifieker je hulp moet zijn.
Dat geldt in werksituaties net zo:
Voor veelvoorkomende vragen en problemen zijn er ook veel professionals die kunnen helpen. Voor bijzondere of speciale situaties heb je juist weer specialisten nodig.

 

Niche of nest?

Toen ik me jaren geleden eens verdiepte in marketing voor zelfstandige professionals, leerde ik dat je met je diensten op zoek moet gaan naar je niche. Niche, werd mij verteld, hangt samen met het ‘nest’ waar je uitkomt. Als jij je vakkennis combineert met de achtergrond die je kent, waarin je bent opgegroeid en vertrouwd mee bent, heb je een waardevolle combinatie in huis voor mensen met vragen die een zelfde achtergrond kennen.
En dat klopt wat mij betreft zeker.
Toch nog maar even de definitie van niche opgezocht:

 

Niche

markt bestaande uit groepen afnemers met specialistische wensen
• [biologie] de functie of positie van een organisme of populatie binnen een ecologische gemeenschap. • [biologie] het bijzondere gebied binnen een habitat bezet door een organisme. • [economie] een kleine gespecialiseerde markt voor een bepaalde groep producten of services. • [economie] een klein marktsegment dat nog ontginningspotentieel …

Gevonden op https://nl.wiktionary.org/wiki/niche

 

Voor mij geldt dit:

Bekwaam op het terrein van leren en werken met bijzondere kenmerken, persoonlijke ontwikkeling en groei. Ik heb er voor geleerd en ik heb de ervaring. Ik onderzoek wat jij nodig hebt om te kunnen werken met plezier, behoud van energie en een passend inkomen, en ik help je daar te komen.

Heel goed thuis in hoogbegaafdheid, in combinatie met andere bijzondere kenmerken zoals autisme, A(D)HD, HSP.

Gewend aan gesprekken met snelle denkers, buitenbeentjes, mannen en vrouwen met academische opleidingen, succesvolle loopbanen, onsuccesvolle loopbanen en helemaal geen ‘hogere’ opleidingen. En de nodige levensbagage.

En niks leuker dan met al deze mensen op pad gaan om te kijken hoe ik ze in het juiste spoor kan helpen.
Zo beschouwd  hoort dit allemaal bij mijn vakkennis en bij mijn nest.
Mijn ‘nest’ zat en zit namelijk boordevol met mensen die bijzondere kenmerken of een bijzonder verhaal hebben. Ik ben er vertrouwd mee.

 

De vraag is dus niet:

Zit je in mijn doelgroep? Maar: herken jij je in mijn verhalen? Lees gerust rond op de website.
Of meld je meteen aan voor één van gratis eerste gesprekken als je wil weten of ik je kan helpen bij jouw vragen.
Dan onderzoeken we of ik de specialist ben die jij nodig hebt.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Image by Barbara Fraatz from Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay


  • 0

Schoolresultaat geen voorspelling voor je toekomst. Leer vrienden maken.

Tags : 

Dit zet mij aan het denken.

Een ingezonden opiniestuk van Pascal Cuijpers in mijn krant van donderdag 3 juni zette mij weer aan het denken. Zeker in combinatie met een gesprek met één van mijn gasten in diezelfde week. Hoe belangrijk zijn schoolresultaten voor je vervolgstudie en leven?

 

Schoolexamens

In het stuk werden de eindexamens van de middelbare school aangehaald. Dit jaar wel gewoon doorgegaan, vorig jaar niet vanwege corona maatregelen. Uit onderwijskundig onderzoek van Erik Meeter is gebleken dat “de uitval van het centraal eindexamen geen dramatisch effect heeft op de studieresultaten op de  vervolgopleidingen: ze doen het niet anders dan eerste-jaars in andere jaren, halen ruwweg dezelfde cijfers en er is niet meer uitval dan anders.”

Hoge cijfers geven geen garantie op goede studieresultaten. Het maken van vrienden in je studie is bepalender.
We hebben al deze vorm van examens sinds 1920!

 

MBO diploma’s

Bij mij aan tafel sprak ik een jonge man die aardig wat hoogbegaafdheidskenmerken kon afvinken. Hij was op de middelbare school niet echt ijverig, hield van praktische dingen kunnen en heeft zo een stapeltje MBO-4 diploma’s verzameld. Niet moeilijk, wel heel leuk om te doen.
En oh ja, hij had ook auditie gedaan voor het conservatorium, was helaas uitgeloot. Nr. zeven, en ze nemen er maar vijf per jaar aan. Leven van de muziek is ook een onzeker bestaan, dus hij besloot te gaan werken. Maar daar loopt hij nu vast. Werken op zijn opleidingsniveau past niet bij hem. Hij had ook een jaar verder gestudeerd, maar dat viel niet mee omdat het hem aan studievaardigheden ontbreekt.

 

Geven behaalde cijfers aan wat je in je hebt?

Wat is er toch voor nodig om onze opleidingen en resultaten beter te in te zetten om jonge mensen echt te helpen zich ontwikkelen in wat bij ze past. Ze plezier laten hebben in hun opleidingen, te waarderen wat ze kunnen. Cijfers en schoolniveau niet leidend te laten te zijn, maar potentie te benutten, waar het ook in zit.

Waarom is het nodig om hoogbegaafde kinderen in het onderwijs te moeten bestempelen als gehandicapt om passend onderwijs te krijgen.

Zoveel hangt af van papiertjes, cijfers, profielen, niveaus. Terwijl persoonlijke ontwikkeling, zelfvertrouwen, leergierigheid, vrienden kunnen maken en relaties aan kunnen gaan, zoveel belangrijker is om een fijn leven en mooi werk te kunnen hebben dan alleen je cijferlijst.

Aan de andere kant heb je ook een mate van bekwaamheid nodig, en die rol spelen cijfers en diploma’s ook. Dus hoe kunnen we dat op een goede manier gebruiken?

 

Verder kijken dan het CV

In de werkwereld wordt de roep om verder te kijken dan opleiding, cijferlijsten en CV steeds groter. Ik juich het toe.

Maar ik zou het ook toejuichen als wij allemaal, als mensen, ouders, onderwijsprofessionals, werkgevers, beleidsmakers en onderzoekers nu eens echt werk gaan maken van het ontwikkelen van het echte potentieel. Waar dat ook ligt.

Ik probeer mijn steentje bij te dragen door te helpen uit zoeken hoe je jouw weg kunt vinden, ook al passen je schoolresultaten niet bij wat er in je zit en bij wat je wilt.

Ik wens onszelf steeds meer medestanders om meer te kijken naar mensen en minder naar lijstjes en cijfers.

 

Kan ik je helpen?

Sporen jouw opleidingsresultaten ook niet met waar je jezelf ziet? Of zou willen zien?

Maak gerust een eerste afspraak met mij. Dan onderzoeken we hoe ik jou kan helpen te komen waar je zou willen zijn.

Werk ze!

 

 

 

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding: https://pixabay.com/nl/illustrations/examens-test-school-examen-5180959/


  • 0

Uitzoomen. Wat is wanneer belangrijk? En hoe beïnvloedt dat je keuzes nu in werk en leven?

Tags : 

Uitzoomen.

Het valt me op dat ik de laatste tijd meer ‘uitzoom’. Ik bedoel niet ‘zoom uit’,  maar als het ware vanaf grotere hoogte naar mijn eigen leven kijk. Alsof ik me mee laat voeren met de thermiek en omhoog kringel.  

Dan zie ik andere samenhang. Of ik die daarvoor nog nooit zo gezien had. Een ander perspectief.

 

Huis, tuin en keuken voorbeelden

Huis

Ik woon inmiddels bijna mijn halve leven in het huis waar ik nu woon. Mijn oudste was één jaar, haar twee broertjes moesten nog geboren worden toen ik er kwam wonen. Zijn ook in dit huis geboren. Zoals in elk mensenleven is er zoveel gebeurd. Met mijzelf, met mijn gezin en kinderen, met mijn ouders. We zijn allemaal een volle generatie opgeschoven. Het huis heeft nu een vaste waarde gekregen. Van uitpuilend gezinshuis met drie gezellige, meer dan aanwezige kinderen, naar weekendhuis voor studentenkinderen, naar huis voor onszelf. Waar wij wonen en werken en waar nog altijd plek genoeg is voor wie behoefte heeft om naar mij en dit huis te komen.

Ik heb vaak gedacht dat we er nog eens weg zouden gaan. Ruimer…. Vrijstaand…. Grote tuin….. Ergens anders…… Maar nu willen we dat helemaal niet meer. Dit huis zijn we stap voor stap helemaal naar onze zin aan het maken. Voor de komende 30 jaar. Of zoiets. Of niet. We zien het wel.

 

Tuin

Sinds corona lopen we, nu dus al ruim een jaar, bijna dagelijks door het natuurgebied naast ons huis. Hoewel ik er dus al zo’n 25 jaar woon, heb ik nog nooit zoveel waargenomen in dit gebied als het afgelopen jaar. De kleuren, de seizoenen, de waterstand in de slootjes, de vogels, de andere wandelaars. Nu zie ik dat in ander perspectief. Eerder was het gebied vooral een verlengde van onze woonwijk, waar de kinderen speelruimte hadden en we verjaardagsfeestjes en speurtochten hielden. Nu zien we veel meer hoe bijzonder het gebied eigenlijk is. We hebben er een prachtige achtertuin bij gekregen.

 

Keuken

We zijn weer met z’n tweeën, de kleine kinderen en pubers hoeven niet meer de hele dag door gevoed te worden. We koken anders, doen anders boodschappen. Door corona en door hun eigen leven komen de kinderen weinig thuis. Ze hebben hun eigen evenwicht gevonden waar ze wonen, werken en studeren. Dus als ze komen moet ik echt nadenken over wat we nodig hebben en hoeveel ik in huis moet halen.

 

Opruimen

En ik ben aan het opruimen. Een vol huis, dat leger moet worden. Wat mag er weg, wat wil iemand nog bewaren? Ikzelf heb lang dingen bewaard, die ik nu, jaren later niet meer hoef te bewaren. En ik vind weer dingen terug (en weet nu ook weer waar het ligt). Ik zie hetzelfde bij mijn kinderen. Er moeten dingen bewaard, er mogen dingen weg, er zijn spullen waar ze nog over na willen denken. Snap ik ook.

 

Doorgeven

Ik ben ook aan het opruimen bij mijn moeder. Die woont ook nog in het huis waar ze meer dan 40 jaar woont. En waar meer binnen is gekomen dan er uit is gegaan. Mijn moeder is inmiddels 82, staat nog bijzonder helder in het leven, is mijn steun en toeverlaat met al mijn verhalen, is mijn grootste supporter, maar is niet meer in staat tot groot opruimwerk in haar eentje.

Dus wij komen helpen. En dit vind ik echt bijzonder om te doen.

Alle spullen die er nog zijn van haar jeugd, van mijn jeugd en van mijn broers en van de tijd dat mijn kinderen kind aan huis waren bij haar, gaan door onze handen.

Met de bijkomende verhalen, overpeinzingen, afgesloten tijdperken. Er mag veel weg. Daar heeft mijn moeder al jaren in gedachten over gedaan en besluiten over genomen. Nu alleen nog de fysieke stap zetten. Best een bijzonder proces. Voor haar, maar ook voor mij. Soms red ik nog iets dat ik toch graag wil houden. Of mijn broers misschien. We praten en lachen wat af. En soms is het stilstaan bij wat er niet meer is en wat nooit meer terug komt. Spullen van mijn vader.

Het maakt ruimte. Geeft lucht. Mijn moeder is er blij mee.

Ik hoor ook weer nieuwe verhalen van mijn moeder. Nooit geweten dat ze op haar 15e al uit huis wilde, naar Den Haag, om landmeter te worden bij het kadaster. Dat haar ouders haar wel erg jong vonden om op kamers te gaan, en dat ze toen toch haar HBS maar heeft afgemaakt. En later juffrouw is geworden. Dat wist ik natuurlijk wel.

Wat zij heeft meegekregen in haar jeugd heeft ook invloed gehad op hoe ik in het leven sta. En wat ik weer doorgeef aan mijn kinderen.

 

Bijzondere periode

Ik vind het een bijzondere periode. Is dit toeval? Overkomt dit iedereen die in mijn levensfase zit? Komt het doordat ik mijn kinderen hun eigen weg zie gaan. Of door mijn moeder? Of door corona? Of door wereldproblemen als veiligheid, arm en rijk, klimaat en natuur?

Ik denk meer na over de schakel die ik ben op de tijdlijn. Wat ik kan beïnvloeden en wat niet. Voor wie ik er wil zijn. Waar mijn aandacht en tijd naar toe gaan.

 

Wat is voor jou belangrijk in jouw werk?

Ik merk dat deze ervaringen me ook weer helpen in mijn werk, waar ik de situatie van mijn gasten altijd probeer te beschouwen aan de hand van

 – waar zij staan in hun leven en wat ze nodig hebben
 – hun ervaring en verhalen,
 – mijn vakkennis en mijn eigen perspectieven en ervaringen.

Het lijkt of ik door uit te zoomen steeds meer aandacht heb om vanaf een afstandje te kijken naar wat er nu belangrijk is.  En hoe het verbonden is met wat er was, en met wat er nog gaat zijn. Alles door je handen laten gaan, aandacht te geven. Onderzoeken wat belangrijk voor je is. Dat is mijn vak.

Zo kan ik mensen nog beter kan helpen hun eigen koers te gaan varen. Mijn werk wordt zo steeds betekenisvoller.

 

Waar sta jij nu?  En wat betekent dat voor je (werk) keuzes?

Waar sta jij nu in je leven?
Ik help je graag om dat te onderzoeken, met alle vakkennis, ervaring en levenswijsheid die ik meebreng.

Maak hier een eerste afspraak, dan onderzoeken we hoe ik jou ook weer verder kan helpen op jouw pad.

Werk ze!

 

 

 

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoach
Afbeelding: Bron: ED 27-05-2021

 

 


  • 0
Hoogbegaafd

Kun je me nog meer leren over hoogbegaafdheid? En wat ik er mee kan?

Tags : 

De man die ik weer op weg aan het helpen ben, had mijn praktijk gevonden omdat hij specifiek op zoek was naar iemand die meer wist van hoogbegaafdheid. Hij wist er nog niet zoveel van, maar hij vermoedde dat het bij hem wel eens aan de hand zou kunnen zijn. Na ons uitgebreide eerste gesprek was ik er al snel van overtuigd dat zijn vermoeden klopte.  Slim, aardig, vrij gemakkelijk door zijn schooltijd en opleiding aan de TU gerold. Nieuwsgierig. Rationele kijk op veel dingen in het leven. Weinig mensen waar hij zich echt mee verbonden voelt. Actief geweest in verenigingen, gereisd, en, na een aantal jaren werken en een feestelijk leven te hebben gevierd, inmiddels een vrouw en kinderen rijker.

En leeggelopen op zijn werk. Alweer. Dit was hem al een aantal keren eerder overkomen. En steeds had hij weer een nieuwe stap gezet die vrij toevallig voorbij kwam, waardoor hij voor een tijdje opbloeide, totdat er weer een periode volgde waar alle energie weglekt.  En dat moest anders.

Maar hoe?

 

Herkennen van hoogbegaafdheid

Inmiddels zijn we al een poosje samen onderweg. We hebben onderzocht hoe zijn leven is gelopen. Wat heeft aandacht gehad, wat ging vanzelf, wat heeft hij zelf opgezocht, hoe is hij gekomen waar hij nu is. Maar ook: wat heeft geen aandacht gehad, is eerder nooit ter sprake gekomen en wat mist hij nu aan ervaringen en vaardigheden?

Juist dat laatste, wat is bij hem nooit ontwikkeld, geeft hem eyeopeners. Ik had hem een boek aangeraden wat goed bij hem aansluit. Over hoogbegaafdheid en over de automatismen die je door hoogbegaafdheid kan hebben ontwikkeld en die je in de weg gaan zitten. Hij vond het een verademing. Dat boek ging over hem!

 

Plaats van hoogbegaafdheid in ons programma.

Hij stelde de vraag hoe we dit allemaal gaan meenemen in de rest van het programma. Want dat is waarom hij bij mij terecht is gekomen.

En dan zie al snel je dat zijn ervaringen en verhalen zo zijn dat hoogbegaafdheid in alles verweven zit. Dat de manier waarop wij aan tafel zaken belichten, onze interactie en communicatie, hoe we verbindingen leggen, verder en anders kijken dan het voor de hand liggende, al een deel van het antwoord is.

Er zijn zo veel aspecten van en aan hoogbegaafdheid, waar ook zo veel over geschreven is, dat dat veel te veel is voor de tijd die wij kunnen benutten.

Juist de combinatie van je in de materie verdiepen en het invlechten in ons zoekproces geeft inzichten en handvatten in wat jou kenmerkt en wat jij nodig hebt.

 

Hoe bespreek je op je werk wat je nodig hebt.

Hij was vooral benieuwd naar wat de implicaties zijn voor zijn omgeving waarin hij het liefst werkzaam is en vooral hoe hij zijn omgeving mee kon gaan nemen in zijn behoeften en randvoorwaarden die er als gevolg van zijn hoogbegaafdheid leven.
Hij zag zijn leidinggevende al de opmerking maken “We werken hier alleen maar met slimme mensen” en daarbij denken “waarom denkt hij hierin een bijzondere positie te hebben?” of “Als je dan zo slim bent, waarom krijg je het dan niet voor elkaar?”.

Maar hoogbegaafdheid gaat over zo veel meer dan alleen maar slim. Het is mijn overtuiging dat je aan hoogbegaafdheid nooit “rechten kunt ontlenen”.

Of er anderen mee kunt overtuigen wat je nodig hebt. Het valt ook lang niet altijd in goede aarde om hoogbegaafdheid te bespreken met anderen, omdat iedereen weer zijn eigen positieve of negatieve referentiekader heeft wat betreft hoogbegaafdheid.

 

Je grootste winst

Je grootste winst zit in zelf goed weten, en te kunnen bespreken:

 > Wat jij nodig hebt om op je best te zijn.
 > Hoe het beste bij te kunnen dragen, energie te behouden en door te geven.
 > En wanneer je, en waar, op leegloopt.

Je kunt altijd nog bezien of je de ruimte voelt om uit te leggen en te benoemen wat kenmerkend is voor hoogbegaafdheid.

 

Hoe kun je ruimte creëren voor wat jij nodig hebt?

Je eerste belang is goed voor jezelf zorgen.

 > Opzoeken en meer doen van wat bij je past,
 > uit de weg gaan of kleiner maken waar je van leegloopt.

Zoek de ruimte en de begrenzing die je hebt in je organisatie. Als je alles hebt afgegraasd, en de ruimte die jij nodig hebt is niet te bespreken of te creëren, dan kun je je afvragen of je er wel kunt blijven.

In dat geval wordt je zoektocht een hele andere. Want wat heb je nodig en waar vindt je het wel?

Dit proces geldt voor iedereen. Hoogbegaafd of niet hoogbegaafd.

Wil jij onderzoeken welke ruimte jij nodig hebt, en of je die kan creëren in jouw werkomgeving? Mail me gerust voor één van  eerste gesprekken van deze maand en we onderzoeken of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding: https://pixabay.com/nl/photos/toets-geheim-bos-bossen-ontdek-5216637/

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 


  • 0
helen

Geduld is een schone zaak

Tags : 

I want it all. I want it all. I want it all….And I want it now!”

Herken je dit? Ik word thuis bestempeld als ongeduldig, terwijl ik het zelf reuze mee vind vallen. Maar waar ik eindeloos begrip voor en best veel geduld met anderen heb, ben ik voor mezelf een stuk minder gemakkelijk. Dat klopt dan weer wel.

Laat dat nou net voor heel veel gasten bij mij aan tafel ook gelden.

 

Patronen

Patronen die ik regelmatig tegen kom bij mij aan tafel, hebben te maken met een enorme hoeveelheid energie en capaciteiten die mijn gasten hebben. Veel kunnen, veel willen, verantwoordelijkheid voelen, voor veel mensen zorgen. Voor man, vrouw, kinderen, voor collega’s, bazen en klanten.

Die inzet, inspanning, vooruitdenken, bedenken van kwalitatief goede oplossingen, zit in hun natuur. Je kunt het allemaal, dus waarom zou je je inhouden? Je hebt de denkkracht, de logica, inzicht, snelheid, kwaliteit. Je bent er zelf aan gewend. En je omgeving ook. Dus wie houdt je tegen? Jijzelf zeker niet. Komt niet in je op.

 

Totdat het spaak loopt…

Doordat er iets op je pad komt dat je helemaal niet kunt gebruiken. Je zolang bezig bent geweest hard te lopen in je eigen tredmolen, dat je niet door hebt hoe het je uitgeput heeft. Of gewoon omdat je geen twintig meer bent.

Zomaar drie voorbeelden in mijn wereld de afgelopen tijd waar dit het geval is.

Een slimme, hardwerkende,  loyale professional die wel weet dat hij al veel te lang overbelast is. Dat ook heeft geuit bij zijn leidinggevende, maar vanwege zijn unieke kennis toch steeds weer overal ingezet wordt. Waardoor, alweer weken lang, ook zijn avonden en weekenden opgeslokt worden door werk.

Een moeder van 4 bovengemiddeld slimme kinderen, die al lang niet meer het werk doet waar ze energie van krijgt, maar dat niet echt kan doorbreken omdat al haar energie hard nodig is voor en in haar gezin.

Een vader die zijn leven lang hard werkt, daarnaast met liefde heel veel energie stopt in het onafgebroken halen en brengen van twee getalenteerde  kinderen. Die altijd van de partij is als er iets georganiseerd moet worden, (want daar is hij goed in en vindt hij ook leuk). Maar die het afgelopen jaar op een vervelende manier weg is moeten gaan bij zijn organisatie. En nu dat opgelost lijkt, stort hij zelf in en heeft hij ernstige klachten die volgens de dokter geen lichamelijke oorzaak hebben.

 

Wees ook zuinig op je jezelf.

Wat is dat toch. Dat we jarenlang zo goed voor alles en iedereen zorgen en dat we niet doorhebben dat we ook zuinig op onszelf moeten zijn? Dat we onszelf vergeten. En als we voelen dat er iets niet goed gaat, dat negeren. Of zo snel mogelijk weggeruimd willen hebben, zodat we door kunnen met wat we altijd al deden.

En als we dan eindelijk moeten toegeven dat er serieus ingegrepen moet worden, dan hebben we niet door dat dat tijd kost. En aandacht.

Dat de goede raad: “ga eens iets leuks doen voor jezelf” op zich wel klopt, maar dat je daar waarschijnlijk nog helemaal geen energie voor hebt.

 

Helen kost tijd. En geduld. En aandacht.

Ik vergelijk het vaak met een ernstige blessure. Natuurlijk is het goed voor je om aan je conditie te werken en spieren te trainen, maar als je zwaar geblesseerd bent moet je eerst voldoende helen. Pas daarna kan je voorzichtig opbouwen. En helen kost tijd. En daar heb je weer dat geduld voor nodig. Wat je vast in overvloed hebt voor anderen, maar te weinig voor jezelf.

Terwijl ik dit schrijf heb ik al kunnen genieten van een paar heerlijk ontspannen vakantieweken. Waar ik alvast maar aan begonnen ben vóór dat ik hijgend over de eindstreep van dit werk/ school/ studie jaar ben gekropen.

Ik wens jou ook een periode toe waarin je de rust vindt om goed voor jezelf te zorgen. Met mensen om je heen die je daarbij kunnen helpen als het je zelf niet zo goed lukt en met meer geduld met jezelf als het erger misgelopen is dan je wilt.

 

Kan je hulp gebruiken?

Mail me gerust als je denkt dat je hulp van mij kunt gebruiken om te onderzoeken hoe je meer geduld, aandacht en begrip voor jezelf kunt ontwikkelen en op tijd die dingen gaat doen die jou daarbij helpen.

Ik help je het graag onderzoeken met één van de gratis eerste gesprekken.

Je bent welkom. Deze zomerperiode of daarna!

Werk ze! 

Heleen

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay


  • 0
werk

Hoe sta jij eigenlijk in je werk?

Tags : 

 

En zie jij het voor anderen ook scherper dan voor jezelf?

1. Hoe vertel jij aan anderen over je werk?
2. Wat is jouw voldoening?
3. Hoe gelukkig ben jij met je financiële basis?
4. Past jouw model van werken bij jou?

Deze week had ik een aantal uiteenlopende ontmoetingen met mensen die mij me, onbedoeld,  lieten realiseren hoe ik in mijn werk sta.
Gek, dat is mijn vak, daarover praten, het onderzoeken.  Bij anderen dus.
Maar als het om jezelf gaat zijn de antwoorden eigenlijk helemaal niet zo scherp. Deze week merkte ik dat ik blijkbaar ook anderen nodig heb om mezelf scherper te zien.
Misschien werkt het bij jou ook wel zo.

 

Hoe vertel jij anderen over je werk?

Ik was afgelopen week op een trainingsdag. Ik schat dat er zo’n 40 – 50 deelnemers waren en ik kende er niemand van. Er was voldoende tijd om “te netwerken”. Altijd dubbel. Ik kan dat prima, een praatje aanknopen met onbekenden, maar vind het niet altijd leuk om te doen. Dus je vraagt aan elkaar wat jou naar deze dag brengt en dan komt de vraag: wat doe jij eigenlijk?
Ik leg kort uit dat ik mensen verder help bij het maken van (werk-)keuzes, en wat er anders is voor mensen met bijzondere kenmerken.
Steevast was de opmerking dat je meteen aan mij kon merken dat ik dat met liefde en plezier doe. Klopt. Doe ik ook. En blijkbaar is dat direct aan mij  te zien en straal ik dat uit.

 

Eén van mijn cliënten uitgezwaaid.

We hebben lang samen opgelopen en deze zomer was ze eruit: ze wist hoe ze haar leven verder zinvol ging vormgeven. Met voldoening, en met een goed gevoel hoe ze de voor haar belangrijkste levensgebieden op een positieve manier en toekomstgericht kan gaan invullen. Echt bijzonder. Niet zozeer de oplossing, maar het proces naar deze keuzes.  De bos bloemen die ze bij de laatste afspraak voor mij meebracht voelde echt als een cadeau.

 

De zakelijke kant van werken, hoe zorg je voor voldoende inkomen?

Ik ging vandaag ook even langs bij mijn financiële adviseur. Ze vroeg, heel normaal, hoe het zakelijk ging. Dan weet ik dat eigenlijk niet direct. Hoe vind ik het eigenlijk gaan?

Toen ik nog bij Philips werkte had ik maandelijks een prima salaris. Die regelmaat heb ik nu niet.

Ik heb gelukkig een bloeiende praktijk met voldoende betalende opdrachten. Maar ik doe ook veel dingen waar ik niet voor betaald word.

Ik heb geen voorspelbare stroom aan workload in de maand.

Soms kloppen er veel mensen tegelijk bij mij aan, andere periodes weer wat minder. Dat vind ik best lastig. Als je voor je klanten 4 x keer per jaar de BTW aangifte en jaarrekening in orde maakt, heb je een vaste werkstroom. Als je kapper bent (en je knipt goed) komen mensen om de zoveel weken bij je terug. Ik help mijn cliënten eenmalig. Ik zwaai ze uit en ze kunnen zelf weer verder. En ik heb weer plaats voor nieuwe mensen. Steeds weer nieuwe opdrachten. Maar niet elke periode evenveel.

Dus hoe vind ik dan het gaat? Meestal prima. En soms voel ik onrust.

 

Alle hoogbegaafden aan het ondernemen.

Ik had een kennismakingsontmoeting met iemand die wilde onderzoeken of wij iets voor elkaar zouden kunnen betekenen. Hij bleek een heel eigen kijk te hebben op hoogbegaafdheid en had ook voor zoekende mensen de oplossing. Als je je slimme ideeën wilde uitgedragen kon hij je helpen dat in een marketingconcept te gieten. Als je maar durfde en niet terughoudender was dan nodig. Daar was hij optimistisch en voortvarend in.

 

Conclusies?

Dus via verschillende ontmoetingen werd ik afgelopen week verleid om na te denken over hoe ik eigenlijk zelf in mijn werk sta.

Ik doe mijn werk met heel veel plezier en enthousiasme en dat is aan mij te zien. Mensen helpen om met hart en ziel keuzes te durven maken is dankbaar werk. Ik voel dat mensen daar ook dankbaar voor zijn.

Ik ben blij met de vrijheid die ik heb in mijn manier van werken, maar heb soms moeite met de ongelijk verdeelde werkdruk en inkomen. Ik word niet meteen  blij van een manier van ondernemen waarbij de vorm en het verdienmodel belangrijker is dan de persoonlijke waarde die je voor iemand kunt toevoegen.

 

Balans opmaken.

Als ik na deze ontmoetingen het zo bekijk, kan ik eigenlijk niet anders dan mezelf een hele dikke voldoende geven voor de manier waarop ik nu werk. Vanuit mijn eigen praktijk. Met heel veel plezier. Met de vrijheid én onzekerheden die daarbij horen. Maar altijd met dankbare mensen. Het past me.

1.      Hoe vertel jij aan anderen over je werk?
2.      Wat is jouw voldoening?
3.      Hoe gelukkig ben jij met je financiële basis?
4.      Past jouw model van werken bij jou?

Wil jij onderzoeken hoe jouw balans uitpakt als je naar jouw werksituatie kijkt?
Misschien word je nog verrast!

Mail me gerust als ik je kan helpen het te onderzoeken, te waarderen en bij te sturen indien nodig!

Werk ze!
Heleen

———————————————


Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Felix Lichtenfeld via Pixabay