Tag Archives: Autisme

  • 16
    dec 21
  • Heleen Florusse
  • 0

Het energielek van een rotgevoel.

Tags : 

 

 

Vanochtend, op de fiets, vielen er opeens weer wat puzzelstukjes in elkaar. Zomaar. Naar aanleiding van een aantal gebeurtenissen in mijn werk aan tafel en in mijn persoonlijke leven van de afgelopen weken.

Misschien kwam het door het heerlijke heldere koude winterweer van vanochtend. Door de route die ik graag fiets, langs weilanden en oude woonboerderijen, door een mooie wijk in de stad, naar mijn kantoor. Het fietsen is dan al een fijn begin van de dag, waarbij je niet echt aan iets hoeft te denken, maar de gedachten wel alle ruimte krijgen om door je hoofd te waaien.
En die bleven vanmorgen hangen bij ‘rotgevoel’. 

Rotgevoel

Al fietsend realiseerde ik me dat ik zelf behoorlijk last kan hebben van het rotgevoel van iemand anders. Zeker als ik betrokken ben bij het ontstaan van dat rotgevoel.
En dat zegt ook iets over mij.

Twee recente voorbeelden.

Bij mij aan tafel.

Met één van mijn gasten had ik al een aantal goede ontmoetingen achter de rug. Veel kunnen bespreken, fijne flow, mooie inzichten, met veel positieve energie afgesloten. De afgelopen keer liep het heel anders. Hij vond mijn mails vooraf al niet fijn en ook in het gesprek zag ik hem verstarren. Ik voelde zijn irritatie, die ik onverwacht had opgeroepen, groeien. Helemaal niet mijn bedoeling natuurlijk, maar het gebeurde wel.

We konden terugvinden waar het vandaan kwam. Mijn taalgebruik en vragen deden hem denken aan vroegere tijden. Hij zei ook dat het gevoel dat ik nu bij hem opriep hem vaker overkomt. Ook in zijn werk. Dus dit was heel confronterend. We zagen het gebeuren. De sfeer van deze ontmoeting was opeens heel anders. Voor de coachinzichten helemaal niet verkeerd natuurlijk, maar fijn was anders. We hebben de dag goed kunnen afronden en binnenkort zien we elkaar weer. En hoewel ik professioneel blij ben met wat er gebeurde, vind ik het niet fijn. Ik wil niet graag de oorzaak zijn van het rotgevoel van iemand anders. Ook al ben ik niet de echte oorzaak.

 

Bij mij thuis

Met mijn volwassen kinderen heb ik het heel goed. We kunnen ook alles bespreken wat ze met mij willen bespreken en dat voelt bijzonder. Mijn oudste heeft nu veel aan haar hoofd. Ze gaat voor een aantal jaren naar het buitenland voor haar werk en daar moet nog veel voor geregeld worden. En ze heeft privé een bijzondere gebeurtenis te organiseren. Daar appte ze me over, onder werktijd, terwijl ze er eigenlijk geen tijd en aandacht voor had. Ik appte kort terug en dat viel helemaal verkeerd.

‘s Avonds belde ze me. Ze vertelde hoe haar dag was verlopen, dat iedereen zich met haar bemoeide, dat iedereen iets wilde en dat ze eigenlijk de appjes daarover onvoldoende had afgehouden. Toen appte ze mij maar en ik antwoordde ook nog kort en niet wat ze nodig had. Maar dat wist ik niet.

Ze kon aan de telefoon haar verhaal kwijt, relativeren, zien hoe ze zich had laten opjagen die dag en we bespraken wat voor haar belangrijk is en wat ze van zich af mag laten glijden. Dat hielp wel. En alsnog vind ik het dan wel vervelend dat ik haar, bovenop haar drukte, ook nog een rotgevoel had gegeven. Dat blijft bij mij dan toch hangen.

Een rotgevoel zuigt energie.

Ik realiseerde me dus vanochtend zo op de fiets dat ik het heel vervelend vind als iemand anders een rotgevoel heeft. En helemaal als ik daar zelf een katalysator, of zelfs de oorzaak van ben. Het kost mij energie.

Maar beter zou ik dat rotgevoel bij de ander kunnen laten. Die heeft zijn of haar situatie om mee om te gaan. Ik kan erover praten, of meehelpen onderzoeken waar het vandaan komt en hoe je er mee om kan gaan. Maar voorkomen kan ik het niet.
En ik kan bij mezelf te rade gaan waar ik het wellicht anders had kunnen doen.

Zelf heb ik ook mijn energieleks. Ook wel eens een rotgevoel door mezelf, of door iemand anders, of door een situatie waar ik zelf helemaal niks aan kan doen. Grote of kleine rotgevoelens, zoals iedereen die heeft.

Wat kan ik wel doen?

Het onderzoeken.
Wat is het gevoel?
Waar komt het vandaan?
Is het wel van mij, of voel ik me zo terwijl het eigenlijk bij iemand anders hoort.
Kan ik er iets aan doen? Aan mezelf, aan de ander, aan de situatie.
Kan ik het accepteren dat het zo is? Van me af laten glijden?
Kan ik er met iemand over praten?
Kan ik mezelf afleiden, aandacht verleggen iets anders gaan doen?

 

Kan ik je helpen?

Kamp jij met een helder of sluimerend rotgevoel? En heeft dat invloed op je energie, op je plezier in je werk of op je leven? Wil jij jouw rotgevoel onderzoeken?

Mail me gerust voor één van de eerste afspraken, dan onderzoeken we of mijn aanpak jou ook kan helpen om het energielek van een rotgevoel te dichten.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van FotoRieth via Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay

  • 06
    dec 21
  • Heleen Florusse
  • 0

Spoiler: Ik weet geen short cut.

Tags : 

 

 

De mensen aan mijn tafel willen graag weer licht zien. Komen vaak uit een periode waarin de energie opraakte. Zijn soms al een tijdje uit de running, of zijn weer aan het terugkomen.
Of willen juist voorkomen dat ze stilvallen en voelen de noodzaak om er op tijd bij te zijn. Elke startpunt is weer anders.

Niet de minsten

Mijn gasten brengen al heel veel mee. Zichzelf, hun werkervaring, levenservaring. Hun dromen, capaciteiten, creativiteit, hun privéleven. Succesvolle dingen, onsuccesvolle dingen. Al veel mooie dingen kunnen doen. Of juist de ervaring dat ze nog nergens echt hebben kunnen floreren.  Echt alles komt voor.

Wat hebben ze al gedaan?

Veel gasten die al aardig wat hebben geïnvesteerd in zelfonderzoek en ondanks dat nog geen goed spoor of plek hebben kunnen vinden, kloppen uiteindelijk bij mij aan. Omdat ze meer willen weten over hun bijzondere kanten.
En dan begint de hoop dat ik ze wel een stap verder kan brengen. Ze hebben al zoveel gesprekken gehad, coaches gezien, soms zelfs ook therapeuten of psychologen. Van iedereen wat geleerd, maar nog steeds het gevoel dat er iets ontbrak.

Teleurstelling

Iedereen wil het gouden ei. Het gouden ticket. Als ik ze had zou ik ze direct uitdelen. Maar het vinden van een plek die je beter past gaat nooit zomaar. Daar is voorwerk voor nodig. En iedereen die met je meedenkt over een werkomgeving die je past heeft bouwstenen nodig.  Dat is haast universeel, dat is ook het ambacht.
Soms zie ik de teleurstelling van de gezichten afspatten als ze zien dat wij ook diezelfde bouwstenen nodig hebben.
Want ze hebben alles al gedaan, alles al in kaart gebracht, willen dat niet opnieuw doen want dat heeft ze niet geholpen.
Ze hopen eigenlijk bij mij in één sprong het zó anders te leren doen, dat ze sneller bij een oplossing komen.
En ik heb geen gouden ei.

Geen short cut, maar wat dan wel.

Er is geen short cut om een marathon uit te kunnen lopen. Als dat je doel is moet je gaan opbouwen. Uren maken, meters maken, trainingsschema’s, voedingsschema’s, goede schoenen, rust nemen. Maar wel op jouw manier. Anders gaat het je niet lukken. Welke trainer of methode je ook zoekt, je zult moeten leren om 42 km hard te lopen.
Alle kennis die je nodig hebt heb je snel verzameld. Maar het uiteindelijk doen, er naar toe werken, vraagt zoveel meer.

Voor mij werkt het net zoiets. We hebben meer dan kennis en bouwstenen nodig.
Soms denk je dat ze al hebt. Zelfkennis, je kwaliteiten, drijfveren, kindertijd herinneringen in kaart gebracht. Je werkervaringen tegen het licht gehouden. 
En dat heeft je nog nergens gebracht………

Procestijd en een frisse blik.

We hebben ook procestijd nodig. Ondanks dat je snel van begrip bent. Zelf al conclusies hebt getrokken en een hekel hebt aan herhaling.
Het gaat ook helemaal niet alleen om de verzamelde informatie.

Het gaat om samenhang, perspectief, patronen zien of doorbreken, vervangen door andere patronen. Andere combinaties zien dan je al zag. Niet blijven malen en herhalen.

Het gaat ook om goed kijken naar je bedrading. Hoe werken jouw automatismen? Hoe kom je daarmee het beste tot je recht? En waar zit jij vast in hardnekkige aannames en overtuigingen?

Hoe goed kan jij jezelf met een frisse blik bezien, in plaats van jezelf steeds herhalen en vasthouden dat de ander niet begrijpt hoe het bij jou werkt.
En dat gaat veel verder dan in kaart brengen van de voor de hand liggende maar nodige loopbaaninformatie.
Voor mensen met bijzondere kanten zoals hoogbegaafdheid, ASS kenmerken of AD(H)D, is dat de echte uitdaging. Niet zozeer het verzamelen van bouwstenen, hoewel ik die ook nodig heb in onze zoektocht.  Maar hoe je die informatie zo kan gebruiken dat jij, met jouw combinatie van factoren ze het beste kan gebruiken.
En als we dat goed scherp hebben kan het ineens heel snel gaan. Echt waar!

Daarvoor hebben we wel interactie, creativiteit, diepgang, associaties, vertrouwen, echt contact, humor nodig.
Dat zit nooit in de opdrachten en vragenlijsten, dat zit in de tijd die we samen doorbrengen.

Kom niet naar mij

Als je denkt dat ik een short cut kan bieden omdat je alle ‘loopbaan bouwstenen’ al verzameld hebt.

Kom wel naar mij

Als je wilt onderzoeken hoe je jouw bouwstenen, kennis over jezelf, bijzondere kenmerken zó kan verbinden dat je weer licht aan de horizon ziet. En met vertrouwen een plek kan zoeken die echt bij jou past.

Ik kan je daarmee helpen. Meld je hier aan voor één van de gratis eerste gesprekken, dan onderzoeken we eerst of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van aumod from Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay

  • 15
    nov 21
  • Heleen Florusse
  • 0

Wat zou je willen veranderen? Mezelf…. En dat hoeft dus niet!

Tags : 

 

 

Wat zou je willen veranderen?

Voor ik met iemand op pad ga probeer ik te achterhalen welke vraag er onder de vraag speelt.
Eén van mijn tussenvragen daarvoor is: Wat zou je willen veranderen?
Laatst kreeg ik weer dit antwoord: Mezelf.
En dat hoeft niet! Kan ook niet, tenminste niet in de tijd die wij elkaar zien.

Jezelf, je patronen en je omgeving onderzoeken.

Als we ons ongelukkig voelen zijn we vaak op zoek naar hoe iets anders kan zijn. Daarvoor moet je zeker naar jezelf willen kijken.  Maar jezelf veranderen gaat eigenlijk niet.

Wat gaat wel:

 – Jezelf onderzoeken.
Wat ben ik voor iemand. Wat kenmerkt mij? Waar, hoe en met wie ben ik op mijn best? Maar ook: welke oordelen, aannames en frames hanteer ik, bewust of onbewust.

 – Je ingesleten patronen onderzoeken.
Iedereen heeft in het leven automatismen ontwikkeld. Dat gaat vanzelf, je merkt het nauwelijks op. Maar het kan goed zijn dat je automatismen je in de weg zitten. Dan kunnen we kijken of je die kunt aanpassen. Of vervangen door nieuwe patronen. Die wellicht ook weer automatismen kunnen worden.
Nieuwe techniek aanleren, ik gebruik deze woorden vaak.

 – Je omgeving onderzoeken.
Waar ben je op dit moment? met wie? wat doe je?
En past dat je? Waar knelt het? Wat zou beter voor jou zijn? En zie je een mogelijkheid om dat te vinden?

Goed kijken

Goed kijken naar jezelf is altijd een goed idee. Maar verwacht niet dat je jezelf, of ik jou, zomaar kan veranderen en dat dan alles beter wordt.
Iedereen heeft behoeftes. Behoeftes die bij jou passen omdat jij jij bent. Bij jouw persoonlijke kenmerken, je ervaringen, je dromen en ambities. Bij jouw leven.
En als je jezelf goed kent en weet wat je nodig hebt, kan je kijken hoe je dat kan realiseren, wat daarvoor nodig is. Met grote of kleine aanpassingen in je huidige situatie.

Schuifruimte.

Ik help je niet te veranderen. Ik help je zoeken naar schuifruimte.
Waar kan je dingen anders doen dan je nu doet.
Waar kan je andere dingen doen dan je nu doet.
Waar kan je je omgeving aanpassen, ruimte creëren, zodat jij er beter past.
Iedereen heeft schuifruimte.

Ik help

Ik help je graag met het onderzoeken van jouw schuifruimte. Zodat je weer plezier hebt in wat je doet.
Meld je HIER aan voor een eerste afspraak, dan onderzoeken we hoe ik jou kan helpen.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding van Angeles Balaguer via Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay

  • 29
    okt 21
  • Heleen Florusse
  • 0

Niche, nest en doelgroep. Heb jij een specialist nodig?

Tags : 

 

 

Doelgroep

‘Ik loop vast en zoek iemand die mij kan helpen, maar ik hoor niet bij jouw doelgroep.‘

Het woord ‘doelgroep’ geeft mij altijd een ongemakkelijk gevoel. Het heeft iets hokjesachtig. Je valt er binnen, of er buiten, criteria zijn arbitrair. Wie bepaalt eigenlijk of jij, of ik, in een doelgroep horen? Ik krijg dan snel het gevoel dat je gereduceerd wordt tot de kenmerken van de doelgroep. En ik associeer doelgroep ook met target, prooi. Niet echt positief dus.

Zakelijk gezien, als je mensen wilt bereiken waar jij iets voor kunt doen, is die afkeer van het woord ‘doelgroep’ best onhandig. Je ontkomt namelijk niet aan het gebruiken van trefwoorden die passen bij wat je aanbiedt. Je wil gevonden worden door mensen die jouw hulp goed kunnen gebruiken.

 

Herkenning

Ik krijg ook nog al eens de opmerking: ik hoor niet tot jouw doelgroep, maar ik herken me wel in wat je vertelt.
En dat woord past me veel beter: herkenning.

Als je een dienst aanbiedt, ben je de geschikte persoon als je
 – bekwaam bent in wat je biedt.
 – weet wie je kan helpen, met welke vragen
 – wederzijdse herkenning én erkenning

Hoe specifieker de situatie, probleem of vraag, hoe specifieker je hulp moet zijn.
Dat geldt in werksituaties net zo:
Voor veelvoorkomende vragen en problemen zijn er ook veel professionals die kunnen helpen. Voor bijzondere of speciale situaties heb je juist weer specialisten nodig.

 

Niche of nest?

Toen ik me jaren geleden eens verdiepte in marketing voor zelfstandige professionals, leerde ik dat je met je diensten op zoek moet gaan naar je niche. Niche, werd mij verteld, hangt samen met het ‘nest’ waar je uitkomt. Als jij je vakkennis combineert met de achtergrond die je kent, waarin je bent opgegroeid en vertrouwd mee bent, heb je een waardevolle combinatie in huis voor mensen met vragen die een zelfde achtergrond kennen.
En dat klopt wat mij betreft zeker.
Toch nog maar even de definitie van niche opgezocht:

 

Niche

markt bestaande uit groepen afnemers met specialistische wensen
• [biologie] de functie of positie van een organisme of populatie binnen een ecologische gemeenschap. • [biologie] het bijzondere gebied binnen een habitat bezet door een organisme. • [economie] een kleine gespecialiseerde markt voor een bepaalde groep producten of services. • [economie] een klein marktsegment dat nog ontginningspotentieel …

Gevonden op https://nl.wiktionary.org/wiki/niche

 

Voor mij geldt dit:

Bekwaam op het terrein van leren en werken met bijzondere kenmerken, persoonlijke ontwikkeling en groei. Ik heb er voor geleerd en ik heb de ervaring. Ik onderzoek wat jij nodig hebt om te kunnen werken met plezier, behoud van energie en een passend inkomen, en ik help je daar te komen.

Heel goed thuis in hoogbegaafdheid, in combinatie met andere bijzondere kenmerken zoals autisme, A(D)HD, HSP.

Gewend aan gesprekken met snelle denkers, buitenbeentjes, mannen en vrouwen met academische opleidingen, succesvolle loopbanen, onsuccesvolle loopbanen en helemaal geen ‘hogere’ opleidingen. En de nodige levensbagage.

En niks leuker dan met al deze mensen op pad gaan om te kijken hoe ik ze in het juiste spoor kan helpen.
Zo beschouwd  hoort dit allemaal bij mijn vakkennis en bij mijn nest.
Mijn ‘nest’ zat en zit namelijk boordevol met mensen die bijzondere kenmerken of een bijzonder verhaal hebben. Ik ben er vertrouwd mee.

 

De vraag is dus niet:

Zit je in mijn doelgroep? Maar: herken jij je in mijn verhalen? Lees gerust rond op de website.
Of meld je meteen aan voor één van gratis eerste gesprekken als je wil weten of ik je kan helpen bij jouw vragen.
Dan onderzoeken we of ik de specialist ben die jij nodig hebt.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Image by Barbara Fraatz from Pixabay

 

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book

Image by RAEng_Publications from Pixabay

  • 22
    jul 21
  • Heleen Florusse
  • 0

Niemand is zonder bagage. Wat breng jij mee?

Tags : 

 

Stel je weet van jezelf dat je een bijzondere bedrading hebt. Hoogbegaafdheid, ASS kenmerken, AD(H)D. Of je draagt iets anders met je mee wat aandacht vraagt in jouw leven. Verlies, zorg, ziekte. Bespreek je dat dan wel of niet op je werk. Of in sollicitaties.

Ik heb daar geen eenduidig antwoord op.

Het belangrijkste is hoe je dat zelf ziet. En welke ervaringen je hebt met wel of niet bespreekbaar maken. De verschillen kunnen groot zijn.

 

Twee uitersten in de afgelopen maand.

 

De vijftiger

Eén van mijn gasten, een vijftiger, is een bovengemiddeld slimme software architect. TU studie, promotieonderzoek, diverse mooie werkplekken gehad bij interessante bedrijven. Toch een aantal keren niet prettig weggegaan. Hij kon dan niet blijven, kon over bepaalde hordes niet heen gestapt komen. Pas later in zijn leven werden ASS kenmerken bij hem geconstateerd. Dat hielp hem in te zien in welke patronen hij steeds opnieuw  terechtkwam.

Wat nu? De plek waar hij nu zit, en waar zijn autisme wel bekend is, is niet zijn stiel. Hij is daar uitgevallen, ondanks alle goede bedoelingen van alle kanten. Bij een sollicitatie eerder, op een plek die hem als gegoten leek te zitten, heeft hij vlak voor de handtekening open kaart willen spelen over zijn kenmerken. Resultaat, het bedrijf zag er toch maar af.

Deze man wil op geen enkele manier meer zijn autismekenmerken bespreken. Alleen maar slechte ervaringen. Hij wil zoeken naar een manier om wel het gesprek goed te kunnen voeren en te kunnen bespreken wat hem goed afgaat, en wat niet. Zonder het noemen van labels. En dat snap ik heel goed.

 

De twintiger.

In mijn familie en gezin komt een mix van bijzonderheden voor. Zo hebben alle drie mijn kinderen een meer dan gemiddeld goed stel hersens. Ze kennen zichzelf goed, weten wat ze nodig hebben. Twee van de drie hebben ook een “autismediploma gehaald”, zoals ze zelf zeggen. Pas in hun studententijd overigens, (We wisten het ook niet, ook nooit laten onderzoeken. We dachten dat ze ‘een beetje anders ‘ waren dan hun klasgenoten door hun HB kenmerken.) Ze zijn daar best open over, in vriendenkring, studie en werk. En hoewel ze, naarmate ze ouder worden en er meer van hen verwacht wordt, hun autisme steeds meer als extra uitdaging en ook wel handicap zien, komen ze toch waar ze willen komen.

Mijn oudste werd laatst geïnterviewd voor een tijdschrift voor alumni van de gezamenlijke TU’s. Zij is na haar TU studie werktuigbouw bij een high tech bedrijf terechtgekomen in een grote R&D groep en zit daar helemaal goed. Interessant werk, veel plezier met collega’s, echte aandacht voor de mensen en hun verschillen. Ik las haar positieve verhaal, ik had niet anders verwacht. Tot ik de alinea las over inclusiviteit en duurzaamheid.  Daarin vertelde ze openlijk dat ze autisme heeft, en dat het bedrijf, collega’s en managers, haar helpen haar hobbels en uitdagingen te overwinnen. Zij deelt gemakkelijk hoe zij daar zelf mee omgaat, En met succes. Het gaat haar goed.

Gek genoeg schrok ik er toch nog een beetje van. Om het zo expliciet gedrukt te zien staan. Ik vroeg haar naar haar ervaring om er zo open over te zijn. Ze zei dat ze het zelf fijn vindt als mensen haar beter snappen, en dat ze vooral complimenten krijgt dat ze er zo open over is. Dat ze juist die dingen probeert te leren die haar niet vanzelf af gaan. En dat ze zich serieus genomen en gesteund voelde door haar managers. Die vonden het zelfs heel fijn dat zij het bedrijf zo positief ervaart, want dat is ook de opzet. Nu is de dichtheid met de combinatie slim en ASS volgens haar daar ook best groot, dus alleen maar goed.

 

Twee uitersten

Ik begrijp mijn vijftigjarige gast heel goed. Als je zulke slechte ervaringen hebt vanwege je openheid wil je dat niet opnieuw meemaken. Het heeft hem heel veel gekost.

Ik begrijp mijn twintiger ook, zij staat aan begin van haar loopbaan, is zelfbewust, wil dingen leren, wil zich ontwikkelen. En ze heeft juist goede ervaringen met hoe er op haar gereageerd wordt.

Wat maakt het verschil? Is het het verschil in leeftijd? In zelfacceptatie? In kennis? In vertrouwen? Geluk of pech met je ervaringen op je werkplek?

 

Het gaat beter.

Ik zou het toejuichen als er in veel meer bedrijven en organisaties een cultuur van openheid en inclusiviteit is. Dat is beter voor iedereen.

Gelukkig merk ik steeds vaker dat bedrijven, mensen in die bedrijven,  open staan voor verschillen. Zeker wat betreft autisme. Acceptatie, maar juist ook oog voor de kwaliteiten. Ik lees er over en hoor verhalen.

Toch is het nog lang niet genoeg. Nog teveel mensen ervaren dat openheid afgestraft wordt. Er anders naar je gekeken wordt. Of het je kansen en mogelijkheden verkleint.

We hebben nog een wel een eindje te gaan.

Ik hoop voor mijn gast dat hij een plek gaat vinden waar hij zichzelf kan zijn en wordt aangesproken op zijn kwaliteiten en creativiteit.

Ik hoop voor mijn oudste dat ze een pad kan effenen voor zichzelf en anderen. En zich ook weet te herpakken als ze tegen minder positieve reacties aanloopt.

Ik ben voorzichtig optimistisch dat bijzondere kenmerken steeds minder “bijzonder”  gaan worden.

Dat we bijzonder, op welk terrein ook, normaler gaan vinden.
Dat steeds meer mensen daardoor een plek kunnen vinden die echt bij ze past.
En dat we mensen niet verkeerd beoordelen of afschrijven omdat we ons laten afschrikken door iets waar we niet genoeg van weten en ook niet over praten.

Iedereen heeft bagage.

 

Heb jij ook bijzondere kenmerken?

Dan kan ik je helpen te onderzoeken wat er in jouw rugzak zit, hoe jij daar mee om wil gaan in je werk en hoe jouw ervaringen een rol spelen.

Mail me gerust voor een eerste afspraak.

Werk ze!

 

 

 

https://www.florusseotc.nl/tag/Loopbaancoaching

Afbeelding: https://pixabay.com/illustrations/inclusion-group-wheelchair-2731343/

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.

 

 

 

  • 09
    jul 20
  • Heleen Florusse
  • 0
Hoogbegaafd

Kun je me nog meer leren over hoogbegaafdheid? En wat ik er mee kan?

Tags : 

De man die ik weer op weg aan het helpen ben, had mijn praktijk gevonden omdat hij specifiek op zoek was naar iemand die meer wist van hoogbegaafdheid. Hij wist er nog niet zoveel van, maar hij vermoedde dat het bij hem wel eens aan de hand zou kunnen zijn. Na ons uitgebreide eerste gesprek was ik er al snel van overtuigd dat zijn vermoeden klopte.  Slim, aardig, vrij gemakkelijk door zijn schooltijd en opleiding aan de TU gerold. Nieuwsgierig. Rationele kijk op veel dingen in het leven. Weinig mensen waar hij zich echt mee verbonden voelt. Actief geweest in verenigingen, gereisd, en, na een aantal jaren werken en een feestelijk leven te hebben gevierd, inmiddels een vrouw en kinderen rijker.

En leeggelopen op zijn werk. Alweer. Dit was hem al een aantal keren eerder overkomen. En steeds had hij weer een nieuwe stap gezet die vrij toevallig voorbij kwam, waardoor hij voor een tijdje opbloeide, totdat er weer een periode volgde waar alle energie weglekt.  En dat moest anders.

Maar hoe?

 

Herkennen van hoogbegaafdheid

Inmiddels zijn we al een poosje samen onderweg. We hebben onderzocht hoe zijn leven is gelopen. Wat heeft aandacht gehad, wat ging vanzelf, wat heeft hij zelf opgezocht, hoe is hij gekomen waar hij nu is. Maar ook: wat heeft geen aandacht gehad, is eerder nooit ter sprake gekomen en wat mist hij nu aan ervaringen en vaardigheden?

Juist dat laatste, wat is bij hem nooit ontwikkeld, geeft hem eyeopeners. Ik had hem een boek aangeraden wat goed bij hem aansluit. Over hoogbegaafdheid en over de automatismen die je door hoogbegaafdheid kan hebben ontwikkeld en die je in de weg gaan zitten. Hij vond het een verademing. Dat boek ging over hem!

 

Plaats van hoogbegaafdheid in ons programma.

Hij stelde de vraag hoe we dit allemaal gaan meenemen in de rest van het programma. Want dat is waarom hij bij mij terecht is gekomen.

En dan zie al snel je dat zijn ervaringen en verhalen zo zijn dat hoogbegaafdheid in alles verweven zit. Dat de manier waarop wij aan tafel zaken belichten, onze interactie en communicatie, hoe we verbindingen leggen, verder en anders kijken dan het voor de hand liggende, al een deel van het antwoord is.

Er zijn zo veel aspecten van en aan hoogbegaafdheid, waar ook zo veel over geschreven is, dat dat veel te veel is voor de tijd die wij kunnen benutten.

Juist de combinatie van je in de materie verdiepen en het invlechten in ons zoekproces geeft inzichten en handvatten in wat jou kenmerkt en wat jij nodig hebt.

 

Hoe bespreek je op je werk wat je nodig hebt.

Hij was vooral benieuwd naar wat de implicaties zijn voor zijn omgeving waarin hij het liefst werkzaam is en vooral hoe hij zijn omgeving mee kon gaan nemen in zijn behoeften en randvoorwaarden die er als gevolg van zijn hoogbegaafdheid leven.
Hij zag zijn leidinggevende al de opmerking maken “We werken hier alleen maar met slimme mensen” en daarbij denken “waarom denkt hij hierin een bijzondere positie te hebben?” of “Als je dan zo slim bent, waarom krijg je het dan niet voor elkaar?”.

Maar hoogbegaafdheid gaat over zo veel meer dan alleen maar slim. Het is mijn overtuiging dat je aan hoogbegaafdheid nooit “rechten kunt ontlenen”.

Of er anderen mee kunt overtuigen wat je nodig hebt. Het valt ook lang niet altijd in goede aarde om hoogbegaafdheid te bespreken met anderen, omdat iedereen weer zijn eigen positieve of negatieve referentiekader heeft wat betreft hoogbegaafdheid.

 

Je grootste winst

Je grootste winst zit in zelf goed weten, en te kunnen bespreken:

 > Wat jij nodig hebt om op je best te zijn.
 > Hoe het beste bij te kunnen dragen, energie te behouden en door te geven.
 > En wanneer je, en waar, op leegloopt.

Je kunt altijd nog bezien of je de ruimte voelt om uit te leggen en te benoemen wat kenmerkend is voor hoogbegaafdheid.

 

Hoe kun je ruimte creëren voor wat jij nodig hebt?

Je eerste belang is goed voor jezelf zorgen.

 > Opzoeken en meer doen van wat bij je past,
 > uit de weg gaan of kleiner maken waar je van leegloopt.

Zoek de ruimte en de begrenzing die je hebt in je organisatie. Als je alles hebt afgegraasd, en de ruimte die jij nodig hebt is niet te bespreken of te creëren, dan kun je je afvragen of je er wel kunt blijven.

In dat geval wordt je zoektocht een hele andere. Want wat heb je nodig en waar vindt je het wel?

Dit proces geldt voor iedereen. Hoogbegaafd of niet hoogbegaafd.

Wil jij onderzoeken welke ruimte jij nodig hebt, en of je die kan creëren in jouw werkomgeving? Mail me gerust voor één van  eerste gesprekken van deze maand en we onderzoeken of je mijn hulp kunt gebruiken.

Werk ze!

 

 

 

Afbeelding: https://pixabay.com/nl/photos/toets-geheim-bos-bossen-ontdek-5216637/

———————————————–>

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

  • 11
    jul 19
  • Heleen Florusse
  • 0
helen

Geduld is een schone zaak

Tags : 

“I want it all. I want it all. I want it all….And I want it now!”

Herken je dit? Ik word thuis bestempeld als ongeduldig, terwijl ik het zelf reuze mee vind vallen. Maar waar ik eindeloos begrip voor en best veel geduld met anderen heb, ben ik voor mezelf een stuk minder gemakkelijk. Dat klopt dan weer wel.

Laat dat nou net voor heel veel gasten bij mij aan tafel ook gelden.

 

Patronen

Patronen die ik regelmatig tegen kom bij mij aan tafel, hebben te maken met een enorme hoeveelheid energie en capaciteiten die mijn gasten hebben. Veel kunnen, veel willen, verantwoordelijkheid voelen, voor veel mensen zorgen. Voor man, vrouw, kinderen, voor collega’s, bazen en klanten.

Die inzet, inspanning, vooruitdenken, bedenken van kwalitatief goede oplossingen, zit in hun natuur. Je kunt het allemaal, dus waarom zou je je inhouden? Je hebt de denkkracht, de logica, inzicht, snelheid, kwaliteit. Je bent er zelf aan gewend. En je omgeving ook. Dus wie houdt je tegen? Jijzelf zeker niet. Komt niet in je op.

 

Totdat het spaak loopt…

Doordat er iets op je pad komt dat je helemaal niet kunt gebruiken. Je zolang bezig bent geweest hard te lopen in je eigen tredmolen, dat je niet door hebt hoe het je uitgeput heeft. Of gewoon omdat je geen twintig meer bent.

Zomaar drie voorbeelden in mijn wereld de afgelopen tijd waar dit het geval is.

Een slimme, hardwerkende,  loyale professional die wel weet dat hij al veel te lang overbelast is. Dat ook heeft geuit bij zijn leidinggevende, maar vanwege zijn unieke kennis toch steeds weer overal ingezet wordt. Waardoor, alweer weken lang, ook zijn avonden en weekenden opgeslokt worden door werk.

Een moeder van 4 bovengemiddeld slimme kinderen, die al lang niet meer het werk doet waar ze energie van krijgt, maar dat niet echt kan doorbreken omdat al haar energie hard nodig is voor en in haar gezin.

Een vader die zijn leven lang hard werkt, daarnaast met liefde heel veel energie stopt in het onafgebroken halen en brengen van twee getalenteerde  kinderen. Die altijd van de partij is als er iets georganiseerd moet worden, (want daar is hij goed in en vindt hij ook leuk). Maar die het afgelopen jaar op een vervelende manier weg is moeten gaan bij zijn organisatie. En nu dat opgelost lijkt, stort hij zelf in en heeft hij ernstige klachten die volgens de dokter geen lichamelijke oorzaak hebben.

 

Wees ook zuinig op je jezelf.

Wat is dat toch. Dat we jarenlang zo goed voor alles en iedereen zorgen en dat we niet doorhebben dat we ook zuinig op onszelf moeten zijn? Dat we onszelf vergeten. En als we voelen dat er iets niet goed gaat, dat negeren. Of zo snel mogelijk weggeruimd willen hebben, zodat we door kunnen met wat we altijd al deden.

En als we dan eindelijk moeten toegeven dat er serieus ingegrepen moet worden, dan hebben we niet door dat dat tijd kost. En aandacht.

Dat de goede raad: “ga eens iets leuks doen voor jezelf” op zich wel klopt, maar dat je daar waarschijnlijk nog helemaal geen energie voor hebt.

 

Helen kost tijd. En geduld. En aandacht.

Ik vergelijk het vaak met een ernstige blessure. Natuurlijk is het goed voor je om aan je conditie te werken en spieren te trainen, maar als je zwaar geblesseerd bent moet je eerst voldoende helen. Pas daarna kan je voorzichtig opbouwen. En helen kost tijd. En daar heb je weer dat geduld voor nodig. Wat je vast in overvloed hebt voor anderen, maar te weinig voor jezelf.

Terwijl ik dit schrijf heb ik al kunnen genieten van een paar heerlijk ontspannen vakantieweken. Waar ik alvast maar aan begonnen ben vóór dat ik hijgend over de eindstreep van dit werk/ school/ studie jaar ben gekropen.

Ik wens jou ook een periode toe waarin je de rust vindt om goed voor jezelf te zorgen. Met mensen om je heen die je daarbij kunnen helpen als het je zelf niet zo goed lukt en met meer geduld met jezelf als het erger misgelopen is dan je wilt.

 

Kan je hulp gebruiken?

Mail me gerust als je denkt dat je hulp van mij kunt gebruiken om te onderzoeken hoe je meer geduld, aandacht en begrip voor jezelf kunt ontwikkelen en op tijd die dingen gaat doen die jou daarbij helpen.

Ik help je het graag onderzoeken met één van de gratis eerste gesprekken.

Je bent welkom. Deze zomerperiode of daarna!

Werk ze! 

Heleen

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

  • 15
    nov 18
  • Heleen Florusse
  • 0
ADHD

Weet jij hoe je bedraad bent?

Tags : 

De gasten aan mijn tafel zijn meestal niet alleen maar op zoek naar een andere werkplek. Ze willen eigenlijk vooral
• zichzelf beter snappen.
• inzicht krijgen in wat ze nodig hebben om lekker in hun vel te zitten en te kunnen doen wat ze willen doen.
• en snappen waarom anderen hen vaak niet lijken te begrijpen.

En dat kan ik dan weer goed begrijpen.

Anders bedraad

Of je nu kenmerken hebt van hoogbegaafdheid, autisme, ADHD of ADD, HSP, je bent op een bijzondere manier ”bedraad “. En met voldoende zelfkennis van jou, en wat kennis, begrip en soepelheid van je omgeving kan je daar in veel gevallen prima mee functioneren.
Onderstaande tekst kwam voorbij op de website van dokter Bosman, psychologisch kenniscentrum o.a. op gebied van ADHD en autisme . Het gaat over hoe kinderen met ADHD de reacties van anderen ervaren.

Ik zie dan meteen parallellen met de verhalen bij mij aan tafel. Heel veel volwassenen kampen met vergelijkbare situaties,( maar dan gaat het natuurlijk om werk in plaats van schooltaken en huiswerk. )
Lees hier wat ik las, en probeer het eens te vertalen naar een werksituatie met volwassenen. Zie jij ook overeenkomsten?

“Probeer niet te vaak boos te worden.

We horen vaak van kinderen dat ze erg schrikken als volwassenen boos worden, omdat de kinderen zelf lang niet altijd door hebben wat ze verkeerd hebben gedaan. Kinderen met ADHD zijn niet opzettelijk druk, impulsief en chaotisch. Ze bedoelen het niet vervelend, en zeker niet persoonlijk, als ze door de klas stuiteren, alles vies maken, andere kinderen afleiden of juist continu uit het raam staren. Natuurlijk moeten zij ook leren wat de grenzen zijn en wanneer ze anderen tot last zijn. Maar probeer het kind op een rustige manier uit te leggen hoe het anders kan.

Ik doe vaak erg mijn best, ook al zien jullie dat misschien niet.

Kinderen met ADHD hebben meer moeite om dingen af te maken die niet hun interesse hebben, bijvoorbeeld hun kamer opruimen of een rekentaak. Dat heeft niets te maken met luiheid, nonchalance of dwarsliggerij, zo werkt hun brein nu eenmaal. In feite moet een kind met ADHD dus vaak harder werken dan andere kinderen om dingen gedaan te krijgen. Een kind met ADHD dat een uur lang stil op een stoel zit om zijn huiswerk te maken, is al hard aan het werk, zelfs als er van het huiswerk niets terecht is gekomen. Probeer niet te mopperen ‘dat iets nou nóg niet klaar is’, maar beloon de inspanning. Geef complimentjes. En vraag hoe je kunt helpen.

Dat ik ADHD heb, is soms ook best leuk.

Kinderen vertellen ons dat ze vinden dat hun ouders zich wel eens te veel zorgen maken. Hoewel kinderen met ADHD zichzelf (en hun ouders) flink in de weg kunnen zitten, horen we ook veel ontroerende, grappige en inspirerende verhalen van de kinderen en hun ouders. Want met ADHD is het leven nooit saai. Veel ADHD’ers hebben een enorm komisch talent. Ze zitten vaak vol ideeën en hun tomeloze energie en enthousiasme is aanstekelijk.

Willen jullie wat sneller praten?

Kinderen met ADHD hebben vaak de neiging om door anderen heen te praten. Denk aan punt 1, word niet te snel boos, want ze kunnen er niks aan doen. Doordat het vaak hele snelle denkers zijn, weten ze aan het begin of halverwege een zin of verhaal al waar je naartoe wilt. Of ze denken dat te weten. Doordat ze snel afgeleid zijn, kunnen ze het bijna niet opbrengen om nog langer te luisteren. Eén van onze jonge cliënten vatte het mooi samen: “De juf is lief, maar langzaam.”

Een beetje drukte en beweging kan me helpen om dingen af te maken.

Ouders doen vaak ontzettend hun best om hun kind aan minder prikkels bloot te stellen. En dat is voor het grootste deel terecht. Kinderen met ADHD vinden het vaak fijn om structuur, rust en regelmaat te krijgen, omdat ze dat zelf slecht kunnen organiseren voor zichzelf. Maar we horen ook terug dat té weinig prikkels en te veel stil zitten evenmin fijn is. Kinderen vertellen ons bijvoorbeeld dat ze hun huiswerk sneller af krijgen als er een muziekje aan staat of als ze rondjes draaien in een bureaustoel. En een jongen gaf als voorbeeld dat hij niet meer van de juf in zijn schrift mocht krassen. Toen hij haar vertelde dat hij dan beter naar haar uitleg kon luisteren, gaf de juf hem losse blaadjes om op te kliederen. Van een ander cliëntje hebben we geleerd dat je topografie het beste leert als je op de kop op de bank hangt.”

Bron: https://dokterbosman.nl/dossiers/adhd/dit-willen-kinderen-met-adhd-volwassenen-vertellen/

Wat herken jij?

• Krijg jij vaak kritiek zonder dat je zelf door hebt waar het over gaat?
• Zien anderen bij jou ook niet wanneer je hard aan het werk bent? Ook al ziet het niet zo uit?
• Wordt jouw humor en gevatheid slecht begrepen?
• Gaat het jou ook vaak te langzaam?
• Heb jij ook behoefte aan structuur, maar ook aan speelsheid en beweging?

Het is mijn ervaring dat vergelijkbare patronen niet alleen voorkomen bij kinderen en volwassenen met ADHD. Maar ook bij mensen met andere bijzonder kenmerken.

In mijn persoonlijke wereld

Veel van mijn gasten zijn bijzonder bedraad. Ook mijn kinderen zijn ruim bedeeld met bijzondere bedrading. Bovengemiddeld slim, maar ook Asperger, ADHD en ADD komt in verschillende combinaties voor. Zij zijn nu allemaal twintigers, werkend en studerend. En zij herkennen bovenstaande patronen precies. De ene is het aan het leren om aan studiegenoten en docenten uit te leggen hoe het bij het hem werkt en dat levert hem tot zijn verrassing heel veel begrip en ruimte op. De oudste werkt als researcher in een high tech omgeving en bespreekt met haar omgeving hoe ze beste mee kan in haar wereld, een wereld waarin veel verwacht wordt en met grote snelheid geleerd wordt op allerlei terreinen: technisch, sociaal, zakelijk. En de derde weet dat hij heel veel dingen tegelijk nodig heeft om te kunnen presteren en zoekt continu naar evenwicht tussen ’heel druk’ en ‘net niet té druk’. Best een opgave.

Wel of geen etiketje, inzicht in jezelf is de sleutel

Of je nu wel of geen etiketje of diagnose hebt, het is belangrijk dat je inzicht hebt in hoe jouw bedrading werkt. En dat je dat op een positieve manier kunt delen met je omgeving. Dan maak je de kans zoveel groter dat je:
• kan doen wat bij je past
• optimaal kan leren en presteren
• gezien en begrepen wordt
• je op je plek voelt.

Kan ik jou helpen bij het onderzoeken van je bedrading? Dan brengen we in kaart wat jíj nodig hebt.
Mail me gerust voor één van de GRATIS eerste gesprekken.

Werk ze!


Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book automatisch in je Inbox.

https://www.florusseotc.nl/tag/hoogbegaafd/

  • 11
    jun 18
  • Heleen Florusse
  • 0
wens

Voorwaarts!

Tags : 

Vorige week kreeg ik een kaart met bovenstaande quote van een vriendin die we te eten kregen. Zomaar. Het deed haar denken aan wat ik haar had gezegd de laatste keer dat we elkaar spraken, meer dan een half jaar geleden.

Dat ze niet bang moest zijn haar hart te volgen, als ze er van overtuigd was dat dit haar pad en haar diepste wens was.  Dat ze het beter hardop uit kon spreken in plaats van het een beetje vaag in het midden te houden.
En dat hardop uitspreken haar zou helpen om ook daadwerkelijk de stappen te zetten die ze had te nemen.

En zo was het ook gegaan. Deze quote deed haar denken aan mijn woorden die haar op dat moment hebben geholpen. En daarom gaf ze de kaart aan mij.


Don’t look back. You’re not going that way.

Ze was jaren geleden voor de liefde naar ons land gekomen. Wat had ze het goed hier met haar geliefde. Inmiddels is ze, verdrietig genoeg, zonder hem. Haar geliefde had ervoor gezorgd dat het haar aan niets zou ontbreken, zodat ze door kon met haar leven, in de plaats, het huis waar ze woonden.
Maar nu, zonder hem, wilde ze niet leven in herinnering, ze wil het liefste wonen in het land waar ze vandaan komt. Waar haar kinderen leven. En dat voelde ondankbaar, want ze had het hier toch goed. En hij had zo goed voor haar gezorgd, tijdens zijn leven en erna.
Maar toch,  ze wil door met het leven. Haar leven. In haar wereld.
Ze wist het eigenlijk al heel lang, en toch kostte het best moeite om dat onder ogen te zien. Hardop uit te spreken. Te vertellen tegen alle mensen om haar heen, met wie ze zo veel bijzondere jaren heeft gedeeld, samen met haar man.


Uitspreken van je wens geeft je moed om te handelen

Het inzicht wat ik haar onbedoeld mee heb kunnen geven, heeft er mede aan bijgedragen dat ze deze zomer teruggaat. Inmiddels een appartement heeft gevonden in haar geboortestreek. De verhuizing is gaan regelen. Het heeft haar, ondanks het verdriet, verlies en loslaten van wat ze hier heeft, goed gedaan.
Ze verheugt zich op het vervolg van haar leven.


Voorwaarts!

Een zelfde thema kwam vandaag bij mij aan tafel ter sprake met een van mijn gasten. Niet alleen omdat hij door ons traject de weg had gevonden om de multinational waar hij voor werkte te verruilen voor een mooie plek bij een start-up bedrijf. Maar ook omdat hij en zijn vrouw hadden besloten hun kinderen na de zomer naar een ander school te laten gaan, waar meer expertise is op het gebied dat zijn kinderen nodig hebben.
We kwamen op het maken van keuzes. Je kunt nooit meer terug in de tijd, naar het moment eerder. Een keuze maak je omdat je het de beste optie vindt, ook al zijn niet alle consequenties van die keuze positief. En te overzien. Maar terug naar het oorspronkelijke keuze moment kan nooit. Je kunt alleen opnieuw een keuze maken, met de kennis en inzichten van nu.  Ook als het minder goed uitpakt dan je had gehoopt of verwacht.  Je leeft altijd vooruit, je leven stroomt als een rivier één kant op, niet terug.


Niet terugkijken?  Juist wel!

Kijk wel terug. Zie waar je leven je gebracht heeft. Welke ervaringen hebben naar hier geleid. Waar kan je uit putten in positieve zin? Waar zitten je patronen waar je mee zou willen breken?


Vertrouw op jezelf.

Gebruik al je levenservaring om je wensen en besluiten te kunnen onderbouwen. Vertrouwen te hebben in je oordeel. Maar realiseer je dat je nooit meer terug gaat naar een eerder punt, in dezelfde omstandigheden, met de zelfde ervaring.
Als je je wens hebt toegelaten: koester die wens, spreek hem uit. Eerst voor jezelf , daarna naar je omgeving. En neem de stappen die jij te zetten hebt. Hoe het ook uitpakt. Met vertrouwen.


Hoe is met jou?

·         Herken jij je diepe wensen?
·         Durf je ze uit te spreken?
·         Wil jij wel terugkijken?
·         Wil jij met vertrouwen keuzes durven maken? (Ook als je niet alle consequenties kunt overzien? )

Dan kan ik je helpen. Mail me gerust als je

·         jouw wensen én ervaringen wilt onderzoeken
·         met vertrouwen nieuwe keuzes wil durven maken.

Van harte welkom voor één van de gratis eerste gesprekken bij mij aan tafel.

Werk ze!

handtekening

 

 

 

 

 

 

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

  • 25
    aug 16
  • Heleen Florusse
  • 0

“Met lege handen” is soms juist een geluk.

Tags : 

Soms sta je opeens met lege handen. Misschien een beetje ingecalculeerd, of toch onverwacht. Bij lege handen denk ik meteen aan de sporters die zonder medaille terugkeren uit Rio. Ranomi, Epke, Jeroen Dubbeldam. En eigenlijk ook Youri van Gelder. Zo lang getraind, weten dat je tot de wereldtop behoort, naar dit toernooi toe geleefd en dan geen prijs winnen.

En of het nu komt door letterlijk misgrijpen, je niet aan de afspraken houden of dat je nog geen idee hebt hoe het zo kon lopen, ieder voor zich moet weer door met zijn of haar leven. Je tijd opnieuw gaan invullen. Misschien met wat je al deed, maar dan anders.  Of met iets heel anders. Jezelf weer neerzetten.

Ranomi zei terecht dat een gouden medaille nooit vanzelfsprekend is. Epke maakt zich zorgen om zijn vingers. Niet alleen voor de rekstok, maar ook voor zijn leven als chirurg.

Ik kreeg laatst een artikeltje toegestopt uit Trouw van 13 augustus. Van Ger Post, docent Brain and Cognitive Sciences aan de Universiteit van Amsterdam.

Over zijn “tegeltjes wijsheid”: Vier je mislukking. Zijn betoog is dat we elkaar én onszelf vaak hard afrekenen als iets niet goed loopt. Het gaat vaak over winnen, zelfvertrouwen, winnaarsmentaliteit. Maar zijn dat echt de succesfactoren?

Misschien leer je wel veel meer van mislukkingen. Het geeft weer ruimte om te kijken hoe je iets de volgende keer beter kan doen. Succes is ook een gevolg van hoe je met mislukkingen omgaat en succes of geen succes kan net zo goed het gevolg zijn van iets buiten jezelf.
Onderzoek het. En ga weer door.

Mijn middelste heeft geen succes weten te maken van zijn eerste studiejaar. Het viel hem niet mee dat te ervaren. Wat een domper, het voelde voor hem als mislukking. Maar het gaf hem wel weer de ruimte om te onderzoeken waarom zijn eerste keuze hem, ondanks zijn capaciteiten en interesse, toch niet past. Hij heeft goed gekeken naar zichzelf en een opnieuw keuze gemaakt. Eén die waarschijnlijk veel beter bij hem past en waar hij blij van wordt. Ook al valt zo’n verandering hem niet mee.
Zonder zijn mislukking had hij dit nooit bedacht.

Zelf ervaar ik een ander soort van “lege handen” gevoel. Niet als mislukking, maar als in “weer ruimte over”. Ik heb de jongste van mijn kinderen deze zomer uitgezwaaid. De dagelijkse zorg en opvoeding zitten er wel zo’n beetje op. En hoewel ze altijd op mij terug kunnen vallen als het nodig is, zij moeten het nu vooral zelf gaan doen.
En dat geeft mij letterlijk en figuurlijk weer ruimte. In mijn huis, in mijn aandacht, in mijn dag. Wat heeft meer aandacht nodig dan ik de afgelopen jaren heb kunnen geven?. Hoe kan ik dingen anders of beter doen, nu ik geen excuus meer heb dat ik er geen tijd en ruimte voor heb? Best spannend. Maar ook een verademing. Er gebeuren vanzelf weer dingen die ik niet had verwacht.

Je hebt eerst leegte nodig voor het zich weer kan vullen.
Niets blijft zoals het nu is, er komt altijd weer een nieuw moment.

Welke ruimte zou jij willen maken en opnieuw willen vullen?
Kan ik jou ook helpen bij het werken aan jouw successen en het omgaan met je mislukkingen?

Laat het me weten!
Werk ze!

handtekening

 

 

 

 

———————————————–>

Wil je Burn-out of Bore-out vóór zijn? In mijn gratis E-book ‘In 5 stappen weer fluitend naar je werk!’ vind je handvatten die jou helpen om op tijd bij te sturen. Schrijf je dus nu in voor mijn E-zine en je krijgt het E-book cadeau!

Afbeelding van Pexels via Pixabay

←Older posts Newer posts→

Recente Tags

Hoogbegaafdheidscoach Geldrop doorzettingsvermogen motivationele kenmerken cognitieve kenmerken ebook Loopbaanontwikkeling sport

Recente Artikelen

Het risico van je talent volgen.

december 2, 2024

Hoogbegaafd zijn is nooit het hele verhaal.

oktober 14, 2024

Verveling terwijl alles klopt.

september 16, 2024

Houd jij genoeg leefenergie over?

september 9, 2024

Contact

Grasland 10, Geldrop

06 12552845

heleenflorusse[a]florusseotc.nl

www.florusseotc.nl

Copyright © 2026 Florusse OTC |